AXEL – Hij groeide op in de jeugd van HVV’24, speelde er in het eerste elftal. Daarna volgden clubs als HSV Hoek en Vrasene en was de aanvaller actief in de zaal en het Belgische minivoetbal. Vijf jaar was Jari Vyaene gestopt toen hij de vraag kreeg of hij in het tweede van FC Axel wilde komen spelen. Als mentor voor de jonge gasten. Hij pakte zijn voetbaltas weer in en zou kijken of het beviel… Dat is inmiddels vijf jaar geleden dus het antwoord is helder.
‘Er is toch niks mooiers dan zelf op het veld staan’
“Ja joh! Er is toch niks mooiers dan zelf op het veld staan, voetballen met een groep leuke spelers en samen te proberen wedstrijden te winnen? We zijn met een paar ervaren krachten zoals Angelo Plasschaert. In de zomerperiode zijn we een hoop jongere gasten kwijtgeraakt die elders in een eerste elftal zijn gaan spelen of wat oudere spelers die zijn gestopt. Wij twee zijn nog altijd gebleven en genieten wekelijks nog om met al die jonge honden op het veld te staan”, zegt de inmiddels 40-jarige aanvaller.
Voetballen op intuïtie en ervaring
Al is hij bij het tweede elftal niet langer de coole afmaker die hij in zijn topjaren was. “Die tijd heb ik achter me gelaten. Ik ben nu meer een aanvaller die probeert om de creatieve oplossing te vinden of de vooractie te maken. Ik laat nu het vele lopen en sleuren over aan de jongere spelers. Je voetbalt naarmate je ouder wordt toch meer op intuïtie en ervaring. Goed letten ook op de belasting, momenten kiezen en krachten verdelen. Op die manier probeer ik het zo lang mogelijk als voetballer vol te blijven houden.”
Jonge spelers helpen en begeleiden
De ploeg komt uit in de Reserve 2e Klasse van het zaterdagvoetbal, een mooi niveau zegt de in Axel woonachtige routinier. “Zelf heb ik in het verleden op hoog niveau gespeeld en die ervaringen probeer ik nu te gebruiken om de jonge spelers uit onze selectie te helpen, coachen en sturen. Er zijn een aantal jongens uit de O23 doorgekomen naar het tweede elftal en dat is wel fijn voetballen. Alleen missen ze nog wat ervaring en soms maken ze niet altijd de beste keuzes. Daar proberen zowel Angelo als ik dan die mannen in te begeleiden of bij te sturen in het veld. Dat wordt prima geaccepteerd en maakt het ook leuk. Je ziet ze beter worden en stappen maken. Dat we daar onze bijdrage aan kunnen leveren vind ik wel heel mooi.”
Fanatisme blijft ondanks leeftijd aanwezig
Ondanks dat hij nu in een tweede elftal speelt waarin het opleiden van jongens een voorname doelstelling is blijft het fanatisme toch nog altijd in het DNA van de voormalig topschutter aanwezig. “Absoluut! Ik kijk wel verder naar het ontwikkelen van jonge spelers maar elke week stap ik ook nog wel het veld op met de wil om de wedstrijden te winnen. Alleen maar meedoen en ze introduceren in het seniorenvoetbal is niet ons idee, ze laten groeien wel. Máár dan moeten ze wel in onze drive om tegelijk voor de overwinning te willen gaan en daarvoor veel over te hebben. Dat is óók wat we willen meegeven en overdragen. Want dit is een mooi niveau waarop we spelen en daar willen we ook absoluut wel actief blijven als tweede elftal.”
‘We willen strijden voor de prijzen’
Wekelijks meedoen is niet het doel van Vyaene en zijn ploegmaats. “We willen strijden voor de prijzen en daarvoor zie ik zeker kansen. Nacompetitie halen en minimaal in de top-3 is haalbaar in mijn ogen. Daar gaan we in elk geval vol voor met z’n allen. Met die gasten op het veld staan houd me jong en fanatiek. Zolang ik dat gevoel heb en Angelo ook dan zie ik me nog niet stoppen voorlopig.”