Home Blog Pagina 352

Gennaro Eikenhout op zijn plaats in Zoutelande 

ZOUTELANDE – Toen zijn oom Daan Eikenhout trainer was van De Meeuwen overtuigde hij zijn neef Gennaro (27) zes jaar geleden om de overstap te maken van Zeelandia Middelburg naar Zoutelande. Bij de tweedeklasser is hij echter pas sinds dit seizoen daadwerkelijk basiskracht, een rol waarvan de verdediger met volle teugen geniet.

“Het heeft eventjes geduurd haha, maar dit seizoen heb ik dan toch eindelijk de beloning gekregen voor de inzet die ik al die seizoenen ben blijven tonen. Er zijn een aantal jongens vertrokken, twee jonge gasten bij gekomen en zodoende geeft dat toch een frisse wind. Ik heb van de trainer in de voorbereiding opnieuw de kans gekregen en die heb ik met beide handen aangegrepen. Ik was altijd druk vanwege werk in de evenementenbranche en dat was soms lastig te combineren met trainen. En als je niet constant traint, dan kun je ook niet verwachten dat je op zaterdag speelt.”

Inmiddels heeft hij de werkdagen anders ingedeeld en kan hij dus wel twee keer trainen, wat dus heeft geresulteerd in een basisplek als rechtsback. “Ook heeft de trainer nu een andere aanpak dan voorheen, waardoor er een betere balans is qua trainingsintensiteit. Voorheen bleven we hard trainen, terwijl we geregeld blessures hadden en dus vaak niet op volle sterkte konden aantreden. Nu gaat dat veel beter en dat zie je ook terug in de resultaten. Want we kunnen best stellen dat we met De Meeuwen een behoorlijke eerste seizoenshelft hebben gehad. Nu is het voor ons zaak om dat in het restant weer op te pakken en ervoor te zorgen dat we ons niet opnieuw aan het eind van het seizoen écht veilig spelen. We hebben in mijn ogen een prima selectie en daarmee moeten we toch echt boven in de middenmoot kunnen eindigen vind ik.”ge

Tot zijn eenentwintigste voetbalde hij in Middelburg gevoetbald, maar toch was hij destijds toe aan een nieuwe uitdaging. ‘En die vond ik bij De Meeuwen. Ik geniet echt heel erg hier bij de club. Het is een gemoedelijke club waar iedereen elkaar kent en ook oprecht in elkaar is geïnteresseerd. Bovendien heb ik hier liefde gevonden. Dat was al na drie maanden toen ik hier kwam spelen haha.. Inmiddels woon ik ook hier samen op een paar minuten van het voetbalveld. Op meerdere vlakken heb ik hier bij De Meeuwen gewonden wat ik zocht, zowel op voetballend als persoonlijk vlak.”

Het liefst probeert hij nu zo lang mogelijk het momentum vast te houden en basisspeler te blijven in de hoofdmacht. “Plezier en minuten maken daar gaat het mij om. Liefst in het eerste of desnoods in het tweede. Al wil ik nu ik eindelijk die plek in het elftal heb veroverd, deze zo lang mogelijk blijven vasthouden. Daar train ik hard voor en tijdens wedstrijden geef ik alles. Dat is voor mij de basis van voetbal en geeft voldoening. Wanneer we dan uiteindelijk dit seizoen ons met De Meeuwen weer weten te handhaven, dan hebben we het uitstekend gedaan.”  

Klik op VV De Meeuwen voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VV De Meeuwen voor meer informatie over de club.

Monica en Elly kleden heel DCV aan

De commissiekamer van DCV is op zaterdag nog ‘ouderwets’ druk. Trainers, leiders en scheidsrechters zorgen voor een zoete inval. Ze treffen er altijd de lachende gezichten van Monica Snoei en haar moeder Elly Mostert aan.

Wie binnentreedt in de gezellige commissiekamer heeft binnen een minuut een kop koffie voor zijn neus en het moet heel raar lopen als er geen zelfgebakken cake wordt aangeboden. Op de tweede zaterdag in maart is Elly Mostert (‘ik word  dit jaar 74’) helemaal los gegaan, want er liggen drie verschillende smaken cake op het presenteerblad. “Ik bak ze altijd vrijdag”, zegt ze, terwijl ze is rondgegaan met de schotel met haar baksels. “Heel soms, als ik geen tijd heb, koop ik koek. Ik zorg altijd voor wat lekkers.”

“De cake van mijn moeder is beroemd bij DCV”, vult Monica Snoei aan. “De trainers en leiders komen het graag halen. Het hoort erbij.”

Erbij horen doen Snoei en haar moeder ook al een tijd. Ze zijn altijd van de partij op zaterdagmorgen, meestal tot een uur of één. “Als het eerste speelt blijf ik meestal langer hangen”, zegt Snoei. Toen haar kinderen begonnen met voetballen was zij al snel te porren voor vrijwilligerswerk bij de club. Ze maakten jarenlang deel uit van de activiteitencommissie. “We organiseerden van alles, van bingo tot feesten en partijen.”

Inmiddels wordt in de commissiekamer een stapeltje kleren binnengebracht. “Oh, dat sorteren wij wel”, zegt Snoei. “Leg daar maar op de kast.” Snoei runt bij DCV al jaren de kledingshop en dat is geen baantje dat je even doet. “Ik heb jarenlang in een hoek van de kantine gezeten”, zegt ze. “In die periode is mijn moeder er ook bij gekomen.”

