Home Blog Pagina 66

Middelburger Marc te Kiefte op zijn plek bij De Meeuwen

0

ZOUTELANDE  – Vers begonnen aan zijn derde seizoen wil Marc te Kiefte (25) ook dit seizoen onder de nieuwe trainer Daan Eikenhout een plek in de basis veroveren. Het was in 2023 de voornaamste reden om FC Dauwendaele te verruilen voor club uit Zoutelande. ‘Dat is wel de intentie in elk geval. De afgelopen twee jaar heb ik nagenoeg alles gespeeld en dat is nu ook weer het doel voor mij.’

 Vijf seizoenen speelde hij bij FC Dauwendaele, maar hij vond zich er voor zijn gevoel te vaak op de reservebank terug en besloot om elders voor zijn speelkansen te gaan. “Op een gegeven moment voelde ik me meer een soort twaalfde man en ik wilde gewoon graag wekelijks spelen. Een vriend van me voetbalde bij De Meeuwen en vroeg of ik niet bij hen wilde komen spelen. Ik ben op gesprek gegaan en kreeg een goed gevoel. Ik besloot de stap te maken en heb er nog geen seconde spijt van gehad.”

Een echte dorpsclub, fanatiek publiek en een omgeving waarin je jezelf snel welkom voelt. “Dat is tenminste hoe ik De Meeuwen zie en ervaar. Ik ben van nature toch iemand die niet snel op de voorgrond treed, maar als je met mensen een praatje maakt en op het veld het maximale geeft dan word je als speler van buitenaf snel geaccepteerd. We hebben overigens ook een hechte groep die na trainingen en wedstrijden als één groep in de kantine te vinden is. Ook iets wat me hier wel enorm bevalt moet ik zeggen.”

Te Kiefte is een flankmiddenvelder die ook prima in de voorhoede uit de voeten kan. “Beide posities vind ik wel fijn, al ben ik qua kwaliteiten misschien toch meer een middenvelder. Maar het maakt me eigenlijk weinig uit, zolang de trainer me maar opstelt haha. Dat is ook voor dit seizoen mijn doelstelling, al wil ik misschien wel proberen om qua doelpunten meer nog mijn bijdrage te leveren voor het elftal.”

Met een nieuwe trainer voor de groep en wat nieuwe spelers in de selectie is er wel het nodige veranderd bij de groenhemden. Te Kiefte ziet het seizoen dan ook positief tegemoet. “We hebben een grote groep, veel concurrentie en ook behoorlijk wat kwaliteit in de selectie. Daarmee zouden we in mijn ogen moeten kunnen meedoen in de top-drie. En wie weet kunnen we zelfs wel voor een stuntje zorgen. Dat zou gaaf zijn. De afgelopen jaren is gebleken in deze klasse dat niet de club met den meeste kwaliteit, maar juist het beste team steeds kampioen werd… Serooskerke, Luctor Heinkenszand en vorig seizoen VCK. Wie weet kunnen wij als ploeg nu iedereen verrassen. Als ik voor mezelf spreek zou een kampioenschap met De Meeuwen wel iets heel moois zijn om mee te maken. Het is ambitieus, maar je weet maar nooit hoe een bal rolt toch?”

Voetballen op een zo hoog mogelijk niveau is voor Te Kiefte, die in het dagelijks leven werkt als bakker in Vlissingen, niet langer zaligmakend. “Ik heb de afgelopen seizoenen wel gemerkt dat ik gezelligheid steeds belangrijker gaan vinden. We spelen bij De Meeuwen op een leuk niveau en die combinatie is voor mij perfect. Er zijn dit jaar opnieuw een hoop teams in de derde klasse die kampioen zouden kunnen worden. Daar horen wij zéker ook bij. Het is echter wel zo dat wekelijks aan de bak zullen moeten. Als we dat kunnen opbrengen dan denk ik dat we dicht in de buurt van onze doelstelling gaan komen.”

Klik op VV De Meeuwen voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VV De Meeuwen voor meer informatie over de club.

Miso Josipovic is overtuigt van de potentie bij VC Vlissingen

VLISSINGEN – Zijn eerste klus als hoofdtrainer beleefde Miso Josipovic de afgelopen seizoenen bij HKW’21. Toen de vraag kwam om ‘terug te komen’ naar het gedegradeerde VC Vlissingen om de boel weer van onderaf op te bouwen twijfelde de geboren Kroaat geen seconde. ‘Nee, want ik ben overtuigd van de potentie die aanwezig is.’

