Een moeizame eerste seizoenshelft, maar een veel betere tweede. Jimmy Gimbrere kijkt met gemengde gevoelens terug op afgelopen seizoen. Want ondanks de stijgende lijn, heeft de verdediger van vijfdeklasser SAB het gevoel dat er veel meer in had gezeten. “Ik ben totaal niet tevreden met een zevende plek.”
Maar veel meer dan de hand in eigen boezem steken, kunnen ze bij de club uit Breda niet doen, vindt de 23-jarige Gimbrere. “We hebben het zelf eigenlijk een beetje verkloot, door slecht aan het seizoen te beginnen.” Al heeft de aanvallend ingestelde wingback, daar ook wel weer een verklaring voor. “We hadden een aantal nieuwe spelers, dan moet je toch altijd even wennen aan elkaar en kijken wat de beste formatie is.” Dat bleek er uiteindelijk één, met vijf verdedigers. “Vanaf dat moment ging het beter!”
Sterkhouder
Ook voor Gimbrere zelf. “Ik heb vooral veel als wingback gespeeld. Zowel links als rechts. Daar kon ik behoorlijk goed uit de voeten.” De verdediger is met zijn ruim twee meter, dan ook een imposante verschijning. “Vroeger ben ik altijd aanvaller geweest, tot ik ging groeien. Toen kwam ik in de verdediging terecht.” Eerst centraal, maar inmiddels dus aan de zijkant, vertelt de voormalig linksbuiten of spits. “Als back kun je lekker veel aanvallen, verdedigen én lopen.” Over welke kwaliteiten beschikt hij verder? “Ik heb veel sprongkracht, kan goed koppen en heb inzicht. Vooral in het passen.” Zijn nieuwe favoriete positie, heeft Gimbrere dan ook wel gevonden. “De laatste paar wedstrijden van het seizoen stond ik weer centraal, maar dat is dan toch weer even wennen. Ik vind aanvallen heel leuk, dus als ik mag kiezen, ga ik toch voor wingback.” Tegenwoordig dus als één van de sterkhouders. Al duurde dat wel even. “Op mijn vijftiende maakte ik al mijn debuut, maar daarna was het een beetje schommelen. Tussen één en twee.” Zo speelde hij twee jaar geleden, nog regelmatig bij het tweede. “Tonie heeft altijd vertrouwen in mij gehad, en mede dankzij hem, ben ik nu uitgegroeid tot vaste basisspeler.” Toch was het in het begin, even wennen bij het eerste. “Het is veel meer fysiek en alles gaat een stuk sneller.” Ergens anders voetballen, deed Gimbrere in al die jaren nooit. “Ik voetbal al vanaf mijn derde bij SAB. Begonnen bij de Kabouters.” Gescout door NAC Breda, viel hij daar uiteindelijk af. “Veel van mijn vrienden zitten hier, iedereen kent elkaar en het is echt een hechte club. En niet te groot. Dat verbindt elkaar.”
Lijn doortrekken
Maar gezellig of niet, Gimbrere wil ook graag presteren. En dus kijkt hij met gemengde gevoelens terug op afgelopen seizoen. “Ik ben totaal niet tevreden met een zevende plek. Er zat veel meer in. Voor mijn gevoel was de nacompetitie echt haalbaar.” Het doel voor dit jaar, laat zich dan ook raden. “We willen zeker een periode pakken en het liefste gewoon promoveren.” Ruimte voor verbetering, ziet de inwoner van Breda dan ook nog genoeg. “Eigenlijk moet alles beter. Het afwerken, maar ook het spelen naar elkaar. Kansen, creëren we gelukkig genoeg.” Houvast, hebben ze bij SAB in ieder geval genoeg. “We moeten gewoon de lijn doortrekken van het tweede halfjaar. Dus hopelijk beginnen we nu wel goed aan het seizoen!” Met hem, er ook dit jaar gewoon weer bij. “Ik heb zeker de ambitie om hogerop te gaan voetballen, maar voor nu wil ik vooral graag het team helpen om zo hoog mogelijk te spelen.” Maar mocht er voor Gimbrere zelf een mooie club komen, staat hij daar zeker voor open. “In Breda heb je een hoop mooie clubs. En in België ook.” Toch is dat, een zorg voor later. “Nu eerst de focus op SAB, wie weet dat ik daarna ooit nog een stap kan maken!”