Home Blog Pagina 1381

CWO weet het tij nog niet te keren tegen SVS

CWO mocht vandaag op eigen veld aantreden tegen SVS, uit Capelle aan de IJssel. SVS kende net als CWO een moeizame start van de competitie en pakte in twee wedstrijden één mager puntje. Veld 1 was weer bespeelbaar en de grasmat lag er perfect bij om de eerste drie punten op te pakken.

CWO begon fel aan de wedstrijd en wist snel druk te zetten, dit leidde echter niet tot grote kansen. De blauwwitte helden moesten na vijf minuten een eerste tikkie verwerken, Colin Pleijsier verstapte zich en moest met een pijnlijke enkel het veld verlaten. Hij werd vervangen door Tobi Fasanya. SVS ging steeds beter mee voetballen en kreeg na een kwartier ballen de eerste goede kans. Een slimme steekpass zette de snelle linksbuiten van SVS voor keeper Daniel van der Knijff, deze wist zijn hoek goed te verkleinen en de bal tot corner te verwerken. Vanuit de corner werd SVS wederom gevaarlijk, maar bracht de lat redding en bleef het 0-0.

In minuut 19 werd CWO voor het eerst gevaarlijk. Een vrije trap van Arij van Bree vanaf rechts werd door Danny Koetsier hard ingekopt, de sluitpost van SVS was echter dit keer een sta in de weg en wist zijn doel schoon te houden. Vanuit de corner was het echter wel raak. Danny Koetsier maakte met zijn hoofd zijn eerste officiële doelpunt voor CWO, een mooi verjaardagscadeau voor moeder Koetsier en een mooie opsteker voor CWO.

SVS bleef goed voetballen en had wederom pech in de 29e minuut toen zij voor de tweede maal een bal via de lat over zagen gaan. CWO wist in de 34e minuut nog gevaarlijk te worden door een mooie combinatie van Toby en Arij, de keeper van SVS wist echter het schot van Toby te keren. Na een tegenaanval in de 35e minuut kreeg SVS een corner, deze werd scherp ingedraaid en door Daniel van der Knijff in zijn eigen doel verwerkt. Zo kwam SVS enigszins fortuinlijk aan een verdiende 1-1. CWO was duidelijk van slag en liet zich steeds verder naar achter drukken.

Vooral de snelle linksbuiten Jonathan Linger was een plaaggeest voor de CWO-verdediging. Hij was het die in de 39e minuut op snelheid Dempsey Varela voorbij vloog en met een strakke lage voorzet de spits van SVS de 1-2 voorsprong liet binnen tikken. SVS rook bloed en bleef drukken. Na een afgeslagen bal uit een corner, werd de bal vanaf de rand zestienmeter hard in geschoten. Via een CWO-been verdween de bal in het CWO-doel en werd de ruststand van 1-3 op het scorebord genoteerd.

Na een onrustig bakkie thee in de CWO-kleedkamer liet CWO begin tweede helft zich van een betere kant zien. Er was meer strijd, maar dit leidde echter niet tot grote kansen voor de blauwwitten. In de 18e minuut werd Sydney Kloos in het veld gebracht voor Gio Boaventura en werd Igor Markovic naast spits Danny Koetsier gezet. In de 22e minuut kreeg CWO haar eerste goede kans. Toby gaf de bal goed voor op Igor, deze kopte goed in maar de sluitpost van SVS stond weer eens in de weg. SVS liet zich ook niet onbetuigd, in de 24e minuut moest Daniel tot twee keer toe redding brengen bij aanvallen van de gasten.

In de 33e minuut werd Obeida Kadri vervangen door Sven Goedendorp. Sven greep zijn kans en was direct dreigend vanaf links. In de 42e minuut werd zijn inzet dan ook beloond. Met een mooie passeerbeweging wist hij de rechtsback van SVS te omspelen en vanaf de achterlijn aanvoerder Laurens Cruz te bedienen. Laurens kon zo de spanning weer terugbrengen en de 2-3 op het scorebord zetten. CWO voerde het tempo op en deed er alles aan om haar eerste competitiepunt binnen te slepen. Helaas voor CWO viel het kwartje deze middag niet de goede kant op en gingen de drie punten naar Capelle.

© Tekst: Cees Jan van Heijzen Foto’s: Klaas Bloem

BSC richt de blik hoopvol vooruit

Mark Deijkers is samen met Steven van Ginderen al jarenlang hét gezicht van BSC Roosendaal. De 33-jarige controleur op het middenveld keerde zijn club nooit de rug toe, ondanks de barre tijden die de groen-witten in de afgelopen jaren kenden. Hij kijkt hoopvol vooruit.

