Home Blog Pagina 1368

Katwijk – IJsselmeervogels voorbeschouwing

Katwijk won zaterdag de derby tegen Rijnsburgse Boys. Dankzij deze overwinning sluit Katwijk weer aan bij de top. De volgende wedstrijd is opnieuw een klassieker, als de huidige nummer 1 IJsselmeervogels op bezoek komt.

Terugblik

Afgelopen zaterdag was het voetbal misschien niet altijd even goed, maar de geleverde strijd vergoedde veel. De mannen van Bruinink vochten voor iedere meter en kwamen door Tesselaar verdiend op voorsprong. Hoewel Rijnsburg vlak voor rust op gelijke hoogte kwam, was het Katwijk dat de wedstrijd naar zich toe zou trekken. Door een doelpunt van Hilterman won Katwijk voor de tweede maal op rij in Rijnsburg.

 

IJsselmeervogels

Aanstaande zaterdag staat er weer een heerlijke wedstrijd tussen twee grootmachten op het programma.  Een waar sterrenbal, omdat beide clubs “by far” de meeste landstitels hebben vergaard. Te gast op de Krom zijn namelijk de Rooien uit Spakenburg.

Natuurlijk zijn dit altijd speciale wedstrijden, maar kijkend naar de huidige stand op de ranglijst zal de wedstrijd weer ouderwets beladen zijn. Dit heeft natuurlijk te maken met de goede prestaties van de Vogels. Zij mogen zich namelijk sinds afgelopen zaterdag de koploper van de Tweede Divisie noemen. Een plek die de trotse Spakenburgers altijd willen nastreven. Het is een tijdje geleden, maar ze worden weer tot de favorieten gerekend voor de titel op het hoogste niveau. Dit zal natuurlijk voor een euforische stemming hebben gezorgd aan de rode kant van de Westmaat.

Afgelopen zaterdag won de ploeg van Verdonkschot met 1-0 van HFC. Het verschil tussen Katwijk en IJsselmeervogels is slechts drie punten. Kortom er staat voor beide ploegen veel op het spel. Katwijk wil aanhaken, de Vogels hun positie verstevigen.

Statistieken

De onderlinge ontmoetingen staan veelal garant voor veel spanning. Kijkend naar de laatste veertien edities werd de wedstrijd maar liefst negen keer met één doelpunt in het voordeel van een de ploegen beslist.

De balans is echter wel in het voordeel van de Vogels. Zij wonnen van de laatste veertien edities maar liefst zeven keer. De oranjehemden hebben de laatste drie onderlinge wedstrijden gewonnen. Vorig seizoen won Katwijk zelfs tweemaal van de Spakenburgers. De laatste keer dat dit gebeurde was in het kampioensjaar 2012/2013. Een opvallende statistiek laat zien dat wanneer Katwijk tweemaal in een seizoen weet te winnen van de vogels, het gemeentehuis alvast gereserveerd kan worden. Natuurlijk worden statistieken vooral bijgehouden om ze te doorbreken.

De wedstrijd zal 15.30 uur plaatsvinden op De Krom.

 

Ook Stedoco een maat te groot voor SJC

Van een koude kermis thuis. Dat was het gevoel na de wedstrijd tegen Stedoco. Met het oog op de ranglijst dichtte vriend en vijand SJC aanvankelijk best kansen toe. Maar in Hoornaar werd opnieuw duidelijk dat SJC verdedigend geen potten kan breken. Hoewel de eerste mogelijkheid voor SJC was, ontspon zich in de eerste helft een wat eenzijdige wedstrijd. Waarin SJC wel wilde maar simpelweg niet kon. De wedstrijd begon met Chris Hoogervorst op de plek van Rick van Dijk en nieuwkomer Levy Berends in de basis . Hakan Bayram werd links in de verdediging geposteerd,  Davio Lovechio bezette de linkerflank. Stef van der Zalm, Tom Broekhuizen en Youssef Baouchi  bleken nog te geblesseerd om te worden ingezet.

