Home Blog Pagina 205

Terugkeer naar IJzendijke bevalt Jeffrey van Acker meer dan prima

IJZENDIJKE – Op zijn zeventiende debuteerde hij in het eerste elftal van v.v. IJzendijke. Speelde nog voor v.v. Hoofdplaat en trok toen de grens over om in België te gaan spelen. Deze zomer keerde hij terug op het oude nest om de gloednieuwe derdeklasser van de broodnodige ervaring te voorzien.

“Ik heb in België bij Watervliet gespeeld en de afgelopen zes seizoenen voor St. Laureins in de tweede provinciale. Toen ik de vraag kreeg of ik interesse had terug te keren bij IJzendijke. Ik had het op een gegeven moment wel gezien in België en wilde graag wat dichterbij mijn eigen bedrijf gaan spelen. Dus IJzendijke was een prima uitdaging.”

Van Acker heeft een druk eigen hoveniersbedrijf en is dus dagelijks flink fysiek in de weer. “Dan is het heerlijk om op het voetbalveld een stuk energie kwijt te kunnen en te ontspannen. Er zitten een aantal gasten in de selectie die waarmee ik in de jeugd zelf nog heb gevoetbald zoals Colin Fenijn en ook Stefan Buijsse die terug is gekomen vanuit Goes. Voor de rest hebben we een grote groep jonge spelers en dat is heerlijk om mee te voetballen. Het is ook wel een mooie rol voor mij om die van tips en tricks te voorzien en mijn ervaring over te dragen”, zegt de 31-jarige aanvaller.

Het coachen van medespelers en zichzelf laten gelden op het veld is voor de fysieke Van Acker iets wat hem wel ligt. “Het is fijn om weer terug te zijn op de Zeeuwse velden. België was mooi en ik heb er een mooie tijd gehad, maar dit was het juiste moment op meerdere vlakken. Het is heerlijk om met een aantal oude bekende en die jonge honden op het veld te staan en te proberen om dit seizoen in de derde klasse te laten zien wat we in ons mars hebben. Want ik ben van mening dat we met deze groep misschien wel meer moeten kunnen dan puur spelen voor handhaving.”

Al is volgens Van Acker, die door trainer David Almekinders voornamelijk als diepste spits of op ‘tien’ wordt gebruikt, handhaven wel de allereerste prioriteit. “Het spel in België is veel fysieker dan hier in Nederland. En hoe hoger je speelt hoe meer er gevoetbald wordt door de elftallen. In onze selectie hebben we ook veel technisch en voetballend vermogen, dus denk ik absoluut dat we zeker de nodige punten gaan pakken. Dat zag je wel toen we thuis met 4-1 wonnen van GPC Vlissingen. Dat is toch ook geen verkeerde ploeg. Dus ik zie het zeker wel met vertrouwen tegemoet.”

Voor de aanvaller is het doel vooral om aanspeelpunt te zijn als spits of om de lijnen uit te zetten en de steekpasses te geven op ‘tien’.  “Beide rollen kan ik prima invullen, maar mijn eigen voorkeur ligt vooral in de spits. Want het gevoel van scoren is nog altijd het allermooiste wat er is. Al focus ik me tegenwoordig niet meer zo puur op het scoren dan ik vroeger deed. Van een mooie assist kan ik ook vol van genieten. Toch durf ik mezelf wel een bepaalde druk op te leggen, want als ik dit seizoen geen vijftien goals maak dan ben niet tevreden. Dus we moeten aan de bak haha.”

Klik op IJzendijke voor de laatste artikelen over de club.
Klik op IJzendijke voor meer informatie over de club.

Giovanni de Pooter al elf jaar elftalleider Spui na dolletje in kantine

SPUI – Het was een dolletje in de kantine van v.v. Spui, waar Giovanni de Pooter in 2013 zei dat hij wel elftalleider wilde worden bij het eerste. Een week later zat hij in de bestuurskamer waar hij door trainersduo Marc de Kunder en Henk Koekkoek was uitgenodigd voor een ‘sollicitatiegesprek’. Inmiddels is De Pooter aan zijn twaalfde seizoen begonnen…

“Dat was inderdaad wel bijzonder. Ik zat met vrienden wat te dollen in de kantine en blijkbaar was men dat ter ore gekomen. Ik moest daarna in de bestuurskamer bij Marc en Henk komen, hadden een leuk gesprek en vanaf dat moment was ik elftalleider. Ik was toen negentien jaar jong, moest alles op dat vlak nog ontdekken maar tot op heden bevalt die rol me nog altijd enorm goed.”