Nadat bekend werd dat Josipovic de nieuwe hoofdtrainer van VC Vlissingen zou worden kreeg hij van vrijwel iedereen dezelfde reactie: ‘Waarom Vlissingen Miso? Waar begin je aan?’ “Het is voor mij echter méér dan een uitdaging. Ik ben hier in de jeugd opgegroeid, heb bij de club gespeeld en het voelde voor mij als ‘kind van de club’ dan ook als een ‘taak’ om de club in deze lastige periode de helpende hand te bieden en te proberen om de boel weer terug op de rails te zetten.”

In het verleden kreeg hij al een keer de vraag voor het trainerschap bij het eerste elftal maar toen had hij net zijn ja-woord aan HKW’21 gegeven. “En ik ben een man van mijn woord dus wilde dat toen niet. Nu kwam die kans opnieuw en wilde ik heel graag. Het voelt ook echt als ‘thuiskomen’ voor mij. We hebben goede gesprekken gehad en zijn de afgelopen periode druk bezig geweest met de samenstelling van de selectie. We hebben nu een grote groep spelers voor zowel het eerste als het tweede elftal. Het is nu vooral belangrijk om iedereen mee te krijgen en alle neuzen dezelfde kant op laten wijzen. Als dat lukt en iedereen krijgt het geloof erin, dan ben ik er van overtuigt dat we met deze groep absoluut gaan verrassen.”

Samen met onder meer Renato Dijkstra, Peter Snaaijer en voorzitter Johan de Visser is er hard gewerkt om een representatieve selectie samen te stellen. “Daarin zijn we geslaagd. Een mix van ervaring en jonge talentvolle spelers. Jesper de Vlieger, Victor Evangelista en Thomas Ragut brengen enorm veel ervaring mee. En we hebben ook veel voetballend vermogen. Het mag duidelijk zijn dat we zeker ook in deze klasse voor iedereen de te kloppen ploeg zullen zijn. Daar moeten we ons tegen wapenen en proberen om het negatieve gevoel van de afgelopen seizoenen achter ons laten. De blik moet vooruit en niet langer achterom gericht worden.”

De voormalig trainer van onder meer JVOZ, Kloetinge O15, Groene Ster A1 en HKW’21 kreeg vooral veel positieve reacties van échte Vlissingers dat hij de club gaat trainen en wil proberen om weer stap voor stap richting minimaal de derde klasse op te klimmen. “Dat is wel het doel inderdaad. Al gaat het er nu vooral in eerste instantie om dat we een team worden. Dat iedereen went aan elkaar en dat we met de kwaliteiten die er in de selectie zitten weer wedstrijden gaan winnen. Als dat lukt, dan zie ik de toekomst voor VC Vlissingen erg positief in.”

Daarnaast hoopt de oefenmeester in de toekomst nog de Uefa-A opleiding te gaan volgen. “Dat is wel de bedoeling. Wellicht om op termijn ooit nog terug te keren naar Kroatië en daar ergens bij een grote club in de jeugdopleiding te kunnen werken. Maar voor nu ben ik trainer van VC Vlissingen en ligt er een mooie klus te wachten. De supporters weer naar de Irislaan brengen, trots maken op hun club en met z’n allen er weer voor zorgen dat deze vereniging opnieuw de weg omhoog weet te vinden. De potentie daarvoor is aanwezig, alleen moeten we het nu op het veld ook laten zien.”

Klik op VC Vlissingen voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VC Vlissingen voor meer informatie over de club.

Voetbal is pure en welkome ontspanning voor Femke Maranus

0

WESTKAPELLE – Een ongeluk waarbij ze door een automobilist van haar fiets werd gereden zorgde voor een stevige revalidatie. Bovendien hield Femke Maranus er PCS, het Post Commotional Syndroom, aan over. Gelukkig heeft de speelster van De Noormannen vrouwen 1 er tijdens het trainen en spelen geen last van.

“Voetbal is voor mij echt ontspanning, want dagelijks heb ik standaard last van hoofdpijn en dat zal normaal gezien ook nooit meer weggaan. Daarnaast heb ik wisselend ook last van concentratieproblemen en kunnen een teveel aan prikkels ook problemen geven. Allemaal vervelend, maar inmiddels heb ik er wel enigszins mee leren omgaan.”

