Home Blog Pagina 1475

SJC wint ook van RKHVV

Het werd uiteindelijk een eenvoudige en duidelijke overwinning voor SJC. Niet dat er op het vertoonde spel geen aanmerkingen zouden kunnen worden gemaakt. Dat zeker niet. En de uitslag had ook nogeens, veel ruimer kunnen uitvallen, wanneer er beter met de kansen zou zijn omgesprongen. Maar de realisten stelden eenvoudig vast dat de koppositie deze middag niet in gevaar is geweest.

Direct in het begin was er even een gevaarlijk ogende situatie voor het SJC-doel. Dit nadat de grensrechter buitenspel over het hoofd zag. Maar al in de 3e minuut was er het eerste schot op doel, vanaf rand 16, van Tom Duindam. En even later zag Rick van Dijk zijn inzet via de keeper corner gaan. Kenmerkend voor deze middag was dat SJC in het vijandelijke strafschopgebied de bal met regelmaat liet rond gaan zonder dat RKHVV er een voet tussen kreeg. Maar ook dat er geen kans werd gezien om doeltreffend uit te halen.

Zo’n situatie was er in 8e minuut, waarbij er wel een voet tussen kwam. En waar de scheids een overtreding in zag. Jordy Groot benutte de toegekende strafschop feilloos.

Na bijna een kwartier leek Benji Broekhof zijn tegenstander te slim af te zijn, helaas zag hij  zijn inzet gekeerd. Maar de goal kwam er wel. Het was weer eens David Verweij, die vanuit een spelhervatting, slim binnen kopte: 2-0.

Sjaak Polak liet direct even vanaf de dug-out van zich horen. ‘Blijven doordekken, dwing ze de lange bal te spelen’,hoorden we hem roepen.

En SJC behield het initiatief’. Hierdoor kwamen er een aantal mooie momenten voor Benji Broekhof. De jonge SJCer liet zien dat hij behendig, balvaardig en ook nog een heel snel is.’We gaan steeds meer genieten van wat die jongen allemaal kan’, klonk het vanuit de technische staf.

Terwijl  het derde doelpunt een kwestie van tijd leek, viel dit vooralsnog  echter niet.

Ook al, omdat er van hoogstaand spel, zeker geen sprake was. Vlak voor rust nog was Stef van der Zalm op links er nog wel door heen, helaas werd zijn inzet een prooi voor de doelman.

Na de thee zagen we dat Mike Verhoek in de kleedkamer was achtergebleven. Een pittige op hem  gepleegde charge, vlak voor rust, had al voor verzorging gezorgd. Kennelijk wilde Sjaak Polak,met de topper tegen Silvolde in het vooruitzicht,met hem geen risico lopen. Juriaan van Duin verhuisde hierdoor naar het centrum en Raymond van Heijningen verving hem als rechtsback.

Hierna kwam er een periode waarin zich vooral bij SJC toch nog een aantal mogelijkheden voor deed. We noteerden er een voor Stef van der Zalm, Benji Broekhof en voor Tom Duindam. De coach wisselde ook de licht geblesseerde Rick van Dijk uit voorzorg, Jeroen Dedel was de vervanger. Timo Ruigrok werd ,vanwege een eerder opgelopen gele kaart, ook vervangen, hij door Abbas Al Tamimy.  RKHVV kon, ondanks hun veranderde tactiek, nauwelijks iets gevaarlijks terug doen. En SJC combineerde, zoals al eerder, in hun strafschop gebied bijna eindeloos door. In de 65 e minuut zag Benji Broekhof in zo’n situatie de bal tegen de binnenkant 2e paal komen. Het terug stuitende leder viel zomaar in de armen van de verbouwereerde doelman. In de daarop volgende zelfde situatie was het dan wel raak. Jeroen Dedel zag zijn schot via een been in het net verdwijnen: 3-0.

Dat RKHVV hierna een paar mogelijkheden kreeg is niet verwonderlijk. Maar de onzeker ogende gasten zagen geen kans om binnen de 16 effectief te zijn.

De wedstrijd in zijn geheel werd er ook bepaald niet fraaier op. Maar dat SJC  winnend de eindstreep zou halen stond voor de ruim 300 toeschouwers wel vast.

Na afloop ging het slechts over de komende wedstrijd op Paas-zaterdag tegen concurrent Silvolde. Welke ploeg, na tegen Achillus 1894 eerst lang te hebben achter gestaan, er toch nog een 2-2 gelijkspel uit wist te slepen.