De Pooter woont zelf ook op Spui en is meer dan regelmatig op het sportcomplex van de zaterdag vierdeklasser te vinden. Om bij de trainingen te kijken, de rol van elftalleider te vervullen of te helpen bij het verrichten van verschillende klusjes. “Een leven zonder Spui kan ik me eigenlijk ook totaal niet voorstellen. Mijn vader was hier altijd leider en misschien heb ik onbewust wel heel veel dingen van hem overgenomen. Ik regel nu het digitale wedstrijdformulier, zorg dat alle materialen aanwezig zijn en dat de shirt voor de spelers keurig ophangen in de kleedkamer. Misschien overdreven voor een vierdeklasser, maar ik vind het zelf wel wat hebben…”

Hoewel De Pooter op jong leeftijd te maken kreeg met een knieblessure, bleek Giovanni al snel door te hebben dat een rol aan de zijkant binnen het voetbal beter bij hem paste dan een rol óp het voetbalveld. “Ik vond voetbal leuk, maar om het zelf te beoefenen was ik niet het grootste talent. Zo realistisch was ik wel en daardoor vond ik het ook leuker om dingen te regelen en organiseren dan om met voetbalschoenen aan over het veld te rennen. Bij Spui ben ik ook actief betrokken bij de organisatie van allerlei festiviteiten en activiteiten op de club. Dat vind ik ook leuker om te doen en je merkt dat het door velen wordt gewaardeerd.”

In de twaalf seizoenen dat hij nu elftalleider is heeft de dertigjarige De Pooter met Marc de Kunder, Jean Pierre Hubregsen, Arno Verlinde, Peter Verkouteren (interim), weer Marc de Kunder en nu Steve Kesteleijn verschillende hoofdtrainers meegemaakt. De invulling van zijn leidersrol was bij allemaal dezelfde. “Daarbij is Henk Koekkoek als assistent van Marc en nu Steve een stabiele factor binnen de staf. Dat is wel erg leuk en het plezier in hetgeen ik doe is door de jaren heen nooit veranderd. Het is mooi om onderdeel uit te maken van een groepsproces en dat gaat met winnen en verliezen. Zelf baal ik ook altijd als we niet winnen natuurlijk, maar dat hoort bij het voetbal.”

Sportief gezien zit wist Spui zich vorig seizoen nipt te redden en degradatie te ontlopen. “Als ons dat dit seizoen in die versterkte vierde klasse opnieuw lukt, dan hebben we het fantastisch gedaan met z’n allen. En gezien de groep die we hebben moet dat ook wel mogelijk kunnen zijn denk ik.”

Waar zijn rol als elftalleider met een dolletje begon, daar was zijn toetreding tot het hoofdbestuur bij Spui een heel bewuste. “Zeven jaar ben ik nu algemeen bestuurslid, mede ook omdat ik het belangrijk vind om iets actiefs voor de vereniging te kunnen betekenen. Vanuit die hoedanigheid ben ik verantwoordelijk voor verschillende randactiviteiten die ook zorgen voor de leefbaarheid op Spui en bij de club. Dat zijn dingen die ik leuk vind en die me energie geven.”

Klik op VV Spui voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VV Spui voor meer informatie over de club.

Ruben Deij mikt met SV Oostburg op een stek bovenin middenmoot

OOSTBURG – Tot de studietijd speelde Ruben Deij (34) bij SV Oostburg, maar besloot toen over te stappen naar v.v. Groede, waar hij in tien seizoenen prachtige momenten meemaakte. Tussendoor combineerde bij het voetballen ook nog met een rol als verzorger bij HSV Hoek. Inmiddels speelt hij weer bij SV Oostburg en mikt met zijn ploeg op een stek bovenin de middenmoot.

“De periode bij Groede was voor mij als voetballer echt uniek. Met de bekerwedstrijd tegen ASWH als absoluut hoogtepunt. Het hele dorp was in rep en roer en het was een ongekende happening. Daarnaast natuurlijk ook die onverwachte promotie toen we IJzendijke versloegen. Nadat we ‘per ongeluk’ zowat een periode hadden gepakt. De saamhorigheid en het plezier daar zowel binnen als buiten het veld, daarin is Groede uniek te noemen.”

Een aantal jaar combineerde Deij, die werkt als zelfstandig fysiotherapeut, het voetballen bij Groede op zondag met een rol als verzorger bij derde divisionist HSV Hoek. “Ook dat was natuurlijk een onvergetelijke periode. Daarin heb ik echt prachtige dingen meegemaakt en veel geleerd. Elke training was ik aanwezig, zeven jaar lang. Als je dan ziet hoe spelers bepaalde zaken oplossen in het veld, de scherpte op trainingen ook. Daar neem je altijd wel dingen van mee als je zelf voetbalt. Het is een levendige club en nooit saai. Alleen werd het met mijn werk steeds drukker, ben ik vader geworden en was het niet langer meer te combineren. Ik stond zeven dagen per week op het voetbalveld en dat wilde ik niet langer.”

