Olsthoorn volgde zijn vader en opa het eerste van Monster in

0
21
Olsthoorn

Bo Olsthoorn (24) is rechter wingback van het eerste elftal van SC Monster, de club waar hij zijn hele jeugd al voetbalt. Dat hij ooit in het eerste zou staan, stond voor hem al vroeg vast. Zowel zijn vader als zijn opa speelden er ook, en dat fascineerde hem. “Ik sprak het altijd hardop uit, al bij mijn eigen lichting: ik wil later in het eerste spelen. Ik was daar heel erg vastberaden in.”

Olsthoorn doorliep alle jeugdelftallen en maakte in 2021, nog spelend in de Onder 19, zijn debuut in het eerste. Dat debuut, uit gewonnen, was meteen een feest. “Heel de familie was erbij. Mijn buurjongen Ruben en vriend Bink speelde ook al in het eerste. Dat was heel erg mooi.”

Na zijn debuut volgde een jaar in het derde, met af en toe een invalbeurt bij het eerste, en daarna een sterk seizoen in het tweede. Vervolgens kreeg hij steeds meer minuten in het eerste, destijds net kampioen in de derde klasse. “Ik moest wennen aan de intensiteit, en er stond ook wel wat druk op.” Een seizoen later werd hij vaste linksback in de tweede klasse en voetbalde hij bijna alles in een nieuw kampioensjaar. In de eerste klasse volgde tegenslag: blessures kostten hem zijn basisplek, tot hij die in de laatste vier, vijf wedstrijden terugpakte, waarmee de ploeg zich handhaafde. De zomer erna bleef hij zelf doortrainen. “Ik merkte dat ik conditioneel niet sterk genoeg was. Dus ging ik de sportschool in, gewoon om fit te beginnen.” Vorig seizoen voetbalde hij vrijwel alles, met weinig fouten. “De trainer kon op mij bouwen.”

Een verrassende vijfde plek

Dat vorige seizoen begon met als doel handhaven, maar groeide uit tot iets veel groters. Na de komst van een nieuwe spits en twee middenvelders draaide de ploeg lange tijd mee aan de top, en werd zelfs twee keer tweede in een periode. Tegen het einde zakte het team echter terug. “De tank was gewoon leeg. Iedereen had alles gegeven, en toen liepen andere ploegen conditioneel over ons heen.” Uiteindelijk eindigde Monster vijfde, een resultaat waar Olsthoorn met gemengde gevoelens op terugkijkt. “Zonde, want een periode hadden we wel verdiend.”

Nieuw systeem, nieuwe rol

Dit seizoen begon met een nieuwe trainer en een ander systeem: 5-3-2. Olsthoorn speelt nu als rechter wingback, een positie die aanvallende en verdedigende taken combineert. “Ik moet er verdedigend, ondersteunend en aanvallend bij betrokken zijn. Dat is een leuke taak.”

Krappe overwinningen zijn een handelsmerk van Monster. “Als we op voorsprong komen, spelen we in een laag blok. Daar hebben we vorig jaar veel op gewonnen. Want zie maar eens door onze verdediging heen te spelen. We werken keihard voor elkaar.”

Een echte familieclub

Ondanks het hoge niveau blijft Monster in de kern een dorpsclub, vindt Olsthoorn. Spelers worden er niet betaald volgens hem. “Spelers moeten naar óns toe willen, niet voor het geld. Ik merk dat bijna iedereen die hier komt, niet meer weggaat.” Een aantal sterke lichtingen, aangevuld met teruggekeerde spelers uit de regio, tilde de afgelopen jaren zowel het eerste als het tweede elftal naar een hoger niveau. Het tweede speelt inmiddels op het hoogste niveau voor een tweede team.

Olsthoorn geniet nog altijd volop van het voetballen in het eerste. Vrienden en familie, onder wie zijn opa en oma, zijn vaste gasten langs de lijn. Zowel thuis als uit. “Het is mijn uitlaatklep. Eerst voetballen, daarna een biertje met vrienden. Ik had nooit gedacht dat ik ooit eerste klasse zou spelen.” Als ervaren speler stelt hij inmiddels ook zelf nieuwe debutanten gerust. “Ik zeg dan: speel je eerste balletjes rustig aan, dan zit je er zo weer lekker in.”