Begonnen bij de kabouters, zijn Stefan het Jonk en Vincent Tieleman als jeugdtrainers inmiddels aanbeland bij de JO12 van DVV’09. Een samenwerking, die er vroeg of laat een keer van moest komen. “We hebben altijd gezegd dat we ooit eens samen trainer wilden worden.”
Want hun vriendschap, gaat al jaren terug, vertelt Het Jonk (41). “We zijn bevriend sinds ons vijfde en hebben altijd samen gevoetbald.” En als de kinderen dan net zoveel passie voor het spelletje hebben als hun vaders, is het sommetje snel gemaakt. “Zo zijn we ooit begonnen bij de kabouters en zitten we nu bij de JO12.” Als trainer van hun zoontjes, dus. Hoe dat is? “Dat gaat steeds beter, haha! Je bent als vader toch altijd extra kritisch op je eigen zoon. Vaak wil je het thuis dan nog even nabespreken, maar ik probeer het nu minder mee naar huis te nemen. Daar heb ik wel mee om moeten leren gaan.”
Eigen mening
De passie, spat er bij Het Jonk dan ook vanaf. “Ik ben gewoon echt een voetballiefhebber, dus ik vind het ontzettend leuk om te doen.” Waar hij het meeste van geniet? “De ontwikkeling van die gasten. Ze zien groeien als voetballers én als mensjes. Dat blijft het mooiste. Naast het ongelooflijke teamgevoel.” Al is dat niet altijd even makkelijk, lacht de inwoner van Dirksland. “Het is een behoorlijk mondig ploegje, het zijn echt wel mannetjes.” Maar juist dat, maakt het voor Het Jonk zo leuk, legt hij uit. “Je ziet ze groeien in hoe ze met elkaar omgaan, en ze weten op voetbalgebied nu ook steeds meer wat er van ze verwacht wordt. Daardoor kunnen ze zelf gaan nadenken.” En een eigen mening vormen. “Ze zijn echt van schuchtere kleine mannetjes die achter een bal aan rennen, naar jongens die samen bij het eerste gaan kijken gegaan.” Een feest der herkenning, voor Het Jonk. “Ik ben zelf ooit begonnen met voetballen bij Dirksland en heb later bij DVV’09 in het eerste gespeeld.” Afsluiten, deed de voormalig aanvaller in het vijfde, een zogeheten vriendenteam. “Tot ik twee jaar geleden mijn achillespees afscheurde. Toen vond ik het mooi geweest. En je bent stiekem ook veel tijd kwijt aan het training geven.” Wat voor speler was hij? “Een echte spits, die makkelijk scoorde, maar niet iemand die even drie man uitspeelde.” Actief voetballer of niet, zijn band met de vereniging is er allesbehalve minder om geworden. “Ik ga nog steeds regelmatig kijken bij het eerste. DVV’09 is gewoon echt één club. Veel mensen zetten hun schouders eronder en iedereen kent elkaar. Er zijn eigenlijk geen verschillende groepjes.” Merkt hij ook als jeugdtrainer. “De jongens van het eerste, kennen ook gewoon mijn spelers van de JO12. En natuurlijk andersom.”
Graag willen
Iets te klagen heeft Het Jonk, samen met collega-trainers Vincent Tieleman en Luna Vletter, dan ook eigenlijk niet. “De faciliteiten zijn op orde en de velden zijn altijd goed. Wat wil je nog meer?” Weinig dus, in zijn geval. “Ik ben een heel fanatieke trainer en misschien ook wel een beetje autoritair. Afspraak is bij mij afspraak. Respect, zowel voor elkaar als de tegenstander, heb ik hoog in het vaandel staan.” Toch is hij in de afgelopen jaren wel veranderd als jeugdtrainer, merkt hij. “Eerst was ik tijdens wedstrijden meer van het vertellen wat ze moesten doen, nu geef ik alleen in de rust een paar aanwijzingen.” Hoe zou hij zichzelf verder omschrijven als trainer? “Veeleisend, observerend en positief.” Ook tijdens de trainingen, op maandag en woensdag. “Alles wat we doen, doen we onder druk. Zodat ze leren om snel na te denken en te handelen. Zeker ook in de omschakeling.” En met het oog op zaterdag. “Ik geef graag druk over het hele veld, dus moeten ze goed naar elkaar kijken. In hoe ze staan. Maar ook als we de bal hebben. Zodat we altijd driehoekjes kunnen maken.” De lat, ligt dus behoorlijk hoog. “Het is uniek dat we zo goed meedoen in de hoofdklasse. Het is een talentvol groepje, maar je moet ze wel blijven uitdagen. Anders worden ze vervelend.” Zoals ook Het Jonk, zichzelf blijft uitdagen. “Het is de bedoeling dat ik volgend seizoen de VC2-cursus van de KNVB ga doen!” Hoe ziet hij zijn toekomst als trainer? “Ik wil in ieder geval nog een tijdje bij deze ploeg blijven, tot ze het niet meer willen. Daarna ga ik kijken bij andere jeugdteams. Senioren, zie ik nog niet zo snel zitten.” Want jeugdvoetballers zien groeien, blijft voor hem toch het allerleukste. “Ze zijn zó nieuwsgierig en nemen alles op als een spons. Dat heb ik als trainer echt nodig. Spelers die graag willen.” Al is het maar, om op zaterdag een foto te kunnen maken. “Als we winnen, maken we een selfie!”
Klik op DVV’09 voor de laatste artikelen over de club.
Klik op DVV’09 voor meer informatie over de club.