Haar moeder kwam op de koffie, maar ging meteen aan de slag met kleding vouwen en sorteren. Sindsdien heeft DCV een duo dat de kledingshop beheert. “Een paar jaar geleden zijn we hierheen verhuisd”, vertelt ze, terwijl ze in de rondte wijst. “We hebben het hier zelf ook een beetje opgeknapt. Met zijn tweeën hebben we de boel gesaust.”

Ron de Korte, coördinator van de wedstrijdsecretarissenploeg, knikt instemmend. “Monica en Elly zorgen hier voor de gezelligheid.” Af en toe loopt Snoei weg. “We zijn de trainers in het nieuw aan het aankleden. Ze moeten allemaal passen. Ze kunnen kiezen uit een dikke winterjas of een allwheaterjas.”

De kledingshop, zo weten Snoei en Mostert, draait zeven dagen per week door. Tussen moeder en dochter ligt een groot boek op tafel waarin alles gedocumenteerd is. “Alle leden krijgen een kledingpakket en ze betalen daarvoor vijftien euro borg. We houden dat goed bij”, legt Snoei uit. Aan het begin van dit seizoen moesten Snoei en haar moeder overuren maken, want alle teams moesten worden gehesen in nieuwe tenues, omdat de kledinglijn was vernieuwd. “We hebben eerst pasavonden georganiseerd. Alleen al met passen waren we twee weken bezig. Vervolgens was het bestellen, uitsorteren en uitdelen. Tijdens het seizoen kleden we vooral de nieuwe leden.”

Deze zaterdag is er genoeg tijd om gezellig bij te kletsen. “Het valt vandaag wel mee met de drukte. Volgens mij zijn er tien thuiswedstrijden bij de jeugd, normaal zijn dat er zestien, zeventien.”

Klik op DCV voor de laatste artikelen over de club.
Klik op DCV voor meer informatie over de club.

Veere wil straks na een stap terug weer stappen vooruit maken

0

VEERE – Een seizoen waarin de gifbeker tot de absolute bodem lijkt leeg te moeten, zo kan het huidige competitieverblijf voor v.v. Veere in de 3e Klasse A het beste worden omschreven. Danny Hanisch, leider bij het eerste elftal en lid van de technische commissie, hoopt dat volgend seizoen zijn club weer stappen vooruit kan maken. 

“Het is niet echt het seizoen waar we met z’n allen op hadden gerekend. Wel dat we het lastig zouden krijgen in de derde klasse, maar niet op de manier zoals het tot nu is gelopen. Een trainer die ineens in december opstapt, veel blessures en ga zo maar door. Als je dan door onvoorziene omstandigheden tegen Dauwendaele niet voldoende spelers beschikbaar hebt en niet kunt spelen.. Daarop gaf de KNVB ons drie punten in  mindering, waardoor we nu puntloos onderaan staan. Balen, maar dat hebben we de accepteren. Het blijft toch zaak om met z’n allen positief te blijven kijken naar de toekomst.”

Hanisch raakte in 2010 betrokken bij de club toen zijn zoontje ging voetballen. Van leider naar jeugdtrainer en van lid van het jeugdbestuur naar een rol als jeugdvoorzitter. Ook het jeugdtoernooi heeft hij mede opgezet en was een van de initiators van het samengaan bij de jeugd tot SJO Serooskerke/Veere. “Dat loopt echt enorm goed en met die samenwerking zijn beide clubs erg blij. Ik heb ook nog in het SJO-bestuur gezeten, tot mijn zoon bij de senioren ging spelen.”

Als voetbalvader ging de situatie bij het eerste hem aan het hart en na het vertrek van trainer Danny Magito in december heeft Hanisch samen met acht anderen de handschoen opgepakt. Het negental vormt nu het technische hart en ging op zoek naar een nieuwe trainer. Die werd gevonden in eigen gelederen in de persoon van Lorenzo de Groot. “Vanuit de KNVB hebben we dispensatie gehad voor Lorenzo en daarmee maken we het seizoen af. Hij is jong en ambitieus, kent de club en de spelers. Vanuit de groep van het technische hart gaan we met z’n vieren om beurten als leider mee. Op die manier willen we de boel weer optuigen en ook Lorenzo wat ondersteuning bieden.”

Nadat de al vastgelegde trainer Joachim Cornelisse vanwege werkomstandigheden tóch niet naar Veere komt, zal De Groot ook komend seizoen voor de groep staan. En zal er bij de club de kaart van de eigen jeugd worden getrokken. “Dat is de bedoeling en iedereen respecteert en waardeert die keuze. Er komen wat talentvolle jongens aan en die willen we de kans geven. Dat zal vanuit de vierde klasse worden, dat moge wel duidelijk zijn. Geen probleem. Vanaf het begin liep het niet en was de geest uit de fles. Het is zeker jammer, maar soms is het beter om een stap terug te zetten, te bouwen en daarna er weer een paar omhoog te maken. Dat willen we hier nu voor de komende jaren gaan realiseren.”

Klik op v.v. Veere voor de laatste artikelen over de club.
Klik op v.v. Veere voor meer informatie over de club.

Madese Boys hoopt komende jaren tientallen kinderen te enthousiasmeren

Het succesvolle opstartteam van Madese Boys draait op volle toeren. Onder leiding van Cees Bossers, Mark van Hulten, Bo van Suntenmaartensdijk en jeugdcoördinator Amanda Droog hoopt de club de komende jaren tientallen kinderen te verwelkomen en te enthousiasmeren voor het voetbal. “Bij ons krijgen ze de kans om hun eerste stapjes als voetballer te zetten.”