BSC veranderde in vijf jaar tijd van een ploeg die streed om promotie naar de eerste klasse, in een team dat vocht tegen degradatie naar de vijfde klasse. Moeilijke tijden voor de club, maar toch bleef Mark Deijkers (33) BSC altijd trouw. “BSC is mijn tweede thuis, de derde helft telt voor mij ook mee.” Hij probeert de degradaties te verklaren. “We zaten echt een tijdje in de hoek waar de klappen vallen, dat we vorig jaar zeven keepers moesten gebruiken, zegt wel genoeg. Belangrijke jongens zijn vertrokken voor het geld en onze selectie zelf werd nauwelijks versterkt.”

Afgelopen seizoen vocht BSC dus tegen degradatie naar de vijfde klasse. Een dieptepunt, maar Deijkers begint hoopvol aan het nieuwe seizoen. “We hebben een selectie die breder en beter in balans is. We hebben onder meer twee gelijkwaardige keepers en wat ervaren oud-spelers zijn teruggekomen. Dit seizoen hebben echt zeventien of achttien spelers die aan elkaar gewaagd zijn. Daarachter zit nog een tweede team, eigenlijk een beloftenelftal, waar ook talentvolle jongens in rondlopen.”

Het doel voor dit seizoen is helder: een plek in de top 5. “Het bestuur wil binnen drie jaar een middenmoter in de derde klasse worden, wij hopen nu al om de bovenste plaatsen in deze competitie mee te doen. Je ziet dat wij voetbaltechnisch gewoon een goede ploeg hebben en de sfeer is ook prima.”

Deijkers is zelf nog van grote waarde als ‘pitbull’ op het middenveld. “Ik pak de ballen af en lever ze weer in bij de jongens voorin.” Daarnaast heeft hij een belangrijke rol als reserve-aanvoerder, een leider binnen de lijnen. Aan stoppen denkt hij voorlopig nog niet. “Want ik voel me fysiek prima. Maar mocht ik na dit seizoen niet meer doorgaan, dan ga ik wel in een lager team voetballen. Ik kan het nog niet missen. En als ik echt stop, vrees ik ook dat ik gelijk 20 kilo aankom”, besluit hij lachend.

In gesprek met Claudio Teneggi

Hij was van plan om van de zomer de overstap te maken naar stadgenoot Wieldrecht. Na de voorbereiding te hebben meegedaan kwam hij erachter dat deze club hem meer als een verbreding dan als een versterking zag. Hierdoor besloot hij RCD trouw te blijven. We hebben het over Claudio Teneggi. De zondag derde-klasser mag zijn handen dicht knijpen met de 22-jarige Dordtenaar want in de eerste drie wedstrijden vond hij al 5 keer het net.

Tot de D-junioren was Teneggi actief bij GSC. Al snel bleek dat hij een stapje hogerop moest maken en zijn vader heeft hem toen aangemeld bij Oranje Wit. Hier speelt hij vier seizoenen om vervolgens de overstap te maken naar de A1 van ASWH. Bij de club uit Hendrik-Ido-Ambacht krijgt hij te maken met Ronald Ermes. “ Een hele goede trainer, ik denk de beste trainer die ik heb gehad. “ Na dit seizoen stond SC Feyenoord voor hem op de stoep en besloot hij de stap te maken naar Rotterdam-Zuid. “ Hier heb ik erg veel geleerd. We speelden in de 2e divisie met een mix van BVO’s en grote amateurclubs. We hadden individueel leuke spelers maar waren helaas geen team. Ik werd teruggevraagd door Cees van der Poel naar ASWH en keerde terug. “

Claudio, die in Dordrecht samen woont met zijn ouders, jongere broertje en oudere broer, speelt hier twee seizoenen in het 2e elftal van de Ambachters en word zelfs kampioen in de reserve Hoofdklasse. “ Daarna moest ik iets gaan doen en meters maken in een 1e elftal en viel de keus uiteindelijk op RCD. Ik had meerdere gesprekken met clubs uit Dordrecht maar omdat mijn broer en mijn vader hier hebben gespeeld en omdat trainer Pippy Pruymboom naar mij toe kwam was het een makkelijke keuze. En daar speel ik nu voor het tweede jaar, “ vertelt hij.
Toch had het niet veel gescheeld of hij speelde dit jaar voor Wieldrecht. “ Na een rommelig seizoen bij RCD waar tussentijds 8 spelers vertrokken kwam ik voor het tweede jaar in contact met Wieldrecht. “ Bij deze club voelde hij weinig vertrouwen en had hij het idee dat hij niet direct als versterking werd gezien en moest zich onder meer bewijzen in een wedstrijd van het tweede. “ In de voorbereiding was mijn voorgevoel al niet lekker en besloot ik mijn inschrijving in te trekken en terug te keren bij RCD. “

