KRUININGEN – Hij heeft ondertussen zowat alle plekjes in elftal wel al een keer afgestreept. De laatste seizoenen is routinier Ad Lokerse (35) echter vooral te vinden als rots in de branding centraal achterin bij vierdeklasser v.v. Kruiningen. Daar bivakkeert hij momenteel in de middenmoot waar wellicht op meer was gehoopt.
“Dit is echt een heel sterke competitie en werkelijk elke week kan het kwartje de andere kant opvallen. Helaas hebben we na een goede start een periode waarin het nu even allemaal de verkeerde kant voor ons lijkt uit te vallen. Dat is zonde want dan sta je eigenlijk lager dan waar je gezien de kwaliteiten in de selectie zou moeten staan.”
Lokerse is realistisch als het gaat om de kansen van Kruiningen in deze klasse. “Een periode pakken is denk ik nu voor ons echt wel een lastig verhaal. Daarvoor zijn we simpel gezien niet stabiel genoeg als team. Mochten we uiteindelijk in de middenmoot eindigen dan hebben we het uitstekend gedaan. Het feit dat deze klasse nu zo aan elkaar gewaagd is maakt het overigens ook wel weer leuk. Iedere wedstrijd moet je vol aan de bak en weet je vooraf niet of je na negentig minuten voetbal de punten kan bijschrijven. Dat zorgt wel dat je wekelijks geprikkeld wordt om er vol voor te gaan.”
De centrale verdediger voelt zich in het elftal van trainer Adriaan Nieuwenhuijse goed op zijn plek en probeert wekelijks nog altijd maximaal te presteren op een zo hoog mogelijk niveau. Iets waar hij een aantal seizoenen geleden doelbewust afscheid van had genomen. “We kregen in 2020 een zoon en ik vond het wel mooi geweest. Toen ben ik een niveautje lager gaan voetballen, tot trainer Marvin Paauwe me zei nodig te hebben bij het eerste. Dat was in het kampioensjaar. Ik ben toen aan het eind weer aangesloten, speelde drie wedstrijden in de basis en maakte het kampioenschap mee. Dat was prachtig natuurlijk en sindsdien ben ik er eigenlijk weer blijven hangen.”
Inmiddels heeft de verdediger samen met zijn vrouw twee zoons en dan is het wel eens passen en meten om alles rond te breien. “Mijn vrouw werkt in de zorg en onregelmatig. Daardoor moet ik wel eens thuis zijn voor de kids en moet ik een training of wedstrijd skippen. Maar dat is nooit een probleem en als ik kan dan zal ik er altijd zijn in elk geval.”
De Kruininger is bijna veertig en weet ook dat hij niet heel veel jaren nog bij het eerste actief zal zijn. “Zolang ik het leuk vind en de boel nog aangelopen krijg zonder mankementen dan blijft ik wel doorgaan. Ik bekijk het nu van seizoen tot seizoen en zie wel hoeveel wedstrijden en seizoenen er nog achteraan komen. Het lijkt me mooi om misschien ooit nog eens derde klasse te spelen. Maar deze klasse is nu ook mooi om in actief te zijn hoor. Eerst maar eens zorgen dat we hier zo goed mogelijk presteren met z’n allen en wat stabieler worden. Dan gaat het kwartje vanzelf weer onze kant opvallen, daar ben ik van overtuigd.”