Zoals gezegd domineerde Stedoco de eerste helft.  Met een aantal kansen. Eerst schoot Stedoco nog een keer hoog over maar in de negentiende minuut werd het dan toch 1-0.  Een voorzet van de rechterspits viel  met een boog bij de tweede paal. Vanwaar er ongehinderd kon worden ingekopt. SJC wilde de aanval wel zoeken maar moest steeds ver terug. Bij een Stedoco-aanval viel eerst nog de bal op de paal meer even later was het wel weer raak. Een lage voorzet van links kon door Schelvis niet worden onderschept. Bij de tweede paal werkte SJC’er Bayram hem zelf in het net: 2-0.Waarna SJC kans zag om Stedoco tot aan de rust van verder scoren af te houden.

Na de rust aanvankelijk een andere wedstrijd. SJC wilde de achterstand snel goed maken. Met Rick van Dijk voor Chris Hoogervorst en Melvin van Stijn voor Stecy Kapata bleken er voor korte tijd meer aanvallende impulsen te komen.  Maar tot echte kansen kwam het niet en tot ergernis van SJC, viel het verwachtte doelpunt juist aan de andere kant. Een snelle aanval over links resulteerde in een voorzet die opnieuw zomaar kon worden ingekopt :3-0. De wedstrijd was toen natuurlijk gespeeld. SJC probeerde nog wat het kon, maar moest toezien hoe ook  de 4-0 op het scorebord kwam. Een eerste inzet viel nog tegen de lat maar de rebound werd niet gemist. SJC kreeg nog wel een eretreffer nadat Jordy Groot vanaf elf meter raak mocht schieten: 4-1. Met daarna nog het slotakkoord voor Stedoco in de 93e minuut: 5-1.

Volgende week de thuiswedstrijd tegen ONS Sneek.  Het is te wensen dat dan meer stabiliteit in de verdediging kan worden gebracht. Want de grote hoeveelheid tegengoals, inmiddels niet minder dan 33, maakt duidelijk dat dit een zeer zwak punt is. Het zou dus heel mooi zijn als in de thuiswedstrijd nu eens wel de nul kan worden gehouden.

Nieuw-Lekkerland is ongeslagen status kwijt

“Een onnodige nederlaag”, zo stelde de trainer vast. “Tegen ploegen als VVGZ moet je in eigen huis in principe drie punten pakken.”

In de eerste helft leek Nieuw-Lekkerland op weg naar een overwinning. Het enige probleem was dat men de scoringskansen niet wist te benutten. Ook miste de ploeg snelheid in de voorste linie door het ontbreken van Jeroen Wolf en Issa Gitenge. Beide spelers hadden te kampen met een blessure.

Drie penalty’s
Na de pauze kwam Nieuw-Lekkerland op achterstand uit een strafschop. Niet veel later mocht ook de thuisclub aanleggen vanaf elf meter. Sjoerd Slob had het vizier echter niet op scherp staan. Vervolgens schoot VVGZ uit een counter de 0-2 tegen de touwen, waarna Niels Brekelmans de derde penalty van de wedstrijd wél benutte: 1-2. Verder kwam het stevig aandringende Lekkerland niet.

SCO – Baardwijk, mannelijk voetbal

Hansie lag om 07.15 op zondagmorgen al in bad, hij had er zin in.
SCO uit Oosterhout was de tegenstander voor Baardwijk van vandaag en staat onderaan. De drie punten moeten mee naar Bork om in de middenmoot te komen.

Scheren, aankleden, een ontbijtje. Het is 10.00 uur en de Bork-alert gaat af op mijn telefoon. Good old Robbie Ravie en Bartje Rombouts zijn geveld door de griep. Overleggen, puzzelen en de knoop doorhakken. Rene de Slowaak begint als linksback in de basis voor Bartje en Omar wordt bij het tweede weggeplukt.
Om 12.00 uur bij Baardwijk want bij SCO beginnen ze om 14.00 uur met de wedstrijd. Emiel begint de bespreking en zegt dat het een fysieke ploeg is, graag inzakken en de lange bal hanteren. We zijn gewaarschuwd, ze willen ook drie punten halen en schuwen de duels niet.

Aangekomen in Oosterhout worden er broodjes aangeboden door een lieve dame, die zegt dat de voetballers van SCO  geen honger hebben omdat ze veel adrenaline in hun lichaam hebben zitten. Dat belooft wat. We kleden om en beginnen de warming-up. Weer Bork-alert, Ugur is geblesseerd en weet niet of hij kan beginnen. Na wat lopen en wrijven besluit hij toch te starten.

