Jarno Schillemans (20) begon twee jaar geleden als vleugelverdediger bij Cluzona. Inmiddels lijkt de Kruislander in zijn derde seizoen zijn favoriete positie – centraal op het middenveld – te hebben veroverd. Een spannend seizoen ligt voor de boeg: voor het eerst is er serieuze concurrentie op zijn plek. „Ik heb er vertrouwen in.’’
Bij RBC, waar hij negen jaar in de jeugd speelde, stond Schillemans al te boek als een alleskunner. Dat label zorgde ervoor dat hij op allerlei posities werd ingezet. De jonge allrounder vond dat niet erg, als hij maar speelde. Toch koos hij er zelf voor om die club te verlaten.
Zijn overstap naar Cluzona, twee jaar geleden, kwam voort uit een gebrek aan perspectief bij RBC. „Er zaten spelers in het eerste die kwalitatief beter waren’’, blikt hij terug. „Ook waren er een aantal teamgenoten van me bij de Onder-23 uitgenodigd om bij het eerste mee te draaien in de voorbereiding. Ik kreeg geen uitnodiging.’’
Via het zaalvoetbal, waar hij samen met zijn vader speelde, kwam Schillemans in contact met Jeroen Smits, destijds keeperstrainer bij Cluzona. Zijn vader liet weten dat zijn zoon op zoek was naar een nieuwe club, waarna bestuurslid Hidde Poppelaars een wedstrijd kwam bekijken. Al snel volgde een gesprek met trainer John Taks. „Die gesprekken waren positief’’, herinnert Schillemans zich. „Ik kreeg een warmer welkom dan ik gewend was bij een grotere club als RBC. Dat was precies waar ik naar op zoek was.’’
Bij Cluzona trof hij ook bekende gezichten. Mees Verburgh, die een jaar boven hem speelde bij RBC, kende hij al. Van Yorben Bus had hij training gehad bij voetbalschool TIC Sports. Daarnaast speelde zijn oom Paolo Fortunati al jaren in het eerste elftal van de Wouwse club.
Bij zijn overstap gaf Schillemans aan zich te willen richten op een toekomst als middenvelder. „Maar daar heb ik in mijn eerste jaar weinig gespeeld’’, vertelt hij. „Max Bellemans viel al vroeg in het seizoen uit met een kruisbandblessure. Dus werd ik op rechtsback gezet. Dat ging best prima en ik kon veel minuten maken. Het jaar erop, seizoen 2025-2026, werd ik een linie naar voren geschoven. In een 4-4-2-formatie stond ik rechtsmid. Ook daar kwam ik volop aan spelen toe.’’
Dit seizoen krijgt Schillemans de kans op zes. „In de voorbereiding hebben we veel blessures gehad’’, vertelt hij. „Als iedereen weer fit is, moet ik nog zien of dat invloed zal hebben op mijn basisplek. Dat ligt aan mijn eigen prestaties en de keuze van de trainer. Ik heb in ieder geval voor het eerst concurrentie bij Cluzona – op de flank had ik die niet vanwege blessures – en dat is denk ik alleen maar gezond.’’
Schillemans heeft in ieder geval een goed idee over hoe hij die positie gaat invullen. Als middenvelder wil hij graag de bal aan zijn voet hebben. „Dat is misschien ook wel een minpuntje: ik wil hem altijd hebben’’, lacht hij. „Voor de rest maak ik verdedigend veel meters. Mijn grootste kwaliteiten zijn mijn mentaliteit en conditie; ik werk hard en vecht voor iedere meter. Maar ik ben geen echte stofzuiger, ik probeer vooral veel passlijnen dicht te lopen.’’