Odette en Rodney Versloot: ‘Zelfs na onze verhuizing was LMO verlaten geen optie’

0
78
Versloot

Op zaterdag gaat de wekker vroeg bij Odette en Rodney Versloot. Rond half acht zijn ze bij LMO en regelmatig vertrekken ze pas twaalf uur later weer richting huis. Opvallend genoeg zien ze elkaar gedurende zo’n lange voetbaldag nauwelijks. Daarvoor hebben ze het allebei veel te druk met hun verschillende taken binnen de Rotterdamse vereniging.

De bijna 39-jarige Odette is jeugdvoorzitter, verzorgt het wedstrijdsecretariaat en de inschrijvingen voor de gehele club en organiseert daarnaast de toernooien. Rodney (35) is jeugdcoördinator, scheidsrechters coördinator en assistent-scheidsrechter bij het eerste elftal. Daarnaast fluit hij op zaterdag wedstrijden en staat hij momenteel tijdelijk voor de groep bij Onder 9-2.

Het begon allemaal toen hun dochter ging voetballen bij LMO. “We werden vrij snel benaderd om iets voor de club te gaan doen”, vertelt Odette. “Rodney begon als trainer en ik ging het jeugdbestuur in.”

Hun dochter stopte later met voetballen, maar vertrekken bij LMO kwam bij haar ouders niet ter sprake. “We hadden de club inmiddels in ons hart gesloten en zijn gewoon gebleven. We genieten ervan. Ik vind het oprecht heel erg leuk om te doen.”

Zelf op het veld

Beiden hebben zelf een sportieve achtergrond. Rodney voetbalde in de jeugd bij Hillesluis, totdat een beenbreuk roet in het eten gooide. Later speelde hij squash op semiprofessioneel niveau. Op zijn 25ste pakte hij het voetbal weer op en kwam hij via DRL uiteindelijk bij LMO terecht.

Als trainer heeft hij inmiddels verschillende leeftijdscategorieën onder zijn hoede gehad. “Onder 16 vind ik de mooiste leeftijd om te trainen.”

Ook Odette heeft zelf gevoetbald. Ze begon bij Noorderkwartier en speelde later voor FC Maense. Daarnaast kwam ze uit voor de Kaapverdiaanse selectie, waarmee ze onder meer toernooien in Luxemburg speelde. Nadat ze moeder was geworden, stopte ze met voetballen. Inmiddels bestaat het gezin uit drie kinderen: twee dochters van 18 en 15 jaar en een zoon van zeven. De jongste is ondertussen ook lid van LMO.

Alsof alle werkzaamheden bij de voetbalclub nog niet genoeg zijn, hebben beiden ook een drukke baan. Rodney is teamleider bij een transportbedrijf en houdt zich bezig met logistiek. Odette werkt in de catering in de Rotterdamse haven.

Half uur rijden

Sinds twee jaar woont het gezin niet meer in Rotterdam. Omdat hun vorige woning te weinig ruimte bood, verhuisden ze naar ’s-Gravendeel. Voor een bezoek aan LMO moeten ze tegenwoordig ongeveer een half uur in de auto zitten. De gedachte om daarom een club dichter bij huis te zoeken, is echter nooit serieus opgekomen. “We hebben er echt nooit over nagedacht om bij de plaatselijke club iets te gaan doen en LMO te verlaten. Echt nooit!”, zeggen ze bijna in koor. Rodney is duidelijk: “Ik zou nooit meer iets bij een andere club gaan doen.”

Ook thuis blijft LMO regelmatig onderwerp van gesprek. “We moeten natuurlijk wel over de club communiceren”, grapt Rodney. “Ze is bij LMO ook nog eens de baas.”

Op zaterdag hebben ze daar nauwelijks tijd voor. Vanaf half acht zijn beiden druk bezig en pas wanneer alles achter de rug is, drinken ze samen nog wat. De zondag is in principe de rustdag van het gezin Versloot, al verdwijnt voetbal ook dan nooit helemaal uit beeld.

Even geen voetbal

Dat merken ze vooral wanneer de competitie stilligt. “In de winterstop zitten we op zaterdag op de bank en kijken we elkaar aan: wat moeten we vandaag doen?”, zegt Odette lachend.

De twee beseffen tegelijkertijd dat vrijwilligers niet voor het oprapen liggen. Daarom nemen ze veel taken op zich. Samenwerken gaat daarbij overigens niet altijd goed. Ooit vormden ze samen de toernooicommissie, maar verschillen van inzicht zorgden thuis nog weleens voor discussie. Inmiddels doet Odette de toernooien alleen. “Ik kan daar nog wel een vrijwilliger bij gebruiken”, erkent ze.

Voorzittersambities heeft ze ondanks haar vele werkzaamheden niet. De huidige voorzitter grapte ooit dat Odette zijn opvolger zou worden, maar zelf heeft ze andere prioriteiten.

“Ik wil mij inzetten voor de jeugd. We willen ervoor zorgen dat we die naar een bepaald niveau kunnen tillen. Daar zijn we bij LMO met zijn allen mee bezig en we zijn enorm trots op de jeugd die er nu staat.”