Wat hij wel wilde, dat was afsluiten bij de club waar hij begon met voetballen, Oostburg dus. Vier seizoenen is hij daar nu weer actief en stapte mee van over van het zondag naar het zaterdagvoetbal in de vierde klasse. “Zelf voetballen is nog altijd het mooiste wat er is, want dat balletje aan de voet hebben en heerlijk op het veld staan, ook al is het op een wat lager niveau, is vele malen lekkerder dan als verzorger op het hoogste niveau toekijken.”

Bij SV Oostburg maakte hij voetballend onder Fabian Wilson een mooie periode mee die ze nu onder Patrick Boute willen continueren. “Er zijn wat spelers gestopt, maar hebben op het laatst in Arjen Versluijs toch nog ervaring aan de selectie kunnen toevoegen. Daardoor hebben we nu een goede mix van jonge gasten en wat ervaren spelers. Daarmee moeten we denk ik voldoende in ons mars hebben om een stabiele middenmoter te kunnen zijn. En het liefst dan nog bovenin die middenmoot te kunnen spelen. De vierde klasse is door die versterkte degradatieregeling wel flink sterker geworden. De schifting is nu wel gemaakt en de teams zijn veel meer aan elkaar gewaagd. Toch denk ik dat we er absoluut in moeten kunnen slagen om minimaal drie ploegen onder ons te houden.”

Deij speelt als controleur op het middenveld, een rol die hem uitstekend bevalt. “Ik heb centraal achterin gespeeld en kaan daar ook prima uit de voeten, maar dit is wel een mooie plek. Ik heb het naar mijn zin en ben fit. Zo lang ik het fysiek kan volhouden en volgens de trainer van waarde ben voor het elftal, dan wil ik zéker blijven voetballen. Ik heb ook een Uefa-C diploma, maar dat is pas iets voor later. Ik heb ooit wel eens dichtbij een rol als hoofdtrainer gestaan maar de keus viel uiteindelijk op iemand anders. Dus nu richt ik me op SV Oostburg en wil ik proberen om als voetballer nog zoveel mogelijk wedstrijden te spelen.”

Klik op SV Oostburg voor de laatste artikelen over de club.
Klik op SV Oostburg voor meer informatie over de club.

Handhaving is ook dit seizoen voor Stijn de Kock en Hontenisse weer doel

KLOOSTERZANDE – Vanuit de JO19 stroomde Stijn de Kock vijf jaar geleden vrij geruisloos door naar de senioren bij v.v. Hontenisse. Daar is de pijlsnelle onlangs begonnen aan zijn vijfde seizoen in het eerste elftal, de meeste momenten daarvan ook als basisspeler. Met de zondag derdeklasser gaat hij dit seizoen opnieuw voor handhaving.

“Dat is wel onze voornaamste doelstelling. Vorig jaar dacht iedereen dat we het enorm lastig zouden krijgen en dan hebben we het geweldig gedaan. Ten opzichte van toen hebben we nu wel een aantal wijzigingen ondergaan in de selectie. Een aantal oudere spelers zijn gestopt en enkele spelers vanuit de JO19 zijn aan de selectie toegevoegd. Jammer genoeg hebben we wel te maken met een reeks blessuregevallen, waarvan een aantal langdurig afwezigen. Dat heeft, zeker in een selectie zoals die van ons, wel invloed op de resultaten helaas.”

Want de start van de blauwhemden was met twee nederlagen niet zoals men had gehoopt. Maar toch is De Kock, die zowel als linksbuiten of linksback goed uit de voeten kan, hoopvol over het restant van de competitie. “Het allerbelangrijkste is dat we ons veilig spelen. Daar gaan we hard ons best voor moeten doen, want deze klasse is door de versterkte degradatieregeling ten opzichte van vorig seizoen nóg wat sterker geworden. Het wordt dus geen makkelijke klus, maar gezien de kwaliteiten die we in ons elftal hebben, is het zeker realistisch.”

Per wedstrijd wordt er door de staf gekeken op welke positie de 23-jarige linkspoot zichzelf terugziet op het wedstrijdformulier. “Mij maakt het in principe niet uit waar ik speel, al heb ik als ik de keuze moet maken wel een voorkeur voor de rol als linksbuiten. Mijn snelheid en mijn inzet zijn denk ik twee voorname pluspunten en met name als aanvaller kan ik die in mijn ogen het beste benutten. Belangrijkste factor voor mij is dat ik speel én dat ik ook van waarde kan zijn voor het team. Met assists of eventueel met doelpunten, want scoren is toch nog altijd een lekker gevoel.”

