Home Blog Pagina 204

Ruben Pekaar speelt ook komend seizoen met Yerseke in tweede klasse

YERSEKE – Met een keurige derde plek én een ticket voor de nacompetitie kon men bij tweedeklasser v.v. Yerseke terugkijken op een prima seizoen. In de nacompetitie ging de ploeg van middenvelder Ruben Pekaar in Ronde 2 met 4 – 0 onderuit tegen Oranje Wit. Daardoor komen de roodhemden ook komend seizoen uit in de tweede klasse van het zaterdagvoetbal.

“Jammer natuurlijk, maar het geeft aan dat op dit niveau de boel heel dicht bij elkaar zit. Tijdens de competitie zat er slechts tien punten tussen nacompetitie voor promotie en die voor de degradanten. Dat zegt ook voldoende. Onze competitie had een aantal zeer sterke ploegen en dat we uiteindelijke voor promotie naar eerste klasse hebben gespeeld, daar zag het in het begin helemaal niet naar uit.”

Pekaar zag dat Yerseke echt op gang moest komen, maar het zorgde niet voor paniek. “Zeker niet, want we wisten dat we voldoende kwaliteit in onze selectie hadden om uiteindelijk de boel in veilige haven te kunnen loodsen. We hadden gehoopt op een plek in de subtop en kijken of er nog meer in het vat zou zitten. Daar hebben we denk ik ruimschoots aan voldaan. We spelen misschien niet het mooiste voetbal, maar we hebben laten zien dat je met heel hard werken en gewoon elk week gas te geven een heel eind kunt komen. Met een derde plek, een periode én nacompetitie hebben we er meer dan het maximale wel uitgepeurd met z’n allen.”

Onder de huidige trainer Marco Groeneveld valt het bij Yerseke weer allemaal op zijn plaats. Ook voor Pekaar zelf ziet het er allemaal een stuk rooskleuriger uit. “Een paar seizoenen geleden zijn we met een aantal jongens bij het tweede elftal gaan spelen, mede omdat de vorige trainer voor andere spelers koos. Marco heeft een aantal gasten uit Yerseke weer terug bij de selectie gehaald en een aantal was dit seizoen basisspeler. Zelf ben ik dat overigens nog niet, maar vanwege een reeks blessures heb ik wel geregeld mogen starten en sowieso heel veel minute gemaakt. Daardoor kweek je vertrouwen en ga je veel lekkerder in je vel zitten. Het plezier is bij mij het allerbelangrijkste, want primair is dat juist waarvoor je voetbalt.”

Voor de 26-jarige flankmiddenvelder maakt het niet direct veel uit in welk team hij voetbalt, want ook in het tweede elftal van Yerseke had hij het prima naar zin. “Maar het is natuurlijk wel zo dat je als sportman probeert om zo hoog mogelijk te spelen en er het maximale uit te halen. Nu is bij het eerste train en merk dat de vorm groeiende is, dan wil je ook meer. Dus ik wil in het nieuwe seizoen wel proberen te gaan knokken voor die basisplaats. Ik train hard, maar dat doen we hier eigenlijk altijd wel. Iedereen wil beter worden en dat is ook de kracht van deze groep. Mocht het dan niet lukken om een basisplek te veroveren omdat andere beter zijn, dan speel ik net zo lief ook in het tweede. Zolang ik maar kan voetballen op een leuk niveau.”

In de laatste weken van het seizoen keerden wat jongens terug in het elftal en moest de inwoner van Yerseke genoegen nemen met invalbeurten. “Je merkt dan wel dat je wedstrijdritme mist als je erin komt maar ik probeer altijd het maximale te geven. Ik heb op verschillende posities gespeeld op het middenveld en als linksbuiten. Maar daar zijn anderen simpelweg beter, zo realistisch ben ik wel. Maar voor een andere club zie ik me niet snel spelen. Het bevalt me perfect. Het is een gezellige vereniging, we hebben een prima en vooral hechte selectie waar ik graag onderdeel van uitmaak. Mijn primaire doel is nu om te proberen die basisplaats te veroveren. Daar ga ik na de zomer in elk geval alles aan doen.”

Klik op vv Yerseke voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Yerseke voor meer informatie over de club.

Marijn Advocaat en Olaf Visser geven kleur aan nieuw Spirit

0

Na het vertrek van Bitter en Van Hof, is het tijd voor een nieuw tijdperk voor VV Spirit. Marijn Advocaat (20) en Olaf Visser (19) zijn twee jeugdproducten die de hoofdmacht van de Ouderkerkse club vorm zullen geven.

Marijn Advocaat, ook wel ‘Dijkie’ genoemd vanwege zijn verdedigende kwaliteiten en voornaam die afgeleid wordt van Excelsior-coach Marinus Dijkhuizen, is een centrale verdediger die dit seizoen doorbrak in de Ouderkerkse hoofdmacht. Net als verdediger Olaf Visser, die ook dit seizoen debuteerde voor VV Spirit. Visser is een jaartje jonger dan Advocaat en speelde altijd één lichting onder de lange centrale verdediger. Meestal schoof Visser direct door naar het hoogste jeugdelftal, wat ervoor zorgde dat Advocaat en Visser in hetzelfde elftal kwamen te voetballen. Het duo was altijd al bevriend, maar de band werd groter zodra de voetballers in hetzelfde team speelden. ,,Alleen in de D2 kwam ik niet in het eerste jeugdelftal, want ik was een dikke middenvelder’’, grapt Visser, die nu, net als Advocaat, een fitte speler is voor het vlaggenschip van Spirit.