De 18-jarige Maranus is bezig aan haar derde seizoen bij de dames van De Noormannen, waarmee ze uitkomt in de vijfde klasse. Van haar zesde tot achtste speelde ze in de jeugd gemengd met de jongens om vervolgens een keuze te maken voor atletiek bij Dynamica in Vlissingen. “Daar was mijn vader, zelf ook een hardloper, heel erg blij mee. Ik heb van nature behoorlijk wat snelheid en deed dan ook vooral sprintnummers. Ik miste het plezier bij het voetbal en koos voor atletiek. Maar na een paar jaar ging het eigenlijk dusdanig goed dat er teveel werd gevraagd op een hoog niveau en dat wilde ik niet.”

Daarop besloot ze toch weer terug te keren bij De Noormannen in haar woonplaats Westkapelle en ging ze spelen in onder meer de O17. En nu dus bij de dames, wat haar perfect bevalt. “Bij de jongens krijg je toch minder de bal dan nu bij de dames. En sinds ik bij de dames speel en train ben ik voor mijn gevoel ook echt wel beter geworden.”

Hoewel ze niet afkomstig is uit een voetbalgezin of broers had die ook voetbalden, zat het er volgens de snelle aanvalster altijd wel in dat ze zou gaan voetballen. “Ik speelde in de tuin, op het strand en overal waar het kon. Altijd bezig met een bal en het is ook echt heel gaaf om te doen. Bovendien is het voor mij echt een uitlaatklep om ook even nergens last van te hebben.”

Maranus hoopt dit seizoen met haar ploeggenoten mee te kunnen strijden voor het kampioenschap. Een brede groep hebben ze wel, maar in wedstrijden is het vaak nog wisselvallig en moeten ze uiteindelijk toch afhaken als de prijzen worden verdeeld. “We hebben veel meiden die in de horeca werken en er dus niet altijd kunnen zijn. Dat breekt ons dan op in wedstrijden. Jammer maar realiteit. Hopelijk kunnen we het dit seizoen langer volhouden om bovenin mee te blijven strijden. Daar gaan we in elk geval met z’n allen wel alles aan doen.”

Klik op De Noormannen voor de laatste artikelen over de club.
Klik op De Noormannen voor meer informatie over de club.

Jesse Bank rijdt flink wat kilometers om te spelen voor Arnemuiden

0

ARNEMUIDEN – Enkele reis kost het Jesse Bank zo’n vijftig minuten om van zijn woonplaats Bergen op Zoom naar Arnemuiden te rijden. En dat al voor het derde seizoen op rij, waar hij als centrumverdediger zichzelf helemaal op zijn plek voelt bij ‘Erremuu’.

“Ik heb het hier prima naar mijn zin, het is een prachtige club waar het voetbal leeft op een ouderwetse manier. Thuis kan het spoken en ook bij uitwedstrijden nemen wel altijd heel erg veel publiek mee, soms zijn er meer uit Arnemuiden dan van de thuisclub. Geweldig vind ik dat.”

Fanatiek kritisch, zo laat de achterban van de tweedeklasser zich volgens de centrale verdediger het beste omschrijven. “Ik heb ook een aantal seizoenen bij v.v. Goes gespeeld op een hoger niveau maar als je de beleving dan bij Arnemuiden als club vergelijkt… Dat is dan toch echt een wereld van verschil om ook als speler te ervaren. Bij Goes was het vooral het eerste team dat leefde, maar de rest van de club niet echt. En waar het hier vooral mensen zijn van het eigen dorp waren het bij Goes vaak buitenstaanders die kwamen kijken. Als ik dan eerlijk ben vind ik de sfeer en beleving bij Arnemuiden dan toch veel mooier.”

De voetbalreis van Bank begon op zijn vierde bij Kruiningen. Op zijn zevende droeg hij voor vijf jaar de kleuren van v.v. Kapelle om daarna vier jaar richting JVOZ te gaan. Daarna volgden twee jaar Kloetinge en drie jaar v.v. Goes. “Daarna kreeg ik een studiebeurs in Amerika en heb ik twee jaar gestudeerd en voor het collegeteam gevoetbald. Een geweldige ervaring om mee te maken. Toen heb ik bij terugkomst nog een half jaar voor Kruiningen gespeeld. Daarna kwam Arnemuiden. Op dit moment de perfecte club voor mij, ondanks dat het elke training en wedstrijd toch een flink rit is. Maar vanaf de eerste dag tot nu ben ik nog nooit met tegenzin de auto ingestapt.”

