‘Ik mis het keepen wel, het zit in je bloed’

0
155

OVV loopt als een rode draad door mijn leven”, zegt Sebastiaan van Dorsser. De keeperstrainer groeide op in Oostvoorne en bij OVV, maar speelde vrijwel zijn hele seniorenloopbaan bij andere verenigingen. “Maar op de één of andere manier kwam OVV altijd op mijn pad. Ik vind het ontzettend leuk om betrokken te blijven in het voetbalwereldje.”

Want Van Dorsser (43) is heel eerlijk: voetballen loslaten is lastig. “Ik mis het voetballen wel, dat klopt. Je hebt zoveel tijd gestoken in dat spelletje, en in mijn geval in het keepen. Dat valt dan weg. Op deze manier – als keeperstrainer van de doelmannen van het eerste, tweede en onder-19 – blijf ik betrokken. En het is ontzettend leuk om te doen. Als keeperstrainer ben je tijdens trainingen echt actief. Je vuurt toch veel ballen af op die keepers, dus ik ga ook bezweet van het veld.”

Van Dorsser heeft een mooie, actieve carrière gehad. “Toen ik 19 was, vertrok ik bij OVV om bij SC Feyenoord te gaan spelen. Dat was een geweldige tijd. Mijn keeperstrainer daar was Pim Doesburg jr., de zoon van de legendarische keeper. Van hem heb ik ontzettend veel geleerd. Ik liep voordat ik naar SC Feyenoord ging stage bij Excelsior, samen met Jacob van den Belt. Hij mocht blijven, voor mij was er geen plek. Toen werd het SC Feyenoord, drie jaar lang.”

Oldschool

Een complete leerschool, noemt Van Dorsser het zelf. “Ik heb daar zoveel geleerd. Techniek, hoe je moet staan. Keepen kon ik wel, maar het was vooral heel veel bijspijkeren. Dat doe ik nu ook met die jongens van OVV. Mijn ervaringen als speler en de trainingen die ik heb gehad, pas ik nu zelf toe. Aanvallend keepen, voor je doel durven spelen. Al besef ik me natuurlijk wel dat tijden zijn veranderd. Sommige dingen zijn oldschool. Maar keepen blijft keepen.”

Van Dorsser kijkt zelf veel naar Duitse keepers. “Omdat die jongens vaak ver voor hun doel keepen. Kijk maar naar Timon Wellenreuther, hoe ver hij voor zijn doel staat. Je wordt tegenwoordig verwacht om met het spel mee te doen. Dat was in mijn tijd als keeper veel minder. Het meevoetballende deel heb ik toen veel minder meegekregen. Het is belangrijk om met je keepers te praten over bepaalde situaties in het veld. Neem ik nog een keer Wellenreuther als voorbeeld: dat opbouwen in de zestien, daar ben ik helemaal niet van. Dat ging bij Feyenoord – Celtic in de Europa League ook helemaal fout. Geef die bal een ram!”

Feyenoordbus

Na SC Feyenoord speelde Van Dorsser bij Nieuwenhoorn en Poortugaal. “Ook mooie clubs. Mijn periode bij Nieuwenhoorn was het minst, maar dat kwam door een blessure aan het begin van het seizoen. Dat was ongelukkig. En ik had Sander van Eck voor me, een clubjongen. Ik heb het eigenlijk overal naar mijn zin gehad, ook nog bij SC Voorne, maar bij SC Feyenoord weet ik nog goed dat ik jongens tegenkwam op Varkenoord waar ik vroeger tegenop keek. Henk Fraser, Mario Been… Die kwam ik elke dag tegen. En als het grote Feyenoord thuis speelde, speelden wij uit en gingen we met de Feyenoordbus. Het was gewoon een bijzondere tijd.”

Bijzonder voor Van Dorsser, die naast keeperstrainer ook in de sponsorcommissie zit, is ook OVV. “Ik ken hier zoveel mensen. Het is een soort vriendenclub. Mijn zoontje voetbalt hier ook. Ik zou het leuk vinden als hij het eerste haalt, maar het belangrijkste is dat hij plezier heeft. Ik heb ook altijd plezier gehad als voetballer. En ik mis het keepen best wel, het zit in je bloed. Maar je wordt ouder hè.”

“Grappig is dat OVV altijd weer op mijn pad kwam toen ik nog keepte. Bij SC Feyenoord speelden we voor de beker tegen OVV, met Poortugaal zaten we in dezelfde competitie. Ik heb vaker tegen OVV gespeeld dan mét, haha. Maar nu ben ik weer echt thuis. Bij een mooie club, met een prachtig complex.”

Klik op OVV voor de laatste artikelen over de club.
Klik op OVV voor meer informatie over de club.