Op zoek naar een team voor zijn stage op school, werd Jens van Bijnen acht jaar geleden assistent-trainer van de JO9. Dat beviel hem zo goed, dat de inwoner van Prinsenbeek heel wat jaren later, nog altijd vol enthousiasme jeugdtrainer is bij Beek Vooruit. “Het is leuk om mijn passie voor voetbal over te brengen.”
Iets waar de inmiddels 23-jarige Van Bijnen, dus al op zijn vijftiende mee begon. “Ik moest stagelopen voor school en was op zoek naar een team.” Dat team, werd dus de JO9 van Beek Vooruit. “Bij Stefan van der Linden. Dat leek me leuk, omdat ik ook nog samen met zijn zoon had gespeeld.” Via de JO12, een jaartje NAC JO11, assistent van de JO17 en JO13, kwam de jeugdtrainer uiteindelijk na drie jaar als hoofdtrainer van de JO13 bij de JO14 terecht. Het team dat hij nu training geeft. “Je kan ze zoveel bijbrengen.”
Schorre stem
Bijvoorbeeld dus zijn eigen passie voor het voetbal. “Dingen die ik zelf heb ervaren als voetballer, meegeven aan die kinderen.” Sowieso, vindt Van Bijnen het leuk om met kinderen bezig te zijn, vertelt hij. “Ik werk op een BSO en als onderwijsassistent op een school.” Zelf voetballen, doet hij daarnaast dus ook nog. “Tot en met de JO19 heb ik altijd in de eerste teams gespeeld, maar toen ik trainer werd bij NAC, ben ik gestopt met selectievoetbal. Puur omdat dat niet meer te combineren was.” Inmiddels, voetbalt hij in het vijfde. “Twee jaar geleden heb ik mijn kruisband en meniscus gescheurd, en afgelopen december, heb ik mijn sleutelbeen gebroken.” Gelukkig heeft hij daar tijdens het training geven, geen last van. Wat maakt jeugdtrainer zijn nou zo leuk voor hem? “Je ziet bij die gasten echt dat er groei in zit. Als voetballer, maar ook als persoon. Veel kinderen komen los door de voetbal.” En door zijn manier van werken. “Door mijn leeftijd, kan ik natuurlijk heel goed tussen de groep staan.” Aan zijn fanatisme, ligt het dan ook niet. “Ik kan redelijk fanatiek zijn. Die passie probeer ik er ook wel in te leggen, zodat ik ze echt wat bij kan brengen. Mijn stem, zal je altijd horen langs de lijn.” Die is, na een week, dan ook wel wat schor, lacht Van Bijnen. “Dat komt ook door school, haha!” Met Maikel Kitslaar en Pieter Visschers, heeft hij in ieder geval twee assistenten die zijn stem zo nu en dan over kunnen nemen. “Soms trainen we op dinsdag wel eens apart in groepjes. Op donderdrag trainen we altijd richting de wedstrijd.”
Volgende stap
Voor het derde jaar op rij, met dezelfde groep. “We zijn drie seizoenen geleden vooral begonnen met techniek en loopladders, nu komt er ook steeds meer tactiek bij kijken.” Hoe ziet Van Bijnen dat in de toekomst voor zich? “Ik heb het nu al best wel druk met alles, maar zou graag verder willen als trainer. Misschien ooit wel bij een BVO. Daarom denk ik er nu wel over na om mijn VC3 te gaan doen.” Al ziet hij dat de komende twee jaar, nog niet gebeuren. “Ik ben nu bezig met mijn opleiding tot onderwijsassistent, dus dat zou wel te veel worden.” Een vertrek bij Beek Vooruit, sluit Van Bijnen op voorhand niet uit. “Vorig jaar ben ik nog op gesprek geweest bij RBC, dan merk je toch dat alles daar wat professioneler is. Dat zou een mooie volgende stap zijn. Of Baronie. Ook daar heb ik een keer gesproken.” Toch besloot hij dus, om het niet te doen. “Dat was lastig te combineren, met mijn werk en opleiding.” Hoe dan ook, zal Beek Vooruit voor hem altijd speciaal blijven. “Ik ben hier op mijn zesde begonnen en heb nog nooit ergens anders gezeten. En om als trainer bezig te zijn met jongens uit Prinsenbeek, is toch wel bijzonder. Gewoon dat dorpse en allemaal op je eigen dorp blijven.” Een dorp, vol met bekende gezichten. “Daardoor spreek je ouders ook vaak en zie je de kinderen ook buiten de voetbal.” Een groep kinderen, waar Van Bijnen iedere dag opnieuw van geniet. “Ondanks dat het soms best een pittige groep is. Het zijn best wel haantjes en ze hebben allemaal hun mondje bij. Vooral tegen elkaar.” Of de nummer zes, die ook als voetballer veel te fanatiek is, meegaat naar de JO15, weet hij nog niet. “Het kan ook dat ik bij de JO14 blijf.” Aan zijn manier van werken, zal in elk geval niks veranderen. “Ik probeer altijd van eigen kracht uit te gaan. We hebben goede voetballers, dus wil ik graag aanvallend voetbal spelen.” En dingen proberen. “Om spelers uit te dagen. Ze moeten met lef voetballen en fouten durven maken.” Lekker vooruit dus. “Je moet niet te verdedigend denken. Verdedigers mogen van mij ook gewoon inschuiven!”