Ouderkerkse formatie
Advocaat en Visser droomden altijd van een plek in het eerste elftal. ,,Dat was al ons doel’’, bevestigd het duo. Waar Advocaat een plek als vaste waarde in het centrum ambieert, zal Visser zich moeten focussen op een rol als verdedigende middenvelder. Er vertrekken een hoop spelers bij VV Spirit, maar centrale verdedigers kent de Ouderkerkse formatie genoeg. Visser ziet verdedigende middenvelder Stefan Bitter vertrekken en zal zichzelf moeten nestelen op deze plek. ,,Dat is beter voor je, want je loopt toch altijd naar voren’’, geint Advocaat naar zijn maatje Visser. ,,Tja, ik wil gewoon de bal hebben en het spel maken’’, antwoordt Visser. Advocaat gaat zoals gezegd voor een plek in het defensieve centrum van Spirit. Met Tim de Vaal (huidig), Wesley Valk (DCV), Thijs Loeve (jeugdopleiding), Olaf Visser, en hemzelf zijn er vijf centrale verdedigers die opgaan voor twee plekken in het centrum. ,,Ik weet dat ik hard mijn best moet doen. Ik moet het laten zien, en anders minuten maken in het tweede. Natuurlijk ga ik voor die basisplek en daarvoor moet ik mijn coaching en kwaliteiten aan de bal verbeteren’’, is hij zelfbewust.

Pupil van de week
Voor de voetballers is het fantastisch om te voetballen voor hun jeugdclub. ,,Ik was vroeger pupil van de week bij het eerste. Ik kreeg handtekeningen van Timme van Hof en Kevin Kriek, spelers van het huidige eerste elftal. Mijn vader zei toen tegen mij; ‘als je heel hard je best doet, kan je ooit nog met Kevin Kriek centraal staan’. Dat het dit seizoen is gelukt, is eigenlijk best bizar’’, vertelt Visser. Advocaat had vroeger al grote praatjes tegen zijn vader, die vroeger zelf in het eerste elftal speelde. ,,Hij zei dat ik zelf maar eerst het eerste elftal moest halen, voor ik grote praatjes mocht hebben’’, aldus Advocaat.

De ambitie van de twee jonge Ouderkerkers gaat verder dan alleen het bereiken van het eerste elftal. Het tweetal hoopt echt wat neer te zetten bij VV Spirit. Na de degradatie van het afgelopen seizoen, zijn ze vastberaden op hun ploeg terug te brengen naar de tweede klasse en ooit te promoveren naar de eerste klasse. ,,We zijn in de jeugd altijd al een goede lichting geweest en hopen dat nu ook te laten zien in het eerste elftal’’, spreekt Visser voor hem en zijn jeugdvriend.

Klik op VV Spirit voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VV Spirit voor meer informatie over de club.

Ruben Valk voelt zich thuis bij VVSB

0

“Als je ergens goed zit, hoef je niet te kijken of het gras ergens anders groener is. Bij VVSB zit ik op mijn plek.” Dat zegt Ruben Valk, de 30-jarige keeper van het eerste elftal van de club. In de zomer van 2015 kwam hij naar Noordwijkerhout. “Dit is een warme club met fijne mensen.”

Sportief gezien was het seizoen 2023/2024 er voor VVSB eentje om snel te vergeten. “Vorig jaar zaten we in een flow, daar zijn we dit seizoen geen moment in terecht gekomen. Enerzijds door blessures, dat speelt zeker mee, maar ook omdat we veel goals hebben ingeleverd met het vertrek van Leroy George. Als je daarnaast ook meer fouten maakt, wordt het een lastig verhaal.” Valk heeft sinds 2015 veel meegemaakt met VVSB. Absolute hoogtepunt was natuurlijk de halve finale van de KNVB Beker in 2016. “Dat is niet zo moeilijk. Niets overtreft dat”, glundert de sluitpost van VVSB. “We hebben in dat jaar historie geschreven. Dat vertel je aan je kinderen en kleinkinderen. Je vergeet het nooit meer.”

Stadion Galgenwaard
Even terug in de tijd. In 2016 was Valk nog niet de eerste doelman van VVSB. Althans, niet in de competitie. “Maar we hadden afgesproken dat ik wel de wedstrijden in het bekertoernooi mocht keepen. Dat het zo uitpakt als het heeft gedaan, is ongelofelijk mooi. We wonnen van Rijnsburgse Boys, FC Emmen, Capelle en FC Den Bosch en stonden in de halve finale tegen FC Utrecht. In Stadion Galgenwaard, met 23.000 mensen op de tribune. Het was uitverkocht. En we waren nog niet eens kansloos. Bij rust stond het 0-0 en de spelers van FC Utrecht werden uitgefloten door de eigen aanhang. We verloren wel, met 3-0, maar het was een fantastische belevenis.”

“Dat hele bekertoernooi was fantastisch. Elke wedstrijd was mooi. Winnen van FC Emmen en FC Den Bosch. We gingen telkens in een groter stadion spelen. Met als hoogtepunt dat duel in Utrecht. Ook de wedstrijd tegen FC Emmen was heel bijzonder voor veel jongens, omdat Marcel Keizer op dat moment daar trainer was. Veel spelers van ons hadden nog met hem gewerkt bij VVSB. Ook de eerste bekerwedstrijd tegen Rijnsburgse Boys was bijzonder. Een derby, 3-3 na verlenging. We wonnen uiteindelijk na strafschoppen. Begin dit seizoen hadden we een reünie, met de spelers van toen. Van dat bekerjaar. Ontzettend leuk. We hebben zelfs nog naar een documentaire gekeken, die is gemaakt door de dochter van een supporter.”

Hechte club
Mooier dan dat seizoen is het nooit meer geworden voor Valk bij VVSB, maar de keeper staat al die jaren met veel plezier onder de lat bij de derde divisionist. “In het seizoen na de halve finale van de beker, werd ik eerste keeper. Na twee maanden. En dat is altijd zo gebleven. VVSB is een echte dorpsclub. Het is altijd leuk. Met de spelers, maar ook met de andere mensen binnen de club. Er wordt altijd met je meegedacht. Het is heel hecht. Bij andere clubs is het vaak wat zakelijker, hoor ik van andere spelers. Misschien dat ik daarom wel zo lang bij VVSB zit al.”

