Home Blog Pagina 347

Raies Roshanali tekent 1-jarig contract (met optie) bij sv TEC

De 27-jarige Raies Roshanali versterkt in het nieuwe seizoen de selectie van TEC. De linksbenige creatieve middenvelder heeft een 1-jarig contract (met optie) getekend. Roshanali komt over van competitiegenoot vv Noordwijk, waar hij vijf seizoenen deel uitmaakte van de Noordwijkse selectie.

Raies Roshanali kijkt uit naar de samenwerking met TEC”Sinds de bekendmaking van m’n vertrek bij vv Noordwijk heb ik alle opties opengehouden en gesprekken met verschillende clubs gevoerd. Na het gesprek met Hans (van de Haar) had ik een heel goed gevoel en dat was gelukkig wederzijds. Ik heb er alle vertrouwen in dat TEC in de Jacks League actief blijft, dat is ook waar deze club thuishoort.”

Raies Roshanali
Met Raies Roshanali de nodige ervaring in huis. De 27-jarige Amsterdammer doorliep de jeugd van Zeeburgia en (Jong) AZ. Op 16-jarige leeftijd debuteert Roshanali in Oranje 018 tijdens de vriendschappelijke wedstrijd Oranje 018 tegen Verenigde Staten 018. Daar vervangt hij in de 67e minuut Rick Karsdorp. In de zomer van 2015 tekent Roshanali een 2-jarig contract bij FC Oss. Daar debuteert hij op 7 augustus tijdens de seizoensopener in de Eerste Divisie.

In de zomer van 2017 maakt Roshanali de overstap naar eerstedivisionist FC Dordrecht. Het jaar daarop, in de zomer van 2018 sluit hij aan bij de selectie van Noordwijk, waar hij zich ontwikkelt tot een vaste aanwinst van het team. Na de winterstop werd bekendgemaakt dat Roshanali na (tot nu toe) 115 wedstrijden, 16 doelpuntenen15 assists Noordwijk gaat verlaten. Deze zomer verruilt Roshanali het rood-witte shirt voor het oranje shirt van TEC, waar hij deel uitgaat maken van de selectie 2023/2024.

Selectie TEC 2023/2024
Eerder werd al bekendgemaakt dat zowel Mohamed El MakriniQuinten van Veenendaal en Ricardo Fernandes Perreira ook volgend jaar tot de selectie van TEC behoren. Zij verlengden allen hun contract. Dat geldt ook voor het trainersduo Hans van de Haar en Eric Meijers. Nieuw op De Lok is volgend jaar is Jeffrey Ket. Ket komt over van Quick Boys.

Volgend seizoen kan TEC niet rekenen op Guido van Rijn en Bo van Essen. Zij vertrekken naar Kozakken Boys, waar ze herenigd worden met oud-TEC-coach Scott Calderwood. Ook Basil Camara heeft aangegeven volgend seizoen niet voor TEC te spelen. Een nieuwe club heeft de TEC-aanvoerder nog niet gevonden. Dat geldt wel voor Yaël Eisden, die vertrekt naar Excelsior Maassluis.

Klik op sv TEC voor de laatste artikelen over de club.
Klik op sv TEC voor meer informatie over de club.

Handhaven is dit seizoen het enige doel voor SV Walcheren

VLISSINGEN – De collectieve offday tegen koploper NSVV (6-0) en de 8-1 nederlaag tegen nummer twee Zuidland zijn misschien wel illustratief voor het seizoen van SV Walcheren tot nu toe. Wedstrijden van de Vlissingse tweedeklasser zijn zelden saai en vaak doelpuntrijk. Het is winnen of verliezen, maar bovenal is het zaak voor de ploeg van routinier Mark van der Eijk (30) om het contact met de veilige plekken niet te verliezen.

“We moeten bij blijven, dat is essentieel voor ons om te kunnen overleven aan het eind van de rit. Dat was vooraf en is nog steeds het enige doel: handhaven! Iets anders daar denken we niet aan, want dat het voor ons een moeilijk seizoen zou worden, dat wisten we. Maar niet dat we ineens te maken zouden krijgen met zoveel blessures in de selectie. Dan kan je voldoende mensen hebben, maar zeker in de wedstrijden tegen topteams uit Zuid-Holland kom je simpelweg tekort. Zo realistisch moeten we gewoon zijn.”

Walcheren is de enige ploeg die nog niet gelijkspel, maar alleen won of verloor. “Gelijke spelen daar heb je in principe ook weinig aan, al zouden we gewoon wat vaker de wedstrijden moeten doodmaken en puur voor de punten gaan. Af en toe een slimmer zijn en de bal laten rondgaan om resultaat te boeken, maar we willen vooruit als team en toch proberen voor de winst te voetballen. Dat is niet altijd verstandig wellicht, waardoor je de rekening dan gepresenteerd krijgt.”