Teneggi, die uit de voeten kan in de spits maar ook op 10, is samen met RCD voortvarend begonnen aan de start van dit seizoen. 3 wedstrijden, 6 punten en 5 goals. Door de nieuwe competitie opzet van de KNVB, waarbij je een halve competitie speelt en de competitie dan wordt opgesplitst, is de doelstelling duidelijk. “ De doelstelling is om bij de eerste 6 teams te eindigen om dan de tweede seizoenshelft in de kampioenspoule te spelen. “ Ook als individuele speler heeft hij doelstelling voor de komende jaren. “ Ik hoop om voor mijn 25e toch wel minimaal in de 1e klasse actief te zijn. Dat hoeft niet perse als aanvaller te zijn. Misschien kom ik op hoger niveau beter tot mijn recht als middenvelder of laatste man. “

In gesprek met Claudio Teneggi

0

Hij was van plan om van de zomer de overstap te maken naar stadgenoot Wieldrecht. Na de voorbereiding te hebben meegedaan kwam hij erachter dat deze club hem meer als een verbreding dan als een versterking zag. Hierdoor besloot hij RCD trouw te blijven. We hebben het over Claudio Teneggi. De zondag derde-klasser mag zijn handen dicht knijpen met de 22-jarige Dordtenaar want in de eerste drie wedstrijden vond hij al 5 keer het net.

Tot de D-junioren was Teneggi actief bij GSC. Al snel bleek dat hij een stapje hogerop moest maken en zijn vader heeft hem toen aangemeld bij Oranje Wit. Hier speelt hij vier seizoenen om vervolgens de overstap te maken naar de A1 van ASWH. Bij de club uit Hendrik-Ido-Ambacht krijgt hij te maken met Ronald Ermes. “ Een hele goede trainer, ik denk de beste trainer die ik heb gehad. “ Na dit seizoen stond SC Feyenoord voor hem op de stoep en besloot hij de stap te maken naar Rotterdam-Zuid. “ Hier heb ik erg veel geleerd. We speelden in de 2e divisie met een mix van BVO’s en grote amateurclubs. We hadden individueel leuke spelers maar waren helaas geen team. Ik werd teruggevraagd door Cees van der Poel naar ASWH en keerde terug. “

Claudio, die in Dordrecht samen woont met zijn ouders, jongere broertje en oudere broer, speelt hier twee seizoenen in het 2e elftal van de Ambachters en word zelfs kampioen in de reserve Hoofdklasse. “ Daarna moest ik iets gaan doen en meters maken in een 1e elftal en viel de keus uiteindelijk op RCD. Ik had meerdere gesprekken met clubs uit Dordrecht maar omdat mijn broer en mijn vader hier hebben gespeeld en omdat trainer Pippy Pruymboom naar mij toe kwam was het een makkelijke keuze. En daar speel ik nu voor het tweede jaar, “ vertelt hij.
Toch had het niet veel gescheeld of hij speelde dit jaar voor Wieldrecht. “ Na een rommelig seizoen bij RCD waar tussentijds 8 spelers vertrokken kwam ik voor het tweede jaar in contact met Wieldrecht. “ Bij deze club voelde hij weinig vertrouwen en had hij het idee dat hij niet direct als versterking werd gezien en moest zich onder meer bewijzen in een wedstrijd van het tweede. “ In de voorbereiding was mijn voorgevoel al niet lekker en besloot ik mijn inschrijving in te trekken en terug te keren bij RCD. “

Teneggi, die uit de voeten kan in de spits maar ook op 10, is samen met RCD voortvarend begonnen aan de start van dit seizoen. 3 wedstrijden, 6 punten en 5 goals. Door de nieuwe competitie opzet van de KNVB, waarbij je een halve competitie speelt en de competitie dan wordt opgesplitst, is de doelstelling duidelijk. “ De doelstelling is om bij de eerste 6 teams te eindigen om dan de tweede seizoenshelft in de kampioenspoule te spelen. “ Ook als individuele speler heeft hij doelstelling voor de komende jaren. “ Ik hoop om voor mijn 25e toch wel minimaal in de 1e klasse actief te zijn. Dat hoeft niet perse als aanvaller te zijn. Misschien kom ik op hoger niveau beter tot mijn recht als middenvelder of laatste man. “

Spirit wint topper tegen Nieuwenhoorn

In een vooral spannende wedstrijd heeft Spirit de koppositie in de tweede klasse behouden. Tegen medekoploper Nieuwenhoorn won Spirit op eigen terrein met 4-2. Beide ploegen waren bijna de gehele wedstrijd aan elkaar gewaagd en ook hadden beide ploegen slordige fases met soms onbegrepen passes.