Sparta Rotterdam
Valk, opgegroeid in Wassenaar, speelde lange tijd in de jeugd van Sparta Rotterdam. “Elf jaar in totaal. Een heel leuke periode, maar ook zwaar, geef ik toe. Zeker op latere leeftijd werd het wat lastiger. Als je vrienden gaan stappen. Leuke dingen gaan doen. Dan moet je de keuze maken om dat niet te doen voor je carrière. Het heeft me veel gebracht en ik heb ontzettend veel geleerd, maar ik kan niet ontkennen dat het ook zwaar was. Eigenlijk ben je non-stop met voetbal bezig, voor andere dingen heb je simpelweg geen tijd. Voor mijn broertje en zusje was het thuis ook niet altijd leuk, alles moest op mij afgestemd worden. Daar werd in de planning altijd rekening mee gehouden. Ik moest wel. Het was mijn droom. Als je profvoetballer wilt worden moet je daar volle bak voor gaan. Half werk heeft geen zin. Dat je heel veel moet laten is niet altijd leuk natuurlijk.”

Sinouh
Valk had lange tijd goede hoop op een mooie loopbaan in het betaald voetbal. Hij was ook jeugdinternational, in een lichting met onder meer Jetro Willems, Vincent Jansen, Jean-Paul Boetius en Memphis Depay. “Het besef dat het niet ging lukken, kwam voor mij eigenlijk pas vrij laat. Toen ik 17 jaar was kreeg ik een contract aangeboden van Sparta. Geweldig toen. Maar Sparta zat in een moeilijke fase in de eerste divisie. Wel of niet promoveren. Khalid Sinouh, toen doelman van Sparta, zou blijven als Sparta promoveerde. Zo niet, dan was het klaar voor hem. En daar hing mijn toekomst ook weer vanaf.”

“Sparta bleef in de eerste divisie, maar ik kreeg maar geen bericht van de clubleiding. Ik besloot toen in te gaan op een stage bij RKC Waalwijk en daar waren ze bij Sparta weer niet zo blij mee. RKC werd niets, ik trainde mee bij VOC en ook nog VVBS, maar in mijn hoofd was ik niet klaar om afscheid te nemen van het betaald voetbal. Ik heb toen zelf contact gezocht met Sparta omdat ze nog geen vervanger hadden voor Sinouh. Ik kon terugkomen, op amateurbasis, voor het jongelftal. Ik speelde nog een seizoen, maar daarna was het klaar. In april kreeg ik te horen dat ik geen contract zou krijgen.”

Voor de klas
Toch heeft Valk nooit spijt gehad van dat extra jaar Sparta op amateurbasis. “Toen kon ik het betaald voetbal wel uit mijn hoofd zetten en ben ik naar VVSB gegaan. Het was mooi geweest. Van de professionals naar de amateurs gaan was wel een grote stap. Er wordt wel serieus gevoetbald, maar de beleving is toch anders. Logisch ook. Een patatje eten na de wedstrijd was bij Sparta uit den boze. Daar moest ik wel even aan wennen.” Inmiddels staat Valk al jaren voor de klas, op een school met moeilijk opvoedbare kinderen. “Mooi en dankbaar werk. Je draagt iedere dag iets bij aan iemands toekomst. Dat vind ik heel waardevol. Het geeft heel veel voldoening om een kind op te zien leven.”

Klik op VVSB voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VVSB voor meer informatie over de club.

Stefan Bitter en Timme van Hof nemen afscheid van VV Spirit

0

Stefan Bitter (30) en Timme van Hof (29) zwaaien dit voetbalseizoen allebei uit bij hun jeugdclub VV Spirit. Waar de één gaat voetballen op een lager niveau bij FC Perkouw, gaat de ander zich focussen op zijn studie en hangt hij zijn schoenen aan de wilgen. ,,Het is al met al een mooie tijd geweest’’.

Al vanaf de F-jes spelen de jeugdvrienden samen in hetzelfde elftal. In veel seizoenen werd de goede lichting van Bitter en Van Hof kampioen, want samen met onder andere Eric Jansen en Wessel Dammers in de selectie vormden de geel-witters een sterk elftal. ,,Ik herinner me nog de wedstrijden tegen Feyenoord, met Vilhena en Boëtius die daar speelden. Dat waren altijd wel verhitte potjes’’, blikken Van Hof en Bitter terug. Het zijn de mooie herinneringen uit de jeugd en hun gezamenlijke jaren in het eerste elftal die naar boven komen als de voetballer zich beseffen dat hun laatste wedstrijd van Spirit is gespeeld. ,,De E2 was het mooiste jaar uit de jeugd’’, vindt Van Hof, die terugkijkt op het kampioenschap in dat seizoen. Bitter en Van Hof waren niet de makkelijkste voetballers. ,,We werden er altijd uitgestuurd, op school en op de training. Ik denk dat we geen enkele training hebben afgemaakt in de jeugd. We vonden het voetballen heel leuk, maar we luisterden echt naar niemand. We deden gewoon wat we wilden, het waren mooie tijden’’, geniet Bitter.

