Al tijdens het fusieproces tussen Luctor’88 en Heinkenszand kwam het ter sprake, en was het de belangrijkste drijfveer voor de fusie. Bij de nieuwe club Luctor Heinkenszand moest en zou de continuïteit van de jeugdopleiding hoog in het vaandel komen te staan.

In samenwerking met de KNVB en certificeringsbedrijf NMC Bright nam de club daarom deel aan het Kwaliteit- & Performance Programma voor jeugdopleidingen. En met succes: de fusieclub is de eerste amateurvereniging in Zeeland die de status van Lokale jeugdopleiding te pakken heeft. In april kreeg de club het certificaat uitgereikt, wat geldig is voor een periode van drie jaar. In het seizoen 2014/2015 werd het nieuwe programma gelanceerd om clubs handvaten en concretere aanbevelingen te bieden en zo de jeugdopleiding te verbeteren. Net als alle andere clubs werd Luctor Heinkenszand getoetst op 65 punten. Zo werd er onder meer gekeken naar de structuur van de
jeugdopleiding, sportiviteit en respect, de inzet van gediplomeerde trainers en het medisch kader. ,,We mochten op maximaal vijf puntjes smokkelen”, vertelt voorzitter Marco Utermark. ,,Wij habben bijvoorbeeld geen JO19.” Dat de inmiddels 650 leden tellende vereniging de nodige ambities heeft moge duidelijk zijn. ,,En dat wilden we meteen goed wegzetten”, reageert ook Leon van Zaltbommel, die betrokken is bij de technische jeugdcommissie. ,,We wilden graag naar die KNVB-norm toewerken en hebben dat met een werkgroep van vier man bewerkstelligd.”

,,En dat was best pittig”, breekt Utermark in. ,,Het heeft ons zeker een jaar gekost en op een gegeven moment wilden we ons graag laten toetsen. Er zijn diverse gesprekken gevoerd met NMC Bright en de KNVB, maar ook onder de jeugdtrainers werden er mooie discussies gevoerd.” Van Zaltbommel: ,,Vraagkwesties waren bijvoorbeeld van ‘hoe kerken je nou een Luctor-speler.’ Of: wat voor type club ben je, wat wil je uitstralen.”

Nu is de club uit Heinkenszand één van de pakweg vijftig clubs in ons land met de titel van Lokale jeugdopleiding. Een etiket dat ook roemruchtige amateurclubs als Kozakken Boys en Katwijk mogen dragen. Enkel JVOZ heeft het in Zeeland beter voor elkaar met de status van Regionale jeugdopleiding. Het doel van het programma is om het totale voetballandschap in de breedte te ontwikkeling. De beoordeling en advisering wordt gedaan door technisch jeugdcoordinatoren en deskundigen van binnen en buiten het voetbal. ,,De KNVB heeft ons echt geholpen bij het formuleren van een visie”, gaat Utermark verder.

,,Maar je moet het wel echt zelf uitwerken. We hebben nu een mooie leidraad voor onze jeugdafdeling.” Luctor Heinkenszand, dat zich ook inzet voor G-voetbal en Walking Football, moest 1187 euro neerleggen voor het programma. Maar heeft het de club nou gebracht wat vooraf werd verwacht? Buiten het feit dat een kwaliteitskeurmerk natuurlijk interessant is. ,,Nou, het heeft ons zelfs meer gegeven dan dat ik eigenlijk had verwacht”, zegt Van Zaltbommel. ,,Een eyeopener was dat we pedagogisch gezien stappen moesten maken. Nu wordt daar veel beter op geacteerd en zijn we bezig met het opzetten van een pedagogische commissie. Twee jaar geleden hadden we over zoiets nooit nagedacht.”

Utermark vult aan: ,,We hebben mooie handvaten gekregen van hoe trainers zich in moeten leven in een leeftijdscategorie. Komt er een andere trainer dan weet hij of zij wat er verwacht wordt. Kijk, het gaat natuurlijk meer om de beweging dan om het certificaat en het individu moet zeker centraal blijven staan. We kijken nu naar de vervolgstap. Hoe we de doorstroom vanuit de jeugd naar de senioren optimaal kunnen begeleiden.” Van Zaltbommel, tot slot: ,,Want het is wel een continu proces. Dit is nog maar het begin.”

Vanaf 1994, toen Jari Litmanen een basisplaats in het eerste elftal bij vv Yerseke had veroverd als opvolger van Dennis Bergkamp, merkten de zwangere Ajax-fans hem op. Zo werden er in 1995 maar liefst 195 Jari’s in Nederland geboren, terwijl die naam hier voorheen nauwelijks voor kwam. Eén van hen: Jari Christiaanse (25). Net als ‘de echte Jari’ een nummer 10.

En net als de Fin vindt de Jari van VV Yerseke het fijn om de bal aan te voet te hebben, en niet te veel te moeten lopen. ,,Ik geef de balletjes liever dan dat ik erachter aan loop”, lacht Christiaanse. ,,Met spelers als Arjen de Koeijer en Guus de Leeuw voor je kun je de ballen wel kwijt.” Voorlopig kan Christiaanse zijn passingskills echter niet etaleren door een vervelende blessure die hij rond de winterstop opliep. ,,Ik heb pijn aan de buikspieren, richting het schaambeen. Dankzij pijnstillers heb ik het nog een tijdje vol kunnen houden, maar ik wilde niet meer kwakkelend het seizoen in. De planning is om in oktober terug te keren, maar misschien moet dat wel worden uitgesteld. Ik doe er bij de sportfysio in ieder geval van alles aan, en anders moet ik misschien eens verder kijken.”

Met Yerseke kende Christiaanse, die werkzaam is bij Waterschap Hollandse Delta, vorig seizoen een heel behoorlijk seizoen in de tweede klasse van het zaterdagvoetbal, nadat de club het jaar ervoor kampioen was geworden. ,,Dat was schitterend, om met prachtig weer in Yerseke kampioen te worden. Met veel publiek langs de lijn ook; het leeft hier sowieso. Toen zei men dat de tweede klasse wel een ander verhaal zou worden. Maar het is gewoon een goed ‘openingsseizoen’ geweest met een vierde plaats. Het lag allemaal dicht bij elkaar.” Volgens Christiaanse, die vanaf zijn zeventiende in het eerste speelt, is het elftal van trainer Alexander van Keulen er dit jaar nog sterker op geworden. ,,Natuurlijk is het leuk dat Guus de Leeuw terugkeert, want hij lag altijd al leuk in de groep. En met Remco van Tiggelen en Stefan Quinten (beiden Kloetinge) krijg je gewoon een kwaliteitsimpuls. En Sander Rijk (Hoedekenskerke/Kwadendamme) kan ook prima aanhaken. Het kan dus wederom een mooi seizoen worden.”