Van der Eijk is echt een ‘kind van de club’ en is momenteel bezig aan zijn veertiende seizoen in de hoofdmacht, waar hij op zijn zestiende debuteerde. “Ik ben hier nog altijd heel tevreden, kan op het fietsje naar de club en binnen vijf minuten thuis. Ik voetbal met vrienden en ken alles en iedereen hier. We spelen op een mooi niveau, dus waarom zou ik ergens anders heen moeten? In het verleden waren er zeker wel kansen om hogerop te gaan, maar het gevoel was nooit optimaal dus ben ik altijd hier gebleven en daar heb ik geen spijt van gehad.”

De dertigjarige aanvaller, die ook geregeld als ‘10’ wordt opgesteld, is van nature een klassieke rechtsbuiten. “Buiten op snelheid en dan een voorzet afleveren. Maar de jaartjes gaan tellen en de echte snelheid zit niet meer in de beetjes. Dus probeer ik het nu anders in te vullen. Het maakt me ook nooit zoveel uit, als ik maar waarde kan hebben voor het elftal. Daar gaat het om. We roteren voorin toch veel, dus bevalt me dat wel. Ik hoop nog een paar jaartjes op dit niveau te kunnen meedraaien, maar dan zullen we in het restant nog de nodige wedstrijden moeten winnen, of gelijkspelen. Want alle punten die we nu pakken, die kunnen belangrijk zijn op het eind.”

Klik op SV Walcheren voor de laatste artikelen over de club.
Klik op SV Walcheren voor meer informatie over de club.

Marijnissen probeert voetballers klaar te stomen voor rentree

Bij Marijnissen Recovery kunnen voetballers herstellen van hun blessure en fysieke stappen zetten, waar ze op het veld van profiteren. Eigenaar en voormalig Madese Boys-spits Dennis Marijnissen hoopt zoveel mogelijk voetballers te kunnen helpen om beter te worden.

Bij Anytime Fitness in Made lopen dit seizoen opvallend veel voetballers rond. Dennis Marijnissen probeert hen daar klaar te stomen voor het weekend óf voor hun rentree, als ze met blessures kampen. “De klanten kunnen als doel een sportspecifieke verbetering hebben, zo ook voor voetballers”, legt Marijnissen uit. “Ik heb bijvoorbeeld klanten die graag sneller of explosiever willen worden, dat gaan we dan met de personal training sportspecifiek trainen.”

Dat gebeurt niet alleen tijdens het seizoen. “In de zomerstop gaan wij een speciaal sportabonnement aanbieden om de voetballers en andere sporters toch in training te houden.” Anytime Fitness Made komt met een 3 maandelijkse abonnement (met korting) voor de zomerstop. Marijnissen Recovery komt met personal training kortingen om sportspecifiek te blijven trainen. “Zo kan iedere sporter weer topfit aan het nieuwe seizoen beginnen”, zegt Marijnissen.

Marijnissen werkt samen met Anytime Fitness. “We bieden iedereen bijvoorbeeld een speciaal fysio-fitnessabonnement (met korting) aan, om de patiënten zelfstandig aan hun behandeltraject te laten werken. Met de juiste trainingsschema’s, maken we dit voor de patiënt optimaal.” In Made ontvangt hij veel spelers van Madese Boys, de club waar hij zelf dertien seizoenen in het eerste elftal speelde. ,,Omdat ik een bekend gezicht ben, komen voetballers al snel sneller naar onze praktijk. Patiënten vinden het belangrijk om in een vertrouwde omgeving met een vertrouwde therapeut te revalideren.”

Marijnissen, die in 2019 per toeval terecht kwam als fysiotherapeut bij de sportschool, geniet er met volle teugen van. “Patiënten komen met een doel en daar ga je samen mee aan de slag. Met bloed, zweet en tranen word er aan het herstel gewerkt. Als dan het doel is behaald en die persoon is weer volledig in functioneren (op welk vlak dan ook), dan geeft mij dat erg veel energie. Dat zorgzame zit in mij en daar heb ik mijn werk van gemaakt.”

Klik op VoetbalJournaal voor de laatste artikelen.
Klik op Marijnissen Recovery voor meer informatie.

Jurre Kreft speelt regelmatig dubbele wedstrijden bij Serooskerke

SEROOSKERKE – Hij is nog altijd speler van de JO19 bij de SJO Serooskerke/Veere, maar toch is Jurre Kreft (17) dit seizoen ook veelvuldig ook nog actief bij de seniorenteams van zijn club Serooskerke. ‘Je doet het om de club te helpen en het is bovendien ook leerzaam.’