Nooit weggewild
Nu komt er een eind aan 25 jaar spirit. Een kwart eeuw waarin Bitter en Van Hof samen opgroeiden, bijzondere banden opbouwden en vrienden zagen komen en gaan. ,,Ons doel was altijd al om het eerste elftal te bereiken. We zagen veel jongens afvallen, maar we hadden het geschopt. Dat is toch mooi’’, aldus het duo. Uiteindelijk hebben de twee samen meer dan vierhonderd wedstrijden gespeeld in de hoofdmacht van Spirit. Bitter maakte een eenjarig uitstapje naar Nieuw Lekkerland, na een veelbewogen seizoen bij Spirit. ,,Ik was al drie jaar aanvoerder van Spirit, en had veel last op mijn schouders. Alles wat er fout kon gaan, ging in dat degradatieseizoen fout. Gelukkig veranderde de situatie al snel en besloot ik na een seizoen weer terug te gaan naar Spirit. Ik had eigenlijk nooit weggewild’’, beschrijft Bitter. Zijn maatje Van Hof weet nog wel dat hij het lastig vond om zijn vriend te zien vertrekken. ,,Ik herinner me dat ik dat wel heel jammer vond toen’’, legt hij uit. Gelukkig voor de Ouderkerkers promoveerde de hoofdmacht direct terug naar de tweede klasse. Jarenlang vervulde Van Hof alle posities op het Ouderkerkse hoofdveld. De multifunctionele speler kwam het beste tot zijn recht aan de rechterflank vanwege zijn enorme loopvermogen, maar kon iedere positie binnen de geel-witte formatie vervullen als dat van hem werd verlangd. Bitter was al die jaren de voetballer die de balans op het middenveld bewaarde, al kon de Spirit-aanhang hem ook regelmatig vanaf de achterste linie bewonderen. De boezemvrienden speelden de meeste jaren onder Spirit-coach Richard van Cappellen. Een man waar Bitter en Van Hof veel plezier aan hebben beleefd en een goede band mee op wisten te bouwen. ,,Hij is een goede vriend geworden. Ik denk dat ik wel een jaar of twee eerder was gestopt al Richard niet onze trainer was geweest’’, vertelt Van Hof. Bitter is het met deze woorden eens: ,,Zonder Richard had ik het niet zo lang volgehouden in het eerste. Hij weet ook dat er meer is dan voetbal’’, aldus Bitter.

Afscheid
Na dit seizoen neemt het tweetal afscheid van Spirit. Bitter vertrekt naar het Berkenwoudse Perkouw, waar hij gaat spelen om het kampioenschap in de vierde klasse. Van Hof gaat zich verder richten op een carrière als anesthesie-assistent en hangt zijn voetbalschoenen aan de wilgen.

Klik op VV Spirit voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VV Spirit voor meer informatie over de club.

Sander de Hamer vervult met plezier rol als assistent SC Waarde

WAARDE – De rol van een assistent-trainer en leider zijn binnen de staf soms wel eens onderbelicht. Degenen die deze rollen vervullen kiezen soms bewust voor een plek meer op de achtergrond. Zo ook Sander de Hamer, assistent-trainer en leider bij SC Waarde. ‘De rol van mij is eigenlijk miniem te noemen, maar je pakt wel dingen op om anderen te ontlasten.’

Twee seizoenen is De Hamer nu als assistent actief bij de club waar hij naar eigen zeggen ook nog een korte periode ‘redelijk onsuccesvol’ als voetballer in het derde elftal zijn minuten maakte.  “Dat stelde eigenlijk weinig voor en daarop besloot ik dus ook dat ik me misschien op een andere manier nuttig kon inzetten voor de vereniging. Ik heb toen bij het tweede en het derde elftal de rol van leider op me genomen, tot het moment dat ik vanuit de selectie de vraag kreeg of ik niet daar als assistent-trainer toenmalig trainer Jeroen Bakx wilde ondersteunen. Na gesprekken leek me dat wel wat en straks ga ik aan mijn derde seizoen beginnen.”

Dat derde seizoen zal overigens gebeuren in de vijfde klasse en als assistent van de derde trainer op rij die voor de spelersgroep komt te staan. Afgelopen seizoen stond Johnny van Dijke als opvolger van Jeroen Bakx (nu Bevelanders) voor de groep, maar volgens seizoen zal John Tahapary het trainersstokje overnemen. De ervaren Goese oefenmeester uit Goes komt over van competitiegenoot Wemeldinge, dat net als Waarde overigens degradeerde. “Ook bij de nieuwe trainer zal mijn huidige rol dus niet veranderen. Ik ben de persoon die vooral de randvoorwaarden moet scheppen en zorgt dat alle zaken goed geregeld zijn. Daarnaast ben ik aanwezig bij de trainingen en doe bijvoorbeeld de warming up op wedstrijddagen. Meer is ook niet nodig, want ik heb er immers niet voor gestudeerd he haha. De voetbalinhoudelijke dingen die zijn voor de trainer.”

De Hamer vindt het vooral leuk om iets voor de vereniging te kunnen betekenen en als vrijwilliger een steentje bij te kunnen dragen. “Het is vooral ook mooi om bij die jongens betrokken te zijn. Er voetballen ook wat vrienden bij en op die manier hebben we, iedere in zijn eigen rol, toch een gemene deler. Dat het nu even sportief wat mindere jaren zijn is jammer, maar ook zulke seizoenen zitten er helaas tussen.”

Het doel vooraf aan dit seizoen was om rond de veilige achtste plek te gaan spelen, maar dat bleek al snel uit het zicht te zijn verdwenen. Volgens De Hamer ook niet heel gek gezien de kracht van de tegenstanders in hun klasse. “Van het linkerrijtje is het misschien alleen verrassend dat Nieuwland erbij zit. Maar alle andere teams hebben een verleden op een hoger niveau. Dan is het niet gek dat je als een kleine dorpsclub zoals Waarde niet weet te handhaven. Volgend seizoen spelen we in een klasse waarbij de verschillen minder groot zullen zijn. Er komen wat nieuwe jongens bij dus ook dat zie ik met vertrouwen tegemoet. Als we dan lekker bovenin kunnen meedraaien, dan is het voor ons als SC Waarde meer dan genoeg.”

Klik op Waarde voor meer artikelen over de club.
Klik op Waarde voor meer informatie over de club.

Koninklijke onderscheiding voor Piet Heemskerk van Rijnsburgse Boys

Piet Heemskerk, vrijwilliger van Rijnsburgse Boys, is in april verrast met een Koninklijke onderscheiding. Hij werd tijdens de Lintjesregen benoemd tot Lid in de Orde van Oranje Nassau. “Het doet heel veel met me”, zegt de 78-jarige Rijnsburger. Hij snikt. “Onze Lieve Heer geeft me de moed om veel doen.”