De eerste grote kans van de wedstrijd was voor Nieuwenhoorn. Na bijna 10 minuten stond plotseling een speler oog in oog voor Bastiaan Haasnoot. De doelman kon de bal nog net beroeren waardoor de bal vlak voor langs ging. Even later was het Spirit die de score kon openen. Laurens Visser kon op doel af gaan en wilde afgeven op de meegelopen Julian Rook. De aanvallende middenvelder schoot echter de bal in de voeten van een verdediger. Het waren uiteindelijk de bezoekers die scoorden. Scheidsrechter Van der Maat, die soms ogen te kort kwam, vond het vlagsignaal voor buitenspel van grensrechter Jan Kooij niet terecht en keurde de 0-1 goed.

Spirit ging op zoek naar de gelijkmaker. Daar hoefde de thuisploeg niet lang op te wachten. Na ruim een half uur spelen tikte Kevin Kriek bij de tweede paal een vrije trap van Eric Jansen achter de doelman van Nieuwenhoorn (1-1). In het restant van de tweede helft creëerde Spirit nog wat kansjes via Bitter en Rook, maar kwam niet tot scoren. Vlak voor rust claimde Spirit nog een penalty. Veldhoen kwam ten val, maar hierbij werd, volgens de scheidsrechter, de bal gespeeld.

Na rust kwam Spirit goed weg. Nieuwenhoorn kwam goed uit de startblokken en kon na twee minuten weer op voorsprong komen. Een mooie aanval werd opgezet door de rechtsback. Via vier schijven kwam de bal voor het doel van Haasnoot. Tot opluchting zag de doelman dat de spits de bal te mooi wilden intikken en de bal over zijn doel zag gaan. Er volgde een fase met kansen voor beide teams. Ingmar Burema trof de paal en Mick Veldhoen schoot van zestien meter net naast. Ook de ploeg uit Hellevoetsluis kreeg kansen. Kevin Kriek assisteerde zijn doelman en even later werd een inzet al bijna geteld. De bal ging echter rakelings voorlangs.

Een klein kwartier voor het einde van de wedstrijd kwam Spirit op voorsprong. Laurens Visser gaf het laatste tikje toen de bal in het drukbezette doelgebied bleef liggen (2-1). De bezoekers waren even van slag en Spirit profiteerde daarvan. Nadat Ingmar Burema plots opdook voor het doel en de bal net niet in het doel kreeg was het nogmaals Laurens Visser die een paar minuten later Spirit op 3-1 zette. Diezelfde Visser kon even later een hattrick op zijn naam zetten. Ingmar Burema begon een solo door de Nieuwenhoorn verdediging en zette Visser vrij voor doel. Tot twee keer toe stuitte hij op de keeper.

Ondanks dat leek de wedstrijd beslist. Echter kwam Nieuwenhoorn met 89 minuten op de klok nog terug in de wedstrijd. Julian Rook maakte een minuut later gelijk een eind aan de illusie van Nieuwenhoorn, om nog mogelijk met een punt naar huis te gaan een eind: 4-2. In de resterende blessuretijd kwam Spirit niet meer in de problemen en won de ploeg van Richard van Cappellen ook de derde wedstrijd van het seizoen.

Spirit leidt nog steeds (op doelsaldo) de ranglijst. Neptunus-Schiebroek, dat met 1-2 won van Sparta (AV), en DCV, dat knap met 0-3 won op bezoek bij Hellevoetsluis, vergezellen Spirit bovenaan.
Volgende week gaat Spirit op bezoek bij Zuidland, dat in de slotfase verloor bij SSS.

(De voorbeschouwing)

© Eric de Vendt

Spektakel bij Woezik tegen Oirschot Vooruit

Woezik was vooraf een totaal onbekende tegenstander voor Oirschot Vooruit. Het had de eerste 2 wedstrijden met klinkende cijfers gewonnen en ook vandaag zou het een groot deel van de wedstrijd voetballend de betere zijn. Toch was Oirschot Vooruit onverzettelijk en had de absolute wil om deze wedstrijd niet te verliezen, waar het in slaagde het.