Madese Boys heeft al een flink ledenbestand, maar groeit de laatste jaren enorm. Mede dankzij het opstartteam, waarin kinderen van vijf en zes jaar kunnen snuffelen aan het voetbalveld, komen er jaarlijks 45 à 50 nieuwe leden bij voor Madese Boys. Het is een groot succes; de kinderen krijgen hier een kans om kennis te maken met voetbal. Dat bevalt heel goed.”

Het opstartteam is niet nieuw bij Madese Boys. Het bestond al langer, maar draait sinds de jaren ná de coronapandemie op volle toeren. De groei van de club gaat zelfs sneller dan vooraf gedacht en gehoopt. “Bij het opstartteam krijgen de kinderen de kans om hun eerste stapjes als voetballer te zetten. Kinderen mogen driemaal vrijblijvend meetrainen en kunnen vervolgens lid worden als het bevalt.”

Madese Boys ging in coronatijd juist aan de slag met het binden van de jeugd, terwijl andere clubs op dat moment stil lagen. “Uiteindelijk is de jongste jeugd super interessant voor ons”, vertelt Van Hulten. “Dat zijn namelijk de leden voor de toekomst. Hoe meer kinderen wij erbij krijgen én houden, hoe langer je als club bestaansrecht hebt. Daarom is het juist belangrijk om kinderen op jonge leeftijd al enthousiast te maken.”

Madese Boys heeft liefst 48 teams, komt uit op de zaterdag en de zondag en heeft honderden leden. Daarmee behoort het tot de grootste clubs van de regio. “Dit is de enige vereniging bij ons in het dorp, waar relatief veel mensen wonen”, weet Van Hulten. “Daarom komt bijna iedereen die in Made woont ook hier voetballen. Dat zorgt voor veel gezelligheid en verbondenheid. We hebben veel leden, maar willen altijd blijven groeien.”

Onder meer dus door het strikken van jonge kinderen. Hoe hij en zijn mede- trainers dat aanpakken? “We doen alles in spelvorm, alles met een bal en alles om plezier te maken”, somt Van Hulten op. “Kinderen moeten bij ons vooral genieten. Op latere leeftijd gaat het misschien vaker om presteren, maar bij ons is het hebben van plezier het belangrijkste.” Van Hulten, wiens zoon zelf bij Madese Boys speelt, haalt er voldoening uit. “Bo, Cees en ik vinden het enorm leuk om bezig te zijn met kinderen. En we zijn puur gericht op het feit dat zij het naar hun zin hebben, niet op hoe goed ze zijn. Voor ons speelt niveau geen rol. En als blijkt dat ze uiteindelijk liever een andere sport willen doen, dan vinden wij dat ook niet erg. Natuurlijk hopen we dat we zoveel mogelijk leden erbij krijgen, maar voor ons is het belangrijkste dat de leden met een fijn gevoel bij de club zijn. Ieder kind dat met een lach naar de training komt, maakt ons blij.”

Klik op de link voor meer artikelen over Madese Boys
Klik op de link voor meer informatie over Madese Boys

Ruben Hollemans geniet van zijn terugkeer bij Serooskerke

SEROOSKERKE – Hij begon er ooit als klein jochie met voetballen, maar vanaf zijn dertiende begon een voetbalreis langs tal hoog spelende clubs. Via RBC (5 jaar), NAC Breda (2 jaar), v.v. Kloetinge (2 jaar) en zeven seizoenen v.v. Goes keerde Ruben Hollemans dit seizoen terug bij Serooskerke. Daarmee is hij momenteel de afgetekende koploper in de 3e Klasse A van het zaterdagvoetbal.

“Ik had het er wel eens over met wat mensen bij Serooskerke, want ik ben er altijd de jeugd blijven trainen, hoe het zou zijn als ik zou terugkeren. Vorig seizoen was op meerdere vlakken natuurlijk een raar en vooral ook sportief teleurstellend jaar. Voor mij was het een bewuste stap terug vanuit de derde divisie naar derde klasse. Dat was logischerwijs wel schakelen, maar we doen het met z’n allen tot nu toe echt boven verwachting. Want ‘zomaar’ weer even terugkeren na een degradatie, dat is niet vanzelfsprekend. We begonnen in de voorbereiding erg wisselvallig, dus de tekenen dat we in deze toch heel sterke derde klasse koploper zouden zijn met zoveel punten voorsprong… Nee, dat had niemand vooraf denk ik verwacht. Ik ook niet, maar des te mooier is het dat we nu staan waar we staan. Dat hebben we helemaal zelf afgedwongen.”

De verdedigende middenvelder is voor trainer Cees Houtepen een absoluut verlengstuk in het veld. Met zijn ervaring zorgt de routinier voor de nodige rust, de juiste balans in de ploeg én voor coaching. “Dat is iets wat van nature wel in me zit. Dat heb ik altijd en overal wel gedaan. En nu probeer ik met de ervaring die ik als speler heb toch wel mijn bijdrage te leveren. Maar als je resultaten haalt, dan voetbalt iedereen vanzelf een stukje makkelijker. Waar vorig jaar het vertrouwen er totaal niet was en ook sportief weinig hoogtepunten kenden, zie je nu wat overwinningen en punten pakken met een spelersgroep doet.”