De wedstrijd begint, tenminste SCO begint en wij denken dat we om half drie beginnen. In de derde minuut krijgt S C O al een grote kans om te scoren, maar gelukkig redt onze goed keepende keeper Patrick. We beginnen slap en slordig en lijden veel balverlies, wat weer een kans voor SCO oplevert die Rene gelukkig ongedaan kan maken. De scheidsrechter houdt van mannelijk voetbal want hij laat veel toe, SCO gaat tot de grens en soms erover en wij vielen erbij en keken ernaar. We krijgen een kansje via Guus in minuut 16 die naast gaat, maar dan in minuut 25 komt SCO op een verdiende voorsprong. Bork wordt wakker en Ugur begint in minuut 26 aan een goede solo maar hij vergeet de bal goed voor te geven. Isak, onze spits vandaag lost in minuut 27 een schot(je) op doel die de keeper keert. Maar dan in minuut 31 scoort Kevin uit een corner de 1-1. Het gaat gebeuren nu denken onze supporters en begeleiding, kort erna een vrije trap die Isak hard en laag in de hoek schiet maar de goed keepende SCO-keeper keert de bal. SCO blijft de lange bal en mannelijk voetbal hanteren, wat in minuut 42 resulteert in een kans die Patrick weer goed keert met zijn voet. Ondertussen is er een bikkelharde sliding op Ugur gemaakt waarbij hij verkeerd valt en zo blijkt tijdens de rust en hij niet verder kan.  Maar toch in minuut 44 geeft Tom nog een steekbal op Ugur die hij op het kopje van Dylan legt, ook deze sterf in schoonheid. In de laatste minuut van de eerste helft krijgen wij nog een corner na een actie van Guus.

Het is rust, het is slecht en toch denken we nog de drie punten mee naar Bork te nemen. Zoals gezegd komt onze andere spits Martijn erin voor Ugur. Op het middenveld wordt een overtreding gemaakt door Bork, wij letten niet op en door de vrije trap snel te nemen staat SCO-oog in oog met Patrick die de bal uitstekend keert. Dan in minuut 58 slaat het noodlot weer toe, na het doorkoppen van de bal op de middenlijn staan ze weer oog in oog met Patrick die ditmaal niet kan redden: 2-1 achter. Bork probeert het wel, drie keer een schot van Isak die de keeper steeds redt. In minuut 80 een dieptebal van Tom op Davy die net te scherp is, een kopbal van Tina na een voorzet van Rene. Intussen spelen we alles op alles en sturen we Kevin ook naar voren. Bijna vergeten, Omar is ingebracht voor Guus in minuut 65 en maakt zijn competitiedebuut voor Bork. Een kopkans voor Dylan na een voorzet van Delano, een klutsbal die tot corner wordt verwerkt, het lukt niet. In minuut 90 een tweede gele kaart voor een speler van SCO, dus rood. Hij stapt het veld af en zegt tegen de dug-out van bork: ‘het was nodig’, dit zegt alles over de instelling van SCO. Maar dan in minuut 95, Davy lost een schot maar met meer geluk dan wijsheid wordt deze door een speler tot corner verwerkt. Het is over en de drie punten blijven bij SCO.

We feliciteren SCO met de verdiende overwinning. Jongens het moet beter. Zoals een gezegde van Hansie luidt “voetbal is niet alleen voetballen, er komt ook nog zoiets als fysiek, mentale weerbaarheid en conditie bij kijken “.

 

S.V. Capelle wint derby van stadsgenoot SSC’55

S.V. Capelle speelde zaterdag in de Vrijhoeve de derby tegen SSC’55. Onder een mooie najaarszon werd om 14.30 uur afgetrapt. Na de nederlaag van vorige week is S.V. Capelle gebrand om goed resultaat te behalen uit bij Stadsgenoot SSC’55.