Meteen na de aftrap was er een kansje voor Woezik maar die inzet werd door Menno Kuulkers gered. Uit de opgezette aanval van Oirschot Vooruit die daar op volgde kwam de bal via Joris Swaanen weer bij Dorus van de Wal. Van een meter of 20 poeierde hij de bal naast. Zo bleef het spel op en neer gaan. Woezik deed er daarna nog een schepje bovenop, zo ook in de 24e minuut, waar ze via Bram Meeuwis en Koen Van Heerebeek de bal aan de rechterkant kregen. Dorus van de Wal had zichzelf daar goed gepositioneerd en de  0-1 binnen tikt.

Na de rust was er aanvankelijk eenzelfde spelbeeld. In de 8e minuut na de rust gaf Max van Kollenburg een mooie steekpass op Fons Meeuwis. Die passeerde op snelheid verdediger Joep van de Vondevoort van Woezik en kon recht op de keeper af. Van de Vondevoort schoffelde hem echter van achteren onderuit en moest met rood van het veld vertrekken. De toegekende vrije trap belandde echter in de handen van de keeper. Fons Meeuwis schoot vervolgens nog een keer net naast op aangeven van Dorus van de Wal.  Daarna kwam hij net een teenlengte te kort om een voorzet van Alex van Overdijk binnen te tikken.

Met een man méér probeerde Oirschot Vooruit duidelijk vanuit de counter Woezik pijn te doen. Woezik bleef op haar beurt met 10 man de aanval zoeken. Woezik kreeg 2 penalty’s binnen één minuut! Eerst kon Job van Gestel alleen met een overtreding binnen de eigen 16 meter een speler van Woezik afhouden van een scoringskans. Ook hij moest met rood vertrekken, waardoor beide ploegen met 10 man stonden. De penalty werd door keeper Menno Kuulkers tot corner getikt. Uit deze corner ging vevolgens Koos Gloudemans in de fout. Wederom een penalty voor Woezik was het gevolg. Deze penalty werd door Patrick Heesakkers binnen geschoten, 1-1.

Kort hierna kreeg Alex van Overdijk van Oirschot Vooruit zijn tweede gele kaart en kon ook hij dus al gaan douchen. De laatste 10 minuten waren bloedstollend. Beide teams kregen nog wel wat mogelijkheden. Oirschot Vooruit wisselde nog twee keer, Daan Hagemeier kwam voor Fons Meeuwis in het veld en Harm Ketelaars werd gewisseld voor Sjoerd van Straten. De spitsen van Woezik hadden het vizier niet scherp, want er waren kansen genoeg om de punten in eigen huis te houden. Toch wist Oirschot Vooruit vol te houden tot het voor hen bevrijdende eindsignaal.

Hellevoetsluis verliest ongeslagen status

Zowel Hellevoetsluis als tegenstander DCV hadden voor aanvang van hun wedstrijd de maximale score uit 2 wedstrijden.

Zonder de vakantie vierende verdediger Vincent Mast en met enkele maar net opgelapte spelers, zoals Őner Sang-A-Jong en doelman Danijel Ribaric, begonnen de Hellevoeters aan de wedstrijd tegen het uit de eerste klasse gedegradeerde DCV. De Krimpenaren hadden evenals Hellevoetsluis hun eerste 2 wedstrijden gewonnen en waren dus 1 van de 6 ploegen met de maximale score. Met de nummers 1 t/m 6 allemaal tegen elkaar was er al vroeg in het seizoen sprake van een Super Saturday. Al vroeg in de wedstrijd kreeg Hellevoetsluis een tegenslag te verwerken, toen de 19-jarige verdediger Tijs van de Heuvel, bij afwezigheid van Vincent Mast als rechtsback opgesteld, zonder tegenstander in de buurt zich verstapte en niet voor het eerst in zijn carrière een op het oog ernstige knieblessure opliep. Zijn vervanger was Patrick Struijk, die op de voor hem vreemde rechtsbackpositie de plek van Van den Heuvel innam. Ondanks de zware tegenslag had Hellevoetsluis in de 6e minuut op voorsprong moeten komen, toen Tom Sleeuwenhoek oog-in-oog verscheen met de DCV-doelman. Zijn lob over de keeper werd nog net door de sluitpost aangeraakt waardoor de bal niet in het doel verdween. Het publiek ging er op het sfeervolle en zonovergoten ING Sportpark eens goed voor zitten, maar de eerste helft stelde van beide kanten teleur. Desondanks ging DCV met een verdiende 0-1 voorsprong rusten, toen een voorzet vanaf links werd binnengetikt. Een nagenoeg identieke goal als in het treffen vorige week met Alexandria ’66.

