Bennie Blokland moest een klein traantje laten toen SC Botlek vorig seizoen promoveerde naar de derde klasse. “Deze club is altijd in mijn leven geweest,” zegt de 24-jarige aanvoerder. “Als je dit dan meemaakt, en ook nog als aanvoerder, dan is dat heel bijzonder.”
Voor Blokland was de promotie meer dan een sportieve prestatie. “Ik loop hier al m’n hele leven rond,” vertelt hij. “Toen we die finale van de nacompetitie wonnen, was dat zó mooi. Je weet dat het maar amateurniveau is, maar het betekent echt wat. Ik moest even slikken, hoor. Ik heb wel een traantje gelaten.”
Vroege doorbraak
Blokland was er al vroeg bij in het eerste elftal van de club uit Spijkenisse. Op zijn vijftiende maakte hij zijn debuut in het eerste elftal. “Dat jaar deed ik vooral wat mee als wissel, een beetje proeven aan het niveau,” herinnert hij zich. “Maar het seizoen daarna stond ik eigenlijk vast in de basis. Toen was ik net zestien. Het is allemaal heel snel gegaan.”
Op zijn twintigste kreeg hij de aanvoerdersband om zijn arm, een rol die hij nog altijd met trots vervult. “Of die band bij me past? Tja, dat vind ik lastig om over mezelf te zeggen. Maar ik probeer wel jongens beter te laten voetballen door mijn aanwezigheid. In het veld coach ik veel, maar ook op de trainingen probeer ik jonge gasten een handje te helpen. Ze moeten leren hoe seniorenvoetbal werkt.”
Van jonkie tot leider
Toen Blokland zelf zijn eerste stappen in het eerste elftal zette, kwam hij in een ervaren ploeg terecht. “Dat was toen een team met veel oudere jongens, gasten van 28, 29 jaar. Mick Loendersloot nam me echt onder zijn hoede. Hij nam me op sleeptouw, gaf me tips over keuzes in het veld.”
Nu is de situatie omgekeerd. “We hebben nu juist een hele jonge groep,” legt hij uit. “Veel jongens zijn rond de 21, sommigen net doorgestroomd vanuit de jeugd of het tweede. Ik probeer ze een beetje te begeleiden. Ze willen graag laten zien wat ze kunnen, maar soms zijn ze zenuwachtig. Dan zeg ik altijd: simpel voetballen, dat is het belangrijkste.”
Leren van anderen
Hoewel hij al jaren een vaste waarde is, blijft Blokland zichzelf ontwikkelen. “Van iemand als Joey Kleijn leer ik nog steeds veel. Hij is ouder en heeft veel ervaring. Hij leert me anders naar wedstrijden te kijken, slimmer te denken in bepaalde situaties. Dat soort dingen vind ik waardevol. Maar ook van Michael Birnie steek ik echt veel op.”
Het afgelopen seizoen was er één met pieken en dalen. Botlek miste op de laatste speeldag het kampioenschap, maar herpakte zich in de nacompetitie. “We moesten winnen, maar verloren, terwijl Meeuwenplaat wel won in de competitie. Daardoor ging het kampioenschap aan onze neus voorbij. In de nacompetitie hebben we het gelukkig goedgemaakt.”
Een jongen van de club
Dat Blokland een echte clubman is, blijkt uit alles. Zijn vader is inmiddels als technisch coördinator actief bij Spijkenisse, maar ook hij heeft een lange geschiedenis bij Botlek. “Mijn vader en broers liepen hier altijd rond, net als mijn vrienden. Ik voetbalde tot de C’tjes bij Spijkenisse, maar eigenlijk was ik elk weekend bij Botlek. Het voelde altijd als thuis.”
Een vertrek uit Spijkenisse is dan ook nooit concreet geworden. “Er is wel eens interesse geweest, van Kethel Spaland bijvoorbeeld, maar toen was mijn gevoel voor Botlek te groot. Misschien dat ik ooit een stap maak, gewoon om eens in een andere keuken te kijken. Niet per se een hoger niveau, maar iets nieuws. Anders krijg ik later misschien spijt.”
Hart en ziel
Blokland draagt het shirt van SC Botlek met trots. “Je merkt bij een promotie hoe veel het de mensen hier doet. Er staan zóveel mensen langs de lijn, echt met een warm hart voor de club. Oude bekenden, vrijwilligers, jonge gasten. Botlek mag in zijn handjes knijpen met de mensen die hier rondlopen.”
Klik op SC Botlek voor de laatste artikelen over de club.
Klik op SC Botlek voor meer informatie over de club.