Met nog 8 wedstrijden voor de boeg wordt het nu toch wel een beetje spannend. Geïnteresseerde realisten, en eveneens de optimisten, zien dat het de jongens van het eerste elftal serieus is. En dat de honger naar succes bepaald niet is gestild. De optimisten zien een kampioenschap aan de horizon. De realisten wijzen erop dat er nog een lange weg is te gaan.  Winst tegen Silvolde, op het eerste deel van die lange weg, zou zowel realisten als optimisten, heel erg welkom zijn.

 

 

 

CvdW: FC ’s-Gravenzande – Introductie

Deze editie is FC ’s-Gravenzande de Club van de Week. Deze week zullen er meerdere interviews worden afgenomen met mensen die nauw betrokken zijn bij de club uit ’s-Gravenzande. Daarnaast zal er ook een voorbeschouwing plaatsvinden met het oog op de uitwedstrijd tegen v.v. Zwaluwen van aankomend weekend.

FC ’s Gravenzande is een vereniging uit ’s-Gravenzande en is opgericht op 1 juli 2010. De huidige club is voortgekomen uit een fusie tussen ’s-Gravenzandse SV & ’s-Gravenzandse VV.  Het eerste elftal van de club is momenteel actief in de Hoofdklasse.

FC ’s-Gravenzande is een club waarbij alle teams actief zijn op zaterdag. De club telt, op het moment, 20 seniorenteams, twee vrouwenelftallen,  1 VE-elftal (veteranenelftal), een G-elftal, een 7×7 team en in de jeugd telt de club 61 jongensteams en 11 meidenteams.

De wedstrijden van FC ’s-Gravenzande worden gespeeld op het Juliana Sportpark.

Het seizoen tot nu toe
Het seizoen begon voor FC ’s-Gravenzande al op 2 september 2017. Op deze dag stond de wedstrijd ’s-Gravenzande tegen SteDoCo op het programma. Deze wedstrijd werd, na het laatste fluitsignaal, een dag om snel te vergeten. ‘s-Gravenzande verloor deze eerste wedstrijd namelijk met 0-3 van SteDoCo. Een week later ging ook de uitwedstrijd tegen Ter Leede verloren (1-0).

Na een begin dat onder de lijn der verwachting lag, werd dus steeds belangrijker om wat punten over de streep te trekken. Dit gebeurde op 23 september voor het eerst, waar de uitwedstrijd tegen AFC gewonnen werd met 3-5 door de club uit ’s Gravenzande.

Tot en met 28 oktober waren de resultaten zeer wisselvallig. Een goed voorbeeld van de wisselvalligheid van het team is het feit dat op 14 oktober FC ’s-Gravenzande met 6-1 wist te winnen van v.v. Zwaluwen, maar een week later met 5-1 verloor uit bij Achilles Veen.

Toen brak de maand november aan en ging de eerste wedstrijd van deze maand verloren met 3-0 tegen Argon (uit). De twee weken hierna werden beide wedstrijden gewonnen. Zo won FC ’s Gravenzande met 2-0 van zowel Smitshoek als Hoek. Echter resulteerde de laatste wedstrijd van de maand wederom in een nederlaag. Het uitduel werd met 3-1 verloren van Swift.

Gelukkig wist het team de rug te rechten na deze nederlaag en wist het de eerste wedstrijd van december overtuigend te winnen met 1-4 van Rijsoord. ’s-Gravenzande wist deze vorm vast te houden tot de winterstop, want de twee wedstrijden die hierop volgden werden ook gewonnen. Zo eindigde de thuiswedstrijd tegen Noordwijk in 6-3 en de uitwedstrijd tegen RVVH in 0-4.

Na de winterstop gingen de eerste drie wedstrijden verloren: thuis tegen Achilles Veen (1-2), uit tegen Rijnvogels (3-1) en thuis tegen Ter Leede (0-4). Op 24 februari wist de club uit ’s-Gravenzande een punt te halen uit de wedstrijd tegen SteDoCo (2-2). Op 10 maart stond een thuiswedstrijd tegen AFC op het programma en deze wedstrijd werd beslist in het voordeel van de thuisploeg (3-2). Afgelopen weekend (24 maart) wist ’s-Gravenzande  wederom drie punten te bemachtigen door de thuiswedstrijd tegen RVVH met 5-1 te winnen.

Momenteel staat FC ’s-Gravenzande op de negende plaats met 30 punten uit 21 wedstrijden (9 gewonnen, 3 gelijk en 9 verloren).