Alsof de Hellevoeters al niet genoeg tegenslag te verwerken hadden gekregen, viel doelman Ribaric in de rust ook nog eens uit. Zijn vervanger Ti-Jey Bins maakte daarmee zijn competitiedebuut voor de hoofdmacht. Hellevoetsluis begon goed en fel aan de tweede helft, zette DCV onder druk en kreeg kansjes, maar toen de ergste storm was gaan liggen, was het DCV dat makkelijk uitliep naar een ruimere voorsprong. Hellevoetsluis probeerde het wel, maar zocht te vaak en te snel het hoofd van de boomlange Sleeuwenhoek. Knullig balverlies van diezelfde Sleeuwenhoek leidde tot de 0-2 in de 66e minuut en 5 minuten later was het al 0-3 voor de Krimpenaren en was de wedstrijd beslist. De rood-witten probeerden het nog wel, maar tot meer dan een paar halve kansjes leidden de pogingen niet. Zo kwam er eerder dan vorig seizoen een einde aan de ongeslagen status van de Hellevoeters en mogen zij proberen volgende week tegen Kethel-Spaland de draad weer op te pakken.

SJC komt niet tot winst in Ermelo

SJC begon ook in Ermelo met ernstige tegenvaller. De eerste de beste knullige terugspeelbal werd na 10 seconden een prooi voor de attente Olivier Pilon: 1-0. En in de 3eminuut werd het zelfs 2-0 toen Ermelo-er Oktay Öztürk met een diagonaal schot de bal in het net deponeerde. SJC liep dus al heel snel achter de feiten aan. DVS ’33 mocht naar hartenlust combineren, domineerde de wedstrijd en hadden een aantal grote mogelijkheden. Even leek het erop dat SJC zich nog volledig zou kunnen herpakken. De keihardwerkende Tom Duindam was zijn directe tegenstander na bijna 25 minuten simpel de baas en schoot de aansluitingstreffer achter de keeper: 2-1. SJC putte daar kennelijk moed uit en drong opeens nog verder aan. En het werd toch weer een echte wedstrijd. Kort voor rust kwam via een fraaie combinatie Tom Duindam opnieuw in scoringspositie. Maar zijn perfect ogende kopbal viel helaas op de lat. Als die er nu eens in gegaan was!

SJC kwam na de thee natuurlijk hoopvol uit de kleedkamer. Maar die hoop bleek ijdel want DVS ’33 bleek niet van zins mee te werken aan mogelijk succes voor SJC. En na een minuut of 10 was er de 3-1, al heel snel gevolgd door de 4-1. Dit laatste doelpunt werd gemaakt vanaf 11 meter omdat Kevin Schelvis een overtreding beging bij zijn poging om spits Pilon af te stoppen. De wedstrijd was toen natuurlijk gespeeld. Zeker nadat er ook nog eens 5-1 op het scorebord kwam. Bij SJC zakten eventjes de schouders in, de meegereisde supporters vreesden een afgang als tegen DOVO. Nadat Yousef er in de 73eminuut 5-2 van maakte kwam er echter even weer iets van vuur in het spel. En met nog 10 minuten te gaan werd het via Mike van Toor zelfs 5-3. Zijn kopbal was de Ermelose keeper te machtig. Even later kwam er voor van Toor nog zo´n mogelijkheid maar die trof geen doel. SJC deed nog wel wat het kon maar moest toezien hoe DVS´33 in het slotakkoord er toch nog weer 6-3 te maken

Sjaak Polak analyseerde na afloop: ‘Mijn compliment voor de effectiviteit van DVS. Maar wij geven zomaar 2 doelpunten weg. Dan loop je wel achter de feiten aan. Maar we creëerden ook nog wel wat. Helaas zit het ons de laatste weken wel heel erg tegen’.
Dat laatste heeft wel veel te maken met kwaliteit. In Ermelo spelen een aantal voormalige profs en het spelersbudget lijkt er oneindig te zijn. In dat licht gezien verdienen ook de SJCers grote complimenten. Steeds meer zien we een eenheid ontstaan. Steeds vaker lopen de combinaties vlot over een aantal schijven. Dat geeft hoop voor de toekomst maar Polak is er nog niet. Vooral verdedigend moet het natuurlijk veel beter.