Sinds hij zestien jaar is, wordt er door de seniorenteams van de Walcherse derdeklasser in de weekenden geregeld een beroep gedaan op de sportieve inspanning bij de jeugdspeler, die niets liever doet dan voetballen. “Ik speel al sinds ik zes jaar ben hier bij ‘Seroos’ en dat doe ik met heel erg veel plezier. Als je daarmee andere teams kan helpen, dan vind ik ook dat je dat moet doen. En zo zijn er nog spelers bij mij uit de JO19 die dat doen. En het maakt me niet zo heel veel uit welk elftal dat dan is. Ik heb al eens bij het eerste op de bank gezeten, dat was leuk. Maar ik vind het dan toch prettiger om bij het vierde elftal gewoon lekker mee te kunnen voetballen.”

Het is voor de centrale verdediger, die ook goed als centrale middenvelder uit de voeten kan, niet direct een probleem om zichzelf staande te houden tussen de volwassen kerels. “Fysiek is het met mijn lengte van 184 centimeter en bijna negentig kilo geen probleem inderdaad. Ik durf de duels wel gewoon aan te gaan. Maar het is meer dat het vooral in handelingssnelheid en hardheid toch wennen is ten opzichte van wedstrijden in de eerste klasse met onze JO19. In de jeugd hebben we samen met Veere een leuke spelersgroep, die ook buiten het veld goed is met elkaar. Maar ik ben graag met sport en vooral voetbal bezig, dus als ik dan nog een wedstrijdje met de senioren kan meepakken dan zeg ik niet snel ‘nee’ als de vraag komt. Het is een goede leerschool, want op termijn hoop ik natuurlijk wel om ooit het eerste elftal te halen.”

Dat is nog toekomstmuziek voor de Cios-student, die ook voor zijn opleiding stage liep bij de SJO van Serooskerke/Veere en nu nog altijd actief is als jeugdtrainer. “Nog meer voetbal inderdaad haha. Vorig jaar trainde ik er de JO8, maar sinds dit seizoen ben ik als trainer verantwoordelijk voor de JO12. Dat is gewoon gaaf om te doen en sluit prima bij mijn opleiding aan. Al doe ik het nu niet meer als stagiair, maar puur omdat ik er lol in heb. Heerlijk om elke maandagavond een uurtje training te kunnen geven en daarna zelf te kunnen trainen. Op het veld staan, in welke vorm of bij welk team dan ook, is het allerleukste wat er is voor mij. Dat hoop ik dan ook nog heel veel seizoenen te kunnen en mogen doen.”

Klik op V.V. Serooskerke voor de laatste artikelen over de club.
Klik op V.V. Serooskerke voor meer informatie over de club.

‘SC Monster gaat toch wel kampioen worden…’

De vraag is eigenlijk niet meer of, maar meer wanneer SC Monster dit seizoen kampioen gaat worden. Want met een comfortabele voorsprong op de nummer twee, kan het toch eigenlijk niet meer mis. Al blijft Jurgen Warbout nog even op zijn hoede. “Het is een beetje gezapig, dan wordt het gemakzuchtig.”

Een mooie uitgangspositie, niets lijkt derdeklasser SC Monster op weg naar het kampioenschap nog te kunnen gebeuren. Weet ook de 30-jarige Warbout eigenlijk wel. “Overal waar je komt, hoor je: ‘Jullie worden toch wel kampioen’. Daardoor kom je in een soort sleur, dat merk ik bij mezelf ook.” Want, zo is de ervaren buitenspeler kritisch. “De scherpte van de eerste seizoenshelft, is er wel een beetje af. Voor de winterstop wilden we het gevoel van vorig jaar wegpoetsen en wat rechtzetten, dat idee heb ik nu niet meer.” Laconiek en een beetje lacherig de wedstrijd in, ze roepen het bijna over zichzelf af. “Minder scherp, dan krijg je ook nog een paar keer het deksel op de neus. Gewoon omdat je afspraken niet nakomt.”

