Koen Morssink zat stiekem te wachten op dat ene telefoontje

0
92
Koen Morssink

Eigenlijk had Koen Morssink (33) zijn keepershandschoenen al opgeborgen. Zijn vriendin was zwanger, het vaderschap kwam eraan en na jarenlang voetballen vond de doelman het wel even mooi geweest. Toch begon het na een paar maanden alweer te kriebelen. Toen Wesley van Gils belde met de vraag of hij bij VV Pernis weer onder de lat wilde gaan staan, hoefde Morssink dan ook niet heel lang na te denken.

De geboren en getogen Hoogvlieter begon zijn voetballoopbaan bij Oude Maas. Daar doorliep hij de jeugdopleiding en schopte het uiteindelijk tot het eerste elftal. Na een uitstapje naar WCR keerde hij terug naar zijn oude club. Toen Oude Maas en PSV Poortugaal fuseerden, ging Morssink mee naar het nieuwe SV Poortugaal. Eigenlijk was het plan om daar lekker met vrienden te gaan voetballen. Trainer Henk Dirven dacht daar anders over. “Hij kende mij nog van Oude Maas en wilde me bij de eerste selectie hebben. Dat was helemaal niet de bedoeling, maar uiteindelijk heb ik daar toch nog vier of vijf jaar gespeeld.”

Na twee seizoenen bij Meeuwenplaat veranderden zijn prioriteiten. Zijn vriendin raakte zwanger en Morssink besloot een jaar te stoppen. “Ik wilde kijken hoe het vaderschap mij zou bevallen. Maar in januari begon het alweer te kriebelen. Ik miste vooral de humor in de kleedkamer en de spanning rond de wedstrijden.”

Precies op het juiste moment kwam het telefoontje van zijn oud-trainer Van Gils. “Hij vroeg of ik mijn handschoenen weer wilde aantrekken. Ik zei dat ik daar even over moest nadenken. Uiteraard heb ik hem niet verteld dat ik eigenlijk op zijn telefoontje zat te wachten.”

Pernis speelde destijds in de vierde klasse, maar degradeerde via de nacompetitie tegen YVV De Zwervers. “Toen dacht ik wel even: nu moet ik dus in de vijfde klasse gaan spelen.” Toch kreeg hij geen spijt van zijn keuze. “Het plan van de trainer klopt, de club klopt en iedereen staat voor je klaar. We hebben een goede groep met veel talent en daarnaast een aantal ervaren jongens.”

Vorig seizoen volgde de beloning met het kampioenschap. Dat succes zag Morssink aanvankelijk niet direct aankomen. “Onze voorbereiding was niet goed. Wesley bleef altijd superpositief en dat sloeg uiteindelijk over op de groep. Ook het trainingskamp in de winter heeft veel gedaan. Daarna waren we bijna onverslaanbaar.”

Volgens de doelman was de afdeling bovendien sterker dan misschien werd gedacht. Ook Steeds Hooger en Swift Boys promoveerden uiteindelijk naar de vierde klasse. Het krachtsverschil met de onderste ploegen was wel groot. Tegen Rotterdam United, dat slechts negen spelers kon opstellen, won Pernis bijvoorbeeld met 14-1.

Dit seizoen moet Pernis zich weer bewijzen in de vierde klasse. De voorbereiding en bekerwedstrijden boden perspectief, al was de selectie door vakanties nauwelijks compleet. Inmiddels is iedereen weer beschikbaar. “De vierde klasse is toch een ander niveau en er wordt nu ook iets anders van ons verwacht. Het teamgevoel moet nog wel groeien.” De eerste competitiewedstrijden leverden nog geen overwinning op.

Aan de instelling van Morssink zal het niet liggen. “Als we verliezen, ben ik er echt even doodziek van. Ik ben een winnaar en doe er alles aan om te winnen. Dat is mijn mentaliteit.”

Als keeper omschrijft hij zichzelf als meevoetballend en sterk op de lijn. Met zijn lengte heeft hij niet het klassieke postuur van een doelman, maar dat compenseert hij met zijn reflexen en coaching. Praten doet hij sowieso veel vanuit zijn doel.

Buiten het veld werkt Morssink al twaalf jaar bij SSC Consolidation in Hoogvliet, waar hij leidinggevende is op de exportafdeling. Inmiddels heeft hij zijn leven aardig op de rit: werk, zijn vriendin, zijn tweejarige zoontje én het voetbal waarvan hij dacht afscheid te kunnen nemen. Dat laatste bleek toch moeilijker dan gedacht.