Als nummer vier gepromoveerd vanuit de vijfde klasse, wisten ze bij OFB dat het wel eens een zwaar seizoen kon gaan worden. En dat gevoel, bleek te kloppen. Maar desondanks, slaagde de club uit Ooltgensplaat er uiteindelijk via de nacompetitie in, om zich te handhaven. “Het duurde wel een paar maanden om te wennen”, vertelt Raymon van Herwijnen.
En dan vooral aan het tempo, kan de twintigjarige aanvaller zich herinneren. “Dat is toch wel het grootste verschil met de vijfde klasse. In het begin konden we dat maar tot de 60ste minuut volhouden, daarna was het overleven.” Helemaal, omdat de tegenstanders uit de regio Rotterdam voetballend beter waren dan ze gewend zijn bij OFB. “Daardoor ging het allemaal veel te snel en kwamen we gewoon tekort.” Zeker ook fysiek gezien. “Ploegen in de vierde klasse zijn fitter en houden het makkelijk 90 minuten lang vol. Terwijl wij niet helemaal fit aan het seizoen begonnen.”
Tijd gekost
Ook Van Herwijnen zelf, had het lastig. “De seizoenen hiervoor, had ik niet zoveel minuten gemaakt, terwijl ik afgelopen jaar vaak mocht starten. Daardoor was het zwaar, maar wel heel leerzaam.” Iets wat ze op voorhand al wel wisten bij OFB, vertelt Van Herwijnen. “Al hoop je natuurlijk altijd dat het niet gebeurt.” Toch was dat met uiteindelijk zestien punten en een elfde plaats, wel de realiteit. “Het heeft een paar maanden geduurd, voordat we er als team iets tegenover konden zetten.” Vlak voor de winterstop, kreeg de ploeg een opleving, herinnert hij. “Toen zijn we het ook iets anders aan gaan pakken. Daarvoor rouleerden we veel met opstellingen, onder andere ook met vijf man achterin. Dat pakte niet goed uit.”
En dus besloot de groep, samen met hoofdtrainer Manuel Legierse, om terug te gaan naar het vertrouwde 4-3-3. “Die veranderingen hebben best wel wat tijd gekost, tot net voor de winterstop.” Maar de laatste drie wedstrijden voor de onderbreking, stemden hoopvol. “Daardoor gingen we niet als laatste de winterstop in.” Een flinke opsteker. “We misten vaste waardes, dus dan weet je dat het lastig gaat worden.” Toch slaagde de formatie er dus in, na een sterke reeks vanaf januari, om de nacompetitie te bereiken. “Daarin was WFB eigenlijk de favoriet, maar dat is ook wel een beetje de kracht van OFB. Om de underdog te zijn. Uiteindelijk wonnen we met 5-1 en in de finale versloegen we vervolgens ook ZBVH.”
En daarmee was behoud van de vierde klasse een feit. “Ik denk dat we er als ploeg meer uit hadden kunnen halen. Nu merkte je heel erg dat de koppies gingen hangen, omdat we veel wedstrijden verloren. Dat had niet alleen invloed op het resultaat, maar ook op de trainingsopkomst.”
In het hoofd
Voor zichzelf, kan Van Herwijnen tevreden terugkijken op een prima seizoen. “Ik heb veel gespeeld en ben ook nog gedeeld topscorer geworden.” Al gaat het in het voetbal, natuurlijk om de teamprestatie. “Bij ons moet het echt ergens om draaien. Pas dan gaat de knop om.” Het zorgt voor de nodige wisselvalligheid, vertelt hij. “We zijn een jonge ploeg, die heel graag wil en goed kan voetballen. Maar we moeten ook vechten voor elkaar. Dat is de kracht van OFB.” Iets wat afgelopen seizoen, niet altijd het geval was. “Zo halverwege het seizoen, had ik er eerlijk gezegd wel een hard hoofd in. Toen zaten we echt wel een beetje in een negatieve spiraal.”
Gelukkig zorgde trainer Manuel Legierse, voor de nodige positieve energie. “Vanuit hem hebben we altijd wel dat vertrouwen gevoeld. Een beetje van: als we de nacompetitie halen, dan blijven we erin.” Zogezegd, zo gedaan. “Het is heel knap dat we dat met deze jonge groep voor elkaar hebben weten te boksen.” Wat Van Herwijnen betreft, kan de lat voor dit jaar dan ook iets omhoog. “Ik hoop dat we ons nu direct handhaven, daar moeten we als ploeg voor gaan.” In zijn inmiddels vierde seizoen bij de club. “Daarvoor voetbalde ik bij De Jonge Spartaan.” Al was dat niet, van heel lange duur. “Vroeger zat ik altijd op karate. Dat deed ik op hoog niveau, heb zelfs nog meegedaan aan het NK. Pas toen ik veertien was, ben ik gaan voetballen.”
Gestopt vanwege vriendjespolitiek, kwam hij op het voetbalveld terecht. “Ik vond voetbal altijd al heel leuk, dus deed het vaak met mijn broer.” Bij OFB, heeft Van Herwijnen zijn plekje, in ieder geval helemaal gevonden. “Hier word je gewoon gezien. Het is een heel warme club en iedereen kent je of komt even een praatje maken.” Iets wat de inwoner van Sommelsdijk, af en toe wel kan gebruiken. “Ik ben een speler dat als het in mijn hoofd zit, dan raak ik geen pepernoot.” Gekomen als linksbuiten, wordt Van Herwijnen nu vooral gebruikt als spits. “Het liefste sta ik aan de buitenkant, maar eigenlijk maakt het me niet veel uit.” Rechtsbenig, kan hij ook met links een aardig balletje voorgeven, vertelt hij. “Ik ben bijna twee meter, daardoor ben ik kopsterk en snel, alleen niet zo behendig. Eenmaal in de diepte, kan ik een tegenstander wel kapotlopen.”
En als het aan hem ligt, blijft Van Herwijnen dat voorlopig, gewoon lekker in het shirt van OFB doen. “Ik ben wel eens benaderd door andere clubs, onder meer Flakkee en Den Bommel. Maar heel eerlijk gezegd, zit ik hier goed op mijn plek.” Mede dankzij zijn broer, Marcel. “Daar voetbal ik nu sinds een aantal jaar mee samen. Hij straat centraal achterin.” Ruzie, hebben ze eigenlijk nooit. “Je neemt juist sneller dingen van elkaar aan, dus we durven alles tegen elkaar uit te spreken. En we weten elkaar blindelings te vinden.” Ook voor het nodige advies. “Ik kan soms snel mijn koppie laten hangen, daar helpt hij mij dan bij!”