KERKWERVE – Ze is al enkele jaren niet meer woonachtig in Kerkwerve en had drie seizoenen geleden al gezegd ‘zoek maar alvast iemand anders’, maar nu is het toch echt definitief. In het nieuwe seizoen keert Veerle Kleppe (32) niet meer terug als verzorgster bij WIK’57. ‘Wat ooit begon als kijkje in de keuken bij de club voor een studieopdracht heb ik tien jaar lang met heel veel plezier gedaan. Nu is het tijd voor wat anders.”
“Destijds heb ik bij de club een opdracht uitgevoerd voor mijn minor Sport- en Prestatiepsychologie. Zo is het balletje gaan rollen en omdat ook mijn broer bij de club speelde ben ik daarna verzorgster geworden. Ik kom uit Kerkwerve en mijn familie woont er nu nog. Dus dan was de optelsom snel gemaakt. Ik kwam al sinds mijn jeugd ook op de club en het leek me wel leuk om iets voor de vereniging te kunnen betekenen. Dat heb ik tot de allerlaatste wedstrijd het afgelopen seizoen met heel veel plezier en voldoening gedaan.”
Veerle kwam een jaartje of negen geleden via studie al in de randstad terecht en is inmiddels woonachtig in Den Haag. “Daardoor was ik al niet meer wekelijks in Zeeland, maar probeerde er wel zoveel bij te zijn. Dat combineerde ik dan met familiebezoekjes en dat was altijd weer heel gezellig. Maar omdat ik daarnaast ook zelf nog hockey op de zondagen was het weekend daarmee ook altijd heel goed gevuld. Nu heb ik besloten om puur nog voor het hockey te kiezen zodat ik in elk geval nog één dag in het weekend heb om andere dingen te doen.”
Om als verzorgster goed beslagen ten ijs te komen volgde ze dankzij WIK’57 een cursus en paste de kennis dus toe bij de spelers van de onlangs gedegradeerde dorpsclub. “Dat was in het begin voor de spelers echt wennen. Ik was toen natuurlijk nog een stuk jonger. Maar uiteindelijk was het voor iedereen wel vertrouwd. Omdat ik ook een baan heb waarvoor ik veel moet reizen is het voor iedereen gewoon beter dat iemand de verzorging doet die er altijd bij kan zijn. Gelukkig is die nu gevonden en kan ik dus met een gerust hart het stokje overdragen.”
Met een nacompetitie en promotie beleefde Veerle bij WIK’57 een mooi sportief hoogtepunt. “Maar helaas duurde het maar één seizoen. Dat hadden we wel een beetje verwacht maar het is wel jammer. Toch is de sfeer altijd goed en gezellig gebleven. Ik heb een mooi afscheid gekregen, compleet met applaus in de laatste wedstrijd na een ‘gefakete blessurebehandeling’. Tuurlijk ga ik het ook missen, zeker de derde helften. Maar het is goed zo.”