Aanwaaien
Tot boosheid van Marco Meijer, vertrekkend trainer van de ploeg. “Die ging laatst tijdens de rust, echt uit zijn dak: ‘Willen jullie wel kampioen worden?’ Dat was meer dan terecht.” Toch maakt hij, zich niet al te veel zorgen. “Als we gewoon ons niveau halen, winnen we van iedereen ‘makkelijk’. De grootste tegenstander, zijn we zelf.” Dus komt het ze in Monster dit seizoen eigenlijk allemaal een beetje te gemakkelijk aanwaaien, denkt hij. En dat terwijl Warbout in zijn vierde jaar bij de club, nu toch wel een keer wil oogsten. Aangespoord door zijn broertje. “Na zeven seizoenen bij HVC’10, was de uitdaging wel een beetje weg. Jesper hing daar een beetje tussen één en twee in, kende hier veel jongens en had de kans om bij Monster wel een vaste waarde te worden. Dus die zag de overstap wel zitten. En ik ging mee!” Ingegeven door een aantal goede gesprekken. “Waaronder met Marco (Meijer). Voor mij zaten hier ook een aantal bekende gezichten en vanwege mijn werk, kan ik niet altijd meedoen. Dat was bij HVC’10 toch lastiger.” De inwoner van ‘s-Gravenzande werd goed opgevangen én voelt zich inmiddels dan ook helemaal thuis in het blauw met paars. “Het eerste, tweede en derde, is hier echt één grote vriendengroep. Er is geen gezelligere vereniging in het Westland, dan Monster.”

Extra tribunes
Merkte Warbout ook vorig seizoen nog maar weer eens, vertelt hij. “Er worden altijd veel sfeeracties georganiseerd, met vuurwerk, rookbommen en fakkels. Vorig seizoen stond er bij onze laatste wedstrijd 2000 man publiek, werden er extra tribunes gebouwd. Dat geeft aan hoe de club is.” Extra stimulans, om die titel straks alsnog binnen te halen, zou je zeggen. “Puur op kwaliteit, zijn we ook gewoon de beste. Met jongens die op een hoger niveau hebben gespeeld.” Maar, zo merkt Warbout ook. “De derde klasse is wel slechter geworden, minder spelers die het verschil maken. Iedere tegenstander gaat zich tegen ons natuurlijk ingraven.” Tijd om te promoveren dus. “Derby’s zijn leuk, maar die Haagse clubs, daar ben ik wel klaar mee.” Vertrouwen dat het ook een niveau hoger moet lukken, hebben ze in ieder geval voldoende. “In oefenwedstrijden gaat het vaak goed. Je krijgt ook meer ruimte, want die ploegen willen voetballen.” De rechtspoot, die bij HVC’10 als aanvalsleider speelde, is nu belangrijk vanaf de zijkanten. Met een bijzondere reden. “Hier schrok ik van de ruimte die je kreeg als spits, niemand in je rug om te voelen. Dan draaide je open, was je de bal alsnog kwijt, omdat ze te laat instappen.” Acties, snelheid en een man van de assists. Warbout geniet er nog altijd iedere dag van. Vooral dankzij zijn broertje. “We hebben al vaker samengespeeld, maar nu is het extra bijzonder, omdat hij ook heel belangrijk is voor ons team.” Al zijn het niet alleen maar complimenten, lacht de routinier. “Jesper is echt zo’n zeikspeler. Als ik dan een keer te laat bij de tweede paal ben… Dat vind ik mooi. Van hem kan ik het goed hebben.” Precies de instelling die nodig is, om volgend seizoen samen in de tweede klasse te spelen. “De knop moet nu echt om!”

Klik op SC Monster voor de laatste artikelen over de club.
Klik op SC Monster voor meer informatie over de club.

De meiden van Baronie MO20 werken keihard

Trainer Thomas van der Horst is nu voor het tweede jaar trainer bij de meiden onder 20 van Baronie. Vorig jaar nog assistent en sinds dit seizoen als hoofdcoach. Vorig jaar stond de ploeg in de topklasse onderaan waarbij ze het iedere week het erg zwaar hadden en er weinig geloof was in de ploeg. De doelstelling van dit jaar is het handhaven in divisie 1.

“We hebben dit jaar meiden die de neuzen dezelfde kant op hebben staan en graag hard willen werken. Vorig jaar miste ik dat nog wel een eens bij Code Oranje (voetbalinstituut bij Baronie red.). We hebben dit jaar goed gepresteerd wat maakt dat we nu in divisie 1 spelen. Het is een mix van meiden die van Baronie komen en meiden die van verder komen. We zijn een mooie opstap om door te groeien naar een profclub of het buitenland.”

”Daarnaast is de overstap naar de volwassenen ook mooi, omdat we op hoog niveau acteren en daarbij fysiek en slimmigheidjes om de hoek komen kijken. Als ze naar een eerste elftal gaan hebben ze minder moeite om aan te passen. De kracht van dit team is dat we tot het laatste fluitsignaal doorgaan, zelfs als we een mindere wedstrijd spelen. Zo hebben we al aardig wat punten gepakt op het einde. Ze blijven mij als trainer verbazen,” aldus de coach die een rotsvast vertrouwen in zijn ploeg heeft.  

