In het begin een klein beetje wennen aan het niveau, liep het eerste seizoen na de promotie vanuit de derde klasse aanvankelijk nog niet helemaal zoals gehoopt. Maar toen het na de winterstop wel ging lopen, was De Jonge Spartaan niet meer te stoppen, blikt Dennis Baars terug. “Als je dan uiteindelijk derde wordt, ben je daar natuurlijk tevreden mee.”
Want eerlijk is eerlijk, zo begint Baars (22) zijn verhaal. “Vooraf hadden we niet kunnen bedenken dat we in ons eerste seizoen in de tweede klasse, derden zouden worden. Dus daar waren we hartstikke blij mee.” Al zorgde het stiekem, na het behalen van de play-offs, voor een dubbel gevoel. “We gingen er tegen Groen Wit (4-0) redelijk kansloos af. Dat was echt een beetje een offday. Als je de nacompetitie dan haalt, is het jammer dat je niet verder komt.”
Net iets sneller
Toch kijkt Baars, die sinds zijn vijftiende in het akkerbouwbedrijf van zijn ouders werkt, vooral positief terug op afgelopen seizoen. Nadat De Jonge Spartaan het jaar daarvoor, via de nacompetitie promoveerde naar de tweede klasse. “In het begin was het echt wel even wennen en liep het niet zoals we hadden gehoopt. Dat ging toch wel aan ons knagen, ondanks dat de sfeer goed bleef en we er als team voor bleven gaan.” Waar moesten ze vooral aan wennen bij de club uit Middelharnis? “Het gaat allemaal net iets sneller en tegenstanders zijn meer fysiek.” Na de winterstop, ging dat een stuk beter, vertelt hij. “Toen ging het lopen en werd ons harde werken beloond. Daarvoor zat het ook een aantal keer net een beetje tegen, daarna viel het geluk meer onze kant op.”
Al was het vanzelfsprekend minder geluk dan wijsheid. “Het stukje duels aangaan ging beter, en we hielden het als team goed dicht, waardoor we weinig weggaven. Van daaruit konden we dan gaan voetballen.” Een aanpak die niet alleen werkte, maar ook hoge verwachtingen schept voor dit seizoen. “Ons doel is om weer voor de nacompetitie te gaan.” Toch weet Baars als geen ander, hoe lastig dat zal worden. “Het is een moeilijke competitie, dus we kunnen vol aan de bak.”
Waar ziet de verdediger de meeste ruimte voor verbetering? “Vooral aan de bal. Echt het spel maken. Dat zullen we nodig hebben als we verder willen komen.” Aan trainer Ben Mierop, zal het volgens hem in ieder geval niet liggen. “Ben is echt een goede en fijne trainer.” Toch was het bij zijn aanstelling, twee seizoenen geleden, wel even wennen, herinnert Baars zich. “We trainen nu op een heel andere manier. Veel intensiever en overal zit een idee achter. Ben is tactisch heel sterk.” En daarnaast. “Merk je dat sinds hij er is, iedereen veel fitter is. Dat heb je nodig op dit niveau.”
Familieclub
Hoe zit het met Baars zijn eigen fitheid, na een dag hard werken op het land? “Het is af en toe fysiek best wel zwaar, dus dan voel je dat soms wel bij de voetbal. Dan heb ik zware benen.” Van het verbouwen van aardappels, bieten, graan en uien, tot aan voetballen bij De Jonge Spartaan dus. “Ik voetbal hier al sinds mijn vijfde en heb nog nooit ergens anders gespeeld.” De reden daarvoor is simpel. “Met veel jongens waar ik in de jeugd mee speelde, voetbal ik nu nog steeds samen. Als je op de club komt, iedereen kent elkaar en het is altijd gezellig.” Een familieclub, met een clubgevoel. Letterlijk en figuurlijk. “Mijn moeder staat in de kantine, mijn broertje speelt bij het tweede en mijn twee zussen voetballen bij de dames.”
Op zaterdagen, probeert Baars dan ook regelmatig een wedstrijdje mee te pakken. “Ik ga bijna altijd kijken bij mijn broertje, want die speelt voor ons. Bij mijn zussen is dat lastiger.” In de jeugd, speelde hij ooit nog samen met broertje Dylan. “En bij het tweede hebben we dat ook nog een tijdje gedaan. Dat is toch wel heel mooi. Hopelijk gaat dat bij het eerste ook nog eens gebeuren. Dat lijkt me wel heel leuk!” Wat dat betreft is het extra zaak, om fit te blijven.
“In 2023 heb ik mijn meniscus gescheurd, en twee seizoenen geleden gebeurde dat weer. Toen hebben ze een stukje weggesneden en nu heb ik er gelukkig geen last meer van.” En dus kunnen de supporters gewoon weer genieten van de inwoner van Sommelsdijk. “Het liefste speel ik links centraal achterin. Ik moet het meer hebben van het voetballen, daarom heb ik graag iemand naast me die de duels speelt.” In het shirt van een andere club, ziet Baars zichzelf dat niet zo snel doen. “Ik heb niet de ambitie om ergens anders te gaan spelen. Mijn doel is om met De Jonge Spartaan omhoog te gaan. En als ik onze selectie en de jeugd zo zie, moet dat kunnen!”