De ambitie van Serooskerke was wel om zo snel mogelijk weer terug te keren naar de tweede klasse, een niveau waarvan ook Hollemans vindt dat de club daar thuishoort. Vastheid in het elftal, een heel brede groep waarmee wordt getraind en een trainer die voor duidelijkheid en een goede organisatie zorgt zijn volgens de verdediger vooral de redenen van het succes. “Als je ziet hoe sterk deze competitie is…. Bijna alle clubs die in het linkerrijtje staan, komen op papier in aanmerking voor promotie vind ik. Het is alleen zaak om elke week scherp te zijn en daarin zijn we tot nu toe heel erg constant gebleken. We geven achterin weinig weg en de ploeg ‘staat als een huis’. Bovendien trainen we altijd met het eerste en tweede. Daardoor groeit iedereen in niveau naar elkaar toe en dat zie je terug op de momenten dat er basisspelers wegvallen. Die plekken worden nagenoeg probleemloos ingevuld en we blijven presteren. Dat vind ik de grootste winst tot op heden en maakt ons de terechte koploper.”

Waar vorig seizoen een aantal sterkhouders langdurig geblesseerd waren, is alleen Bjorn Francke vanwege knieproblemen definitief afgehaakt. “Dat is heel jammer voor het elftal want Bjorn gaf iets extra’s. De rest is gelukkig allemaal weer fit en beschikbaar waardoor de concurrentie ook is toegenomen. Daarbij trainen ook een paar gasten uit de O19 al mee en Jordy Sinke heeft zich al tot basisspeler ontwikkeld. Schitterend vind ik dat en geeft aan dat er voldoende rek in deze groep zit om door te blijven ontwikkelen.”

Nu de periodetitel al in bezit is en de ploeg bovenaan staat, moet men volgens Hollemans de doelstelling bijstellen en durven uit te spreken voor de titel. “Dat denk ik wel. Als je ziet hoe we wekelijks presteren, dan moet je die lijn nu blijven doortrekken. Ik geniet elke keer als ik hier op het veld sta sinds mijn terugkeer. Het is heel mooi om dit nu mee te maken en op zo’n manier op het oude nest terug te keren.”

Klik op V.V. Serooskerke voor de laatste artikelen over de club.
Klik op V.V. Serooskerke voor meer informatie over de club.

Supportersvereniging is het cement bij Schoonhoven

“De supportersvereniging is het cement van onze club”, zei Schoonhoven-voorzitter Paul van Schaik onlangs. “Dat is een compliment om trots op te zijn”, vindt Patrick de Bondt, voorzitter van de blauwwitte supportersclub. “Wij zijn niet meer weg te denken bij Schoonhoven.”

De Bondt (28) is op weg naar zijn vriendin in Rotterdam en hij verkeert in een jubelstemming. Hij heeft de hoofdmacht van zijn club zojuist zien winnen van Sportclub Everstein (3-1). “Leuke wedstrijd, ik het gevoel dat het onder deze trainer net wat beter klopt dan andere seizoenen. Er zit meer een idee achter, ik denk ook dat de spelers goed weten wat er van hen verwacht wordt.”

De achterban van de club hoopt stiekem op een plaatsje in de nacompetitie. Dat is zeker niet onmogelijk, want de achterstand op de nummer drie in het klassement is maar twee punten, bovendien gooit de ploeg van trainer Mark Weel hoge ogen in de derde periodetitel. “Uiteraard zullen we een eventuele nacompetitie aangrijpen om weer iets leuks te organiseren”, ,maakt De Bondt meteen de vertaling naar de supportersclub, waar hij al zeven jaar voorzitter van is.

De supportersvereniging is een begrip op sportpark Hofland en min of meer een activiteitencommissie XXL. “We zijn opgericht met het doel om de sfeer bij thuiswedstrijden te vergroten en de verbinding tussen de leden sterker te maken”, vertelt De Bondt. “We organiseren op jaarbasis zeven, acht evenementen. Twee keer per jaar hebben we een groot feest rondom een wedstrijd. Vorig seizoen hebben we dat gedaan na de thuiswedstrijd tegen Groot-Ammers, binnenkort doen we dat bij de thuiswedstrijd tegen Bergambacht. We kiezen aansprekende wedstrijden uit en Schoonhoven-Bergambacht is natuurlijk een wedstrijd die erg leeft.”

“Daarnaast hebben we per jaar een paar thema-avonden. Ook organiseren we elk jaar een darttoernooi en hebben we onze voetbalquiz. Die quiz houden we al zeven jaar. Dat is inmiddels ook een traditie geworden.” Tijdens de onlangs gehouden voetbalquiz zat de kantine van de club weer bomvol. “De club profiteert ook volop mee, want de baromzet is op zo’n avond top. We hadden afgelopen week honderd quizvragen onderverdeeld in allerlei categorieën, zoals WK, EK, maar ook onze eigen clubgeschiedenis komt aan bod.” Aan het begin van het seizoen veranderde het hoofdveld eenmalig in een combatterrein voor de jeugd. “We hebben een bedrijf ingehuurd voor lasergamen, op het veld hadden we allemaal obstakels neergezet. Dat was fantastisch natuurlijk. Die gasten hadden het geweldig naar hun zin.”

Regelmatig organiseert de supportersvereniging ook busreizen naar belangrijke uitwedstrijden. “Dat zullen we straks zeker gaan doen als we met het eerste in de nacompetitie komen”, verzekert De Bondt. De populariteit van de supportersvereniging is ook terug te zien aan het ledental: 350, die allemaal een tientje betalen. “Door dat lage bedrag is de toegankelijkheid groot”, zegt De Bondt.