De openingsfase was duidelijk voor S.V. Capelle. Na enkele minuten kopte Quinten van Caem een bal door. Deze belandde bij Serhan Eyupoglu, die aflegde op Davey van Balkom. De laatste schoot vanuit vrije positie naast het SSC’55 doel. Even later een mooie combinatie van Capelle, die belandde bij Onur Ulusan. Deze zag zijn schot naast gaan. Kort hierna was het wel raak voor S.V. Capelle. Storm van Boxel had een goede actie over rechts, legde af op Serhan Eyupoglu en deze kaatste weer naar Onur Ulusan, die de 0-1 kon binnen schieten. Hierna een fase, waarin S.V. Capelle minder initiatief nam. SSC’55 kreeg halverwege de eerste helft via een counter een mogelijkheid, maar dit schot ging over. Even later was SSC’55 wel doeltreffend. Na balverlies op het middenveld van S.V. Capelle werd er niet goed verdedigd. SSC’55 brak door aan de rechterkant en via een goede voorzet werd Erwin van den Hoven in stelling gebracht. Deze kon eenvoudig de 1-1 binnen koppen. S.V. Capelle herpakte zich en kreeg kansen via Onur Ulusan en Davey van Balkom, maar deze wisten het net niet te vinden. In de 40e minuut veranderde dit: een combinatie over diverse schijven werd afgerond door Onur Ulusan en dus 1-2. Serhan Eyupoglu kreeg kort voor rust nog een goede kans, maar zag zijn schot in het zijnet van het SSC’55 doel gaan.

Na de rust kreeg S.V. Capelle weer de betere kansen. Zo had Onur Ulusan een goede schietkans en zag Justin van Ark zijn schot op de lat van het SSC’55 doel gaan. Davey van Balkom kreeg een goede kopkans, maar zijn inzet was te zacht om SSC’55 doelman Gijs Nieuwenhuizen te verrassen. Doordat S.V. Capelle de wedstrijd niet definitief besliste bleef het tot de slotfase spannend. SSC’55 hoopte op een kans uit een counter, maar deze kwam niet. In de slotfase raakte S.V. Capelle nogmaals de lat van het SSC’55 doel via een kopbal van Serhan Eyupoglu. Uiteindelijk zorgde de ingevallen Daryll-Lee Maasland voor de 1-3. Hij brak op snelheid door en schoot de bal beheerst in de linkerhoek van het SSC’55 doel. Door deze overwinning blijft S.V. Capelle op de derde plaats in 3D. Komende zaterdag speelt S.V. Capelle op het eigen Mandemakers Sportpark tegen GVV’63. Aanvang: 14.30 uur.

Willem Brouwer geniet bij DOSKO’32

Na een lange periode bij Hapert en één jaartje EMK is Willem Brouwer nu neergestreken bij DOSKO ’32. De 28-jarige spits is goed op zijn plek bij de club Duizel, waarmee hij hoge ogen hoopt te gooien in de 5klasse E.

Willem Brouwer voetbalde tot zijn 25stebij VV Hapert. Bij de club uit het gelijknamige dorp waar hij vandaan komt, doorliep hij alle jeugdteams en speelde er lang in de selectie. De aanvaller speelde in het blauw-rode shirt jarenlang met veel plezier in het eerste of tweede team, net waar de trainers hem nodig hadden. In het seizoen 2016/2017 was hij met Hapert 1 in de nacompetitie verantwoordelijk voor de degradatie van EMK 1, niet wetende dat hij het jaar erna zou uitkomen voor die club uit Nuenen. “Ik ging na dat seizoen in Eindhoven wonen en zocht een club in de buurt van mijn nieuwe woonplaats. Dat werd EMK, dus uitgerekend de vereniging die we hadden verslagen. Dat was puur toeval.”

In het ene seizoen dat Brouwer bij EMK voetbalde, kwam hij niet veel uit voor het eerste team van de vereniging. “In de voorbereiding speelde ik wel veel mee met dat team, later kwam ik in het tweede terecht. Dat vond ik overigens ook prima, want we hadden een hele gezellige groep. Als invaller deed ik wel regelmatig mee met het eerste, maar als 27-jarige jongen stond ik daar niet om te trappelen.” Na een drukke werkweek vond hij het namelijk ook wel prima om op zondagmiddag thuis op de bank te gaan zitten in plaats van bij EMK 1.

Over werk gesproken: voor Brouwer voelt het wat onwennig om geïnterviewd te worden. Als freelancejournalist is hij namelijk vaak degene die de vragen stelt, in plaats van dat hij de antwoorden moet geven. Voor Het VoetbalJournaal legt hij graag uit waarom hij dit seizoen bij DOSKO ’32 is gaan spelen: “Ik vind het leuk om weer in een eerste team uit te komen en in Duizel was die kans er voor mij. Daar kwam ik terecht via een kameraad van me. DOSKO ’32 is een hele leuke club en we hebben een hele gezellige spelersgroep”, zegt hij.