Quote Trainer Thomas van der Horst:
“Alleen degene die het onmogelijke zien kunnen ook het onmogelijke doen”

Het meidenvoetbal bij Baronie, krijgt het voldoende aandacht bij zo’n grote vereniging?
 “Hmm als ik eerlijk ben dan vind ik dat hier veel meer naar kan worden geluisterd. Ook met de aanwas voor volgend seizoen. Als we dit binnen Baronie beter gaan wegzetten dan zullen veel meiden op dit niveau willen spelen wat weer zorgt voor een betere selectie. Selectiedagen zouden erg helpen waarbij meiden een dagje kunnen meetrainen. Dit omdat onze vijver van speelsters niet zo groot is als bijvoorbeeld Rotterdam of Den Haag. Vaak zijn er veel meiden in de regio die tussen jongens spelen, maar ook bij ons op hoog niveau kunnen spelen.” 

”Vanaf de O13 moeten ze al selectie gaan spelen of tussen de jongens naar mijn mening zodat het meidenvoetbal naar een hoger niveau gaat. Dit doen we bij Baronie goed naar mijn mening als ik kijk naar mijn Jo13-1 waar 2 talentvolle meiden in zitten. Beiden staan in de picture bij de KNVB en er één zelfs de keuze heeft tussen Ajax en PSV. Er zijn op dit moment ook een aantal meiden die meetrainen met Fortuna Sittard en Sparta. Daarnaast gaan er een aantal volgend seizoen naar Amerika om daar voor een Collegeschool te spelen. Uiteindelijk gun je het deze meiden om ook hun dromen te volgen. Ik probeer ze daarbij basis en kennis bij te brengen. Blijven dromen en alles doen voor je droom is belangrijk. Alleen degene die het onmogelijke zien kunnen ook het onmogelijke doen, Dat is mijn lijfspreuk’,” besluit de gedreven van der Horst. 

Klik op vv Baronie voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Baronie voor meer informatie over de club.

The Gunners viert 70 jaar bestaan

Zaterdag 4e klasser The Gunners viert in het weekend van 2 en 3 juni haar 70 -jarig jubileum op Sportpark Het Hooghuys. De club werd opgericht op 15 april 1953 door personeelsleden van de toenmalige munitiefabriek ‘Hispano Suiza’.

De allereerste wedstrijden werden gespeeld op een veld in de Van Rijckevorselstraat in Breda. De ruim 450 tellende vereniging is inmiddels al vele jaren thuis in de Haagse Beemden. De kleine, maar sfeervolle club waar op zaterdagmiddag bij iedere thuiswedstrijd van het 1e wel een feestje wordt gebouwd laat deze mijlpaal dan ook niet ongemerkt voorbij gaan. Zo geeft de club een eigen Jubileumkrant uit, is er een loterij en is er  zaterdag 3 juni de traditionele ‘Gunnersdag’ met een speciaal sport & spel dorp voor de kleintjes. Met in de avond een gezellige afsluiting met Top-DJ en de club kennende zal er ook nog wel een feestzanger optreden.Op vrijdag is er een officieel gedeelte met ontvangst van genodigden, sponsors, KNVB en de Gemeente Breda. Aansluitend is het kader feestavond met live band WICKED.

Voor voorzitter Mario van der List, die al vier jaar de scepter zwaait, zijn het drukke tijden. “We zijn eind 2022 al begonnen met de voorbereidingen. Er hebben zich vervolgens direct leden gemeld die graag met enthousiasme en ieder vanuit zijn of haar expertise en betrokkenheid graag wilden participeren in de jubileumcommissie. Dit alles onder de bezielende leiding van Mike Musters, aldus van der List, die een leven lang meeloopt bij deze club.

“Ik ben bij de club begonnen als speler. Korte periode actief als speler/trainer van het 1e elftal. Daarna leider en trainer van de jeugd en het 2e elftal. Vervolgens bestuurslid Technische Zaken en nu alweer zo’n 4 jaar als voorzitter. Hoogtepunten in al die jaren ? Nou dat zijn er al 70 jaar en een overzicht daarvan vind je terug in de jubileumkrant. Persoonlijk zijn mij bijgebleven het Bredaas Kampioenschap als speler in 1989. Samen met Jan Kromhoff was ik leider van het meest talentvolle A1-elftal. Daarmee hebben we een mooi toernooi gespeeld in Milaan. Maar ook als bestuurder trots dat we in ons jubileumjaar ook het 35e Haagse Beemden Scholen Toernooi weer gaan organiseren.”