De Kock, die technisch ook aardig onderlegd is, weet ook heel goed welke facetten in zijn spel nog wel zouden kunnen verbeteren. “Dat zijn zonder twijfel het inbouwen van een stukje rust in mijn spel en soms op beslissende momenten net wat meer overzicht bewaren, terwijl ook de pasnauwkeurigheid beter kan. Er zijn dus zeker nog voldoende punten om als voetballer te verbeteren.”

Dat er bij de Klooriaan een grote drive in zit om samen met zijn ploeggenoten door te ontwikkelen als spelers, dat valt ook te zien aan het feit dat ze vanuit studiestad Breda op dinsdagen naar Sportpark ’t Prinsebos terugkomen om te trainen.

“Dat doen we inderdaad. Het is toch fijn om met je eigen ploeg te kunnen trainen. Daarbij ben ik op vrijdagavond sowieso altijd hier om te trainen en dat vind ik wel prettig. Wat dat betreft is het voetballen op zondagen voor mij nog wel ideaal. Dan kan ik mijn studie werktuigbouwkunde in Breda, een weekendbaantje op zaterdag én voetballen op zondag perfect combineren. We spelen bovendien in deze klasse nog de nodige derby’s tegen HVV’24, Steen en Clinge. Ook dat zijn altijd weer duels om naar uit te kijken.”

Klik op VV Hontenisse voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VV Hontenisse voor meer informatie over de club.

‘Op die leeftijd kun je grote stappen maken’

0

Hij is dan wel geen jeugdcoördinator meer, maar samen met een aantal enthousiaste mensen is Ronald Klapwijk bij VVR nog altijd druk bezig met het ontwikkelen van de eigen jeugd. En dus wordt er sinds kort, mede op zijn initiatief, extra techniektraining gegeven aan de onderbouw. Puur gericht op de toekomst. “Als we ze breed kunnen ontwikkelen, houden we in de bovenbouw meer spelers over die voetballen heel leuk blijven vinden.”

Want precies dat, is de bedoeling, vertelt de huidige trainer van de JO13. “Hoe meer spelers we overhouden, hoe meer aanwas we straks hebben voor onze selectieteams bij de senioren.” Maar daarvoor moet je dus onderin beginnen, weet de 50-jarige Klapwijk. “Ik heb me hard gemaakt voor extra techniektraining voor de O8 tot en met de O13. We zijn daar eigenlijk al anderhalf seizoen, via diverse pilots, mee bezig.” Een positief resultaat, leverde aan het begin van de zomer, een overeenkomst met Voetbalschool TIC uit Roosendaal op. “TIC komt nu iedere maandag en donderdag training geven aan onze gehele onderbouw.”

Basistechniek
Maar ook aan de vele actieve ouders, wordt op deze manier gedacht. “TIC maakt de trainingen in een zesweeks programma, levert de uitgewerkte oefeningen aan in de groepsapp en onze eigen jeugdtrainers bereiden ze voor en zetten het uit. Zo volgen we het principe van ‘train de trainer’.” Onder leiding van TIC-trainer Quinten Jansen, legt Klapwijk uit. “De competitieteams worden ingedeeld op basis van skills, techniek en kracht. Zo gaat ieder kind op zijn of haar eigen niveau aan de slag.” Van laddertjes en slalommen, tot één tegen één. “De groepen draaien door en de trainers blijven vast bij hun stationnetje staan. Zes verschillende oefeningen in totaal.” Voor flink wat kinderen. “Op maandag hebben we twee blokken van een uur, met 70 jeugdspelers in de leeftijd van O8 tot en met O11. Donderdag duurt de training anderhalf uur en komen er vanuit de O13-categorie zo’n 60 kids.” Ter vervanging van één reguliere teamtraining, vertelt hij. “Daarmee hopen we de basistechniek en coördinatie, op een beter niveau te krijgen.” Oftewel, de onderbouw opleiden over de gehele breedte. “Dat is eigenlijk het belangrijkste argument voor de club geweest om groen licht te geven. En daarbij het ‘train de trainer’ aspect. Als hun niveau ook omhoog gaat, worden spelers vanzelf beter. Dat is een wisselwerking.”