“Het geld gebruiken we om een zanger of een discjockey te betalen of zoals vorig jaar het lasergamen. Maar er is altijd geld over en dan kijken we of de club kunnen ondersteunen in een uitgave die daarbij past. Zo hebben we nog niet zo lang geleden een bijdrage gedaan voor de nieuwe geluidsboxen in de kantine.” De Bondts tijd als voorzitter zit er bijna op, geeft hij aan. “Het is tijd voor een nieuwe generatie. De jeugd moet zelf bepalen wat zij leuk vinden om te organiseren.”

Klik op VV Schoonhoven voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VV Schoonhoven voor meer informatie over de club.

Spirit prijst zich gelukkig met tweehonderd sponsors

“Dat we de afgelopen tien jaar grote stappen hebben kunnen zetten met Spirit komt mede door de masale sponsoring”, zegt voorzitter Henk Lammertse, die trots is op de tweehonderd sponsors die zijn club rijk is. En het einde is nog niet in zicht.

De ontwikkeling van de sponsoring is vooral terug te zien aan het hoofdveld van de kanaries. Niet één maar twee rijen aan reclameborden omzomen het veld. En dat is niet alles. Op de hoek van het doel bij de entree van het sportpark staat sinds kort een fraai elektronisch scorebord. Als de JO15-2 van Spirit tegen JO15-1 van Schoonhoven speelt, laat het bord zien wat het allemaal in zijn mars heeft. Er is vuurwerk op beeld als er gescoord wordt (zes keer bij deze wedstrijd) en tussen de bedrijven door flitsen de bedrijfsnamen van trouwe sponsors langs.

“Ons nieuwste paradepaardje”, zegt voorzitter Lammertse. “Het bord is best een behoorlijke investering, maar we zijn naar sponsors gaan zoeken die interesse hadden. We hadden er snel tien gevonden, waardoor we het bord er binnen een paar jaar uit hebben.”

Spirit telt inmiddels tweehonderd bedrijven die op één of andere manier de club financieel steunen. Hoe belangrijk die sponsoring is laat Lammertse zien aan de hand van de inkomsten van zijn vereniging. “We hebben drie inkomenstromen die ongeveer gelijk zijn: contributie, kantineomzet en dus sponsoring.” Toen Lammertse twaalfeneenhalf jaar geleden aantrad als preses van de Ouderkerkse club was sponsoring lang niet zo’n serieuze zaak als nu. “Het hing er een beetje bij. Ten onrechte natuurlijk. Inmiddels weten we hoe belangrijk het voor Spirit is. Alle verbouwingen en investeringen die we hebben gedaan op het complex hadden we niet kunnen doen zonder die intensieve manier van sponsoring.”

“Er was in die tijd niet echt een beleid. We hebben als eerste doorgevoerd dat we onze inkopen doen bij onze sponsors. Het lijkt heel logisch, maar dat was het toen niet.” De goede uitstraling van de club is cruciaal, zegt Lammertse. “Spirit leeft in het dorp. Dat zien sponsors ook.”

Hij vertelt over één van de hoofdsponsors die zich spontaan meldde. “We kregen nieuwe buren en ik dacht dat het wel goed zou zijn om even langs te gaan want op zaterdag is er in de wijk regelmatig overlast vanwege de drukte op ons sportpark. Die meneer bleek een eigen bedrijf te hebben. Hij vond die reuring op zaterdag juist geweldig. Hij wilde graag ook sponsor worden.” Op het hoofdveld is nauwelijks meer plek voor een reclamebord. “Natuurlijk wel”, zegt Lammertse, die met zijn Spirit-team nooit verlegen zit om een creatieve blik. “Er kan nog een rij bij, al moet je wel eerst een investering doen voor het staalwerk.”

Spirit heeft andere plannen. “We zijn bezig om veld 2 te exploiteren als het veld van de vrouwen en meisjes. Daar zoeken we ook sponsors bij. Daar hebben we nog ruimte zat.” En dan is er nog het ‘heilige’ Spirit-tenue. Vier sponsors zijn er te vinden op het shirt en broekje. Lammertse denkt dat er nog wel plaats is voor twee meer. “Op het broekje links is nóg plek… weet je, genoeg ideeën. Alles staat en valt bij een actieve sponsorcommissie. Wij mogen ons gelukkig prijzen dat we die hebben.”

Klik op vv Spirit voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Spirit voor meer informatie over de club.

Bij Verburch is voorkomen beter dan genezen, aldus Wouter de Kok

Voorkomen is natuurlijk altijd beter dan genezen. Ook bij voetbalblessures. Maar als een speler dan toch een keer geblesseerd raakt, is goede behandeling van onmisbare waarde. Weet ook Wouter de Kok, als fysiotherapeut bij Verburch. “Met onze ervaring kunnen wij veel voor voetballers betekenen.”

En als er iemand is, die dat kan weten, dan is het de 44-jarige De Kok wel. Met zijn eigen praktijk in fysiotherapie, inclusief keurmerk, barst de inwoner van Poeldijk van de ervaring. “Ik ben er rond 2007 eigenlijk een beetje ingerold. Het begon in 1997 met het CIOS, toen werkte ik als bijbaantje in een sportschool bij twee fysio’s, raakte ik besmet en ging ik weer studeren.” Drie jaar na zijn afstuderen, begon de fysiotherapeut in 2010 voor zichzelf. Sinds 2015 zit hij voor Verburch op zijn vaste locatie aan de Arckelweg. Door aanwezigheid van de praktijk op het sportpark zelf, was een samenwerking onvermijdelijk, eentje waar de derdeklasser nadrukkelijk de vruchten van plukt. “Met onze ervaring door de jaren heen, kunnen we veel voor voetballers betekenen. We zijn nu met zes man, een echt topteam! Op die manier is er ook altijd een fysio aanwezig.”