Het eerste elftal draait dit seizoen aanzienlijk minder dan het voorgaande seizoen en bivakkeert in de onderste regionen, terwijl er vorige keer pas in de nacompetitie mis werd gegrepen voor directe promotie. “Helaas heeft dit jaar niet sportief gebracht wat we gehoopt hadden gezien het feit dat we vorig jaar tot de laatste wedstrijd hebben meegedaan voor promotie. Daar willen we in de toekomst wel naar toe. Een stabiele 3e klasser worden.” Ben je daar nog bij als voorzitter? “ Mede dankzij leuke collega-bestuurders beleef ik er nu nog veel plezier aan. Onlangs is ons bestuur versterkt met twee vrouwelijke nieuwe bestuurders, wellicht zit daar ook de toekomstige nieuwe voorzitter bij. Dan maak ik graag te zijner tijd een pas op de plaats. Maar ik zal altijd wel verbonden blijven bij deze mooie club,” besluit een trotse voorzitter.

Klik op The Gunners voor de laatste artikelen over de club.
Klik op The Gunners voor meer informatie over de club.

De taart smaakt goed bij walking footballers van Excelsior

“Op woensdagmorgen is Woudestein het domein van de walking footballers van Excelsior. “We zijn weer een ochtend onder de pannen. We drinken iets, spelen een onderling partijtje en keuvelen wat”, aldus Piet de Kramer.

“Taart!” roept één van de deelnemers als hij met een grote doos de kantine komt inlopen. “Van een echte bakker uit Ridderkerk.”

Hij vraagt niet wie wil, elke spelers krijgt een slagroom tompouce van de heerlijkste soort voor zijn neus gezet. “We hebben altijd wat lekkers bij de koffie vooraf”, zegt Piet de Kramer, één van de drijvende krachten achter het walking football bij de Kralingers. “Is het geen taart, dan is wel een lekkere koek.”

Gezelligheid kent geen tijd en hoewel het pas tien uur is rollen de grappen en grollen over tafel. De laatkomers druppelen intussen binnen. Om tien over tien begint trainer Dave, die werkzaam is bij de Excelsior-foundation, zijn troepen enigszins aan te sporen om zich op te maken voor de wekelijkse sessie. “Mannen, wat denken jullie ervan? Zullen we zo naar buiten gaan.”
Piet de Kramer vraagt nog een momentje. Hij heeft belangrijke zaken te bespreken. “We zijn democratisch, niet waar?”
Er is een verzoek vanuit de twintigkoppige spelersgroep om het onderlinge partijtje, dat de hoofdmoot vormt van de wekelijkse sessie, uit te breiden van twee keer twintig minuten naar twee keer een half uur. Niet iedereen is even enthousiast, waarop De Kramer slim een compromis voorstelt dat het ook meteen haalt: voortaan wordt er twee keer 25 minuten gestreden. De Kramer heeft meer dienstmededelingen. Hij heeft een uitnodiging gekregen van stadgenoot Sparta voor een toernooi. Hij heeft alvast een selectie gemaakt van spelers waarvan hij verwacht dat ze wel zin hebben in dat avontuurtje. “Ik kom aan een man of zes.” Als hij vraagt wie er mee wil doen, gaan er maar drie vingers de lucht in. “Dat wordt niks. Ik ga Sparta afzeggen.”
Eenmaal buiten doen de sterspelers van het walking football een korte warming-up, met wat loop- en strekoefeningen. Trainer Dave laat zich tussendoor ontvallen dat hij het leuk vindt de groep te trainen. “Ik werk bij de foundation met kinderen, dit zijn oude kinderen.”

De Kramer had van tevoren al gewaarschuwd geen al te hoge verwachtingen te hebben van het spel dat hij en zijn medespelers op de mat leggen. “We plukken de bal niet meer uit de lucht.” Om eraan toe te voegen dat de bal bij walking football sowieso niet hoger dan de middel mag worden gespeeld. “Stel je er alsjeblieft niet te veel van voor, we hebben drie tachtigers. Ik ben zelf tachtig en we hebben er nog eentje van 81 en eentje die zelfs 84 is. Op onze leeftijd worden je spieren strammer.”
De Kramer zelf doet er in elk geval alles aan om in beweging te blijven. Wie een afspraak met hem wil maken moet rekening houden met het feit dat hij zwemt en tennist naast het voetballen. En ook heeft hij zijn handen vol aan zijn jonge labrador, die regelmatig om een ommetje verlegen zit. “We hebben eerder al drie labradors gehad. Geweldige honden. De vorige is acht jaar geleden overleden. We hebben lang getwijfeld of we weer een puppie wilden. We zijn de jongste niet meer, maar mijn kinderen heb ik gelukkig goede afspraken kunnen maken.”
De Kramer was in zijn jonge jaren een talent bij Excelsior, maar een zware blessure stond een mooie profcarrière in de weg. Tijdens het walking football heeft hij gezelschap van twee oud-profs op leeftijd, Ton Wickel en Bertram Tabbernee. “We hebben lol, heel veel lol”, zegt het Capelse voetbaldier. “Het leven houdt niet op bij zeventig of vijfenzeventig. Het gaat gewoon verder.”