Uniek
De eerste reacties zijn zeer positief, merkt de inwoner van Rijsbergen. “De kinderen zijn super enthousiast, net als de trainers en ouders.” Ondanks dat menigeen voor de vakantie nog sceptisch was. “Toen we het vertelden, vonden sommigen het te ambitieus, voor een dorpsclubje.” Dat blijkt echter dus niet zo te zijn. “We hebben het programma voor een heel seizoen vastgelegd, 30 weken, tot de zomerstop. Met een optie voor nog een jaar. Iedere zes weken evalueren we met TIC.” Een bewuste keuze. “In deze leeftijdscategorie, van de O8 tot en met de O13, kun je echt nog grote stappen maken als het gaat om techniek en coördinatie.” Klapwijk heeft er dan ook vertrouwen in. “Ik heb zelf ervaring met de inzet van een techniektrainer op teamniveau, en heb gezien wat het oplevert binnen een half jaar. Maar ook qua begeleiding van jeugdtrainers. Die kunnen op deze manier alleen maar beter worden. Dit beleid is voor een club als VVR behoorlijk uniek.” Toch is en blijft het een plan van de lange adem. “Eigenlijk kun je pas over een aantal jaar echt zien wat het heeft opgeleverd.”

Klik op VVR voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VVR voor meer informatie over de club.

Spirit op 2e plaats na winst op De Zwerver: 1-0

0

Spirit heeft de spanning weer terug gebracht in de 3e klasse J. In een super spannende topper tegen koploper De Zwerver werd met 1-0 gewonnen. De enige treffer werd halverwege de 1e helft gescoord door Ruben Slooff.

Trainer Wout Ooms moest ten opzichte van de laatste weken een aantal aanpassingen aanbrengen aan de startopstelling. Anton de Koning was afwezig. Daardoor schoof Ricardo Noordegraaf naar de backpositie en startte Tim de Vaal (voor het eerst sinds 15 mei 2023 na een lange blessure) weer vanaf het eerste fluitsignaal. Ook de andere backpositie was vacant. Thijs Loeve is vorige week geblesseerd geraakt in de uitwedstrijd tegen Streefkerk. Gevreesd wordt voor een meniscus blessure. De aankomende tijd zal worden bekeken hoe ernstig het is. Quido Cretz maakte daardoor zijn competitiedebuut in de basis van Spirit 1. Ruim 10 jaar geleden ‘scoorde’ de jonge speler al eens bij ‘het grote’ Spirit. Hij mocht toen als Pupil van de Week de aftrap verzorgen bij de wedstrijd Spirit-Pernis (3-1).

Spirit startte goed en kreeg al in de eerste minuut een levensgrote kans. Ruben Slooff kwam op en kreeg de bal bij Daniël van der Zwan, die vervolgens aflegde op Levi de Jong. In een moeilijke draai schoot de spits net naast.

Daarna nam De Zwerver het initiatief over en creëerde een aantal goede mogelijkheden. Spirit oogde in die periode nerveus. Het zocht opportunistisch de lange bal met de hoop dat de aanvallers de druk wat weg konden nemen. Af en toe lukte het om gevaar te stichten voor het doel van De Zwerver. Het in grote getalen opgekomen publiek veerde op na een hoogstandje van Kevin de Redelijkheid. Met kunst en vliegwerk kreeg hij het voor elkaar om 3 tegenstanders van hem af te slaan en voor te zetten op Levi de Jong. De spits kopte net naast. De hoofdrolspeler van deze aanval zag even later zijn schot rakelings langs de verkeerde kant van de paal gaan.

Daarna was het weer de beurt van de bezoekers. Sean Luthart moest redding brengen en zag even later tot zijn opluchting dat een leep balletje op het dak van zijn doel belandde.

Toch kwam Spirit op 1-0. In een razendsnelle omschakeling wist Ruben Slooff de bal mee te krijgen en schoof hij koelbloedig de bal in de lange hoek.

Het antwoord van De Zwerver leek snel te komen, maar de uitbraak werd door de Ouderkerkse doelman tot corner verwerkt. Ook Ruben Slooff zag een poging van hem via de keeper naast het doel gaan.

De start van de 2e helft was voor Spirit. Daniël van der Zwan strandde op de keeper en na een opgezette aanval van diezelfde Daniël van der Zwan en Levi de Jong had Kevin de Redelijkheid iets te veel tijd nodig voor een gevaarlijker vervolg. Zijn inzet smoorde in de Kinderdijkse defensie. De buitenspeler zorgde even later voor meer gevaar, maar zag zijn venijnig schot over het doel gaan.

Na een uur spelen namen de bezoekers de regie over. Een kopbal en een schot gingen over het doel. Spirit werd op eigen helft gedreven. Sporadisch kwam Spirit er even uit maar wist voorin geen vuist te maken. De Zwerver liet voetballend zien dat zij niet voor niets de koploper waren. Ze wisten continue de vrije man te vinden en op die manier de weg in te slaan richting het Ouderkerkse doel. Zonder echt spectaculaire reddingen moest de doelman van Spirit wel in actie komen bij een kopbal en een schietkans.