Niet alleen bij Rijnsburgse Boys, zijn club, is Piet al vele jaren als vrijwilliger te vinden. Hij is ook vrijwilliger bij onder meer de Alrijne Zorggoep, Katwijk Hart Veilig en De Verhalenvangers. En dat is nog niet alles. “Ik doe vrijwilligerswerk bij zes organisaties. Ik vind het geweldig en mijn lichaam laat het toe. Ja, het gaat soms wat moeizamer, maar ik kan het. Het is mijn passie.” Door zijn kleindochter werd Piet op de dag van zijn Koninklijke onderscheiding met zijn vrouw naar de TheaterHangaar in Katwijk aan Zee gelokt. “Zogenaamd voor een project van mijn kleindochter. Dus wij netjes gekleed die kant op, zag ik gelijk iemand met een camera. Een bekende. Ik vroeg: wat doe jij hier? Hij vertelde dat hij was ingehuurd door mijn dochter. Toen ik later familie zag had ik het pas echt door.”

Felicitaties
Sinds zijn onderscheiding komt er veel op Piet af. ‘Ik krijg zo ontzettend veel reacties. Zelfs nu nog. Als ik door het dorp loop, in de kerk en in het verenigingsleven. Dus op de voetbal en de biljartvereniging. Het is overweldigend. Ik word nog steeds regelmatig gefeliciteerd. Prachtig toch?”

Beetje gestoord
Piet zit eigenlijk nooit stil. Of in ieder geval weinig. Hij is altijd in de weer. En dus niet alleen bij Rijnsburgse Boys. “Ik ben een beetje gestoord schijnbaar”, grapt hij. “Bij Rijnsburgse Boys film ik heel veel. De thuiswedstrijden van het eerste team, maar ook andere teams en gebeurtenissen. Helaas heb ik jaren geleden een paar rugoperaties gehad, waardoor ik zelf geen trainingswerk meer kan doen. Dat was mijn passie. De jeugd trainen, maar ook senioren.”

Maar Piet heeft meer passies. Bijvoorbeeld filmen en video’s monteren. “Toen ik trainer was van het derde team, heeft een jongen uit dat elftal zichzelf dood gereden. Dat kwam binnen. Enorm. Je werkt je heel de week uit de naad, je gaat een potje voetballen en komt niet meer thuis. Toen wij weken later kampioen werden met dat elftal, hebben we de schaal opgedragen aan hem en zijn meisje. Er was een boerenblaaskapel. Het zijn gebeurtenissen die je nooit meer vergeet. Die bepalend zijn voor je leven. Wat is het leven nou? Die vraag stel je jezelf dan wel. Het vormt je. Ik wilde vanaf dat moment gebeurtenissen vastleggen op video. Anders worden ze vergeten. Dat mag niet. Van de 21 jongens die ik toen trainde, heb ik er van 16 de trouwerij gefilmd. Als ik ze nu tegenkom, lopen ze achter een kinderwagen. Hoe mooi is dat?”

De Verhalenvangers
Drieënhalf jaar geleden startte Piet met De Verhalenvangers. “Een serie over Rijnsburgse bedrijven. Een videoportret over ondernemers. Hoe ze ooit zijn begonnen en waar ze nu staan. Ik vind het belangrijk om dat te doen. Dat het vastligt. Voor later. Het slaat enorm aan. De films worden vertoond in De Voorhof, voor circa 140 mensen. Ik monteer alles zelf. Ik heb mijn eigen camera. Alles doe ik thuis. Of het nou voor Rijnburgse Boys is, de kerk, de Verhalenvangers of het LUMC. Ik vind het prachtig om te doen en ik heb er nog de energie voor.” En dat op 78-jarige leeftijd. “Die energie wordt mij van bovenaf gegeven. Mijn eerste vrouw is overleden aan MS en mijn tweede en huidige vrouw heeft inmiddels ook zes operaties achter de rug. Ze heeft helemaal plat gelegen. Ik was mantelzorger. Mijn vrouw loopt weer. Ze wandelt. Dat zijn godswonderen. Het geeft mij de moed en kracht om dit zo lang mogelijk te doen. Als je achter de geraniums gaat zitten, word je zo snel oud. En dit vind ik heerlijk. Ik word gesteund door mijn vrouw. Zonder haar kan ik dit niet. Ze heeft nog nooit gezegd: ga je weer filmen? Nooit!”

Zoveel verhalen
Piet, die vroeger in de bloemensector werkte, houdt van Rijnsburgse Boys. “Maar ik vind het moeilijk om te omschrijven wat ik er in mijn hart bij voel. De voetbalwereld is veranderd. Het is commerciëler geworden. Het is anders dan vroeger. De mentaliteit van mijn generatie botst weleens met de mentaliteit van nu. Maar ik loop al sinds de jaren zeventig bij Rijnsburgse Boys rond. Mijn zoontje wilde, toen hij zeven jaar was, gaan voetballen. Ik speelde toen, vanwege een ledenstop bij Rijnsburgse Boys, zelf nog bij Ter Leede. Ik werd leider van het team van mijn zoon bij Rijnsburgse Boys. En zo is het begonnen. Ik heb heel veel gedaan voor de club en doe dat nog steeds. Met evenveel plezier. En het wordt gewaardeerd denk ik. Ik krijg alleen maar lof. Het is zinvol en ik kan mijn hobby uitoefenen. Ik kan niet vaak genoeg bedrukken hoe belangrijk het is om dingen te bewaren. Als iemand gehuldigd wordt of een pupil van de week. Er zijn zoveel verhalen. Bewaar ze, voor later. Dat doe ik ook met mijn andere vrijwilligerswerk. Voor de volgende generaties.”