Met voetballen in de vijfde klasse heeft De Brouwer totaal geen moeite. “Ik geniet van elke training en wedstrijd, kijk daar echt naar uit”, zegt hij. “Bovendien ben ik zelf echt geen wereldvoetballer. Maar ik ben wel zeer fanatiek en geef alles op het veld. Bij DOSKO ’32 krijg ik overigens als aanvaller of nummer tien soms hoge ballen, dat past wel bij voetbal in de vijfde klasse. Soms kom ik met een stijve nek thuis”, grapt hij. “En als ik een beuk krijg, dan deel ik er zelf ook af en toe ook een uit, zo werkt dat.” Wat kunnen we dit seizoen tot slot van DOSKO ’32 verwachten? “Na een wat mindere start zijn we steeds beter gaan draaien. We gaan voor een hoge eindklassering en het zou gaaf zijn om een periodetitel te winnen”, besluit Brouwer.

WDS’48 winnaar in spannend duel tegen SPV’81

Een ontmoeting met een landelijk karakter. Dat bleek al uit de plaatsnamen die in de clubnamen verborgen zitten. Afgelopen weekend stond het duel tussen SPV’81 en WDS’48 op het programma in Polsbroek.

Voetballers uit Waarder, Driebruggen, Polsbroek en Vlist etaleerden hun voetbalkunsten onder leiding van een strenge stedeling in de persoon van scheidsrechter Herman Merkestein uit Den Haag die zijn ietwat geringe loopvermogen compenseerde met opvoedkundige81 vermaningen. Dat hij binnen de lijnen de baas was, leed geen enkele twijfel. “Meneer, wilt U 9 meter afstand van de bal nemen?” klonk het in de oren van de plattelandsjeugd. En ook wanneer hij zich genoodzaakt achtte een vermaning dan wel een kaart uit te delen, deed hij dat op een soevereine wijze. Wanneer de arbiter opvalt, is de reden daarvoor ook vaak gelegen in het weinig attractieve spel van de andere 22 deelnemers aan de wedstrijd.

Duelvoetbal
Bij deze derby was dat zeker het geval. Er ontspon zich na een vooral van de kant van de bezoekers aarzelend begin een duel dat het best geduid kan worden als ‘duelvoetbal’. Goed lopende combinaties deden zich nauwelijks voor en balverlies vierde hoogtij. Natuurlijk ontstonden er wel kansrijke situaties maar daarbij lieten de voorwaartsen het danig afweten. En ook de beide doelmannen, Jeroen Both bij de thuisploeg en Jan Boerefijn bij WDS, leken niet van zins zich te laten verschalken. Jeroen Both voorkwam na een kwartier de openingstreffer, toen na balverlies aan de zijde van de thuisploeg Tom Wils Eric Cromwijk op maat bediende. Twee minuten later kwam dezelfde Cromwijk een teenlengte tekort om succesvol te zijn. De meest indrukwekkende aanvalspoging kwam voor de rust nog op naam van linksachter Mark Venhuis. Hij denderde naar voren en doelman Both redde ten koste van een hoekschop. De pogingen van de bezoekers om nog voor de thee een bres te slaan in de Polsbroekse defensie leden schipbreuk. Namens SPV kwam Aris van der Vlist in de 42eminuut nog tot een indrukwekkende inzet. Nu waren de vingertoppen van Jan Boerefijn ter plaatste.

Weinig kansen
Slechts hoekschoppen vormden de oogst van de goede bedoelingen waarmee beide ploegen de kleedkamers hadden verlaten. Een afstandsschot van Venhuis sloeg in de 51eminuut als een granaat in het hek achter het doel van Both, waarna nog geen minuut later de score werd geopend. Op aangeven van middenvelder Griffioen verscheen Eric Cromwijk plotseling links van het SPV-doel en met zijn ‘verkeerde’ been schoot hij de bal in de touwen; 0-1 (52eminuut). Hierna ging SPV wel meer persoonlijke duels winnen, maar in het doelgebied voor Jan Boerefijn werd weinig dreigends op de mat gelegd. Die moest wel een pegel van der Vlist tot hoekschop verwerken en eenmaal buiten zijn strafschopgebied rennen om invaller Thomas Spelt het scoren te beletten. Maar voor de rest bleef het alle wissels ten spijt rustig. Bij hoekschoppen van de thuisploeg werd het kopgrage hoofd van Sander Koolwijk gezocht, maar die kende in aanvoerder Jos Lodder een geduchte tegenstander.

