SEROOSKERKE – Na 19 seizoenen in het eerste elftal te hebben gespeeld nam Ruud van Driessche in augustus 2025 afscheid van ‘zijn cluppie’ SDO’63 in Lamswaarde. Hij kwam tot in totaal 94 doelpunten en is daarmee all-time topscorer bij de dorpsclub. Inmiddels is hij bezig aan zijn tweede seizoen bij v.v. Serooskerke waar hij al een titel pakte en er lustig op los scoorde in het zesde.
“Ik pendelde een aantal seizoenen heen en weer tussen onze woonplaats Middelburg en Zeeuws-Vlaanderen om er te gaan trainen en mijn wedstrijden te spelen bij SDO’63. Maar met twee kleine kinderen en een fulltime baan werd dat steeds lastiger te combineren. Daarom ben ik gaan kijken voor een club in de buurt en kwam ik dankzij vrienden al snel terecht bij Serooskerke. En vanaf het eerste moment voelde dat goed. Het is een gemoedelijke club en nog een échte vereniging. Dat vind ik heerlijk. Niet alleen op het veld, maar zeker ook erbuiten is er veel saamhorigheid en gezelligheid. Dat was voor mij wel een voorname reden om voor Seroos te kiezen.”
Uiteindelijk koos Van Driessche voor het zesde elftal waar hij niet constant de verplichting had om twee keer te moeten trainen en elke zaterdag wedstrijden te moeten spelen. Zeker omdat hij naast voetbal in hardlopen nog een tweede sportieve passie heeft gevonden. “Ik heb al een aantal keer de Kustmarathon gelopen en wil nu ook de Marathon van Zeeuws-Vlaanderen gaan doen. Dat is niet te combineren met spelen in een eerste elftal voor mij. Want als ik ergens voor ga, dan doe ik het ook maximaal. Dus ook dat speelde mee om te kiezen voor voetbal in een lager team om zodoende beide passies te combineren.”
Hij trainde overigens wel geregeld mee bij het eerste van Serooskerke vorig seizoen maar dat was volgens Van Driessche flink aanpoten. “Conditioneel heb ik daar ook zeker wel mijn voordeel mee gedaan. Zowel bij het zesde als tijdens het hardlopen. Maar twee keer trainen, een gezin én hardlopen bleek helaas toch te pittig”, aldus de inmiddels 35-jarige middenvelder.
Het was met het zesde overigens wel een succesvol seizoen met uiteindelijk het kampioenschap als ultieme bekroning. “Bij SDO’63 speelden we voornamelijk wel in de onderste regionen en om dan nu eens een keer kampioen te worden was wel eens een leuke ervaring. We zijn overigens dit seizoen wel het vijfde elftal geworden en ik heb besloten om doordeweeks even niet te gaan trainen. Die must is er gelukkig ook niet en de gezelligheid onderling blijft hetzelfde.”
Straks ga ik weer de Kustmarathon lopen en in het voorjaar in Zeeuws-Vlaanderen. Tussendoor probeer ik daar waar ik kan van waarde te zijn voor het elftal. De stap naar hier is me vooralsnog perfect bevallen. Ik voel me hier thuis, word gewaardeerd en heb met een reeks goals en assists mijn waarde gehad in de kampioensrace. Twee keer scoren en een assist in de kampioenswedstrijd zijn toch herinneringen die me voor altijd zullen bijblijven, ook al is het bij het zesde elftal. We gaan dit seizoen proberen er bij het vijfde opnieuw een aantal aan toe te voegen.”