Het eerste team van Rijnsburgse Boys heeft veel baat bij de videoregistraties van de wedstrijden. “Ik film de hele wedstrijd en maak ook nog een samenvatting. Die wordt op maandagavond getoond aan de spelers in de nabespreking. De analyse. Ik doe dat al zo lang. Ik heb behoorlijk wat trainers zien komen en gaan”, lacht Piet.

Bijna kampioen
In het seizoen 2022/2023 werd Rijnsburgse Boys bijna kampioen in de Tweede Divisie. In de laatste fase van het seizoen ging het mis voor de hoofdmacht van de club. Piet maakte het van dichtbij mee. “Dat was spannend. Tien jaar geleden zou ik er niet van hebben geslapen, maar die tijd is wel voorbij. Dat zeg ik eerlijk. Voor de club was het wel ontzettend jammer. Mensen die dag en nacht met Rijnsburgse Boys bezig zijn.”

Klik op Rijnsburgse Boys voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Rijnsburgse Boys voor meer informatie over de club.

 

Kampioenen van CVV Zwervers 2 op jacht naar meer

0

Het tweede elftal van CVV Zwervers werd deze competitiejaargang kampioen in de reserve tweede klasse. Het brak alle records, scoorde meer dan honderd doelpunten en verloor slechts één wedstrijd. Hiermee hield het CKC achter zich en stoomt de ploeg van de 70-jarige oefenmeester Xander Pronk door naar de eerste klasse.

,,We hadden dit seizoen maar één opdracht gekregen; kampioen worden’’, begint Pronk, die deze doelstelling wist te behalen met zijn talenvolle ploeg. ,,We hebben alle records verbroken dit seizoen’’, vertelt hij trots. Met zijn ploeg stelde hij continu nieuwe doelen. Het eerste doel om een periode te pakken, vervolgens was het doel om dat zo ongeslagen mogelijk te behalen en na de winterstop sprak de selectie zich uit over een eventueel kampioenschap. ,,We wilden er een kort seizoen van maken en zo snel mogelijk kampioen worden’’, vertelt Pronk. Dat korte seizoen kwam er uiteindelijk niet, want Zwervers werd pas in de laatste speelronde kampioen. De blijdschap was er niet minder om. CKC deed lange tijd mee in de titelstrijd. Het was een tweestrijd tussen ploegen die allebei een ijzersterk seizoen draaiden. De enige wedstrijd die Pronk en zijn mannen verloren dit seizoen was de wedstrijd tegen de Rotterdammers. Gelukkig voor hem en zijn spelers, lieten de zwart-witten van CKC kort na de gewonnen kraker punten, waardoor Zwervers aan kop bleef. ,,Als je heel het seizoen bovenaan staat, verdien je het ook om kampioen te worden’’, vindt hij.

Humor en plezier
Hoofdcoach Pronk is trots op zijn ploeg en kijkt uit naar komend seizoen. ,,Nu komt er een echte uitdaging’’, beseft hij zich. Na de overstap van het zondag- naar het zaterdagvoetbal moest de tweede selectie van Zwervers instromen in de tweede klasse. Een niveau wat eigenlijk te laag gegrepen is voor de talentvolle spelers van dit elftal. ,,Ik trof de jongens aan op de zondag. Veel jongens die in dat elftal zaten waren vertrokken en er kwamen nieuwe jongens uit de jeugd door. Er kwamen ook wat nieuwe jongens van buitenaf die een tijdje niet hadden gevoetbald. Ze keken tegen een achterstand aan, waren conditioneel minder en kampten al snel met blessures’’, aldus Pronk, die zijn spelers vooral het plezier in het spelletje wil teruggeven. ,,De humor en het plezier in het voetbal zijn de belangrijkste dingen van het spel’’, meent Pronk.

Ruwe diamanten
De humor en het plezier heeft Pronk altijd in het voetballen gevonden. Voornamelijk was hij hoofdtrainer van tweede elftallen en deed dat bij SV Den Hoorn, Koninklijke HVV, RKDEO, Wesland, Lyra, ’S Gravenzande en TOGB. Hij maakte alles mee, kampioenschappen, promoties en degradaties. ,,Het leukste aan het trainen van een tweede team is de uitdaging om gasten het plezier in het spelletje terug te geven en te bouwen aan iets moois. Bij een eerste elftal ben je vaak afhankelijk van je lichting. Ook geniet Pronk van de ontwikkeling van zijn spelers. Dit seizoen zijn er opnieuw twee ruwe diamanten geslepen voor het eerste elftal. Samir Hatitt en Mike Kooijman zijn klaar voor de eerste selectie en sluiten komend jaar aan. ,,Dat is uiteindelijk toch waar je het voor doet’’, beschrijft Pronk.

Assistent-coach gezocht
Uitkijkend naar het nieuwe voetbalseizoen is Pronk nog op zoek naar een assistent-trainer. Zijn huidige assistent, Zakaria, gaat ermee stoppen voor een opleiding en de 70-jarige hoofdcoach zoekt een versterking voor zijn staf.

Klik op CVV Zwervers voor de laatste artikelen over de club.
Klik op CVV Zwervers voor meer informatie over de club.

Bekroning van prima seizoen bleef net uit voor Victoria’04

DHC bleek als voorlaatste horde richting het tweedeklasserschap een te groot obstakel, in het streven van Victoria’04 om het stapje omhoog te kunnen maken op de voetballadder. En zo blijft Raymond Kraaijbeek, de oefenmeester van de hoofdmacht van de twintig jaar oude fusieclub, in zijn derde seizoen op hetzelfde niveau werkzaam.

Voor Kraaijbeek was het mislopen van de finale, met als inzet promotie naar de tweede klasse, toch wel een bittere pil. Na de overwinning op Overmaas in de eerste schifting van de nacompetitie had de keuzeheer aangegeven dat hij er niet aan moest denken dat hij tijdens de finale van het competitietoetje met zijn vrouw naar de woonboulevard wilde gaan.

