Sinds november staat VV Alem onder leiding van een nieuwe voorzitter, maar wel één met een lange staat van dienst binnen de club. Niels Steenbekkers kent de vereniging door en door en ziet zijn nieuwe rol vooral als een verlengstuk van wat hij al jaren doet: verbinden, organiseren en samen bouwen een club die draait op betrokkenheid en saamhorigheid.
Toen Niels Steenbekkers tijdens de ledenvergadering in november werd benoemd tot voorzitter van VV Alem, voelde het voor hem als een logische volgende stap. “Ik zit al zo’n vijftien jaar in het bestuur, voornamelijk als wedstrijdsecretaris,” vertelt hij. “Toen de vorige voorzitter stopte werd gekeken of iemand vanuit het bestuur wilde doorschuiven. Ik heb me daarvoor opengesteld en daar was gelukkig draagvlak voor.”
De 42-jarige Steenbekkers, geboren en getogen in Alem, is al jarenlang een vaste waarde binnen de club. Zijn betrokkenheid begon niet direct in het bestuur, maar langs de lijn. “Ik heb zelf in de jeugd gevoetbald, maar echt talent had ik niet,” zegt hij met een lach. “Op mijn achttiende ben ik begonnen als grensrechter bij het tweede elftal. Dat beviel zo goed dat ik na één seizoen mocht doorschuiven naar het eerste.” Die rol zou hij uiteindelijk maar liefst negentien jaar vervullen. “Dat is iets waar ik trots op ben. Ik kon misschien niet het veld in, maar heb toch jarenlang onderdeel uitgemaakt van het eerste elftal.”
Van grensrechter naar boegbeeld
Naast zijn rol als assistent-scheidsrechter groeide Steenbekkers ook bestuurlijk binnen de vereniging. Als wedstrijdsecretaris was hij al bij veel facetten van de club betrokken, maar het voorzitterschap vraagt net wat meer zichtbaarheid. “Inhoudelijk is het niet per se veel meer werk,” legt hij uit. “Maar als voorzitter word je vaker verwacht op de club. Je bent het gezicht, iemand die aanspreekbaar moet zijn.”
Die verantwoordelijkheid neemt hij serieus, maar wel met een nuchtere blik. “Je doet het nooit alleen. We hebben een groot bestuur voor een relatief kleine club. Dat is uniek en ook onze kracht. Iedereen pakt zijn rol en helpt mee waar nodig.”
Verbondenheid als rode draad
Volgens Steenbekkers typeert die onderlinge verbondenheid VV Alem als club. “Als er iets geregeld moet worden, staan er altijd mensen op. Dat zie je terug in alles: van de maandagmorgen ploeg die het complex opknappen tot het invallen bij teams als er spelers te kort zijn.”
Ook sportief ziet hij die mentaliteit terug. Het eerste elftal draait stabiel mee in de vierde klasse. “Promotie naar de derde klasse is mooi, maar we moeten ook realistisch zijn. Met deze selectie past de vierde klasse goed. Liever stabiel en herkenbaar, dan forceren.” Het vrouwenelftal presteert ondertussen uitstekend. “Zij staan bovenaan en hebben ook echt uitgesproken dat ze kampioen willen worden. Dat is mooi om te zien.” Nieuw is bovendien het vrouwen 7×7-team, een mooie uitbreiding binnen de club.
De jeugd blijft volgens Steenbekkers een belangrijk aandachtspunt. “Waar we kunnen willen we jeugd laten spelen. Daarom zoeken we ook actief samenwerking met buurtverenigingen als DSC, RKVSC, HRC’14 en Heerewaarden om dat goed te faciliteren.”
Blik op de toekomst
Als voorzitter kijkt Steenbekkers vooral vooruit. “De grootste uitdaging is ervoor zorgen dat de club blijft bestaan. Dat is voor veel verenigingen geen vanzelfsprekendheid meer.” Hij noemt woningbouw en vergrijzing als factoren waar de club weinig directe invloed op heeft. “Maar wat we wél kunnen doen, is zorgen dat de club aantrekkelijk blijft en dat mensen zich hier thuis voelen.
Over vijf jaar hoopt hij dan ook nog steeds voorzitter te zijn. “Als ik het vertrouwen blijf krijgen, blijf ik het met plezier doen.” Zijn wens is helder: “Een stabiele vierdeklasser, meerdere seniorenteams die wekelijks gevuld kunnen worden, een club waar iedereen zich verantwoordelijk voor voelt en het 100-jarig jubileum. Als dat lukt, teken ik daarvoor.”
Meer artikelen lezen over VV Alem? Klik hier.
Klik hier voor meer informatie over VV Alem.