Drie jaar geleden vertrok Van Soest bij HSSC’61 naar LRC Leerdam. Een stap die op dat moment logisch voelde. Hij was achttien en merkte dat hij toe was aan iets anders. “De intentie was toen om te kijken of ik dat niveau aan kon. Bij HSSC had ik wel het gevoel dat ik daar een beetje klaar was. Dan wil je weten hoe ver je kunt komen.” In Leerdam kwam hij terecht in een andere realiteit. Het tempo lag hoger, de concurrentie was groter. “In het begin was het vooral wennen aan het niveau, aan het spel, maar ook aan de concurrentie. Je merkt dat er betere spelers om je heen staan. Je gaat zelf ook beter voetballen, maar het wordt ook moeilijker om te spelen.”
Zijn rol in het team bewoog mee met dat proces. Veel invalbeurten, af en toe langere fases, soms belangrijk zijn, soms ook niet. “Ik heb wel momenten gehad dat ik belangrijk was. Maar ik denk ook dat ik belangrijker had kunnen zijn dan dat ik uiteindelijk ben geweest.”
Dat gevoel werd versterkt in zijn tweede seizoen, toen het juist de goede kant op leek te gaan. “In de voorbereiding ging het goed. Ik stond er goed op maar ik scheurde mijn hamstring. Dan moet je eigenlijk weer helemaal opnieuw beginnen.”
Na drie jaar maakt Van Soest de balans op. “Ik heb het geprobeerd. En het is niet helemaal gelopen zoals je misschien hoopt. Dat is jammer, maar ik kan daar wel mee leven.” Hij is 21 en weet dat er nog genoeg kan gebeuren, maar voelt ook dat dit het moment is om een andere keuze te maken. Die keuze lag niet vast. Er waren meerdere clubs die interesse hadden, uit verschillende klassen. Toch koos hij niet voor de volgende stap omhoog, maar voor een stap die beter bij hem past. “Ik wilde gewoon zekerheid dat ik ga spelen. En dat ik weer plezier krijg. Bij andere clubs is het toch weer afwachten hoe het loopt. Dat risico wilde ik nu niet.”
Zo kwam hij weer uit bij HSSC’61. De club waar het begon, waar zijn broer speelt en waar de lijnen kort zijn. “Daar weet ik gewoon dat ik veel ga spelen. En dat ik weer kan genieten. Mijn vader heeft hier ook gevoetbald en is nu coach. Mijn zus speelt bij de vrouwen, mijn broers voetballen ook. Iedereen zit eigenlijk wel in het voetbal. Het is gewoon mooi om straks weer met mijn broer te spelen.”
Zijn terugkeer betekent niet dat hij genoegen neemt met alleen minuten maken. Hij wil een rol hebben, invloed uitoefenen. “Ik wil belangrijk zijn ja. Ik ga niet terug om alleen maar negentig minuten te spelen en verder niks te doen. Ik wil wel echt iets toevoegen. Ik hoop dat ik de ervaring die ik heb opgedaan een beetje kan meenemen en dat ik het team daarmee kan helpen.”
Op het veld ziet hij zichzelf als een aanvaller die op meerdere posities kan spelen. “Links, rechts of in de spits. Dat maakt niet zoveel uit. Vooral het rennen en achter de verdediging komen, is mijn kracht.”
Over de ambities van HSSC’61 blijft hij realistisch. “Ik denk dat het dit seizoen lastig wordt. Ze staan nu onderin. Misschien met heel veel geluk nog een periode, maar het belangrijkste is dat ze erin blijven.” De blik gaat daarom al snel naar volgend seizoen. “Als iedereen fit is en je spreekt met elkaar een duidelijk doel af, dan moet er wel wat kunnen. Daar wil ik wel mijn bijdrage aan leveren. Een stuk of vijftien goals. Dat moet wel kunnen.”
Klik op HSSC’61 voor de laatste artikelen over de club.
Klik op HSSC’61 voor meer informatie over de club.