Waar hij op zijn achttiende al in de Derde Divisie speelde is hij nu op zijn zesentwintigste drie niveaus lager actief. “Ik had destijds misschien wat meer geduld moeten hebben, maar ik was jong en wilde gewoon spelen. Het centrum met Sherif Tawfik en Jerome Manuhuwa was ijzersterk en stond goed, maar toch besloot ik om bij Goes uiteindelijk te vertrekken. Nu weet ik niet of een club van dat niveau nog voor me terugkomt al is dat voorlopig niet aan de orde. Miisschien dat ik in de eerste klasse mezelf ooit nog eens kan meten, al denk ik niet dat we met Arnemuiden op zo’n niveau de komende jaren zullen uitkomen. Het doel is voor ons nu om te proberen ons zonder kopzorgen in een zo vroeg mogelijk stadium veilig te spelen. Als ons dat lukt dan denk ik dat we het uitstekend hebben gedaan. Mochten we dan wellicht nog kunnen meedoen voor een periode dan zou dat het maximale zijn.”

Voor zichzelf wil Bank vooral in het voetballende en opbouwende aspect meer zijn stempel drukken dit seizoen. “Die druk wil ik me wel opleggen en vind ook dat ik dat aan mijn stand verplicht ben als ervaren jongen. Coachen en de boel neerzetten, de opbouw verzorgen en meer aanwezig zijn aan de bal. Dat soort zaken moet dit jaar nog beter. Qua club zit ik hier prima en met veel plezier blijf ik voorlopig de auto instappen om te trainen en wedstrijden te spelen. Ik ben geen jongen van het dorp maar ik voel me hier gewaardeerd en volledig geaccepteerd. Nee, het leven is prima hier bie Erremuu!’

Klik op VV Arnemuiden voor meer artikelen over de club.
Klik op VV Arnemuiden voor meer informatie over de club.

Thijmen de Graaf gaat opnieuw voor basisplek bij Veere

0

VEERE – Een studie in het buitenland en een vervelende liesblessure waren er de oorzaak van dat Thijmen de Graaf amper kon meespelen bij v.v. Veere. Alleen in de nacompetitie tegen degradatie, die uiteindelijk werd verloren, speelde hij nog mee. ‘Jammer dat we het niet hebben gered, maar ik was persoonlijk blij dat ik toch nog wat minuten heb kunnen maken.’

“Ik kreeg last van een peesblessure in de liesstreek en dacht dat het wel meeviel. Ik ben er in eerste instantie mee blijven doortrainen en spelen waardoor het veel erger is geworden. Daarnaast ben ik voor mijn studie bijna een half jaar naar Canada geweest. Dat was een prachtige ervaring. Ik zat in Vancouver, een geweldige stad, al ben ik ook weer blij om in Veere terug te zijn en eindelijk na een jaar weer pijnvrij te kunnen voetballen. Want dat miste ik in Canada natuurlijk wel.”

Na de degradatie is het nu volgens De Graaf voor Veere weer zaak om opnieuw de weg naar boven in te slaan. “We hebben een grote spelersgroep en het is nu aan mij om weer mijn plekje in het elftal terug te veroveren. Bij de vorige trainer Lorenzo ben ik echt gegroeid als voetballer en kreeg ik het vertrouwen. Tot ik die blessure opliep. Bij Joachim Cornelis mocht ik in de nacompetitie meespelen en ik ga nu ik fit ben er alles aan doen om ervoor te zorgen dat de trainer niet om me heen kan. Dat wordt nog een flinke klus want er zijn wel een aantal gasten die ook voor de back-posities in aanmerking komen.”

Het doel is volgens de 21-jarige verdediger helder. “We willen proberen om binnen een jaar weer terug te keren naar de vierde klasse. Al zullen we dan ook behoorlijk aan de bak moeten. Maar we hebben wat versterkingen erbij gekregen. Dus op dat vlak zie ik het wel positief in.”

De Graaf is al zijn hele leven speler van Veere en het halen van het eerste elftal stond bij de rechtspoot altijd bovenaan het lijstje aan doelstellingen. “Nu ben ik eindelijk pijnvrij en weer fit dus wil ik het de trainer moeilijk maken. In de jeugd speelde ik ook voorin op de flanken, maar ik de O19 en de senioren vooral als back. Dat is een positie die bij mijn kwaliteiten past. De snelheid is een voordeel en op verdedigend vlak ben ik gegroeid. Door de blessure werd ik even teruggeworpen in de ontwikkeling, maar nu kan ik weer voluit gaan en weer vooruit kijken. Dat is toch erg prettig.”

Klik op VV Veere voor meer artikelen over de club.
Klik op VV Veere voor meer informatie over de club.

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.