VLISSINGEN – Zelf maakte hij de toptijden van VC Vlissingen mee, speelde zelfs nog betaald voetbal bij VCV Zeeland en later Excelsior Rotterdam. Maar ook nu de club het enorm lastig heeft op het allerlaagste amateurniveau probeert Renato Dijkstra (54) als ‘manusje van alles’ er voor zijn club het beste van te maken.
Dijkstra stapte als jochie vanuit Ritthem de poorten aan de Irislaan door en sindsdien loopt VC Vlissingen als een rode draad door zijn leven. Als voetballer, later als trainer en vandaag de dag vervult de sierlijke linkspoot van weleer diverse rollen bij de zaterdag vijfdeklasser. Als ‘clubfotograaf’ legt hij de verrichtingen van het eerste elftal vast op beeld voor website en socials. “Fotografie deed ik al toen mijn kinderen klein waren, maar inmiddels heb ik die camera weer opgepakt en vind ik het enorm leuk om de actie op en langs het veld te fotograferen.”
Inmiddels woont hij op honderd meter van het sportpark, vlakbij huidig trainer Miso Josipovic en is Dijkstra meer dan regelmatig te vinden op of langs het gloednieuwe kunstgrasveld óf in de kantine. “Ook daar hebben we een project van gemaakt inderdaad. Die kantine werd door heel veel mensen dodelijk saai gevonden. Met een aantal mensen zijn we nu bezig om er weer wat gezelligheid en sfeer in te brengen. De boel schilderen, andere verlichting én een hele fotowand met beeldmateriaal van vroeger tot nu zodat het leuk is om hier je tijd na de wedstrijden door te brengen en een ontmoetingsplek te zijn voor iedereen op een laagdrempelige manier.”
Daarnaast is de voormalig linksbuiten inmiddels ook bestuurslid geworden. “Dat was eigenlijk niet de bedoeling want ik ben nooit zo voor de officiële functies. Maar om het structureel te borgen zit ik nu toch in het bestuur van de club. Ik houd me bezig met technische zaken en met een aantal mensen proberen we nu de club weer in de lift te krijgen. Want het zag er vorig seizoen echt heel slecht uit. Weinig spelers, weinig perspectief en alles hing aan een heel dun draadje. Gelukkig hebben we dat weten om te draaien en nu proberen we langzaam weer de stapjes omhoog te maken. Tot nu toe is het nog wat wisselvallig maar ik heb er zeker vertrouwen in dat we het op de rit kunnen krijgen.”
Doorstroming vanuit de jeugd is er niet, want de oudste jeugd duurt nog járen voordat daar eventueel uit kan worden geput. “Alles moet dus van buitenaf erbij komen en dat is lastig met een vrijwel lege portemonnee. Alle clubs hier vissen een beetje in dezelfde vijver en dan moet je toch spelers perspectief kunnen bieden. Het enige wat wij hebben is dat het voor spelers een enorme uitdaging is om hier mee te helpen de boel weer op te bouwen en samen VC Vlissingen weer omhoog te brengen. Dat is zonder meer voor mijzelf de uitdaging want dit is écht ‘mijn’ club. Ik ben hier opgegroeid en als speler heb ik alles meegemaakt, trainer geweest ook van het tweede en het eerste.”
Momenteel is de bevlogen clubman naast bestuurslid en clubfotograaf ook nog leider en speler bij de 35+. “Daar speel ik met allemaal gasten uit de gloriejaren. Een aantal van hen komt hier ook geregeld nog kijken of drinken we een biertje samen in de kantine. De tijden van toen komen wellicht nooit meer terug, maar ik wil er wel alles aan doen om met de club toch minstens weer wat meer omhoog te kunnen kijken. Dat is wel waar in mijn ogen deze club hoort te spelen.”
Klik op VC Vlissingen voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VC Vlissingen voor meer informatie over de club.