 

Fredson Lucas wil voorbeeld zijn voor zijn ploeggenoten bij v.v. Oude Maas

Fredson Lucas baalt. Een paar dagen voor het  interview heeft de aanvoerder van v.v. Oude Maas verstek moeten laten gaan in een competitiewedstrijd. “Ik had de waterpokken”, vertelt de inwoner van Rotterdam.

“Mijn dochtertje van één jaar heeft me besmet. Waterpokken blijk je één keer in je leven te krijgen. De meeste mensen krijgen het als kind, ik heb dat overgeslagen. Om de andere spelers niet te besmetten, heb ik twee trainingen en wedstrijden overgeslagen. Ik was in quarantaine.”

Voor een speler, die het teambelang voorop heeft staan, voelde die afwezigheid Lucas zwaar. “Het zijn niet de makkelijkste tijden voor ons als team, dan wil je er graag bij zijn en staan. Als dat dan door wat voor reden niet kan, voelt dat niet fijn.”

Lucas, die bij v.v. Oude Maas het centrum van de verdediging vormt met Colin Goudt, is zo’n speler waar je als trainer altijd van op aan kan. Een teamspeler pur sang. Vandaar ook dat trainer Ton van Bremen Lucas, bezig aan zijn tweede seizoen bij de Poortugaalse eersteklasser, aanvoerder maakte.

“Hij had het me vorig seizoen ook al gevraagd”, zegt Lucas. “Maar ik vond dat geen goed moment. Ik was net nieuw bij v.v. Oude Maas en wilde me eerst voetballend bewijzen.” Dit seizoen accepteerde Lucas de aanvoerdersband wel. “Ik voel me verantwoordelijk voor de groep. Ik probeer altijd positief te zijn, een voorbeeld voor de ploeg.”

Oude  Maas kreeg afgelopen jaar nogal wat over zich heen. Financiële problemen, selectiespelers die de club tijdens het seizoen verlieten. “Bij mijn vorige club, SHO in Oud-Beijerland, konden we tijdens de training altijd elf tegen elf spelen. Bij Oude Maas niet. We zijn al blij met twaalf, dertien, veertien man. Een x-aantal spelers is tijdens het seizoen gestopt. In mijn ogen doe je dat niet.”

Oude Maas heeft nu ook nog eens te maken met de ‘fusieperikelen’ met buurman Poortugaal. “Dat geeft geen onrust, hoor”, verzekert Lucas. “Het is uiteraard onderwerp van het gesprek in de kleedkamer, maar niet op een negatieve manier. Ik ben ervan overtuigd dat deze spelersgroep en trainer heel graag het seizoen op een zo’n goed mogelijke manier willen afmaken. Daarna zien we wel verder.”

In de jacht naar punten wordt Oude Maas volgens Lucas gehinderd door het gebrek aan een scorend vermogen. “Elke eersteklasser heeft een scorende spits nodig. Heb je die niet, dan wordt het lastig. Dat is een beetje ons verhaal. We hebben voorin Elvis Versluis lopen. Hij heeft een fraaie actie in huis en een mooie pegel in zijn benen, maar met alles op Elvis lukt het niet. We zullen in de tweede competitiehelft een oplossing moeten vinden voor ons doelpuntenprobleem. We hebben voor de rest kwaliteit genoeg om minimaal middenmoter te worden.”

Met zijn samenwerking met Colin Goudt zit het wel goed. “Hij maakt af en toe van die gekke acties. Dan begint hij van achteruit met dribbelen en eindigt dan in de zestien van de tegenstander. Ik vind dat wel mooi. Ik mag dat wel, die lef en bravoure.”

 

Simone Maissan is van meerdere markten thuis bij v.v. Wieldrecht.

Simone Maissan vervult de secretarisfunctie binnen het bestuur van v.v. Wieldrecht. Ongeveer 24 jaar geleden is zij bij de club terecht gekomen, doordat zij haar man leerde kennen. Haar man speelde toen in het tweede elftal van Wieldrecht. Momenteel vervult zij, naast haar functie als secretaris, nog enkele andere functies binnen de club.

Simone MaissanVoordat Maissan betrokken raakte bij Wieldrecht, heeft zij bij haar voormalig basketbalclub ook vrijwilligerswerk gedaan en zat zij op negentienjarige leeftijd al in het bestuur. Toen zij betrokken raakte bij Wieldrecht, is ze begonnen met bardiensten. Daarna heeft Maissan enkele jaren niks gedaan vanwege de kinderen.