De gelijkmaker kwam uiteindelijk niet. Spirit hield verdedigend stand en bezorgde daarmee De Zwerver zijn eerste competitienederlaag. Spirit nadert de koploper nu op 2 punten en staat nu (op doelsaldo) op de 2e plaats. Drechtstreek, dat niet in actie kwam, staat nu 3e.

Onderin is ook de spanning opgelopen. De 3 ploegen die onderin stonden wonnen dit weekend. LMO pakte de 3 punten op bezoek bij Rijsoord (0-2), FC IJsselmonde won thuis met 1-0 van Slikkerveer en Groote Lindt won met 3-5 op bezoek bij buurman ZBC’97. LMO blijft nog wel de rode lantaarn dragen, maar ziet de verschillen klein worden. Het verschil tussen de nummer laatst (LMO) en de nummer 7, Rijsoord, is slechts 3 punten.

Volgende week neemt Spirit het in Ouderkerk op tegen FC IJsselmonde.

Klik op VV Spirit voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VV Spirit voor meer informatie over de club.

Snelle hattrick helpt RVVH langs Halsteren

RIDDERKERK – Een gretig RVVH behaalde deze zaterdagmiddag een duidelijke en grote overwinning op rode lantaarndrager Halsteren. Het werd aan de eigen Sportlaan uiteindelijk 5-0.

Daar zag het in de eerste helft eigenlijk niet naar uit. RVVH heerste in de wedstrijd en speelde een puike wedstrijd waarin bovendien veel kansen werden gecreëerd maar helaas ook gemist. En dan ging er bijna die bekende voetbalwet op, als je zelf niet scoort, scoort de tegenstander. Tegen de rust moest keeper Tim Elkhuizen vol aan de bak bij een inzet van Melvin de Leeuw uit de draai. Hij redde fantastisch anders was de ruststand 0-1 geweest, waar het nu 0-0 bleef.

Na de rust met twee wissels aan Ridderkerkse zijde ging RVVH door met wat ze voor de rust deden. Met goed voetbal werd Halsteren teruggedrongen en onder de voet gelopen. Eén groot verschil, nu werd er wel gescoord en hoe? Het begon met een fantastisch gemikte en van grote afstand (ongeveer 35 meter) geschoten bal van Romano Niamut die klem onder de lat binnen sloeg, 1-0. Nauwelijks een minuut later scoorde Brandon Nooitmeer na een vloeiende combinatie door het centrum, 2-0. Op het uur kopte Nooitmeer een cornerbal van de rechterkant binnen, 3-0. Weer twee minuten later voltooide Nooitmeer zijn zuivere hattrick binnen tien minuten door de 4-0 binnen te schuiven na weer een vloeiende combinatie door het centrum van de Brabanders. Kort hierna moest Halsteren ook nog eens met tien man verder na een onbezonnen harde charge van Thomas van der Spek. RVVH rook nog meer bloed en Guytano dos Santos knalde met een venijnige schuiver de 5-0 op de borden. Het halve dozijn had ook nog vol gekund als Luis Baldeh Baldeh niet de toegekende penalty, na een handsbal van de gasten, op de lat had geschoten. Daardoor bleef het bij deze uitstekende 5-0 overwinning omdat er in de slotfase van de al lang gespeelde wedstrijd niets noemenswaardig meer gebeurde. RVVH tankte vertrouwen met deze zege na een wedstrijd die vanaf het begin tot het eind werd gedomineerd en waarin goed was gevoetbald.

RVVH – Halsteren 5-0 (0-0)

52. Niamut 1-0
54. Nooitmeer 2-0
60. Nooitmeer 3-0
62. Nooitmeer 4-0
71. Dos Santos 5-0

Scheidsrechter Y. Kuipers gaf een gele kaart aan Castenmiller (Halsteren) en El Mahjoubi (RVVH). Van der Spek (Halsteren) zag de rode kaart in de 66e minuut.

Opstelling RVVH:
Elkhuizen, Dijkgraaf (46. Proost), Eggers, Niamut, Dragon (78. El Mahjoubi), Blaak (46. De Witte), Merencia, Dos Santos, Rahli (68. Moreno), Nooitmeer (72. Lopes Martins da Veiga) en Baldeh Baldeh.

Klik op RVVH voor de laatste artikelen over de club.
Klik op RVVH voor meer informatie over de club.

S.V. Capelle verliest thuis van RWB: 2-3

S.V. Capelle speelde zaterdag op het eigen Mandemakers Sportpark tegen RWB.