Toch werd het een onverhoopte vrije dag op die bewuste juni zaterdag, want DHC gooide de Vlaardingse promotiedroom aan duigen. En dat terwijl Victoria’04, zeker na de overmeestering van Overmaas, met een positief gevoel de promotiecyclus vervolgde. Kraaijbeek had opgemerkt dat er bij zijn  groep in zekere zin een knop omgegaan was, een mentaliteitsverandering die de honger naar succes verder had aangewakkerd.  ,,De groep is al bezig met het vervolg. Ze hunkeren naar de volgende wedstrijd en een nieuw succes. Of we iets te zoeken hebben in de tweede klasse, weet ik niet. Maar je merkt in trainingen en in de beleving rondom wedstrijden een geweldige mentaliteit. Zo van: ‘niemand gaat van ons winnen.’’

Gegadigde

Was getekend Raymond Kraaijbeek, die in zijn tweede seizoen bij Victoria’04 hoopte te bewerkstelligen wat hem ooit bij het Krimpense DCV was gelukt: promoveren via het competitie-extraatje. Kraaijbeek kende het klappen van de zweep in die specifieke fase van het seizoen, want in de drie seizoenen voorafgaand aan deze jaargang had de reguliere competitie ook een vervolg gekregen in de bonuskans voor promotie via extra wedstrijden.

Het lonkende perspectief van toekomstige ontmoetingen in de competitie met de Vlaardingse rivalen CION en VFC werd dus verstoord. Maar dat Victoria’04 onder Kraaijbeek een gegadigde voor promotie naar de tweede klasse werd, was op basis van de beginfase van het seizoen een absolute verrassing.

Na zes wedstrijden, toen de ploeg laag gerangschikt stond in de tweede klasse, zag het er namelijk totaal niet uit dat de Victorianen nog een rol van betekenis zouden gaan spelen. Bovendien waren er in de beginfase van het seizoen ook personele problemen: vier spelers die naar de fusieclub toegekomen waren, vertrokken even snel weer van het toneel. Kraaijbeek leverde echter knap werk af met de spelers die de club wel trouw bleven. ‘De echte Victorianen’ stonden op, gesteund door de  de spelers van het tweede team die regelmatig aan moesten sluiten bij de hoofdmacht. Een grote aderlating moeten doen door spelers permanent af te staan aan het eerste team. Datzelfde gold voor de onder 23, waarbij de spelers van die formatie lieten zien dat zij het niveau in het eerste al aardig konden bijbenen. Die onder 23-formatie kroonde zich tot kampioen in de vierde divisie en maakte daarmee duidelijk dat Victoria’04 een mooie toekomst tegemoet gaat.

Klik op sc Victoria’04 voor de laatste artikelen over de club.
Klik op sc Victoria’04 voor meer informatie over de club.

Lange adem zorgt voor plek tussen de elite voor Excelsior Maassluis

Dankzij fors overwerk moest Excelsior Maassluis tot half juni tot het gaatje gaan maar alle inspanningen bleken niet voor niets (geweest): ook komend seizoen maakt het rood-wit-blauwe span deel uit van de elite van het amateurvoetbal in de tweede divisie. Twee succesvol doorlopen nacompetitieronden zorgden ervoor dat lijfsbehoud afgedwongen werd.

In competitieverband was het de elf van Steye Jacobs niet gelukt om rechtstreeks weer een plek in de Betnation Divisie voor de jaargang 2024-2025 af te dwingen. Scheveningen bleef buiten bereik van de ploeg uit Maassluis, die evenals ervaringsdeskundige en competitiegenoot Kozakken Boys naar de barrage met hongerige derdedivisionisten werd verwezen.

Een onzeker avontuur langs de rand van de afgrond volgde, waarbij de eerste horde het Utrechtse Hercules was. Die ploeg had in het seizoen voor de grootste stunt in het KNVB-bekertoernooi gezorgd door Ajax met 3-2 te verslaan. Via een 1-1 gelijkspel in de Domstad en een 3-0 triomf tijdens de return was die klus daadkrachtig geklaard.

Harkemase Boys bleek een aanmerkelijk grotere hindernis in de halve finale van de nacompetitie. De ploeg uit het hoge noorden had in de schifting daarvoor SteDoCo, dat in extremis de titel aan Barendrecht had moeten laten, geëlimineerd en bleek een uitermate taaie opponent. Na de 1-1 op Friese bodem volgde een nagelbijter van het zuiverste soort in Maassluis, die na 90 minuten ook naar een 1-1 eindstand leidde. In de aansluitende verlenging zorgde Bram Wennekers voor de verlossende tweede treffer die Excelsior Maassluis een ronde verder bracht.

Het kwam derhalve aan op twee ontmoetingen met het verrassende SC Genemuiden, dat het in de titelrace af had moeten leggen tegen de amateurs van Volendam maar wel het grote IJsselmeervogels uit de nacompetitie had gehouden. In de laatste ronde van de barrage viel alles op zijn plek voor Excelsior Maassluis, dat na de 3-1 overwinning in eigen huis de klus in Genemuiden uitermate gedecideerd afmaakte. Wederom geholpen door een treffer van Bram Wennekers, die de 3-0 overwinning daarmee mede gestalte gaf.

,,In de winterstop waren we nagenoeg dood verklaard, maar uiteindelijk hebben we een prestatie geleverd die het succes is van de hele club’’, zou trainer Steye Jacobs na de succesvolle climax laten optekenen.

