Elke zaterdag staat Ad Reijtenbagh weer met plezier op het veld. Na jaren langs de lijn bij clubs als Hellevoetsluis, Rockanje en Simonshaven is de ervaren trainer dit seizoen neergestreken bij zijn dorpsclub Vierpolders. Een logische stap, vindt hij zelf. “Het voelt goed om in mijn eigen dorp te werken. En eerlijk gezegd: ik vind het vrijwel overal leuk. Bij elke club werk je weer anders, en dat maakt dit vak zo mooi.”
Wie de loopbaan van Reijtenbagh bekijkt, ziet – op Stellendam na – vertrouwde namen van het eiland Voorne-Putten: Simonshaven, SC Botlek, Hekelingen, Hellevoetsluis, Rockanje en nu dus Vierpolders. Een mooi rijtje. “Verder weg was voor mij nooit een optie,” legt hij uit. “Ik heb een drukke baan en maak lange dagen. Dan ga ik niet drie kwartier in de auto zitten om te trainen. Dichtbij huis werken past gewoon het best bij mijn leven en mijn gezin.”
Dat zijn huidige club letterlijk om de hoek ligt, heeft zo zijn voordelen, maar ook zijn valkuilen. “Het is verleidelijk om wat langer te blijven hangen na de training,” zegt hij. “Voor je het weet is het laat en moet je de volgende ochtend weer vroeg op. Maar ach, dat hoort erbij. Bij Rockanje deed ik dat ook. Het is juist dat gezellige verenigingsleven dat me energie geeft. Dat clubgevoel, de mensen die je kent, daar doe ik het voor.”
Ritme van de week
Die energie is precies wat hem al jarenlang op de been houdt in het amateurvoetbal. “De trainingsdagen en de zaterdag zijn de ijkpunten in mijn week,” vertelt hij. “Daaromheen werk ik eigenlijk. Voetbal is voor mij de mooiste bijzaak van het leven. Het houdt me scherp en brengt mensen samen. Je bouwt er vriendschappen mee op.”
Zelf speelde hij vroeger bij Simonshaven. “Een bijzondere voetballer was ik niet,” zegt hij nuchter. “Maar wel bloedfanatiek. En dat fanatieke zit er als trainer nog steeds in. Ik wil altijd winnen, of het nou om de competitie gaat of een partijtje op de training.”
Wel veranderd
Toch is Reijtenbagh in de loop der jaren veranderd. “Ik hoop eigenlijk dat ik veranderd ben,” zegt hij met een glimlach. “In mijn beginjaren zat ik overal bovenop. Ik was bloedfanatiek. Nu laat ik meer los, geef ik meer ruimte. Maar als het niet goed gaat, kan ik nog steeds boos worden hoor. Alleen, het duurt wat langer voordat het zover is. Dat heeft toch ook met leeftijd te maken, denk ik.”
De trainer zag het amateurvoetbal door de jaren heen flink veranderen. “Vroeger had je meer ervaren selecties,” legt hij uit. “Jongens van 28, 30 jaar, die de kar trokken en in het veld zelf veel oplosten. Tegenwoordig stoppen spelers eerder en heb je meer jonge teams. Die jongens kijken sneller naar de kant: ‘Trainer, wat nu?’”
Volgens Reijtenbagh vraagt dat een andere aanpak. “Je moet meer uitleggen, meer begeleiden. Het is niet beter of slechter, gewoon anders. Het maakt het werk op een andere manier uitdagend. Je steekt er andere energie in en moet duidelijker zijn in wat je verwacht.”
Verstappen
Hij maakt een vergelijking met Formule 1-coureur Max Verstappen. “Verstappen is zó goed dat hij tijdens de race nog tijd heeft om na te denken over tactiek. Sommige voetballers kunnen dat ook, maar het worden er minder. Wie in het veld coacht, vergeet soms zelf te voetballen. En doordat teams jonger zijn, missen ze de ervaring om dat vanzelf te leren.”
Met Vierpolders hoopt Reijtenbagh dit seizoen in de vierde klasse te blijven. Een helse klus, want de selectie is op veel plaatsen gewijzigd. “We moesten dit seizoen helemaal opnieuw beginnen. Het wordt een hele opgave, maar we gaat het zeker proberen.”
Klik op VV Vierpolders voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VV Vierpolders voor meer informatie over de club.