In de openingsfase kwam Tygo de Jong vrij voor het RWB doel, maar zijn inzet en de kopbal van Ferry Caron uit de afvallende bal werden gepakt door de RWB doelman. Kort hierna kwamen de bezoekers op voorsprong: S.V. Capelle leed balverlies, RWB schakelde om en Djay Kogels schoot RWB naar de 0-1. Hierna nog een schietkans voor RWB, waarbij het schot werd gepakt door Capelle keeper Manello Donders. Aan de andere kant van het veld een gevaarlijk schot van Ricardo Donders, maar de RWB doelman stond een gelijkmaker van S.V. Capelle in de weg.

Na de hervatting volgde deze echter al wel snel: een vrije trap vanaf de linkerkant van Davey van Ark belandde met een stuit in de rechterhoek van het RWB doel: 1-1. In de 63e minuut volgde zelfs de voorsprong voor Capelle: een corner van Davey van Ark werd ingekopt door Jord Kemmeren en dus 2-1. Lang kon S.V. Capelle hiervan echter niet genieten: na een overtreding binnen de 16 meter van Capelle volgden een penalty voor RWB en Koen van Baardwijk schoot de stand weer gelijk: 2-2. Hierna nog een grote kans voor S.V. Capelle: na een mooie actie van Tygo de Jong belandde de bal bij Davey van Ark, die zijn inzet op de lijn geblokt zag worden. Het was echter RWB dat even later op voorsprong kwam. Bij Capelle werd aan een overtreding gedacht, maar de scheids liet doorspelen en uit de hieropvolgende voorzet werkte Jordy van der Klaauw de 2-3 binnen. In de slotfase ging S.V. Capelle nog op zoek naar de gelijkmaker, maar het bleef bij 2-3. Komende zaterdag gaat S.V. Capelle bij NEO’25 op bezoek.

Foto’s: MW fotografie

Klik hier voor de gepersonaliseerde clubpagina van SV Capelle

NSVV speelt weer gelijk

0

Deze middag stond de laatste wedstrijd van de eerste periode op het programma. De Jodan Boys uit Gouda, die vorig seizoen nog  4e divisie speelde was de tegenstander op het sportcomplex aan de Wilhelminastraat in Numansdorp. In theorie zou NSVV nog kanshebber zijn voor de periodetitel, maar dan moest Nieuwenhoorn met ruime cijfers verliezen, de wedstrijd tussen Spijkenisse en Nieuwlekkerland gelijk eindigen en NSVV moest daarbij zelf met ruime cijfers winnen. Een scenario waar eigenlijk niemand op rekende.

De wedstrijd begon direct met een levensgrote kans voor Davy Snijders. Vanaf de aftrap was hij het eindstation van een aanval die hem oog in oog met de doelman van De Jodan Boys bracht. De keeper voorkwam een vroege treffer van NSVV. Uit de tegenaanval gebeurde hetzelfde aan de andere kant. Ook Jarmo Hartgers bleek in een één op één situatie de baas.

Het bleek dat de kans voor Davy Snijders voor rust zo’n beetje het enige wapenfeit van NSVV was, op een enkele speldenprik na. De Jodan Boys domineerde op alle fronten en Jarmo Hartgers hield in die fase NSVV meerdere malen in de wedstrijd. Wonderwel kon NSVV gaan rusten met 0-0 en voor de 2e helft met een ander strijdplan komen.

In de 2e helft was er sprake van meer evenwicht tussen beide ploegen. In de 53e minuut tikte de keeper van De Jodan Boys een vrije trap van Jasper Huisman uit de hoek. Uit de daarop volgende hoekschop deed hij dat nog een keer op een kopbal van Quinton Burk. Enkele minuten later verdween een lob van Davy Snijders net naast het doel. Een eventueel doelpunt zou achteraf toch afgekeurd zijn wegens buitenspel. Ook De Jodan Boys bleven gevaarlijk, wat in de 58e minuut resulteerde in een 0-1. Een vrije trap in de buurt van de cornervlag werd door spits Rick Wils met het hoofd tot doelpunt gepromoveerd.

Het duurde tot de 67e minuut voor NSVV hierop een antwoord had. Een perfecte vrije trap van Jasper Huisman werd door Sander Backx tegen de touwen gekopt. De 1-1 leek de opmaat voor nog een beter resultaat voor NSVV. De Jodan Boys werden verder teruggedrongen en de 2-1 hing in de lucht.