Echografie
Mocht er dan onverhoopt toch iemand geblesseerd raken, ligt het stappenplan al klaar. “Ze komen eerst bij ons voor een diagnostiek, om te kijken wat er aan de hand is. Mocht het nodig zijn, volgt er dan aanvullend onderzoek. Middels echografie.” Vooral van dat laatste, maken De Kok en Laura Nederpel dankbaar en veelvuldig gebruik binnen hun praktijk. “Je merkte voorheen, als we alleen de testjes deden, dat er altijd een bepaalde foutmarge in zat. Dan wist je het nooit helemaal zeker. Om dat uit te kunnen sluiten, hebben we ons gespecialiseerd in echotherapie.” Waar dat voor zorgt? “Meer zekerheid! Op zo’n echo kun je fracturen en vocht zien, dus is het makkelijker om het letsel in te schatten. Deze manier van werken geeft de speler én trainer meer duidelijkheid. Door betere diagnostiek, kunnen we een goed en persoonsgericht plan van aanpak maken.” Waar hij dat eerder al voor andere clubs verzorgde, doet hij dat nu dus ook in samenwerking met Verburch. De fysiotherapeut licht de werksituatie nader toe. “Op maandagavond hebben we een inloopspreekuur voor de jeugd en de selectie. Spelers die ergens last van hebben kunnen langskomen én krijgen voorrang met inplannen.” Daarnaast sponsort De Kok de club een verzorger, maar dat is nog lang niet alles. “Aan het begin, tijdens en aan het einde van het seizoen, doen we verschillende conditietesten. Om blessures te kunnen voorkomen.” Heel gemakkelijk is dat overigens niet, vertelt hij lachend. “Zeker na de zomer, haha. Dan hebben ze allemaal goed vakantie gevierd…”

Monitoren
Toch proberen ze daar, samen met Verburch, stappen in te maken. “Het wordt steeds serieuzer en fanatieker, dat merk je. Ieder jaar begint dat weer opnieuw, het is moeilijk om de periodisering goed te krijgen. Hoe kun je een groep belastbaarder maken, zonder dat het spierblessures oplevert? Daar geven we advies in.” Want, zo weet De Kok uit zijn jarenlange ervaring. “Sporters balen als ze een blessure hebben, dus dat moet je zien te voorkomen. Dat heeft ook met een bepaalde levensstijl te maken.” Maar de aanhouder wint. “Ik denk dat het uiteindelijk wel gaat lukken. Je probeert ze toch iedere keer weer een stukje wijzer te maken. Veel factoren spelen daarbij natuurlijk een rol: leeftijd, stress, werk, voeding. Noem maar op. Ook het biertje op vrijdagavond, heeft een negatieve invloed op je herstel. En toch doet iedere speler dezelfde training…” Vooral dat laatste, vindt De Kok meer dan interessant. “Hoe komt die trainingsprikkel aan? Dat zou je eigenlijk willen monitoren. Of dat reëel is bij een derdeklasser? Misschien ben ik daar iets te fanatiek in.” Of toch niet. “Er wordt wel degelijk over gesproken. Camera’s, een volgsysteem en apparatuur om alles te kunnen meten. Grote kans dat het gaat gebeuren!” Tot tevredenheid van hem, natuurlijk. “Het is ook voor die jongens een soort stok achter de deur; ik word straks weer getest, dan moet ik wel fit uit de zomer komen.” Wat dat betreft kunnen ze bij Verburch aan de bak. “Als wij daar een rol in kunnen spelen, is dat toch top?”

Klik op vv Verburch voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Verburch voor meer informatie over de club.

De jeugd heeft de toekomst bij FC ‘s Gravenzande

Zoveel mogelijk eigen jongens van het dorp opleiden. Dat is wat ze bij FC ‘s Gravenzande proberen te doen. Maar om dat voor elkaar te krijgen, moet je wel een plan hebben, weet ook Ron van Meerten, werkzaam als Technisch Manager en Hoofd Jeugdopleiding bij de club. “We proberen kinderen continu te triggeren.”

Door middel van trainen, een hoger niveau halen. Het klinkt heel simpel, maar dat is het natuurlijk niet. Want bij alles wat ze in ‘s Gravenzande doen, zit er een idee achter. “We zijn nu een aantal seizoenen met de jongste jeugd, bezig met het mixen van de teams. Dus niet alleen de beste spelers bij elkaar, maar drie keer in het seizoen een ander team. Zo verzinnen we steeds weer wat nieuws.” Het doel? “Kinderen zijn op die manier minder op elkaar ingespeeld en moeten dus vaker schakelen en zelf dingen oplossen. Zo raken ze meer betrokken met elkaar.”

Triggeren
Want, zo is de 59-jarige Van Meerten, die fulltime in dienst is bij FC ‘s Gravenzande, van mening: “Bij ontwikkelen is het belangrijk om de grenzen op te zoeken. Spelers uit te dagen. Dat doen we bijvoorbeeld door steeds in andere samenstellingen te spelen.” Maar ook door in blokken te trainen en leeftijdsgroepen door elkaar heen te mixen. “Specifiek en gericht trainen, op techniek of op basis van thema’s en spelprincipes. Trainers wisselen ook door, zodat die net zo goed moeten schakelen. Iedere leeftijd vraagt toch weer wat anders.” Hoe die verdeling in zijn werk gaat? Van Meerten legt het uit. “Spelers van negen, tien en elf zitten bij elkaar. Vaak zes groepjes van acht, gebaseerd op biologische leeftijd, techniek of fysieke kracht. Dan is het altijd mooi om te zien, hoe ze zich tot elkaar verhouden.” Een belangrijk aspect van opleiden, vindt hij. “Kinderen continu triggeren, in hun ontwikkeling. Als ze altijd alleen maar ingedeeld worden op geboortedatum, missen ze een stukje mentale ontwikkeling. Op maandag trainen ze nu allemaal met elkaar, daar worden ze betere spelers door.”

