GOES – Ruim dertig jaar draagt Ronnie Kalisingh (43) al het blauwwit van SSV’65 waar hij ooit begon in de D-pupillen en doorliep alle jeugdlichtingen. Eén duel speelde hij in het eerste elftal, maar daarna vooral in het tweede, derde, vierde en vijfde elftal van de Goese club. Op dit moment speelt hij weer bij het tweede en is er de routinier tussen de jonkies.
“Sinds de coronapandemie is het aantal seniorenleden teruggelopen en zijn we twee elftallen kwijtgeraakt. Toen er een nieuwe trainer kwam heb ik hem gevraagd om weer aan te sluiten bij het tweede en daar speel ik nu nog steeds. Vorig jaar met een aantal oudere spelers maar dit seizoen zijn die spelers in het derde gaan voetballen of gestopt. Zodoende ben ik nog de enige die nu in het tweede zit tussen overwegend jonge kerels. Een andere dynamiek maar ik vind het ook wel leuk om ze te coachen en dingen bij te brengen in het seniorenvoetbal.”
De ploeg staan in de reserve derde klasse onderaan, maar voor de voormalig aanvoerder is daar een aantoonbare reden voor. “De complete JO19 is doorgeschoven naar de tweede selectie en dan is voor veel jongens een flinke stap. Qua fysiek, handelingssnelheid en een stuk ervaring. Dat moet groeien en kost logischerwijs gewoon tijd. Het is nu zaak dat ze veel minuten maken, ervaring opdoen en zich doorontwikkelen. Zelf is mijn rol nu ook anders want waar ik vorig seizoen veel speelde, daar krijgen die jonkies nu de voorkeur en doe ik het met minder minuten. Ik wordt vierenveertig en het is prima zo. Voor mij is dit het laatste seizoen en dat wil ik zo goed mogelijk afmaken. Daarna zal ik me aansluiten bij het derde elftal als het lichaam fit blijft.”
De centrale verdediger, die voorheen vooral als rechts- en linksback speelde, traint nog wekelijks en geniet zoveel mogelijk van het spelletje bij zijn club. “ Ik speelde altijd als vleugelverdediger maar daar heb je tegenwoordig te maken met snelle buitenspelers en ik moet het nu niet meer zo van mijn snelheid hebben… Daarom speel ik als centrumverdediger en kan meer mijn inzicht, ervaring en positionering gebruiken in mijn spel. Daarnaast speel ik ook 35+voetbal wat eveneens erg leuk is om te doen én ik mag graag padellen met vrienden. Dus wat beweging, conditie en sporten betreft zit ik zeker niet stil.”
Als ‘opa’ van de ploeg is er met veel jongens een kloof van zo’n twintig jaar qua leeftijd en dus ook van gespreksondewerpen en belevingswereld. Toch geniet hij enorm van de dynamiek in de kleedkamer en op het veld. “Het is leuk om met die gasten bezig te zijn en om hen te helpen in hun ontwikkeling als voetballer. Het voetbalspelletje is nog altijd het mooiste wat er is en dat probeer ik nu nog een seizoen op een zo hoog mogelijk niveau vol te houden. Hoe vaak en hoe veel minuten dat nog gaan worden dat is afhankelijk van verschillende factoren. Welke jongens terugkomen vanuit het eerste, het aantal blessures of wat soms het spelverloop vraagt. Ik blijf ik elk geval tot de laatste wedstrijd het maximale geven. Dat is wat ik altijd heb gedaan en misschien daarom houd ik het wel zo lang vol. Het zo mooi mogelijk afsluiten is voor mij het enige wat telt. Volgend seizoen moeten ze het dan écht helemaal zelf redden, maar daar heb ik alle vertrouwen in.”
Klik op SSV ’65 voor meer artikelen over de club.
Klik op SSV ’65 voor meer informatie over de club.