In de 75e minuut kantelde de wedstrijd, toen Michael Ouwens bij een uitval van De Jodan Boys een tackle te laat inzette. Gevolg was een directe rode kaart. Vanaf dat moment was het voor NSVV alleen nog maar tegenhouden. Aan het einde van de wedstrijd was de veldbezetting weer in evenwicht toen ook een speler van De Jodan Boys met een 2e gele kaart kon inrukken. NSVV bleef keurig overeind en kon, mede met het oog op de slechte 1e helft, tevreden zijn met een punt.

Volgende week speelt NSVV uit tegen Oranje Wit, aanvang 15.00 uur.

 Opstelling NSVV:
Jarmo Hartgers, Michael Ouwens, Quinton Burk, Kjetil Mol, Rick Berghout (80e Fabian Korbijn), Sander Backx, Jeroen Voshart, Sven Moerland, Davy Snijders, Jasper Huisman, Finn Langerak (69e Peter Jan Cazander)

Ruststand: 0 – 0
Eindstand: 1 – 1

Geschreven door: vv NSVV
Foto gemaakt door: Cindy Vos

Klik op NSVV voor meer informatie over de club.
Klik op NSVV voor meer artikelen over de club.

RBC verliest van Orion in Bergen op Zoom

0

BERGEN OP ZOOM – De uitwijk naar Bergen op Zoom heeft RBC geen goed gedaan. De reeks van twee jaar ongeslagen zijn, werd er mee ten einde gebracht. Orion scoorde vanuit een hoekschop de winnende treffer. RBC was in de eerste helft dichtbij, maar kon in de tweede helft weinig potten breken om de defensie van Orion uit elkaar te drijven.

Bij RBC begon Sander Wirix in de basis ten faveure van Glaucio Ventura Tiagio. De rechtsback had nog wat last van de blessure die hij opliep tegen Groene Ster. Hij werd uit voorzorg aan de kant gehouden. Voor de rest waren het dezelfde spelers die aan de aftrap verschenen.

Op het sportpark van DOSKO beperkte Orion zich al snel tot verdedigen en probeerde vooral via counters gevaarlijk te worden. De club uit Nijmegen kwam er een aantal keer gemakkelijk doorheen, maar wist geen kansen te krijgen. RBC daarentegen wist met afstandsschoten van onder andere Gino Stolk en Jelte Pal gevaar te stichten. De grootste kans van de wedstrijd was voor Moustafa Mohammad. Hij werd vrij voor de keeper gezet, maar zag zijn inzet tegen de paal weer in het veld komen. De eerste helft kreeg nog wel een smetje. Aanvoerder Perry Bierkens moest eruit vanwege een liesblessure. “Het schoot er in een keer in,” zei Bierkens na afloop. Zijn plek werd ingenomen door Vincent van Hoof.

In de tweede helft wilde RBC snel een beslissing realiseren. Met snel aanvalsspel werd geprobeerd de verdedigingslinie kapot te spelen. Te veel breien rond de zestien resulteerde uiteindelijk in niets. Schietkansen werden niet benut en dat werd uiteindelijk fataal toen Orion eenmaal voor het doel van Angelo Mathilda kwam. Een genomen hoekschop werd door een van de lange mannen in het doel gekopt.

RBC wisselde snel met Angelmo Vyent en in de punt met Tom de Bonte en Yassine Mejres. RBC bleef echter kiezen voor de zijkanten in plaats van de bal er in te pompen. Kansen werden niet meer afgedwongen, waardoor de ploeg uit Nijmegen met de winst er van door ging. Klik hier voor een samenvatting van de wedstrijd. Voor een nabeschouwing met trainer-coach Mark Klippel klik je hier.

Na afloop kreeg Mathilda nog wel zijn tweede geel en dus rood. Na afloop was wat onduidelijkheid of Jordi Ewanena ook zijn tweede gele kaart kreeg, maar veel later na het duel bleek dit niet te kloppen.

RBC ziet de concurrentie niet uitlopen, want UDI’19 en Groene Ster verloren. Ook Baronie verloor. Het is daarom een bittere pil dat RBC tegen middenmotor Orion een nederlaag moest toestaan.

RBC – Orion 0-1 (0-0)

Opstelling RBC: Angelo Mathilda; Sander Wirix, Perry Bierkens (Vincent van Hoof), Aart Veldhof, Jordi Ewanena; Marwin Reuvers (Cas van den Broek), Rhomar Boudzra, Jens Wirix; Jelte Pal (Amgelmo Vyent), Gino Stolk (Tom de Bonte), Moustafa Mohammad (Yassine Mejres)

Scoreverloop: 66′ Sjoerd Freriks 0-1

Scheidsrechter: S.W.A.J. van Westing

Aantal toeschouwers: 407

Klik op RBC Roosendaal voor de laatste artikelen over de club.
Klik op RBC Roosendaal voor meer informatie over de club.