Een sterker voorbeeld van het woord ‘twee-eenheid’ bestaat niet. Ze werken samen. Voetballen samen. En sinds kort wonen ze ook samen in een huis dat ze gezamenlijk kochten. Daan en Luuk van der Leun – eeneiige tweeling – zijn 24 uur per dag in elkaars nabijheid. “Het is alsof je de hele dag met je beste maat op pad bent,” zegt Daan.
Nu zwaaien ze af bij Stedoco. Nu zwaaien ze af bij Stedoco. Ondanks een nieuw aanbod, toch een bewuste keuze om daar niet op in te gaan. Speelminuten bleven uit. Zekerheid ontbrak. En voor twee jongens die hun ziel en zaligheid in het spel leggen, is dat moeilijk te accepteren.
Ze groeiden op in Meerkerk, begonnen bij SV Meerkerk en maakten al jong de overstap naar de jeugd van Stedoco. Die jeugdopleiding moest talent uit de regio aantrekken, maar kwam nooit helemaal lekker van de grond. Ze keerden terug naar Meerkerk, waar ze op hun vijftiende debuteerden in het eerste. Een jaar later stonden ze vast in de basis. Vier seizoenen speelden ze samen in de derde klasse. Het was dorps, hecht, vertrouwd.
Ambitieus
De volgende stap was Almkerk, een eersteklasser. Een dorpse vereniging waar ze zich thuis voelden. Ze speelden alles en Daan werd topscorer. “Halverwege dat eerste seizoen kwam Stedoco in beeld,” vertelt Daan. “Wij hebben altijd willen kijken hoe hoog onze lat nou ligt, dus om van de eerste klasse naar de derde divisie over te stappen voelde logisch voor ons.”
Stedoco was een ander soort club dan de broers kenden. “Dit is ons tweede seizoen en we hebben van alles meegemaakt. Vijf trainers in nog geen twee jaar, spelers die komen en gaan…. We hebben ons eerste officiële contract getekend. Dat vind ik dan wel weer prachtig,” lacht Luuk.
Luuk speelt links centraal achterin en is volgens zijn broer fysiek sterk en hard in de duels. “Je hebt geen makkelijke middag als je tegenover hem staat,” zegt Daan. “Wat hij kan verbeteren, is zijn inspeelpass naar het middenveld en zijn crosspass naar de aanval.”
Daan speelt als spits of aanvallend middenvelder, maar kan volgens zijn broer eigenlijk overal uit de voeten. “Afmaken is zijn grootste kwaliteit. Hij doet alles om te scoren, niets fraais. Hij zorgt gewoon dat hij die bal erin krijgt. Bij Almkerk heeft Daan ook nog in de verdediging gestaan. Ik denk dat hij overal wel redelijk is. Misschien is dat juist ook weer zijn valkuil.”
Het avontuur bij Stedoco liep niet zoals gewenst. Vorig seizoen raakte Daan halverwege geblesseerd. Hij scheurde zijn voorste kruisband af. Dit seizoen lag hij er daardoor vrijwel helemaal uit. Luuk kreeg invalbeurten, maar kwam zelden echt in het ritme. “Als ik zeg dat ik kwalitatief niet bij die eerste elf hoor, dan snap ik dat ook,” zegt hij eerlijk. “Maar ik denk wel dat ik met mijn mentaliteit en werkethiek meer kan brengen dan andere jongens.”
Toen de twee bekendmaakten dat ze niet doorgingen, meldden zich meerdere clubs. Niet allemaal wilden ze de tweeling samen. Daan: “Er was een club die alleen Luuk wilde, omdat ze op het middenveld al helemaal vol zaten. Dat was geen optie voor ons.”
LRC Leerdam
De keuze viel uiteindelijk heel bewust op LRC Leerdam, dicht bij huis in Hoogblokland. Een regionale club, vierde divisie. “We hadden er een goed gevoel bij,” zegt Daan. “De trainer promoveerde uit de eerste klasse, de club wil bouwen zonder de dorpse ziel te verliezen.”
Daan baalt nog wel. “Ik denk dat er met een gedegen plan veel meer in had gezeten bij Stedoco zegt hij. We hadden meer de kans moeten krijgen.” Nu beginnen ze een nieuw hoofdstuk bij LRC Leerdam. Samen, zoals altijd.
Klik hier voor meer artikelen over SteDoCo.
Klik hier voor meer informatie over SteDoCo