Al bijna 25 jaar lang actief als vrijwilliger, is Peter Voeten bij RSV eigenlijk niet meer weg te denken van het sportpark. Ooit begonnen als jeugdtrainer, staat de voormalig speler van het tweede elftal tegenwoordig voornamelijk als scheidsrechter en grensrechter op het veld. “Ik vind het spelletje gewoon leuk.”
Zowel op, als naast het veld dus. “Ik ben op mijn vijfde of zesde begonnen met voetballen, daarna heb ik alle jeugdteams doorlopen en heb ik voornamelijk in het tweede elftal gevoetbald.” Als linksback of centrale verdediger, tot blessures roet in het eten gooiden. “Rond mijn 35ste ben ik gestopt, dat vond ik wel heel jammer. Alleen had ik te veel last van hamstringblessures. Daar was ik op een gegeven moment wel een beetje klaar mee.”
Mooie middag
Gelukkig kon Voeten (42) als vrijwilliger, toch nog betrokken blijven bij het spelletje. “Ik ben gestart als jeugdtrainer, daarna ben ik nog zes jaar penningmeester geweest en de laatste jaren ben ik actief als jeugdsecretaris, scheidsrechter en vlagger bij het eerste.” Met alle liefde én plezier. “Het is heel leuk om samen met andere vrijwilligers te zorgen dat er gevoetbald kan worden op ons dorp.” Al betekent RSV voor Voeten meer, dan alleen voetbal. “Het is een echte dorpsvereniging, waar iedereen elkaar kent. Echt een soort vriendenclub.” Eén waar de inwoner van Rucphen dus met enige regelmaat komt. “Vooral in het weekend, zit er aardig wat tijd in. Ik fluit eigenlijk iedere zaterdag wel een wedstrijd van de oudere jeugd, dat wil zeggen O15 of ouder. En verder ben ik altijd op zaterdagmiddag aanwezig, en vaak ook op zondag. Als ik moet vlaggen bij het eerste.” Hoe is hij er precies ingerold als scheidsrechter? “Dat ging per toeval. Er was een tekort, toen hebben ze mij gevraagd, en dat beviel zo goed, dat ik het ben blijven doen.” Mede, toch wel vanwege het spelletje. “Dat blijft gewoon leuk! En om voetbal mogelijk te maken, heb je toch een scheidsrechter nodig. Daarom vind ik het mooi om te doen. Naast het feit dat het leuk is om tussen die jongens op het veld te staan.” Maar dan wel zonder op te vallen, lacht Voeten. “Dat is in principe wel de bedoeling. Het gaat erom dat die gasten een mooie middag hebben. Al lukt dat natuurlijk niet altijd.”
In beweging
Een mooie middag, heeft Voeten ook regelmatig op zondag. Als hij grensrechter is bij het eerste elftal van de club. “Dat doen we om de beurt. In een seizoen is dat zo’n twintig keer.” Een rol waar de oud-voetballer wekelijks van geniet. “Het zijn allemaal gasten die ik goed ken, en die ik zelfs nog training heb gegeven. Dat maakt het heel leuk.” Het draait voor Voeten dan ook vooral om een stukje betrokkenheid. “Ik probeer als grensrechter wel een beetje afstand te houden, maar als er gewonnen wordt, vind ik dat natuurlijk heel mooi om te zien. Op die manier ben je wel betrokken. Zeker omdat het allemaal bekenden zijn.” Maar ook fysiek gezien, plukt Voeten de vruchten van zijn rol als vlagger én scheidsrechter. “Zelf voetballen blijft natuurlijk het leukste wat er is, alleen je blijft zo toch een beetje in beweging en bent er actief bij. En het is iets minder noodzakelijk om vol aan te kunnen zetten en sprinten.” Iets wat als jeugdsecretaris, ook allesbehalve van hem wordt verwacht. Wat doet hij in die rol wel? “Ik ben eigenlijk bezig met allerlei zaken rondom de voetbal. Dat wil bijvoorbeeld zeggen het stukje veilig sporten, zoals het aanvragen van een VOG voor vrijwilligers, het hebben van een vertrouwenspersoon binnen de club en het zorgen voor vakbekwame jeugdtrainers, dus trainers de mogelijkheid bieden een cursus te volgen.” Zaken waar Voeten zich, als het aan hem ligt, voorlopig nog wel even mee bezig blijft houden. “Zolang ik het leuk vind en ik haal er nog net zoveel plezier uit, blijf ik het doen!”