De Kramer vergeet er bij te zeggen dat het leven met veel beweging ook niet stopt na een hartoperatie. Twee jaar geleden onderging hij een pittige ingreep. “Na een paar maanden stond ik hier weer op het veld. Dit is veel te leuk om te missen.”

Klik op Sportclub Excelsior voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Sportclub Excelsior voor meer informatie over de club.

Oud-Prof Marco de Jong nu trainer van PCP

0

In de winterstop werd Marco de Jong aangesteld als nieuwe hoofdtrainer van PCP. Trainer Lorenzo Boudewijns stapte na een half seizoen teleurgesteld op en daardoor moest de club uit Brabantpark snel schakelen in december.

PCP-voorzitter Ronald Ruedesueli dacht aan De Jong die met zijn ‘De Jong Academy 2.0’ al bijna twee jaar actief is op de velden van PCP. Daar trainde hij zijn jeugdige leden en ontstond de goede band met het PCP bestuur.  De oud profspeler van PSV, NEC, TOP Oss, KFC Uerdingen, Cambridge United en Viktoria Goch trainde bij gerenommeerde clubs zoals Taxandria – WSJ – Sarto – sc’t Zand en in de jeugd bij FC Antwerp – KV Mechelen – Royal Cappellen – Anderlecht – FC Den Bosch en de voetbalbonden van Curaçao, Aruba en Azerbeidzjan. Voor voetbaldier de Jong was de stap om te trainen bij PCP niet eens zo’n grote. 

“In december 2022 werd ik door voorzitter Ronald Ruedisueli benaderd om eens na te denken om trainer te worden van PCP. Ik heb veel bewondering voor Ronald hoe hij  PCP runt. Daarnaast is Ronald een heel goed mens en staat iedereen klaar. Afgelopen jaar zijn we al 2 keer samen naar Curaçao geweest. Daar heeft hij mijn project op Curaçao van dichtbij gezien en we hebben veel respect voor elkaar gekregen. Ook is het zo dat we een uitstekende selectie hebben bij PCP en dat blijft toch altijd doorslaggevend.

Ik ben ervan overtuigd dat we bovengemiddelde individuele kwaliteiten hebben binnen onze selectie. De meeste winst valt er te behalen binnen het team-gebeuren, het collectief. Het contract is getekend tot het einde van het seizoen. We gaan samen zien hoe het gaat verlopen en dan kijken we verder” aldus de wereldburger die in Tilburg woont maar van oorsprong uit Veenendaal komt. Ook besteedt het voetbal dier de nodige aandacht aan zijn zoon die bij FC den Bosch furore maakt.

“Mijn zoon Danyal speelt in de U13 en hij doet het hartstikke goed. Ze trainen vier keer per week en een wedstrijd, dus dat is behoorlijk pittig. Normaliter breng ik hem naar de club en blijf ik naar de trainingen en wedstrijden kijken.  De Jong Academy kent een aantal vestigingen : Breda, Tilburg, Antwerpen en Willemstad (Curaçao). Spelers van de leeftijden 5 tot en met 14 jaar kunnen zich hiervoor aanmelden en volgen een Management-project. Iedere speler heeft een Plan van Aanpak en traint 1 a 2 keer per week in mijn Academy en ik begeleid ze zowel op als naast het veld.”

”We hebben ook een aantal oudere spelers, waarvan een 16-tal spelers onder contract staan bij DJA Management. Vanuit dat project zorgen we ervoor dat deze spelers bij diverse clubs onder contract komen te staan.  Afgelopen seizoen waren 16 jeugdspelers van PCP actief binnen de Academy Breda en dat was een enorm succes. Wat PCP betreft moeten we de komende weken tijdig veilig spelen. De clubs staan dusdanig dicht op elkaar, dat je bij een goede serie van overwinningen snel aansluiting vindt bij de Top 3. Daarnaast zijn we ook bezig met het opstarten van een opleidingsteam. Een soort van u20/u23. Dit zal een podium moeten worden voor talentvolle spelers. Uit de regio Breda en voor spelers die speelgerechtigd kunnen gaan worden voor PCP 1.“

Klik op PCP voor de laatste artikelen over de club.
Klik op PCP voor meer informatie over de club.