Jacobs gaat straks aan zijn derde seizoen beginnen met een selectie die flink wat mutaties ondergaat. Ilano Silva Timas (Smitshoek), Jurrian van Eerden (Soccer Boys) en Samuel van der Velden (Sportclub Feyenoord) komen. Daar staat het vertrek van Anouar Benchellal (SJC), Dave van Delft (Sportlust), Basset Moshtaq (Poortugaal), Giovanni da Fonseca (Noordwijk), Kevin Dercks (stopt), Sem Klaassen (Poortugaal), Kaylan Muis (FC ‘s-Gravenzande), Ouanis Kellouh (stopt), Jorn Ringelberg (Poortugaal), Vincent Schippers, Gabri Urbanus (Capelle) en Tom Boks (FC Schipluiden) tegenover.
Aanvankelijk zou ook verdediger Calvin Tureaij vertrekken. Hij had al overeenstemming bereikt met SteDoCo, dat hem graag wilde inlijven maar kwam op zijn beslissing terug. Via een hip filmpje, dat via sociale media werd verspreid, maakte Tureaij de uiteindelijke verlenging van zijn contract wereldkundig. ,,We hebben bewezen dat we in de tweede divisie thuishoren. Ik ga een rustige tijd in de zomer beleven en blijf nog een jaar bij de club’’, maakte Tureaij zijn keuze duidelijk. Hij en zijn teamgenoten hopen dan niet weer de lange adem nodig te hebben.

(in kader)

Clubtopschutter Piet Pleijsier overleden

Excelsior Maassluis heeft afgelopen seizoen afscheid moeten nemen van een illustere speler, die met zijn naam een prominente plek in de historie van de uit 1918 stammende club heeft ingenomen. De vereniging treurt om het overlijden van Piet Pleijsier, clubtopschutter aller tijden van Excelsior Maassluis die 85 jaar oud werd.

Piet Pleijsier was bijzonder trouw aan het rood-wit-blauw van de club uit Maassluis, waarvoor hij veertig jaar actief voetbalde. Deze maand zou hij de mijlpaal van het 75-jarig lidmaatschap hebben bereikt. Maar hij verdiende vanwege zijn onophoudelijke doelpuntenproductie waarschijnlijk ook de titel van ‘Topschutter aller tijden’ aangezien hij zelfs bij de veteranen de doelpunten aan de lopend band bleef produceren.

Van nature was Piet Pleijsier middenvelder, maar vervolgens verhuisde hij naar de spitspositie waar hij van grote waarde bleek voor de ‘tricolores’. ‘Lange Piet’, zoals zijn bijnaam luidde, was een garantie voor doelpunten. Een aanvaller die ondanks zijn niet geringe lengte geen liefhebber van koppen was, maar wel met diepte in zijn spel en een neusje voor de goal.

Niet alleen op het voetbalveld, maar ook op de tennisbaan en als tafeltennisser kon Piet Pleijsier uitstekend uit de voeten. Excelsior Maassluis, maar ook TOG Maassluis en Be Quick verliezen een veelzijdig lid dat voortleeft in de geschiedenisboeken.

Klik op Excelsior Maassluis voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Excelsior Maassluis voor meer informatie over de club.

Keuze Maurice Elenbaas voor Lewedorpse Boys is hem bevallen

LEWEDORP – Vanwege een wisselvallig seizoen moest Lewedorpse Boys via de nacompetitie proberen om degradatie naar de vierde klasse van het zaterdagvoetbal te voorkomen. Dat lukte echter niet, want RWB bleek daarin met 2-1 te sterk. Ondanks de degradatie heeft Maurice Elenbaas echter geen spijt van zijn keus om v.v. Arnemuiden te verruilen voor ‘Lebo’.

“Zeker niet, want ik wilde vooral weer elke week speelminuten maken in een eerste elftal. Bij mijn eigen club viel ik steeds vaker tussen wal en schip en speelde vorig seizoen voornamelijk in het tweede team. Niks mis mee, maar ik wilde gewoon in een eerste voor mijn kansen gaan en dus kwam Lewedorpse Boys op mijn pad. Het gevoel wat ik kreeg was direct positief en ondanks dat het sportief qua resultaten niet is wat we vooraf hadden verwacht en gehoopt. Ondanks dat ik nu wekelijks speel in een eerste wilde ik samen met mijn ploeggenoten Lebo in derde klasse houden en iets neerzetten. Daarin zijn we helaas niet geslaagd.”

Elenbaas vindt de sfeer in Lewedorp vergelijkbaar met zijn voormalige club Arnemuiden. “Het is een dorpsclub met een heel hoog ons-kent-ons-gehalte. De selectie heeft veel jongens van mijn leeftijd en ook dat is wel prettig. We hebben ook een groep met heel veel potentie, al is dat er dit seizoen door verschillende omstandigheden nog niet helemaal uitgekomen jammer genoeg.”

Een mindere fase gedurende het afgelopen seizoen zorgde ervoor, dat Elenbaas met Lebo werd veroordeeld tot het spelen van nacompetitie. En daarin ben je altijd weer afhankelijk van de vorm van de dag. “We beschikken wel over een groep met kwaliteit, maar de omvang van de selectie was soms niet groot genoeg gebleken. Wanneer je dan te maken krijgt met een paar blessures dan wordt het lastig om dat op te vangen. Als je dan een fase hebt waarin dat niet lukt dan raak je achterop en is het moeilijk om uit de gevarenzone weg te raken. Dat heeft ons uiteindelijk de das om gedaan denk ik.”

Na vijf seizoenen kwam er dus voor Lewedorpse Boys een voorlopig eind aan het avontuur in de derde klasse. Ondanks dat de Arnemuidenaar in zijn eerste seizoen degradeert met zijn nieuwe club, kijkt hij op bepaalde vlakken toch positief naar het afgelopen seizoen. “Bij Arnemuiden had ik geregeld te maken met blessureproblemen, maar dit seizoen ben ik volledig fit gebleven. In dat opzicht ben ik blij en tevreden, al heb ik sportief misschien niet wekelijks de beste versie van mezelf laten zien. Dat zal zeker beter moeten. Maar de resultaten en de vorm die we met z’n allen de laatste anderhalve maand hebben getoond geeft mijn voldoende vertrouwen richting volgend seizoen.”

Klik op Lewedorpse Boys voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Lewedorpse Boys voor meer informatie over de club.

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.