Omdat Achilles ’29, de Dijk en Eemdijk ook niet tot winst kwamen, is er onder in de ranglijst nauwelijks iets veranderd.
Het kwaliteitsverschil is in deze competitie wel erg groot. Noordwijk en DVS ’33 vallen op door het grote aantal doelpunten dat er door hen wordt gescoord. SJC hoort bij de groep de veel tegengoals moeten incasseren. Opmerkelijk was deze keer dat DOVO zijn meerdere moest erkennen in de amateurs van AJAX. Op de Toekomst werd het 3-0. Noordwijk en Quick Boys blijven kampioenskandidaten en zij deden wat van hen verwacht mocht worden. De Katwijkers wonnen met 3-0 van FC Lisse. en Noordwijk speelde VVOG finaal van de mat: 6-1. Volgende week komen de talenten van Jong Groningen bij SJC op bezoek. Zij wonnen met 2-0 van Sneek. En het zal voor SJC opnieuw niet eenvoudig zijn om resultaat te boeken. Maar mogelijk inspireren de jeugdige talenten van de profclub de mannen van Polak voldoende om voor een verrassing te zorgen.

NSVV voelt zich bestolen tegen Tholense Boys

NSVV heeft de kwaliteit in huis om deze wedstrijd te winnen. Tholense Boys streed echter vol passie voor iedere grasspriet en NSVV liet zich uit zijn spel halen. NSVV creëerde tien hele grote kansen, maar was niet koel voor het doel. Scheidsrechter Joost Bezemer houdt niet van commentaar op de leiding en NSVV kreeg twee lang nabesproken strafschoppen tegen en zes gele kaarten. Naar adem happend en strompelend ging Tholense Boys terug naar de kleedkamer. Wel onder luid applaus van het in ruime getalen aanwezige thuispubliek en met drie punten in de tas. NSVV is van drie punten bestolen, maar wel door zichzelf.

De eerste tien minuten was Tholense Boys beter en wist hierin een goed afstandsschot van Luc van der Berg te creëren. Daarna begon NSVV te combineren, kwamen de kansen en was het wachten op de openingstreffer van NSVV. Een grote kans was er na een solo van Lorenzo Pengel op rechts, Kelvin van der Giesen werd rechts van het doel aangespeeld. Kelvin van der Giesen legde terug op de inlopende Jeroen Voshart die de bal net naast het doel schoof. Vijf minuten daarna kopte Kelvin van der Giesen goed door op Lorenzo Pengel die met een man in zijn rug vanaf randje zestienmeter gebied net naast het doel schoot. NSVV ging in de twintigste minuut weer eens vanaf links opbouwen. Daar werd echter dit keer de bal verspeeld en de rechter verdedigingszone was in voorwaartse beweging en stond uit positie. Michael Ouwens was net te laat en veroorzaakte een vrije trap. In de muur beschermde Peter Jan Cazander zijn gezicht met zijn armen na de vrije trap en volgens scheidrechter Joost Bezemer was het een bewuste handsbal. Lennard Marsman schoot de penalty feilloos binnen. NSVV begon actief scheidsrechter Joost Bezemer te coachen, maar deze aanwijzingen volgden hij niet echt op. Tekenend was een zeer veelbelovende aanval over rechts, in het midden ver achter de bal werd Kelvin van der Giesen ten val gebracht en in zijn val trok hij zijn tegenstander mee. Resultaat grote kans afgefloten, vrije trap en gele kaart tegen. Er kwam ook nog een tweede penalty tegen. Koen Nieuwkoop lobde de bal over Melvin Kruijthof. De bal ging naast het doel, maar hij kwam nog wel in botsing met Melvin Kruijthof. Lennard Marsman nam de tweede penalty gelijk aan de eerste, maar dit keer ging Melvin Kruijthof naar de goede hoek en stopte de bal. Later tipte de NSVV-spelers scheidsrechter Joost Bezemer, toen de bal tegen de hand van een Tholense Boys verdediger kwam. Dit keer was het echter aangeschoten hands.

Het publiek benutte de rust om de penalty en gele kaart verhouding te analyseren. Uit de kleedkamer bleek NSVV de tweede helft te willen gebruiken om de achterstand om te buigen naar een voorsprong. Er kwamen veel kansen voor NSVV, maar Tholense Boys gebruikte tot aan het laatste restje energie om zich voor de bal te werpen. Alle spelers die normaal wel een doelpuntje kunnen maken kregen een grote kans. Michael Ouwens werd als stormram vanuit de verdediging naar het front gestuurd. Verdediger Yoeron van der Ree werd opgeofferd voor Levi Vugts alsnog een extra spits. Jessy Fortes, Lars van der Heiden en Melvin Kruijthof neutraliseerde de counter mogelijkheden die er natuurlijk ook ontstonden. Tholense Boys keeper David Niepce had een paar mooie reddingen nodig. Met kunst en vliegwerk werd het doel door Tholense Boys verdedigd tot het laatste fluitsignaal.