Flexibele omgeving
Met uiteindelijk het idee, om daar later in de jeugdopleiding de vruchten van te kunnen plukken. “Daar creëren we met onze O23, de JO18 en ons tweede, een flexibele omgeving. Dat is uiteindelijk onze kweekvijver voor het eerste elftal.” En dat werkt. “Dit seizoen hebben al vier spelers van de JO18 hun debuut gemaakt!” Eens te meer, omdat er ook over deze manier van opleiden, nadrukkelijk is nagedacht. “Met drie verschillende teams, kun je spelers wegzetten op basis van hun niveau én ontwikkeling. Zo maak je de stap naar het eerste, uiteindelijk ook kleiner. Onze missie is om daar, met zoveel mogelijk eigen jongens te spelen. Laatst stonden er negen of tien zelfs in de basis!” Dat gaat dus goed, maar makkelijk is het niet, beseft Van Meerten. “Het niveau vasthouden, is moeilijk. Ook het vinden van de juiste trainers, is lastig. Dat blijft een dingetje.” Zaak om ook daar, dus veel aandacht aan te besteden. “Die proberen we met cursussen, nu ook zelf op te leiden. Dat gaat eigenlijk hetzelfde als met spelers, daarmee moet je van onderaf beginnen.  Ze uitdagen, buiten hun comfortzone.”

Lijn bewaken
Bijvoorbeeld door ze dus van teams te laten wisselen. “Met dat plan zijn we bij de onderbouw nu een seizoen of vier druk bezig, maar om echt resultaat te kunnen zien, heb je toch wel zes jaar nodig.” Desondanks ziet Van Meert de eerste contouren langzaam zichtbaar worden. “De jongste teams spelen nu bijna allemaal in de hoofdklasse. De JO13 is een sterke lichting en bestaat uit heel veel eigen jongens, dat is alvast een goed teken.” Het doet hem als Technisch Manager en Hoofd Jeugdopleiding, een combinatie die hij sinds 2013 fulltime invult voor de club, natuurlijk goed. “Het voordeel is dat je zicht hebt op de hele lijn en goed kunt bewaken waar we mee bezig zijn. Ook om te zorgen dat bepaalde spelers niet te snel afvallen. Het gevaar is, dat je bezig bent om je eigen vlees te keuren. Maar gelukkig zijn er genoeg andere mensen die daar ook zicht op houden.” Als trainer van de JO8 en jongen van de club, kan hij daar in ieder geval prima over meepraten. “Ieder kind wil je de kans bieden, om hun eigen niveau te halen. Daar gaat het uiteindelijk om.” En dat is, zoals eerder gezegd, voor iedere voetballer anders. “Jongens zijn hier op hun zesde begonnen én lopen nu op het hoofdveld, of in het vijfde. Dat is ook wel een beetje de familiaire omgeving waar we hier toch ook in zitten. Het blijft een warme vereniging.”

Randvoorwaarden
Wel eentje, waar ze natuurlijk ook graag willen presteren, vertelt Van Meerten. “We hebben met ons eerste elftal lange tijd in de eerste klasse gespeeld, kwamen met een toevalletje in de hoofdklasse terecht, maar hebben onze ambitie daardoor wel bijgesteld. Derde divisie is nu het uitgangspunt.” Al is dat laatste, eigenlijk niet het belangrijkste. “Als we er samen voor kunnen zorgen dat we het voetbalspelletje beter maken, komen de punten vanzelf.” Aan de randvoorwaarden zal het in ieder geval niet liggen. “Uiteindelijk steken we daar dan het liefste ons geld in. In de accommodatie, hartslagmeters, gps-trackers of een camerasysteem.  Als straks de verbouwing klaar is, hebben we een prachtig complex. Dat is ook FC ‘s Gravenzande. Een club waar alles goed geregeld is en prestatie met plezier samengaat.”

Inspiratie
Positieve ontwikkelingen dus, maar Van Meerten blijft op z’n hoede. “Het niveau zakt een klein beetje weg, daar moeten onze trainers keihard mee aan de slag. Corona heeft daar stiekem best wel veel invloed op gehad, dat merken we nu.” En dus is het individu, belangrijker dan ooit. “Het is hun ontwikkeling, niet de onze. Een speler gaat uiteindelijk naar het hoofdveld, een team niet. Dus als een speler moet worden doorgeschoven, doen we dat. Dan gaat het niet om het team dat het hoogste speelt. Maar een hoger niveau, betekent wel meer weerstand. Het blijft altijd zoeken naar dat stukje balans.” Spelers moeten dus nadrukkelijk het gevoel hebben, dat ze daadwerkelijk in beeld zijn. “Je moet ze een worst voor hangen en af en toe ook laten proeven. Als iemand van de JO18 meegaat met het eerste, komen ze vol verhalen terug. Dat moet een inspiratie zijn voor teamgenoten. Die moeten precies hetzelfde willen.”