Andere functies bij Wieldrecht
Momenteel zit Maissan nog in de activiteitencommissie, de kampcommissie en sinds kort lid van de toernooicommissie. Een jaar of 5 geleden is Maissan benaderd door de toenmalige voorzitter Peter Tempelaar om te komen notuleren voor het bestuur. Toen er enkele jaren geleden een
nieuw bestuur kwam, werd zij benaderd om
secretaris te worden.

Vijf jaar geleden is ze ook begonnen met de organisatie van het jaarlijkse voetbalkamp. Sinds 2016 vindt dit kamp plaats in Someren (‘Somerkamp’) . De 40 jaar hiervoor werd dit gehouden in Boekel, het zgn. ‘Boekelkamp’. Het Somerkamp vindt elk jaar plaats in de meivakantie gedurende 4 dagen met jeugdleden van 9 t/m 18 jaar oud. Zelf gaat ze met dit kamp mee als ‘kampmoeder’.

Functies bij de basketbal
Naast haar functie in het bestuur, is Maissan ook vier jaar lang de manager geweest van het Nationale Damesteam van het Rolstoelbasketbal. Vanwege deze taak is Maissan mee geweest naar o.a. de Paralympische Spelen in Sydney.

Na twee jaar lang meegelopen te hebben met de toenmalige manager vier jaar lang intensief manager geweest te zijn, heeft Maissan uiteindelijk besloten om te stoppen. ‘’Zo had ik op dat moment andere wensen, namelijk trouwen en kinderen. Daarnaast stopte er veel leden van de staf en bleef ik eigenlijk alleen over.’’

Maissan: ‘’Als je in een EK-/ WK- of paralympisch jaar zit, dan is bijna ieder weekend een trainingsweekend. Daarnaast werkte ik ook nog 40 uur in de week en zodoende vloeit de energie ook wel een beetje weg. Ik heb er een geweldige tijd gehad en kijk er met veel plezier en hele leuke herinneringen op terug. ‘’

Memorabele momenten
Een van de momenten waar Maissan regelmatig op terugkijk, is het jaarlijkse voetbalkamp van v.v. Wieldrecht. ‘’Dat je merkt dat de kinderen het naar hun zin hebben gehad en dat sommige kinderen zeggen dat als ze wisten dat het zo leuk was, dat zij dan al eerder mee hadden gegaan. Twee jaar geleden hadden we veertig kinderen die meegingen en dit jaar moest ik een stop inlassen bij zestig.’’

Maissan gaf aan dat de kampcommissie nu wel moet gaan nadenken om de inschrijving anders te organiseren, zodat er meer mensen mee kunnen gaan. Momenteel beschikt Wieldrecht over een locatie waar 90 man in past. ‘’Daar zit dus nog wel wat rek in.’’

v.v. Wieldrecht

 

Simone Maissan is van meerdere markten thuis bij v.v. Wieldrecht.

0

Simone Maissan vervult de secretarisfunctie binnen het bestuur van v.v. Wieldrecht. Ongeveer 24 jaar geleden is zij bij de club terecht gekomen, doordat zij haar man leerde kennen. Haar man speelde toen in het tweede elftal van Wieldrecht. Momenteel vervult zij, naast haar functie als secretaris, nog enkele andere functies binnen de club.

Simone MaissanVoordat Maissan betrokken raakte bij Wieldrecht, heeft zij bij haar voormalig basketbalclub ook vrijwilligerswerk gedaan en zat zij op negentienjarige leeftijd al in het bestuur. Toen zij betrokken raakte bij Wieldrecht, is ze begonnen met bardiensten. Daarna heeft Maissan enkele jaren niks gedaan vanwege de kinderen.

Andere functies bij Wieldrecht
Momenteel zit Maissan nog in de activiteitencommissie, de kampcommissie en sinds kort lid van de toernooicommissie. Een jaar of 5 geleden is Maissan benaderd door de toenmalige voorzitter Peter Tempelaar om te komen notuleren voor het bestuur. Toen er enkele jaren geleden een
nieuw bestuur kwam, werd zij benaderd om
secretaris te worden.

Vijf jaar geleden is ze ook begonnen met de organisatie van het jaarlijkse voetbalkamp. Sinds 2016 vindt dit kamp plaats in Someren (‘Somerkamp’) . De 40 jaar hiervoor werd dit gehouden in Boekel, het zgn. ‘Boekelkamp’. Het Somerkamp vindt elk jaar plaats in de meivakantie gedurende 4 dagen met jeugdleden van 9 t/m 18 jaar oud. Zelf gaat ze met dit kamp mee als ‘kampmoeder’.

