Timo Scarione (25) heeft na het succesvolle seizoen bij De Schutters besloten er toch nog een jaar aan vast te plakken. De linksbenige centrale verdediger wilde eigenlijk terug naar het derde, maar kwam net voor de laatste wedstrijd met goed nieuws: „Moest wel na zo’n speciaal seizoenseinde.’’
De Schutters promoveerde vorig seizoen op bijzondere wijze. Twee wedstrijden voor het einde, had de ploeg een aantal weken geen wedstrijd. Concurrent Dussense Boys stond op zes punten achterstand, maar moest in die periode wél spelen. Als de club uit Dussen punten zou morsen, waren de mannen uit Stampersgat als nummer twee gegarandeerd van promotie. En dat gebeurde. „Het was dertien jaar geleden dat De Schutters voor het laatst promoveerde, dus het maakte heel wat los’’, blikt Sciarone terug.
Een tijdje daarvoor had de verdediger al uitgesproken dat hij terug zou gaan naar het derde. Daar had hij de voorgaande twee seizoenen gespeeld en dat was het team waarvoor hij in eerste instantie naar Stampersgat gekomen was. „Ik kom oorspronkelijk uit Fijnaart en ben op mijn vijftiende verhuisd naar Breda. Vanaf dat moment heb ik bij Baronie gespeeld. Van de C2 tot aan de A1 in de jeugd, waar we op divisieniveau uitkwamen, en ook nog twee jaar in de Zaterdag 1. Daarna ben ik naar De Schutters gekomen.’’
Vier van Sciarone’s neven speelden daar namelijk in het derde. „Zij vroegen me, nadat mijn team bij Baronie uit elkaar viel, om die kant op te komen. Het was heel leuk en gezellig om elkaar twee keer per week te kunnen zien, maar ik miste een beetje uitdaging in het spelletje. Vanuit het eerste werd ik gevraagd om het daar een jaartje te proberen. Ik kende een deel van het team al, dat maakte de keuze makkelijker.’’
De linkspoot had echter twijfels over zijn fitheid. „Na twee jaar op een wat lager niveau, had ik dat niet helemaal op peil gehouden’’, lacht hij. „Daarom wilde ik even aankijken hoe het me zou bevallen.’’
Het pakte positief uit. „De trainer legde er vanaf het eerste moment goed de zweep overheen. Hij was strikt en pushte ons. Dat zorgde voor een gedreven sfeertje binnen het team; iedereen wilde aanwezig zijn en er werd fel getraind. Een goede start.’’
De resultaten waren goed en De Schutters stevende af op promotie. Toch besloot Sciarone dat dit zijn enige seizoen zou zijn bij het eerste. „Ik had onregelmatige werktijden, dat maakte het moeilijk om bij alle trainingen aanwezig te zijn. Het was soms best een gedoe om een invaller te regelen op werk. In mei switchte ik echter van baan, waardoor dat probleem wegviel.’’
„Daarnaast zou er nog een aantal jongens ons verlaten na het seizoen’’, gaat hij verder. „De selectie werd daardoor kleiner. Voetballend en met het team had ik het heel erg naar mijn zin. Ik wilde daar loyaal aan blijven, nu ik wél de mogelijkheid had om door te gaan.’’
Toen de promotie een feit was, bracht Sciarone het goede nieuws aan zijn team: „Dat was een mooi moment. Ons doel in de vierde klasse? Als ik voor mezelf spreek, vind ik dat we in het linkerrijtje mee moeten kunnen. Onze as is in tact gebleven en de klik met de nieuwe jongens wordt elke wedstrijd beter.’’