Tegenslag
Met in feite vier selectieteams, moet er sprake zijn van een continue doorstroming aan spelers, vindt Van Meerten. “Het is eigenlijk een soort piramide, waar iedereen in door kan groeien. Op die manier kun je een mindere lichting, makkelijker opvangen.” Kortom, ook het plan bij de onderbouw, lijkt te werken. “Ik heb het gevoel, dat we er daardoor meer invloed op hebben. Dat JO18-spelers een basisplek kunnen veroveren bij het eerste, zegt wat dat betreft genoeg.” Een goede uitstraling, videoruimtes, mooie kleedkamers, alleen het grasveld is voorlopig onder de maat. Toch weigert Van Meerten stil te gaan zitten. “We zoeken altijd mensen, die ons beter kunnen maken. Uit een ander vakgebied of misschien wel het bedrijfsleven. Een andere insteek of specifieke kwaliteit, zoals bijvoorbeeld een performance coach.” En zoals met veel dingen in het leven, gaat ook het opleidingen van jeugdspelers, met vallen en opstaan. “Je moet ergens in die ontwikkeling, een tegenslag krijgen. Als alles voor de wind gaat, word je niet beter.” Misschien komt daar wel, zijn eigen fanatisme vandaan. “Een jeugdspeler die zijn debuut maakt, zorgt bij mij voor kippenvel en tranen in mijn ogen. Dan ben ik echt trots, dat is pure passie.” Kinderen zien groeien tot volwassenen en onderdeel zijn van iemands ontwikkeling, het levert Van Meerten een hoop plezier op. Net als het opleiden van jeugdtrainers tot aan de senioren. “Iemand die hier begon bij de F1, twintig jaar geleden, is nu hoofdtrainer. Dat is toch geweldig?” Of zoals hij het zelf mooi zegt: “We gaan geen Champions League spelen, maar houden ons gewoon aan het plan. Ook als het een keertje minder gaat…”

Klik op FC ‘s-Gravenzande voor de laatste artikelen over de club.
Klik op FC ‘s-Gravenzande voor meer informatie over de club.

Timo Kerstens voelt zich steeds meer thuis op zijn nieuwe positie bij RFC

Timo Kerstens schiet dit seizoen vanuit alle hoeken en standen raak namens RFC. De 21-jarige spits voelt zich steeds meer thuis op zijn nieuwe positie en begint meer te leven voor het maken van doelpunten. “Scoren is uiteindelijk je belangrijkste taak als spits.”

Kerstens moest aan het begin van het seizoen een lijstje invullen met persoonlijke doelen. Minstens vijftien keer scoren, schreef hij op. Dat aantal haalde hij al vlak na de jaarwisseling. Kerstens is op schot dit seizoen en draagt daarmee bij aan de uitstekende prestaties van zijn ploeg. “Het gaat heel lekker”, aldus de spits. “Het is fijn om het team te kunnen helpen met mijn goals.”

Kerstens is dit seizoen het eindstation bij het sterk presterende RFC, waar de eerste elftallen van de zaterdagtak en zondagtak zijn samengevoegd. Als jeugdspeler was hij nog een veelbelovende middenvelder en keek hij graag naar spelers als Wesley Sneijder en Andrès Iniesta, sinds dit seizoen staat hij in de punt van de aanval. “Vroeger kon ik enorm genieten van het geven van een steekpass, daar haalde ik mijn voldoening uit. De laatste jaren heb ik echter steeds meer de drive naar voren.”

Doelpunten maken hoort inmiddels tot zijn werk. “Ik zeg vaak voor de wedstrijden tegen mijn vader dat ik er één of twee ga scoren. Dat is uiteindelijk de belangrijkste taak van een spits. Als ik een wedstrijd geen doelpunt maak, dan baal ik echt. Dan vind ik namelijk dat ik mijn taak niet heb volbracht.”

Kerstens begon op vierjarige leeftijd met het meetrainen bij het team van zijn broer, die toen nog bij Good Luck speelde. Nadat die club in 2017 fuseerde met Veerse Boys, speelde de spits bij RFC. Al op vijftienjarige leeftijd maakte hij zijn debuut in het seniorenvoetbal, waardoor hij inmiddels al zes jaar meeloopt in het eerste team. “Of ik inmiddels tot de ervaren jongens hoor? Dat is een groot woord, maar je merkt dat de hiërarchie in het team de laatste jaren verdwenen is. Toen ik debuteerde, waren de oudere spelers echt de baas. Nu hebben we een jong team en is het niet meer zo dat je moet opkijken naar de oudere jongens. Het leeftijdsverschil tussen de spelers is kleiner geworden.”

De spits is dankzij zijn goals het uithangbord van RFC. Misschien schiet Kerstens zichzelf wel in de kijker van een andere club. “Dit is een bepaald moment, je hoeft niet heel veel verstand van voetbal te hebben om dat door te hebben”, zei SC Heerenveen-doelman Andries Noppert afgelopen winter nog nadat hij verrassend genoeg het doel van het Nederlands elftal verdedigde. Ook Kerstens heeft de interesse van diverse clubs uit de regio gewekt. “Je hoort steeds vaker dat er interesse is. Dat is heel leuk, maar nu houd ik me daar niet mee bezig.”

Promoveren met RFC is dit seizoen het grootste doel. “Uiteindelijk hoop ik ooit in de derde klasse te spelen. Ik ben ervan overtuigd dat we dat met de club aan moeten kunnen. Ik zou het fantastisch vinden om met de club het hoogst haalbare te bereiken. Ik denk dat ik er zelf ook klaar voor ben.”

Klik op RFC voor de laatste artikelen over de club.
Klik op RFC voor meer informatie over de club.

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.