Neal van Buuren gaat nooit weg uit Zuidland. “Dit hele dorp is mijn leven. Dat weet mijn vriendin ook, hoor. Toen we een relatie kregen, heb ik ook gelijk gezegd dat ik hier wil blijven. Ze is akkoord gegaan,” lacht de voetballer van Zuidland. Of dat ook betekent dat Van Buuren nooit meer vertrekt bij de voetbalclub? “Ik zou wel gaan luisteren.”
Maar dat betekent niet dat de aanvaller zeker ooit nog een stap wil maken. Een paar jaar geleden verkaste hij van Zuidland naar Spijkenisse. “Toen van de derde klasse naar de vierde divisie. Dat is best een stap, en het werd ook een beetje een moeilijk verhaal. Misschien was het te vroeg. Nou, het was gewoon te vroeg,” zegt de nu 24-jarige speler. “Ik was toen 21 jaar, echt jong. Ik was een vaste pinchhitter, dat was het. Om wat te forceren. En later speelde ik bij de onder 23, na de winterstop. Maar ik was niet heel doeltreffend. Ik miste ook het gevoel en het vertrouwen, denk ik. Het voelde niet alsof ik een echte kans had gekregen.”
Jeugdliefde
En dus bleef het bij dat ene jaar bij Spijkenisse en keerde Van Buuren terug naar bekend terrein: het vertrouwde oude nest van Zuidland, waar hij al sinds zijn vijfde rondloopt. “Misschien wel de makkelijke weg, ja. Zuidland betekent veel voor mij. De club, maar ook het dorp. Ook omdat ik eigenlijk niet beter weet of ken. Mijn vriendin en ik hebben nu al acht jaar een relatie. Ze is echt mijn jeugdliefde. Misschien dacht ze, toen ik zei dat ik hier nooit weg wilde, dat ik nog wel van gedachten zou veranderen. Maar heel eerlijk: dat gevoel is nog steeds hetzelfde. In Zuidland ben ik thuis. We zoeken nu ook naar een huis, maar we zijn er wel achter gekomen dat het lastig is. We werken allebei inmiddels, dat scheelt, maar met een huis moet je tegenwoordig ook een beetje geluk hebben.”
Het gevoel moet nu wel heel goed zijn wil Van Buuren ooit nog een stap maken naar een andere club in de regio. “Veel clubs spelen lager of op hetzelfde niveau. Dat is geen verbetering. Ja, Nieuwenhoorn en Spijkenisse spelen hoger. Ik had trouwens bij die laatste club bijna al op mijn zestiende gespeeld. Spijkenisse wilde mij hebben voor de landelijk spelende B1. Maar Zuidland wilde mij houden en stelde voor dat ik ging voetballen met mijn broer. Ja, dat vond ik geweldig.”
Aad Andriessen
Inmiddels speelt Neal met zijn broer Robin al heel wat jaartjes in de hoofdmacht van Zuidland. “De toenmalige trainer van Zuidland, Aad Andriessen, liet mij ook meetrainen en debuteren in het eerste team. Helaas is Aad een paar jaar geleden overleden. Een ongelooflijk vriendelijke man en een fijne trainer. Al zag ik dat toen zelf niet, of minder. Ik was een tiener, was me er niet zo van bewust dat hij het heel erg in mij zag zitten. Als ik er nu op terugkijk, had ik veel meer van hem op kunnen steken dan ik heb gedaan.”
Dat hoorde hij in de jaren erna ook van mensen binnen Zuidland. “Ik hoorde regelmatig: ‘Hij was zó vol van jou.’ Hij wilde me altijd testen en prikken, maar ik begreep dat niet op die leeftijd. Ik was geen moeilijk ventje, dat niet, maar wel een beetje bijdehand. En toen ik jonger was, dus een jaartje of zestien, vond ik andere dingen interessanter. Zoals veel jongens van mijn leeftijd. Aad kwam uit het profvoetbal, bij Sparta, en begreep dat niet. Nu begrijp ik waarom, maar toen niet.”
Robin en Neal spelen inmiddels al jaren samen in het elftal. “Maar ik denk niet zo gek lang meer. Ik zie Robin niet nog drie jaar doorgaan. Hij heeft ook een kleine, dingen veranderen. Ik blijf het bijzonder vinden om met hem samen te spelen, maar het went natuurlijk wel. Het wordt normaler na zeven of acht jaar. Wat ik wel leuk vind, is dat wij kritischer op elkaar zijn. Nou ja, ik vooral op hem, ik doe natuurlijk niet veel fout. Maar als een steekpass van Robin niet aankomt, hoort hij het wel,” lacht Neal.
Vijfde elftal
De broers Van Buuren hebben nog een broer. “Maar hij speelt in het vijfde elftal, een vriendenteam. Hij staat wel altijd langs de kant naar ons te kijken. Net als onze ouders. Het leuke is dat Robin zenuwachtiger was toen ik debuteerde dan ikzelf. Hij heeft mij in de beginperiode bij het eerste team heel erg geholpen. Hij coachte veel en was vooral met mij bezig, geloof ik.”
Luis Suarez
Van Buuren moet het onder meer hebben van de aanvoer van zijn broer. “Ik ben een aanvaller die op elk moment wel gevaarlijk kan worden. Soms zie je mij de hele wedstrijd niet, maar dan kan ik toch bepalend zijn of iets voor een ander creëren. Dat is een van mijn kwaliteiten. Ik heb mijn fysiek ook wel mee. Ondanks mijn 1.83 meter ben ik kopsterk en heb ik brede schouders van mezelf. Mijn vrienden vergelijken me weleens met Luis Suárez. Op een ander niveau natuurlijk, dat wel. Maar ook een friemelaar. Een klutsbal komt vaak voor mijn voeten. Ik keek vroeger ook echt vaak naar Suárez, ik vond hem bij Liverpool en FC Barcelona echt een mooie speler.”
Gewoon lekker ballen
Of Van Buuren ooit nog vertrekt bij Zuidland? “Zeg nooit nooit. Mijn zelfvertrouwen kreeg door dat ene jaar bij Spijkenisse echt wel een knauw. Ik voelde me niet echt een onderdeel van de ploeg en het heeft echt een tijd geduurd voordat ik weer op niveau kwam bij Zuidland. Dus ja, ik zou wel luisteren naar een andere club, maar de kans is wel minder groot. Ook door dat ene jaar. Aan de andere kant ben je natuurlijk ook wel benieuwd. Ik ben allang blij dat ik weer lekker draai. Vorig jaar maakte ik als linksbuiten zeventien goals in de tweede klasse. Dat vind ik veel leuker: belangrijk zijn, gewoon lekker ballen. Ooit nog hogerop komen is niet een doel op zich. Ja, met Zuidland!”
Klik op VV Zuidland voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VV Zuidland voor meer informatie over de club.