Na een goede invalbeurt tegen Rohda Raalte, knokte Milan van den Berg zich al na vier wedstrijden in de basis bij tweededivisionist Kozakken Boys. En dat nadat de van Poortugaal overgekomen linksbuiten aan het begin van het seizoen nog zijn minuten bij de O23 van de club uit Werkendam maakte. “Ik snapte zelf ook wel dat ik van de vierde divisie kwam.”
Heel veel zorgen maakte de pas 21-jarige Van den Berg zich dan ook niet, toen hij de eerste drie wedstrijden van het seizoen bij de O23 zat. “Daarna heb ik een gesprek gehad met de trainer (Dennis de Nooijer), om te vragen wat precies de bedoeling was.” Toeval of niet, de volgende wedstrijd, uit bij Rohda Raalte, zat de inwoner van Heerjansdam vervolgens wel bij de selectie van het vlaggenschip. “Ik viel goed in, en die week daarna, was mijn concurrent ziek en mocht ik starten tegen Rijnsburgse Boys.”
Geen tijd
Een boodschap, die Van den Berg pas een uur van tevoren te horen kreeg. “Daar schrok ik best wel van, omdat ik toen meteen wist: nu moet ik het laten zien.” Met twee goals en een assist, lukte dat tegen Rijnsburgse Boys (6-1 winst) vrij aardig. “Ik snapte toen ik niet speelde heel goed dat ik van de vierde divisie kwam. Maar als ik onze wedstrijden zo zag, had ik wel het gevoel dat ik wat kon laten zien met mijn snelheid.” Zijn wedstrijden bij de O23, waren in het begin dan ook wel even wennen, voor de vleugelflitser die vorig seizoen bij vierdedivisionist Poortugaal speelde. “We speelden op een gegeven moment echt op een pollenveld. Toen moest ik wel even schakelen.” Maar de uitleg van zijn trainer, verduidelijkte al snel veel. “Ik zou niet invallen bij het eerste, dus kon ik beter fit blijven door minuten te maken bij de O23.” Ook zijn verbeterpunten besproken met De Nooijer, paste Van den Berg zich al snel aan, aan het niveau van de tweede divisie. “Het was wel een rollercoaster. Van niet spelen, of bij de O23, naar basisspeler.” Beter kan eigenlijk niet, beseft ook hij. “Voor mijn ontwikkeling is dit natuurlijk perfect.” Al zijn ook de trainingen, al meer dan leerzaam genoeg, vertelt Van den Berg. “Daar moest ik in het begin het meeste aan wennen. Je moet zo snel handelen, en alles één of twee keer raken. Je krijgt geen tijd.” En dus is het continu schakelen. “Je moet óf voor de veilige keuze gaan, of volle bak die één tegen één opzoeken. Er is geen middenweg.” Ook niet tijdens wedstrijden. “De intensiteit is hoger, waardoor je ook conditioneel moet bijschakelen. Gelukkig gaat dat nu beter.”
Op de bank
Na een seizoen, waarin Van den Berg met Poortugaal alles won wat er te winnen viel. “We werden kampioen in de vierde divisie, en wonnen de districtsbeker en de Rijnmond Cup.” Toch was het ook een heel raar jaar, blikt de jongeling terug. “Halverwege het seizoen overleed onze keeper (Marvin Nootenboom). Toen hebben we er serieus over nagedacht of we nog wel gingen voetballen. Maar uiteindelijk hebben we het juist voor hem gedaan.” Met die bagage op zak, maakte Van den Berg afgelopen zomer, dus de overstap naar Werkendam. “Ik heb daar niet echt over getwijfeld, omdat ik altijd al graag een stap hogerop wilde maken.” Een jaar eerder kreeg hij die kans echter ook al, maar deed hij het niet. “Toen kon ik ook naar Kozakken Boys, maar ik wilde niet meteen van Heerjansdam, onderkant vierde divisie, naar de tweede divisie. Poortugaal was wat dat betreft de perfecte tussenstap.” Binnen een jaar zijn transfer verdiend, liep het bij de vierdedivisionist toch niet helemaal zoals hij had verwacht. “In de eerste seizoenshelft speelde ik alles, maar daarna een stuk minder. Soms zelfs wedstrijden helemaal niet.” Daaraan moeten wennen, bracht het hem ook wel aan het twijfelen, is hij eerlijk. “Ik dacht wel bij mezelf: als ik bij Poortugaal op de bank zit, wat ga ik dan bij Kozakken Boys doen?”
Niet bang
Toch gaf het moment van benaderen door de tweededivisionist, hem uiteindelijk genoeg vertrouwen. “In de eerste wedstrijd van het seizoen scoorde ik twee keer, toen kwamen ze al. Daardoor heb ik ook al vroeg bij Poortugaal aangegeven dat ik weg zou gaan.” Mede, door het plan van Kozakken Boys. “Ik kon tweede divisie gaan spelen en ik had maar één concurrent. Waardoor er veel mogelijk was.” En dat laatste, bleek dus te kloppen. “In de competitie heb ik er nu al drie gemaakt!” Een competitie, waarin de ploeg van De Nooijer met een derde plaats, voorlopig veel indruk maakt. “We hadden niet verwacht dat we bovenin mee zouden doen.” Toch is dat dus de realiteit. “Vorig jaar hadden ze in de winterstop 23 punten, dus dit seizoen hadden we als een soort van doelstelling dat we dan 26 punten wilden hebben. Die hebben we nu bijna (21) al.” Dat doel bijgesteld, heeft Van den Berg wel een idee waar de goede start vandaan komt. “We geloven er iedere wedstrijd in en zijn niet bang voor andere teams. Iedereen doet bij ons gewoon zijn ding, blijft knokken en vliegt erin. We geven echt ons leven.” Wat dat de club uiteindelijk gaat brengen? “Ik weet het echt niet. Als ik er iets over zeg, zeggen die andere gasten dat er nog wel een mindere periode komt. Daarom hoop ik gewoon dat we zo lang mogelijk mee kunnen blijven doen voor de top drie. Dat zou heel mooi zijn!”
Profvoetbal
Aan zijn kwaliteiten, zal het in ieder geval niet liggen. “Ik heb een aardige één op één en ben goed in diepteloopacties. Dat is mijn specialiteit.” Puur op snelheid. “Er zijn maar weinig spelers die sneller zijn dan ik.” Ook met bal, vertelt de rechtspoot. “Het liefste kom ik naar binnen om te schieten, maar ik probeer dat nu wel wat meer af te wisselen. Anders wordt het te voorspelbaar.” En, komt de linksbuiten uiteindelijk niet waar hij wil zijn. “Ik zou heel graag nog het profvoetbal willen halen. Bijvoorbeeld bij een club uit de Keuken Kampioen Divisie.” Doelpunten maken en assists geven, is wat dat betreft het devies. “Ik wilde dit seizoen eigenlijk voor zeven goals en zeven assists gaan, maar ik had niet verwacht dat ik zo snel in de basis zou staan.” En dus heeft hij met drie goals en twee assists, de lat alvast maar een stukje hoger gelegd. “Ik ga nu voor twintig in totaal!”