Functies bij de basketbal
Naast haar functie in het bestuur, is Maissan ook vier jaar lang de manager geweest van het Nationale Damesteam van het Rolstoelbasketbal. Vanwege deze taak is Maissan mee geweest naar o.a. de Paralympische Spelen in Sydney.

Na twee jaar lang meegelopen te hebben met de toenmalige manager vier jaar lang intensief manager geweest te zijn, heeft Maissan uiteindelijk besloten om te stoppen. ‘’Zo had ik op dat moment andere wensen, namelijk trouwen en kinderen. Daarnaast stopte er veel leden van de staf en bleef ik eigenlijk alleen over.’’

Maissan: ‘’Als je in een EK-/ WK- of paralympisch jaar zit, dan is bijna ieder weekend een trainingsweekend. Daarnaast werkte ik ook nog 40 uur in de week en zodoende vloeit de energie ook wel een beetje weg. Ik heb er een geweldige tijd gehad en kijk er met veel plezier en hele leuke herinneringen op terug. ‘’

Memorabele momenten
Een van de momenten waar Maissan regelmatig op terugkijk, is het jaarlijkse voetbalkamp van v.v. Wieldrecht. ‘’Dat je merkt dat de kinderen het naar hun zin hebben gehad en dat sommige kinderen zeggen dat als ze wisten dat het zo leuk was, dat zij dan al eerder mee hadden gegaan. Twee jaar geleden hadden we veertig kinderen die meegingen en dit jaar moest ik een stop inlassen bij zestig.’’

Maissan gaf aan dat de kampcommissie nu wel moet gaan nadenken om de inschrijving anders te organiseren, zodat er meer mensen mee kunnen gaan. Momenteel beschikt Wieldrecht over een locatie waar 90 man in past. ‘’Daar zit dus nog wel wat rek in.’’

v.v. Wieldrecht

 

SPV’81 – s.v. Zevenhoven

Als de wedstrijd tussen SPV’81 en s.v. Zevenhoven dan toch een winnaar moest hebben, waren het de bezoekers die er de meeste aanspraak op maakten. Onder voorjaarstemperaturen en op een mooie vlakke grasmat was het voor het publiek een attractieve wedstrijd die wat meer goals verdiende.

Vanaf het begin gingen beide ploegen volop in de aanval wat diverse mogelijkheden tot scoren veroorzaakte. De doelmannen speelden een belangrijke rol gedurende de wedstrijd en wisten dan ook beide erg lang de nul te houden. Dat het team dat zou scoren tevens winnaar zou worden was voor menigeen een verwachting die uiteindelijk ook uit zou komen.

Het moment waarop de wedstrijd werd beslist viel in de 72ste minuut en liet de weegschaal richting Zevenhoven doorslaan. Een snelle counter gevolgd door een snoeihard schot liet de SPV-doelman de bal uit het doel vissen, 0-1. Nog enkele kansen werden gecreëerd maar de stand bleef onveranderd. Zowel SPV’81 als Zevenhoven hadden ondanks de beperkingen van veel geblesseerde spelers het maximale op de mat gelegd. Meer zat er gewoon niet in.

Eindstand 0-1

V.v. Groote Lindt houdt open huis tegen Schelluinen

©Foto’s Wilma van Strien

Na een uitstekende overwinning in de thuiswedstrijd tegen Ameide en een prima doordeweekse wedstrijd om de VoetbalRotterdam cup tegen VVGZ stond v.v. Groote Lindt vol zelfvertrouwen aan de aftrap voor de thuiswedstrijd tegen Schelluinen.

De grasmat van het hoofdveld lag er in het voorjaarszonnetje weer redelijk bij en alle ingrediënten voor een mooie voetbalmiddag waren aanwezig. Het werd echter voor Groote Lindt een grote teleurstelling. Vanaf de 1e minuut zat het gehele elftal niet in de wedstrijd en werden de duels niet gewonnen. Het was dan ook Schelluinen die voor rust de 0-1 en 0-2 liet aantekenen.

Ruststand 0-2

Direct na de rust gaf Schelluinen de genadeklap door de 0-3 in de touwen te schieten. Na een 2e gele kaart moest Groote Lindt  de wedstrijd uitspelen met 10 spelers. Dat gaf Schelluinen de mogelijkheid om zelfs naar 0-4 en 0-5 uit te lopen.