Lukraak
Opportunisme was troef in de laatste fase van de wedstrijd, waarin de Driebruggenaren Lemkes (overtreding) en Koorevaar (spelbederf in de ogen van de streng maar rechtvaardig optredende Hagenees ‘op leeftijd’) nog een gele kaart wisten te scoren. Na een ‘schoolvoorbeeld’ van Polsbroeks buitenspel dat door de assistent-scheidsrechter goed werd onderkend en een lastminute kans voor Koolwijk (met Boerefijn als sta-in-de-weg), stond de thuisploeg bij het eindsignaal met lege handen.

Lars van den Berg (Maasdijk) eist meer van zichzelf

De start van de ploeg van Lars van den Berg in de competitie is in elk geval een stuk beter dan vorig seizoen, want toen bungelde Maasdijk in de derde klasse onderaan de ranglijst. Maar de huidige middenmootpositie van de roodzwarten stemt hem nog allesbehalve tevreden.

Het meest kritisch is de 21-jarige aanvaller echter over zijn prestaties in de eerste fase van de competitie. “Eén doelpunt is echt te weinig”, stelt hij. “En die ene goal was nog een strafschop ook, tegen Hercules.”

In die wedstrijd liep Van den Berg ook nog tegen twee gele kaarten, waardoor hij met rood vroegtijdig het veld af moest. Daardoor miste hij de thuiswedstrijd tegen SV Duindorp (1-0 winst). “Die rode kaart valt niet goed te praten”, is hij zelfkritisch. “Ik kreeg twee gele kaarten voor commentaar op de leiding. Het was pure frustatie omdat het aan onze kant niet liep.”

De prestaties van Maasdijk kenmerken zich in de eerste competitieweken sowieso door wisselvalligheid. “Ik had er wat meer van verwacht”, is Van den Berg eerlijk. “We zijn met Tim van der Voort een belangrijke speler weliswaar kwijtgeraakt, maar daarvoor hebben wij drie goede spelers teruggekregen”, maakt hij een optelsom. “We hebben de kwaliteit om hoog te kunnen eindigen. Een periodetitel moeten we zeker kunnen halen.”

Maasdijk begon met een moeizame zege op Verburch. Van den Berg: “Verburch verdedigde alleen maar. We verloren daarna van Hercules en wonnen thuis van Duindorp.”

In de vierde wedstrijd ging Maasdijk onderuit in Den Haag bij Wateringse Veld Kranenburg. “Dat is voor mij dé voornaamste kandidaat voor het kampioenschap in onze afdeling”, reageert Van den Berg. “Daar achter zit een grote groep, onder wie ook wij.”

Maasdijk kreeg in de zomer te maken met een opvallende trainerswissel, waarbij Richard Kraijenbosch zijn spelersoutfit voor een trainerskostuum inwisselde. Voor Van den Berg had dat geen persoonlijke consequenties. “Ik speelde vorig seizoen vooral op tien. Nu sta ik of linksbuiten of op tien. Wat onveranderd is, is de vrije rol die ik krijg. Dat vind ik ook fijn. Dan voel ik me het meest in mijn element.”

Stefan Bron kwam van Westlandia over en staat in de spits bij Maasdijk. Van den Berg, die twee seizoenen geleden de weg van Naaldwijk naar Maasdijk bewandelde: “Of ik invloed op hem heb gehad om ook naar Maasdijk te komen? Ik heb hem wel aangegeven dat Maasdijk een leuke en gezellige club is, maar die keuze heeft ie toch echt zelf gemaakt.”

Spirit met 10 man toch nog naast DCV

Spirit en DCV hebben in de 4e editie van deze streekderby in competitieverband met 1-1 gelijk gespeeld. Beide ploegen schoten niet veel op met deze puntendeling, al was Spirit er nog het meest content mee. Na bijna een uur spelen moest de thuisploeg met tien man verder toen Virgil Munsel met rood naar de kleedkamer werd gestuurd. Enkele minuten later kwamen de bezoekers enigszins gelukkig op 0-1 uit een van richting veranderde vrije trap. In een poging om alles of niets te spelen bracht Richard van Cappellen Ruben Slooff in en werd verdediger Sander Kalkman eruit gehaald. Achteraf bleek het een gouden wissel want nog geen tien minuten later gaf de ingevallen aanvaller het laatste tikje en bezorgde hij Spirit toch nog een punt.

