Wie op zaterdag het sportpark van VV Alem bezoekt, komt hem vroeg of laat tegen. Soms met een fluit, soms met een telefoon aan het oor, maar altijd betrokken. Piet van Boxtel is al zestig jaar verbonden aan VV Alem en al 25 jaar actief als jeugdwedstrijdsecretaris. Een functie die hij al decennia met dezelfde toewijding vervult, gedreven door liefde voor de club.
Van Boxtel werd op zijn zevende lid van VV Alem. “Ik ben hier echt opgegroeid,” vertelt hij. Als keeper schopte hij het tot vijftien seizoenen in het eerste elftal, waarin hij met de club tweemaal kampioen werd. “Dat waren prachtige jaren. We promoveerden destijds naar de derde klasse. Dat blijft speciaal.” Met zijn lengte van 1 meter 67 viel hij op in het doel. “Iedereen kende mij als de keeper van Alem. Dat vond ik eigenlijk wel mooi.”
Na zijn actieve carrière bleef Van Boxtel betrokken. Eerst als leider van Alem 3, later als bestuurslid met jeugdvoetbal in zijn portefeuille. In die rol groeide hij uiteindelijk door tot jeugdwedstrijdsecretaris, een functie die hij inmiddels al een kwart eeuw bekleedt. “Ik doe het gewoon graag,” zegt hij nuchter. “Het hoort bij mijn leven.”
De spil in de samenwerking
Als jeugdwedstrijdsecretaris is Van Boxtel de verbindende factor tussen clubs, de KNVB en vrijwilligers. Zeker sinds de samenwerking tussen Alem en RKVSC op 23 augustus 2014, later uitgebreid met Heerewaarden, is zijn rol alleen maar groter geworden. “Wij staan als Alem voorop in die samenwerking,” legt hij uit. “De KNVB plant alles bij ons en ik verdeel de wedstrijden over de verschillende sportparken.”
Dat betekent schakelen, plannen en organiseren. Van het indelen van wedstrijden tot het regelen van scheidsrechters en contact met kantinevrijwilligers. “Op zaterdag zorg ik dat alles loopt. Vaak fluit ik zelf ook nog een wedstrijdje.” De samenwerking is volgens Van Boxtel noodzaak geworden. “Het probleem is simpel: je krijgt de teams niet meer gevuld. Dan moet je wel samenwerken.”
Meegroeien met de tijd
Grote veranderingen heeft Van Boxtel niet altijd bewust meegemaakt, zegt hij zelf. “Als je ergens zo lang bij betrokken bent, groei je mee. Dan merk je het minder.” Toch ziet hij wel degelijk verschil. “Het voetbal is sneller geworden en ook professioneler, zeker in de begeleiding.” Een verandering die voor hem extra zichtbaar was, is de ontwikkeling van het sportpark. “We zijn gegaan van een klein gebouwtje en het café als kantine naar het sportpark dat we nu hebben. Dat is echt een enorme stap geweest.”
Ook de jeugd is veranderd. Of beter gezegd: die is grotendeels verdwenen. Door het uitblijven van nieuwbouw vertrokken veel jonge gezinnen. “Er komt bij ons eigenlijk geen jeugd meer bij. Dat is de realiteit.” Zijn eigen kleinzoon voetbalt elders. “Dat is logisch. Kinderen gaan waar hun vriendjes zijn.”
Liefde voor de club
Wat VV Alem volgens Van Boxtel bijzonder maakt, is de betrokkenheid. “Vrijwilligers zijn bij ons geen probleem. Als je mensen vraagt om te helpen, doen ze het.” Die mentaliteit herkent hij in zichzelf. Ook toen hij 36 jaar in Nuland woonde, bleef hij trouw aan Alem. “Altijd op en neer. De club laat je niet los.”
Over de toekomst is hij realistisch. “Onze club is op termijn ten dode opgeschreven als zelfstandige vereniging. Dat klinkt hard, maar het is wel eerlijk.” Toch overheerst geen somberheid. “We hebben nog een goed eerste elftal en we hopen ons honderdjarig bestaan te halen. Dat zou mooi zijn.”
Tot aan de finish
Voor Van Boxtel ligt die eindstreep helder. “Ik wil het honderdjarig jubileum meemaken. Dan vind ik het een mooi moment om te stoppen.” Tot die tijd blijft hij doen wat hij al 25 jaar doet: regelen, verbinden en aanwezig zijn. Niet voor de erkenning, maar uit clubliefde. “VV Alem is een deel van mijn leven. Dat zal altijd zo blijven.”
Klik hier voor meer artikelen over VV Alem.