Een ambitieuze trainer bij een ambitieuze club: de samenwerking tussen eersteklasser IFC en Michael Nijssen verloopt vooralsnog uitstekend. Toch is de trainer uit Numansdorp kritisch, ondanks de sterke seizoensstart. “Ik vind dat we nog niet op ons echte niveau hebben gespeeld.”
Volgens de 40-jarige oefenmeester heeft dat meerdere oorzaken. “Het ligt deels aan onszelf, maar ook aan de weerstand. Na een paar seizoenen in een lagere klasse moet je daar weer aan wennen.” Dat IFC zich desondanks in de top vijf bevindt, noemt hij een luxeprobleem. “Als promovendus is dat mooi, maar het gevaar is dat je gaat denken: we winnen toch wel. In deze klasse werkt dat niet. Je moet vanaf minuut één vol gas geven.”
Sinds afgelopen zomer staat Nijssen aan het roer bij IFC. Na een leerzaam seizoen zonder eigen club – waarin hij zijn VC4-diploma behaalde en stage liep bij Smitshoek – was de timing perfect. “Ik merkte hoeveel ik het hoofdtrainerschap had gemist.”
Bij Smitshoek werkte hij samen met Edwin de Koning. “Hij denkt altijd vanuit de mens. Dat sprak me enorm aan.” Die mensgerichte aanpak past Nijssen nu ook toe bij IFC. “Ik ben een trainer die duidelijk is, maar plezier staat voorop. Iedereen moet zich goed voelen.”
De keuze voor IFC was bewust. Via Martin de Koning, die hem nog kende van TOGR, kwam het contact tot stand. “IFC is ambitieus, maar ook hecht. Een echte dorpsclub met een vaste kern, net als NSVV. Dat past bij mij.”
In de praktijk loopt hij ook tegen uitdagingen aan, zoals beperkte trainingsruimte. “We trainen vaak op een half veld.” Toch wordt er meegedacht. “De club heeft geïnvesteerd in een Veo-camera voor videoanalyse. Dat helpt enorm.”
Sportief ligt de lat hoog. “Ons doel is meedoen om de eerste vijf plekken. Als dat lukt, doen we het goed.” Tegelijkertijd blijft hij realistisch. “Blessures kunnen altijd roet in het eten gooien.” Iets waar hij zelf als speler ervaring mee had. Door zware knie- en achillesproblemen stopte hij al op zijn 29ste.
Die tegenslag versnelde zijn route richting het trainerschap. Via jeugdteams en het tweede elftal bij NSVV bouwde hij gestaag aan zijn loopbaan. “Uiteindelijk wil ik als trainer het divisievoetbal in. Dat is een ambitie. Maar het totale plaatje moet kloppen: plezier, ontwikkeling en uitdaging.”
Bij IFC lijkt dat voorlopig het geval. “We hebben weinig veranderd aan de speelwijze. Hoog druk zetten, aanvallen, energie leveren – dat is onze kracht.” En met het groeiende besef dat niets vanzelf gaat, kijkt Nijssen met vertrouwen vooruit. “We kunnen beter. En dat is juist het mooie.”
Klik op IFC voor de laatste artikelen over de club.
Klik op IFC voor meer informatie over de club.