Bij veel dorpsclubs is het een bekend vraagstuk: hoe zorg je ervoor dat jeugdspelers blijven hangen en uiteindelijk doorstromen naar het eerste elftal? Bij Jan van Arckel wordt daar de afgelopen anderhalf jaar hard aan gewerkt. Met Jeroen de Groot als drijvende kracht krijgt het jeugdvoetbal stap voor stap weer een duidelijke plek binnen de vereniging.
Wie Jeroen de Groot zegt, zegt Jan van Arckel. De 31-jarige aanvaller is al jaren actief in het eerste elftal en combineert dat sinds een aantal jaar met zijn rol als hoofd van de jeugdcommissie. “Ik ben eigenlijk al best lange tijd betrokken bij de club,” vertelt hij. “Maar in deze rol houd ik me echt van boven tot onder bezig met de jeugd. Van indelingen tot visie, alles wat daarbij komt kijken.”
Die betrokkenheid komt niet uit de lucht vallen. Voor De Groot is het jeugdvoetbal de levensader van een dorpsclub. “Wij zijn een kleine vereniging. Dan is het superbelangrijk dat je je eigen jongens opleidt. Als je alleen maar spelers van buitenaf gaat halen, verdwijnt de charme van zo’n club.”
De eerste echte stap richting vernieuwing werd gezet met de komst van een structurele voetbalschool. “We zijn begonnen bij de basis,” legt De Groot uit. “Met de voetbalschool van Jordy Thomassen op maandagavond. Daarmee willen we niet alleen spelers beter maken, maar ook onze trainers.” In blokken van meerdere weken wordt er gewerkt aan thema’s die vereniging breed terug moeten komen. “Zo verklein je uiteindelijk de stap van jeugd naar senioren.”
Volgens De Groot gaat het daarbij niet om snelle successen, maar om duurzame ontwikkeling. “Ik zou het fantastisch vinden als uiteindelijk bijna ieder jeugdelftal op eerste- of tweedeklasseniveau kan spelen. Dan weet je dat je structureel goed bezig bent.”
De Groot staat daarin niet alleen. De jeugdcommissie kreeg de afgelopen periode een nieuw gezicht. “We hebben nu een jonger jeugdbestuur, met mensen die allemaal hun eigen expertise hebben,” zegt hij. “Iedereen heeft zijn eigen verantwoordelijkheid. Dat werkt prettig en zorgt voor duidelijkheid.”
Ook bij de trainers wordt bewust gekozen. “We stellen graag jonge trainers aan die iets met jeugd hebben,” legt De Groot uit. “Het liefst zie ik in ieder team een onafhankelijke trainer, ondersteund door enthousiaste vaders en moeders. Dat is soms lastig bij een kleine club, maar het helpt enorm bij de ontwikkeling.”
Een van de grootste uitdagingen blijft de overgang van jeugd naar het eerste elftal. “Die stap van onder 17 naar het eerste is gewoon groot,” erkent De Groot. “Daarom is het zo belangrijk om toe te werken naar een stabiele onder 19. Dat maakt de overstap een stuk kleiner.”
Door keuzes uit het verleden ontstond er tijdelijk een gat in de bovenbouw. “We hebben destijds een jeugdteam opgeofferd om de senioren overeind te houden,” legt hij uit. “Dat was nodig, maar dat voel je nu wel. Daarom is het extra belangrijk dat we die hogere jeugdteams nu bij elkaar houden.”
Dat ontwikkeling en plezier hand in hand moeten gaan, staat voor De Groot vast. “Het is een dun lijntje,” zegt hij. “Je wilt eisen stellen en beter worden, maar het moet ook leuk blijven. Zeker bij een dorpsclub die volledig draait op onze geweldige vrijwilligers.”
Waar De Groot het meest trots op is? “De stabiliteit die we nu hebben,” zegt hij zonder aarzelen. “Herkenbare gezichten in het bestuur en teams die op een hoger niveau spelen. Onze onder 16 in de hoofdklasse, dat is voor Jan van Arckel echt bijzonder.”
Zijn uiteindelijke doel is helder. “Ik zou het prachtig vinden als ons eerste elftal stabiel in de derde klasse speelt, met zoveel mogelijk eigen jongens. Dat mensen langs de lijn staan en zeggen: ‘Ik kom kijk naar onze jongens uit het dorp.’ Dat is waar we het voor doen.”
Klik op Jan van Arckel voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Jan van Arckel voor meer informatie over de club.