Als trainer van de dames én het vierde elftal, geniet Jan Versteeg bij Wilhelmina’26 van alles wat voetbal voor hem zo mooi maakt. Van presteren, tot aan lachen, gieren en brullen. “Plezier is voor mij het allerbelangrijkste!”
En plezier, dat heeft de 55-jarige Versteeg, als hoofdtrainer van de dames en het vierde elftal van de club. “De dames doe ik nu een jaar of drie, en het vierde, alweer zes jaar. En ik heb het onwijs goed naar mijn zin!” Want juist die combinatie, maakt het voor de inwoner van Wijk en Aalburg zo leuk om te doen. “Bij de dames is het echt prestatief. Die lijken soms nog wel fanatieker dan de mannen en hebben echt de drive om te winnen. Ze komen voor elkaar op en laten niet zomaar hun koppies hangen. Terwijl het vierde natuurlijk veel meer een bierelftal is. Daar is de derde helft het belangrijkste.”
Hecht team
Bij de vrouwen, krijgt hij dan ook regelmatig de nodige vragen, lacht Versteeg. “Dames vragen veel vaker waarom we iets doen. Ze luisteren beter, terwijl heren het gewoon gaan doen.” Samen met zijn vrouw Rianne, is hij er in ieder geval in geslaagd om er een hecht team van te maken. “En dat terwijl de leeftijden heel erg uit elkaar lopen. De jongste is vijftien en de oudste dertig plus.” Toch blijft één ding altijd hetzelfde: “Met plezier, komen de resultaten vanzelf.” Hoe doet Versteeg het, als de wedstrijden op zaterdag toevallig samenvallen? “Dan gaan de dames, waar mijn dochter toevallig ook in speelt, voor!” Het vrouwelijke vlaggenschip, draait voorlopig dan ook een uitstekend seizoen, vertelt hij. “We staan tweede in de vijfde klasse, dus doen het hartstikke goed!” Aan fanatisme, bij de voormalig voetballer dan ook geen gebrek. “Ik heb vroeger zelf eerst altijd bij GDC en Sparta’30 gespeeld, tot mijn zoon bij Wilhelmina’26 ging voetballen en ik als trainer werd gevraagd.”
Veel respect
Ruim achttien jaar later, loopt Versteeg er dus nog steeds rond. “Behalve jeugdtrainer en lid van de jeugdcommissie, heb ik hier later ook nog gevoetbald. In het vierde en bij de veteranen.” Sterker nog. “Als we er bij ons of de veteranen te weinig hebben, doe ik nog wel eens mee. Dat is hartstikke mooi en lachen!” Voorheen als rechtsbuiten, tegenwoordig als back. “Vroeger was ik snel, nu wat minder, haha.” Maar desondanks. “Hebben ze nog altijd veel respect voor mij. Daarom houd ik het zo lang vol.” Versteeg voelt zich dan ook helemaal, op zijn gemak bij Wilhelmina’26. “Het is gewoon echt een familieclub. Iedereen kent elkaar en het is gezellig. Ondanks dat we allemaal verschillend zijn, maken we samen plezier met z’n allen. Dat vind ik geweldig.” Ook na een wedstrijd. “Mensen vragen er altijd naar. Dat is voor mij het gevoel van een echte club. Een soort familie, met elkaar!”
Klik op Wilhelmina ’26 voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Wilhelmina ’26 voor meer informatie over de club.