Volgende week komt MZC’11 op bezoek bij NSVV. Vorig jaar is MZC’11 nog in het linker rijtje geëindigd, maar dit seizoen de enige ploeg met nul punten na drie wedstrijden. NSVV zal zich voor moeten bereiden op een strijdige ploeg die alles zal geven om de eerste punten bij te kunnen schrijven.

Opstelling NSVV:
Melvin Kruijthof, Lars van der Heiden, Michael Ouwens, Jessy Fortes, Yoeron van der Ree (79e Levi Vugts), Sjoerd Hofstede, Jeroen Voshart, Peter Jan Cazander, Mitchel Louwerens, Kelvin van der Giesen, Lorenzo Pengel (66e Boyd van Andel

Papendrecht doet zich tekort

Papendrecht heeft zich in de uitwedstrijd tegen Brederodes tekort gedaan. In Vianen werd met 2-2 gelijkgespeeld. Papendrecht keek al snel tegen een achterstand aan. Een vrije bal net buiten de zestien werd op fantastische wijze door Look Roubos over de muur getrapt. Papendrecht-doelman Roy Rijntjes was kansloos.

Niet veel later waren de Brederodes weer gevaarlijk. Vanuit een corner werd uit de tweede lijn op doel geschoten. Roy Rijntjes bracht stompend redding. De rebound kon geblokt worden door de Papendrechtse verdediging. Papendrecht nam daarna de wedstrijd over, had ook het meeste balbezit maar de eindpass ontbrak, waardoor kansen schaars waren.

Daeley van der Graaff was met een prima actie door het midden de eerste, die het Brederodes-keeper Bastian Spriel moeilijk maakte. Zijn schot kon met moeite tot corner gewerkt worden. Papendrecht kreeg wel wat kansen, maar de scherpte ontbrak. Papendrecht had de hulp van Ginuwyne Olf nodig om gelijk te komen. Jay Luciano stoof langs zijn directe tegenstander. De voorzet van Luciano vanaf de achterlijn werd door de centrale verdediger in eigen doel gewerkt.

Na de rust pakte Papendrecht de draad direct weer op. Dit resulteerde al in de 48e minuut in de voorsprong. Bij het uitverdedigen kon Jay Luciano de bal afpakken en alleen richting het doel van de gastheren gaan. Met een geweldige voorzet stelde hij Koen Lighaam in staat om de bal bij de tweede paal binnen te knallen: 1-2. Niet veel later kreeg Stephan Bravenboer de kans om de wedstrijd op slot te gooien, maar zijn schot verdween over het doel.

In minuut 56 kwam de thuisploeg weer op gelijke hoogte. Ook dit doelpunt viel uit een standaardsituatie. Een vrije bal halverwege de Papendrecht-helft werd bij de tweede paal gebracht, waar Bowan de Bruin vogelvrij stond om de gelijkmaker binnen te koppen.

Papendrecht ging gelijk weer op zoek naar de voorsprong. De sterk ingevallen Rick Molenaar stoomde het strafschopgebied van Brederodes in. Zijn voorzet kon bij de tweede paal niet in een doelpunt worden omgezet door Djerrel Saffignani. Even later stond Saffignani zelf aan de basis van een aanval. Na een combinatie met Justin Beemsterboer gaf hij een voorzet. Bij de tweede paal kon Jay Luciano in vrijstaande positie de bal niet binnen koppen. Een minuut later kreeg Luciano opnieuw een kans. Deze keer werd hij op de rand van zestien bediend door Koen Lighaam. Het schot van Luciano was te gehaast en ging daardoor over het doel.

Toen de arbiter in de 96e minuut – het spel had veelvuldig stilgelegen vanwege blessures – een vrije bal gaf op de rand van het zestienmetergebied van Papendrecht, vreesden de rood-zwarte supporters het ergste. Gelukkig voor Papendrecht belandde de bal deze keer in de muur. Niet veel later beëindigde de prima leidende scheidsrechter het voetbalduel.

Opstelling: Rijntjes, Van Rooijen, Goodett, Muilwijk (Van Ek), Leenheer, Bravenboer (Molenaar), Van der Net, Van der Graaff, Luciano, Saffignani (Beemsterboer), Lighaam.

Onderschrift foto: Doelpuntenmaker Koen Lighaam speelde een sterke wedstrijd op de linker vleugel, trainer Sturrus kijkt toe.