Eindstand 0-5

Komende week is het de scherven bij elkaar rapen en a.s. zaterdag  in de derby tegen ZBC’97 (aanvang 14.30 uur) laten zien tot waar toe deze selectie in staat is. Een cruciale fase van de competitie breekt aan namelijk de fase waarin de prijzen verdeeld worden.  Wil v.v. Groote Lindt nog een rol van betekenis spelen tot het einde van de competitie dan zal een overwinning op ZBC’97 hiervan een mooie start zijn. Daarna komt Alblasserdam  op bezoek en volgt een reeks van 4 uitwedstrijden: DFC, Asperen, De Zwerver en op Hemelvaartsdag De Alblas.

 

NSVV tegen Rijnmond Hoogvliet Sport gestaakt na blessure scheidsrechter

© Tekst Bas Snijders  ©Foto Cindy Vos

NSVV had er zin in vandaag en speelde vanaf het begin in een hoog tempo. Rijnmond Hoogvliet Sport ging goed mee en vertraagde het spel zeker niet. De dreiging voor het doel kwam hoofdzakelijk van NSVV. De scherpte in de eindpass ontbrak echter bij NSVV om verder te kunnen uitlopen.

Het zonnetje scheen en het was een heerlijke voetbalmiddag, totdat scheidsrechter van der Maat in de 54e minuut het spel stillegde voor een blessurebehandeling van zichzelf. Na twee minuten behandeling hervatte hij de wedstrijd. Door het hoge tempo moest hij de situaties van steeds grotere afstand gaan beoordelen. Uiteindelijk ging het tot zijn grote spijt niet meer en moest hij de wedstrijd definitief staken. NSVV tegen Rijnmond Hoogvliet Sport is een blijspel in vier delen. Na deel 1,2 en 3 heeft NSVV een 1-0 voorsprong. Geen enkele NSVV-supporter zal klagen als dit ook de stand na deel 4 is.

In de eerste helft was er direct een mooie combinatie tussen Mitchel Louwerens en Peter Jan Cazander. Peter Jan Cazander kon vrij uithalen met zijn linkerbeen, maar miste vuurkracht om keeper Arjan Jongerius zenuwachtig te maken. De derde vrije trap van Mitchel Louwerens werd net niet met de kop aangeraakt door de instormende Koen Witsiers, anders was het zeker een doelpunt geweest. Kelvin van der Giesen haalde de achterlijn en zag voor het doel drie NSVV-aanvallers en nog maar één Rijnmond Hoogvliet Sport verdediger klaar staan. Deze verdediger zorgde er met kunst en vliegwerk voor dat de NSVV-spelers onbereikbaar werden voor Kelvin van der Giesen.

Na ruim een half uur spelen was het wel raak. Onder druk van twee tegenstanders speelde Mitchel Louwerens zich op het middenveld middels een pirouette vrij. Kelvin van der Giessen leverde daarna een messcherpe voorzet af op de inlopende Peter Jan Cazander die ten val werd gebracht. Iedereen keek voor een penalty naar scheidsrechter van der Maat. Hij paste goed de voordeelregel toe, aangezien Sjoerd Hofstede achter Peter Jan Cazander vrij voor de keeper stond. Dan moet je hem nog wel even maken. Hier hoefde Sjoerd Hofstede niet over na te denken en zonder twijfel joeg hij de bal onhoudbaar in de touwen.

Net voor rust waren er voor beide partijen nog een grote kans. Eerst bracht Lorenzo Kranenburg de inlopende Roddy Soares in stelling. Zijn schoot werd via een goede reflex van NSVV-keeper Melvin Kruijthof over de lat getikt. NSVV had nog een mooie combinatie tussen Peter Jan Cazander en Mitchel Louwerens. De voorzet van Mitchel Louwerens bereikte net niet Kelvin van der Giesen, anders was de ruststand 2-0 geweest.

Ruststand: 1-0

De tweede helft begon direct weer met vuurwerk van NSVV. Eerst was er een voorzet van Sjoerd Hofstede die net niet werd binnengekopt door Peter Jan Cazander. In dezelfde minuut mocht Sjoerd Hofstede zelf nog een keer uithalen en bracht keeper Arjan Jongerius redding met zijn voeten. Aan de andere kant stond keeper Melvin Kruijthof aan de grond genageld, toen Marvin Bos uit de draai het doel probeerde te vinden. Zijn schot ging naast de kruising. Het mooiste doelpunt van de middag kwam bijna van de voet van Mitchel Louwerens. Hij werd aangespeeld door Kelvin van der Giesen. Vanuit een onmogelijke hoek loste hij een boogbal die via de bovenkant van de lat over ging.

