Na ruim veertig jaar als trainer dacht Oscar Zwanenburg dat zijn loopbaan langs de lijn er wel zo’n beetje op zat. De Rotterdammer, die op 15 september 61 jaar wordt, deed bijna twee jaar niets in het voetbal. Tot CWO belde. De Vlaardingse club zocht een ervaren trainer voor de Onder 23-1 en wist Zwanenburg enthousiast te krijgen voor een nieuwe uitdaging.
Voetbal loopt als een rode draad door zijn leven. Zwanenburg speelde zelf bij HOV, destijds actief op een behoorlijk niveau. Bij die club zette hij ook zijn eerste stappen als trainer. Hij begon bij de B-jeugd en kreeg later het tweede elftal onder zijn hoede. Daarna volgden EDS en VVOR, voordat hij bij XerxesDZB terechtkwam.
Daar bleef Zwanenburg voor een langere periode. Hij kijkt met veel plezier terug op die periode. Met de jeugd beleefde hij promoties en zag hij verschillende talenten uiteindelijk doorstromen naar de senioren. Na XerxesDZB volgde BVCB in Bergschenhoek, waar hij één seizoen werkzaam was.
Vervolgens kreeg Zwanenburg op 51-jarige leeftijd de kans om bij Alexandria’66 jeugd op tweede divisieniveau te trainen. “Zo’n kans sla je natuurlijk niet over.” In zijn tweede seizoen won hij met zijn ploeg de KNVB-beker en werd de ploeg kampioen waardoor het promoveerde naar de Eerste divisie. Toen Michael Groeneweg trainer van het eerste elftal werd, schoof Zwanenburg door als assistent. Liefst veertien spelers uit zijn jeugdteam maakten eveneens de overstap naar de hoofdmacht.
Het avontuur eindigde toen Alexandria’66 sportief in zwaar weer terechtkwam. Na een nederlaag tegen Rozenburg stelde Zwanenburg zijn functie ter beschikking. Een dag later besloot het bestuur hoofdtrainer Groeneweg op non-actief te zetten.
Daarna kwam Steeds Hooger op zijn pad. De overstap betekende een behoorlijke omschakeling. “Het was een vierdeklasser en daar ging het net even anders dan ik gewend was. Ik vond het juist een uitdaging om met die ploeg in de vierde klasse te blijven.” Dat lukte. Vervolgens werd Zwanenburg technisch directeur bij de Rotterdamse club, maar die samenwerking verliep niet helemaal zoals vooraf gehoopt.
Na bijna twee jaar zonder club meldde Gerjan Pleijsier zich namens CWO. De twee kenden elkaar nog uit de periode bij XerxesDZB. CWO zocht een trainer voor de Onder 23-1 en zag in Zwanenburg de ervaren man die jonge spelers dichter bij het eerste elftal kon brengen.
“Ik heb altijd gezegd dat als ik nog bij een club instap, dit een club moet zijn waar ik vrijwel niemand ken.” CWO voldeed daaraan. Bovendien sprak de werkwijze van de Vlaardingse vereniging hem direct aan. “Ze hebben een paar jaar geleden een soort beleidsplan opgesteld en zijn dat stap voor stap aan het uitvoeren. De Onder 23 was eerst wat vrijblijvender, maar nu willen ze serieus werk maken van de doorstroming naar het eerste elftal.”
Begin augustus ging Zwanenburg aan de slag bij de Onder 23-1, die uitkomt in de vierde divisie. Vooral de samenwerking binnen de selectie bevalt hem. “De selectietrainers zitten allemaal in één kleedkamer. Daardoor kun je makkelijk met elkaar communiceren en elkaar aanvullen.”
Ook de sfeer binnen CWO viel hem onmiddellijk op. “Wat mij vooral opviel, is dat iedereen elkaar gedag zegt. Wie je ook tegenkomt. Dat is niet overal zo.” Zelf houdt Zwanenburg van discipline, structuur en duidelijkheid. Dankzij Marcel van der Zwan, de teammanager die alle randzaken voor zijn rekening neemt, kan Oscar zich volledig op het voetbal richten en doen waar hij goed in is: jonge spelers klaarstomen voor eerste elftallen.