Bij Nieuwerkerk is de zondag nog springlevend

De selectie mag dan zijn overgestapt naar de zaterdag, de zondag is nog altijd springlevend voor het seniorenvoetbal van Nieuwerkerk. “We doen er alles aan om dit in stand te houden.”

“Hé Jeroen, hoeveel staat het?” gilt Remco Verkuil door de kantine als Jeroen Muizer, leider van het zeven elftal van Nieuwerkerk enigszins verregend binnen komt lopen. Muizer heeft goed nieuws, zijn team staat halverwege tegen Spartaan’20 met 5-0 voor. “En dat in een degradatiekraker.”

Verkuil is graag op de hoogte van de ontwikkelingen op de velden. Op deze zondag zijn drie wedstrijden begonnen om twaalf uur. “We spelen op veld 1, 3 en 4”, zegt Verkuil (60), die normaal gesproken een rondje maakt langs de velden. De zondagcoördinator, die vorig seizoen nog tot lid van verdienste werd benoemd door de club, verkiest nu de warme en droge kantine op sportpark Dorrestein. “Het is hondenweer, niks aan”, laat hij weten, terwijl hij een vies gezicht trekt en naar buiten kijkt.

Ook de leider van het ‘negende’ meldt zich. Barend de Butter vertelt dat zijn pupillen afzien tegen Zwarte Pijl 3. “Het staat 4-1, maar ik ben bang dat de score verder gaat oplopen. Ik heb een speler van zeventig, eentje van 67 en één van 66 jaar. Die kunnen het tegen die jonge gasten niet aanlopen.”

“Tot een paar jaar geleden deelde de KNVB de competitie in op basis van leeftijd. Dat hebben ze losgelaten en dat vinden we jammer. Ik hoop dat ze dat gaan terugdraaien”, aldus Verkuil.

De Butter, die elke zondagmorgen de velden in orde maakt, behoort tot het team die er elke zondag voor zorgt dat alles reilt en zeilt. “We hebben met Ton Boonekamp en Monique Wagner twee mensen voor de bar en keuken, we hebben vaste commissiekamerbezetting en scheidsrechters”, vertelt Verkuil. Niets wijst erop dat het zondagvoetbal bij Nieuwerkerk op de laatste benen loopt.

Vijf jaar geleden besloot de club dat de hoofdmacht moest overstappen naar de zaterdag en daarmee volgde Nieuwerkerk een ontwikkeling die niet meer te stoppen is. “We verloren in één keer een hoop publiek”, zegt Verkuil. “We hielden in eerste instantie nog het tweede over, maar dat is, logischerwijs, ook naar de zaterdag gegaan.” Maar er is ook een leven voor het seniorenvoetbal op zondag zonder de beste Nieuwerkerkse voetballers. “We proberen het hier altijd gezellig te maken. Vorige week zat het hier bomvol toen Ajax-Feyenoord was. En als straks de twaalf uur-wedstrijden zijn afgelopen en iedereen gedoucht is, is de kantine ook weer lekker gevuld.”

“We organiseren van alles”, vervolgt hij. “Eén keer per jaar hebben we met alle spelers een grote barbecue. Daarnaast hebben we ons eigen toernooi, het Adriaan de Jongtoernooi, en het tweede organiseert altijd het Pink-stertje, dat is een toernooi met alles erop en eraan. Allemaal Nieuwerkerkse teams, leden en niet-leden, en met dj en eten. Geweldig.”

Buiten de negen seniorenteams bevolken op zondag ook de Oldstars de velden. “Dat zijn spelers tussen de 35 en 60 jaar die onderling spelen van tien uur tot half twaalf”, zegt Verkuil. “En binnenkort starten we met Walking football.” Rob Steine, één van de kartrekkers, wordt er bijgeroepen. Hij vertelt dat er tien liefhebbers zijn gevonden.

De agenda van Verkuil is deze zondag aardig gevuld, want hij heeft gesprekjes staan met de aanvoerders van drie elftallen. “We zijn al volop bezig aan het kijken naar het volgend seizoen. Er zijn elk jaar spelers die opzeggen en door op tijd actie te ondernemen kunnen we de teams blijven opvullen.”

Verkuil ziet echter ook dat het steeds lastiger wordt om voetballers te strikken voor de zondag. “We zijn een grote club met veel jeugd, maar de meeste jeugdspelers stromen na hun juniorentijd liever door naar de zaterdag. Terwijl wij de ruimte op zondag hebben en we ze hier in de watten leggen. Ik vermoed dat we volgend jaar een elftal minder zullen hebben. Twee jaar geleden hadden we nog tien teams, nu dus negen. Het gaat niet hard, maar langzaam wordt het aantal teams minder.”

Klik op vv Nieuwerkerk voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Nieuwerkerk voor meer informatie over de club.

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.