Helaas voor alle aanwezige moest de scheidsrechter het leuke duel vanwege een blessure staken. Rijnmond Hoogvliet Sport moet naast deze vijfentwintig minuten ook nog tien minuten uitspelen tegen DRL, waardoor er de komende weken een gemankeerde stand op het bord staat.

Stand na 65 minuten: 1-0

Voor NSVV zaak om “gewoon” te blijven winnen en de eerste mogelijkheid is volgende week in de uitwedstrijd tegen Rozenburg.  Rozenburg heeft de eerste twee wedstrijden van de derde periode gewonnen en is met stip gestegen op de ranglijst. NSVV zal dus weer aan de bak moeten. Na deze wedstrijd zal de NSVV-supporter reikhalzend uitkijken naar de uitslag van Rijnmond Hoogvliet Sport tegen Binnenmaas. De twee overgebleven naaste belagers van NSVV, die het dan tegen elkaar opgenomen hebben.

Opstelling NSVV:
Melvin Kruijthof, Yoeron van der Ree, Lesley van der Stoep, Marco Mann, Kjetil Mol, Sjoerd Hofstede, Koen Witsiers, Jeroen Voshart, Mitchel Louwerens, Kelvin van der Giesen, Peter Jan Cazander

Scoreverloop:
33e min.              1 – 0      Sjoerd Hofstede

 

V.v. Hellevoetsluis wint ruim van Rhoon

Een stug Rhoon, rode lantaarndrager in de 2e klasse D, verdedigde tegen koploper v.v. Hellevoetsluis met 11 man op eigen helft, maar toen Vincent Mast in de 39e minuut de ban brak, liepen de Hellevoeters in de 2e helft uit naar een ruime 4-0 zege.

Op een opnieuw drukbevolkt en gezellig ING Sportpark werd het geduld van de aanwezige supporters in eerste instantie danig op de proef gesteld. Rhoon meende tegen het wit-rode Hellevoetsluis in het eigen rood-witte tenue aan te kunnen treden, maar scheidsrechter Roozeboom dacht daar terecht anders over. Omdat het reservetenue van Rhoon compleet wit (?) is, was dat ook geen optie.

Het door Hellevoetsluis aangeboden frisse groene shirt werd door de trainer van Rhoon geweigerd, waarna zij besloten de gebruikte (!) gele shirts van de veteranen van BZC/Zuiderpark, die zojuist tegen de veteranen van Hellevoetsluis hadden gevoetbald, aan te trekken…

Toen de wedstrijd met een vertraging van 20 minuten begon, nam het gehavende Rhoon meteen de verdedigende stellingen in, waarbij het zich soms met 11 man tegelijk terugtrok op eigen helft.  Het was dus zaak voor de Hellevoeters de score vroeg te openen, zodat Rhoon uit haar schulp diende te kruipen. Toen dat de mannen van trainer Edwin de Koning niet lukte, diende het geduldig op zoek te gaan naar de openingstreffer en niet tegen een verdwaald tegendoelpunt aan te lopen. Na 39 minuten was het dan toch raak, toen linksachter Onur Furuncu doorkwam aan de linkerkant en hij met een perfecte voorzet de kopsterke rechtsachter Vincent Mast wist te vinden (1-0).

Ruststand: 1-0

In de 2e helft was het eigenlijk wachten op de tweede treffer van de Hellevoeters, maar Rhoon had al vaker deze competitie bewezen vanuit geslagen positie terug te kunnen komen. In de wedstrijd tegen Zuidland wist het zelfs na een 0-4 achterstand nog met 4-4 gelijk te spelen! Hellevoetsluis liet het echter zover niet komen, want aanvoerder Frenk van Gelderen, zelden scorend, wist deze wedstrijd maar liefst 2x het net te vinden, beide keren op aangeven van Davy Mierop.

