Werkzaam als interim financial, blijft voetballen voor Bas van Beckhoven toch het leukste wat er is. En nadat hij dat eerder deed in de jeugdopleiding van Willem II/RKC, FC Den Bosch en in Amerika, is de verdediger sinds dit seizoen neergestreken bij vierdedivisionist Unitas’30. “Ik krijg er heel veel energie van.”
En dus is de 24-jarige Van Beckhoven blij, dat hij het is blijven doen. Want zo vanzelfsprekend, was dat eigenlijk nog niet, vertelt hij. “Ik ben vorig jaar afgestudeerd, en daardoor wist ik niet zeker of ik kon blijven voetballen. In combinatie met mijn werk en verschillende cursussen, is het soms best lastig.” Toch vindt de inwoner van Chaam het juist daarom fijn, om wekelijks op het veld te staan. “De voetbal is voor mij echt een uitlaatklep. Even niet dat serieuze van het werk, maar kleedkamerhumor.”
Madonna
Bij Unitas’30 dus. “Vorig jaar februari namen ze contact op, omdat Bas Rockx naar RBC ging.” Op zoek naar een nieuwe linksback, kwamen ze bij hem uit. “Ik was toen bijna klaar met studeren in Amerika, en wilde graag weer naar Nederland komen.” In mei afgestudeerd en met zijn master in Finance op zak, zag Van Beckhoven een stap naar Etten-Leur wel zitten. “Het niveau waarop ik voetbalde in Amerika, is vergelijkbaar met dat van Unitas’30.” Hoe kijkt hij terug, op zijn vier jaar in de Verenigde Staten? “Het is een heel andere cultuur. Mensen leven daar totaal anders.” In zijn geval, in combinatie met school. “Je leeft echt als een topsporter. De faciliteiten zijn fantastisch. Elke dag trainen, eten op de club, krachttraining, ijsbaden, bubbelbaden. Je wordt behandeld als een profvoetballer.” Ook bij uitwedstrijden. “Dan gingen we soms gewoon met het vliegtuig.” De leukste avonturen, beleefde Van Beckhoven dan ook buitenom het voetbal. “Ik heb nog een keer bij Madonna thuis gevoetbald. De zangeres. Haar geadopteerde zoontje wilde zich graag ‘meten’ en ons team, speelde op het hoogste niveau in de buurt. Dus werden we, van net buiten New York, naar Hamptons gebracht, om daar in haar tuin te voetballen.” Foto’s, heeft hij daar niet van. “Die mochten we natuurlijk niet maken.” Indrukwekkend, was het wel. “Het was een enorm landhuis, met een voetbalveld in de tuin. En we werden opgehaald met golfkarretjes.” Lijkt het voetbal in Amerika op dat in Nederland? “Het is daar veel directer. Echt gericht op winnen. Alle gasten zijn fit. Echt van die opgepompte gasten, die heel gemotiveerd zijn, graag willen én er vol opklappen. Ik denk dat ze het in de Vierde Divisie, prima zouden doen.” Al zou het even wennen worden. “Het voetbal hier, is veel verzorgder. Dat maakt het wat mij betreft leuker.”
Schedel gebroken
En dat begon voor Van Beckhoven, allemaal bij Chaam. Toen hij een jaar of zes oud was. “Op mijn elfde ben ik vervolgens gescout door Willem II/RKC, en daarna heb ik nog bij Brabant United en FC Den Bosch gespeeld.” Om vervolgens, naar België te vetrekken. “Dat was eigenlijk het plan, maar toen kwam New York. Dan is het een makkelijke keuze, haha!” Profvoetballer, werd Van Beckhoven uiteindelijk dus niet. “Op mijn zestiende heb ik mijn schedel gebroken, waardoor ik anderhalf jaar niet heb gevoetbald. Daarna merkte ik dat ik niet meer op mijn oude niveau kon komen en dat het aanpoten was.” De linkspoot ging op school terug van vwo naar havo en moest ook op voetbalgebied, een stapje terug doen. “Als je in een jeugdopleiding niet bij de beste spelers hoort en het vooral van hard werken moet hebben, moet je realistisch zijn. Ik vond het heel leuk om te doen, maar deed het niet alleen maar om profvoetballer te worden. Mijn studie nam ik ook gewoon serieus.” En dus, belandde hij bij Unitas’30 in het amateurvoetbal. “Ik ben ook nog gevraagd door Chaam, daar heb ik even over nagedacht, maar ik vind het toch het leukste om op niveau te voetballen.” Niveau, dat hij vond in Etten-Leur. Al vallen de resultaten in de Vierde Divisie wat tegen, vindt Van Beckhoven. “Met de middelen die we hebben, doen we het goed. We voetballen leuk, alleen kan iedereen van iedereen winnen.” Na de promotie van vorig jaar, is de ploeg daardoor wel verwikkeld in een felle degradatiestrijd. “Ik heb er alle vertrouwen in dat we ons gaan handhaven! Dat moet gewoon lukken.” Want, zo is hij van mening: “We zijn niet de best voetballende ploeg, maar moeten het hebben van karakter en hard werken. Momenten kiezen en gedisciplineerd spelen.” Met hem, als linksback. “Ik speel wel een beetje op zijn Amerikaans. Veel opkomen en gas geven.” Of Van Beckhoven dat ooit weer op een hoger niveau wil doen, weet hij nog niet. “Ik heb niet het gevoel dat ik een stap moet maken. Tuurlijk zou ik ervoor openstaan, maar het is niet per se een doel. Het moet ook allemaal maar passen met mijn werk.” Voorlopig, zit hij dan ook uitstekend op zijn plek. “Ik vind het gewoon leuk om lekker te voetballen. Het is voor mij echt een uitlaatklep en ik kan er mijn energie in kwijt!”
Klik op Unitas’30 voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Unitas’30 voor meer informatie over de club.