In een meer spannende dan goede wedstrijd kregen beide ploegen in de eerste helft een aantal kansen om de score te openen. Bastiaan Haasnoot moest een aantal keren goed in actie komen en voorin kregen Laurens Visser en Eric Jansen ieder een grote kans om te scoren.

Buiten deze kansen was het met name het eerste half uur een wedstrijd met veel balverlies aan beide kanten. In de loop van de wedstrijd kreeg DCV meer controle over de wedstrijd en werd Spirit gedwongen te verdedigen. Waar Spirit dit seizoen veel onnodige tegentreffers moest incasseren, speelden de Ouderkerkers nu wel compact en geconcentreerd. Daar tegenover liet de thuisploeg aanvallend veel te weinig zien.

Door het gelijke spel zakten beide ploegen één plaatsje op de ranglijst. Koploper Neptunus-Schiebroek won met 0-1 van Zuidland. Sparta staat nu tweede na de 0-1 overwinning bij Hellevoetsluis. Spirit, DCV en Nieuwenhoorn volgen op tweede punten achterstand. Volgende week gaat Spirit op bezoek bij Sparta.

© Tekst: Eric de Vendt Foto: René Bitter

Sc ‘t Zand Zaterdag 1: Opleidingsteam in een prestatieklasse

Sinds dit seizoen is Sc ’t Zand gestart met het herenteam Zaterdag 1. Als het kon, dan had de club de woorden ‘onder 23’ toegevoegd aan de naam van dit elftal, want oudere jongens zijn niet welkom bij het opleidingsteam, dat uitkomt in de sterke 4klasse C.

Pim Fijneman merkte dat er de laatste jaren bij Sc ’t Zand veel jeugdspelers de club verlieten als zij de overstap moesten maken naar het seniorenvoetbal. Dat had volgens het hoofd jeugdopleiding van de Tilburgse vereniging twee oorzaken: “Veel jongens zien het niet zitten om op zondagochtend om 10.00 uur te spelen. En daarnaast vonden ze het lastig om de stap naar onze selectie maken, omdat de concurrentie voor een plek binnen die groep groot is.”

De oplossing voor deze problemen was de komst voor een zaterdagteam, maar wel onder bepaalde voorwaarden. “Want we zijn een zondagclub en willen dat blijven. Daarom besloten we afgelopen zomer een zaterdagteam voor jongens onder de 23 jaar oud op te richten. Deze is gevuld met voornamelijk spelers uit onze voormalige JO19-2. Daarin speelden gasten die in onze selectie willen spelen, maar die nog niet ‘rijp’ genoeg zijn voor zondag 1 of 2. Door begeleiding van een goede technische staf en het spelen van leuke wedstrijden, willen we ze klaarstomen voor onze zondag teams.”

Over tegenstand hoeft Zaterdag 1 niet te klagen. De ‘jonkies’ van Sc ’t Zand zijn in het diepe gegooid en spelen dit seizoen in de 4eklasse C, een standaardcompetitie. Dat betekent dat de rood-witten uit Tilburg het moeten opnemen tegen eerste elftallen van gerenommeerde zaterdagclubs als ONI, Olympia’60 en The Gunners. Bovendien mogen de spelers van het zaterdagteam dus niet uitkomen voor de selectieteams van de club die op zondag spelen. “De jongens spelen uitwedstrijden soms voor veel publiek en hebben veel weerstand. Dat is zeer leerzaam en we hopen dat die gasten zich goed ontwikkelen, het resultaat is niet heilig”, zegt Fijneman.

Dit ‘opleidingsconcept’ is volgens Fijneman een beetje vergelijkbaar met die van PSV en Ajax, die hun beloftenteams laten ‘rijpen’ in de Keuken Kampioen Divisie. “Want uiteindelijk willen we zoveel mogelijk eigen jongens op zondagmiddag in de basis zien staan bij Sc ’t Zand 1”, zegt het hoofd jeugdopleiding van de grootste club van Tilburg. “Het team heeft nog niet bijster veel punten, maar de jongens zijn tot nu toe zeer positief over dit pilot.”