Tussen de 2-0 in de 58e minuut en de 3-0 in de 84e minuut ranselde Danijel Ribaric nog een Rhoonse vrije trap uit de hoek en kreeg Rhoon nog een levensgrote kans op de aansluitingstreffer. De Rhoonse aanvoerder had, terwijl Ribaric al verslagen was, de hoek voor het uitkiezen, maar mikte precies op de Hellevoetse verdediger, die nog op de doellijn geposteerd stond. De ingevallen Remon Haze mocht voor Hellevoetsluis in de 90e minuut ook nog een duit in het zakje doen, toen hij door Davy Mierop, weer hij, met een steekpass werd bediend en als een echte spits de bal achter de doelman wist te werken (4-0).

Eindstand 4-0

Zodoende wisten de ING-boys de 9 punten voorsprong op nummer 2 BVCB (6-0 winst op VDL) te behouden en dienen ze over 2 weken een aanval van de voornaamste concurrent in een directe confrontatie af te slaan.

 

John Janssens – VV Raamsdonk

Nieuwe trainer
John Janssens is met ingang van volgend seizoen de nieuwe hoofdtrainer van Raamsdonk. Janssens is de opvolger van Ricardo Aguado, die bezig is aan zijn derde seizoen bij de vierdeklasser. De reden dat Janssens trainer wilt worden bij Raamsdonk vertelt hij: ‘’Omdat het een mooie club uit de regio is, een leuke dorpsclub en dat trekt mij als beginnend trainer erg aan. Zelf woon ik ook in die regio en dat is natuurlijk ook fijn maar buiten dat het dichtbij is, is het een club die ik altijd wel gevolgd heb. Ook ken ik al wat mensen binnen de club en dat zijn dus onderandere een paar redenen voor mij dat het vv Raamsdonk is geworden en natuurlijk ben ik ook erg blij met de kans die ik krijg van de club.’’

Doelstelling
Janssens heeft ook een doel voor het volgende seizoen: ‘’Het ligt er natuurlijk aan hoe dit seizoen eindigt. Op dit moment staat het team op een na competitie plaats maar volgend seizoen willen we proberen om in de bovenkant van het rijtje mee te draaien. Mocht het team toch naar de 5e klasse degraderen dan is het doel natuurlijk om terug te promoveren naar de 4e klasse.’’ De ploeg staat op dit moment 12e en het is natuurlijk afwachten waar ze aan het einde van het seizoen staan. ‘’Klopt, ik heb hier zelf geen invloed op maar vanaf volgend seizoen gaan we zeker ons best doen.’’

De club
Janssens heeft ook een mening over de club: ‘’Ik vind het dorpse karakter erg mooi, het is een club met een rijke historie in de regio en dat trekt me. Er stroomt veel jeugd door en volgend jaar is het een jeugdige selectie. Er zitten gelukkig ook wat oudere jongens maar er komt veel potentie aan. Volgend seizoen komen er 7/8 jongens uit de A jeugd door. Het is ook wel genoodzaakt omdat er volgend jaar geen A is maar aan de andere kant zijn het wel jongens die selectie waardig zijn. Ik heb dus veel zin om daarmee aan de slag te gaan. Er is een compleet nieuwe staf volgend jaar. Een nieuwe assistent trainer bij het 1e , trainer 2e, verzorger en ik zelf dan als hoofdtrainer.’’

Het team
Janssens heeft het team al een aantal keer zien spelen: ‘’Ik heb al een paar wedstrijden gezien. Momenteel denk ik dat ze niet het beste voetbal spelen wat ze kunnen. Ik denk dat ze meer in zich hebben. Op dit moment denk ik dat ze in de hoek zitten waar de klappen vallen en dat doet natuurlijk wel wat met het vertrouwen en de noodzaak om punten te halen. Hierdoor ga je net even anders voetballen als je zou willen voetballen en dat zie ik ook, maar ik zie ook erg veel aanknopingspunten en dingen waar we aan gaan werken.’’

TSC
Op dit moment is Janssens nog trainer bij TSC: ‘’Ik ben halverwege het jaar ingestapt, ik wilde  eigenlijk een jaar niet trainen maar het kriebelde toch. Ik ben nu trainer van TSC JO-15 1 3e divisie, super leuk maar mijn ambitie ligt toch bij de senioren. Ik vind de jeugd ook mooi, en ik ben ingestapt in november omdat de huidige trainer was gestopt. Ik maak het seizoen af met de jongens en volgend seizoen ga ik een nieuwe uitdaging aan met Raamsdonk. 4 jaar geleden was er ook een kans maar toen had ik nog niet de juiste papieren nu 4 jaar later heb ik die papieren wel in mijn bezit en dient de kans zich weer voor en daar heb ik natuurlijk ’Ja’ tegen gezegd.’’