Lloyd Hendriks heeft zijn jawoord gegeven aan RBC en sluit komende zomer aan bij de selectie. De oud-jeugdspeler van ADO Den Haag en PEC Zwolle volgde zijn hart, dat voor een deel in Roosendaal ligt: „Mijn opa ging vroeger met zijn vader al naar RBC.’’
De 21-jarige buitenspeler komt over van vv Smitshoek, een vierdedivisionist uit Barendrecht. Hendriks, woonachtig in datzelfde dorp, overtuigde RBC dit seizoen met zijn goede rendement aldaar. Op het moment van schrijven staat de teller namelijk op acht doelpunten en negen assists na 22 duels. Maar hoe kwam RBC bij Hendriks terecht?
Daarvoor moeten we terug naar de zomer van 2025. „Ik zat toen zonder club, nadat PEC me had medegedeeld dat ze niet meer met me door wilden’’, schetst Hendriks. „Ik was te oud geworden voor de O21 en in de tweede seizoenshelft heb ik niet kunnen spelen vanwege een knieblessure, dus kwam ik niet in aanmerking voor het eerste. Ik ben toen op twee stages geweest, waarvan een bij FC Sellier & Bellot Vlašim – een KKD-club uit Tsjechië – en een bij Jong Sparta. Die zijn het allebei niet geworden.’’
In diezelfde periode had de vader van Hendriks, opgegroeid in Roosendaal, een belletje gedaan met Mark Klippel, de trainer van RBC. De twee kennen elkaar van vroeger, ze speelden namelijk samen bij BSC. „Hij heeft bij Mark een balletje opgegooid’’, vertelt Hendriks. „Maar RBC had geen plek meer voor me. Wel gaven ze aan me te zullen volgen bij mijn volgende club.’’
En dat werd dus Smitshoek, waar Hendriks al een verleden had. Rond zijn tiende levensjaar kwam hij er terecht, na te zijn begonnen bij vv Barendrecht. Vanuit Smitshoek maakte hij de stap naar Spartaan’20 en vervolgens ADO Den Haag, zijn eerste BVO. „Na mijn derde jaar kreeg ik de optie om te verlengen, maar ik had nog nooit meegedaan bij het eerste. Ik twijfelde of daar verandering in zou komen, dus wilde ik mijn geluk elders beproeven.’’
Na een stage bij PEC kwam het tot een overeenkomst. Voor het eerst ging Hendriks op zichzelf wonen, samen met twee andere teamgenoten in Zwolle. „Het was een goede ervaring om wat zelfstandiger te worden’’, vertelt hij. Voetballend gezien werd het dus geen succes.
In de periode dat Hendriks op zoek was naar een nieuwe club, onderhield hij al contact met Smitshoek. Na de mislukte stages kon hij daar direct aansluiten: „De staf en leiding kenden mijn doel vanaf het begin, namelijk: zoveel mogelijk minuten maken en me laten zien om weer hogerop te komen.’’
Het duurde niet lang voordat zijn doel was bereikt: net na de winterstop stond RBC namelijk al op de stoep. De technische leiding had een aantal wedstrijden van Hendriks bekeken en was overtuigd geraakt. „Maar andere clubs hadden me ook benaderd, dus wilde ik eerst alle gesprekken voeren, voordat ik de knoop zou doorhakken’’, vertelt hij.
Uiteindelijk werd het toch RBC. „Mijn familie komt uit Roosendaal, dus het is mooi om hier te kunnen spelen. Mijn opa ging bijvoorbeeld vroeger met zijn vader al naar RBC. Daarnaast spelen ze in een mooi stadion. De ambitie om binnen twee jaar op het hoogste amateurniveau uit te komen, past bij mijn eigen ambitie. Ze zien me als versterking voor het komende seizoen, maar moet nog laten zien dat ik in de basis hoor’’, besluit de tweebenige aanvaller.
Klik op RBC Roosendaal voor de laatste artikelen over de club.
Klik op RBC Roosendaal voor meer informatie over de club.