Het eerste elftal van SV Buren is er één waar plezier en prestatie hand in hand gaan. In de vijfde klasse staat de ploeg bekend als een team dat misschien niet elke week hetzelfde niveau haalt, maar wél altijd samen op het veld staat. Het is een mix van vriendschap, gezelligheid en serieus voetbal, precies zoals het amateurvoetbal bedoeld is. Speler van het eerste elftal Len Verweij vertelt hoe SV Buren dit seizoen is uitgegroeid tot een hechte ploeg met een duidelijk eigen karakter.
“Aan het begin van het seizoen waren we eigenlijk een bij elkaar geraapt team,” vertelt Verweij. “Maar inmiddels, richting de winterstop, zijn we gegroeid tot een hecht en gezellig vriendenteam dat gewoon degelijk mee kan in de vijfde klasse.” Die omschrijving geeft meteen een goed beeld van Buren: een club waar plezier en teamgevoel voorop staan, maar waar ook degelijk voetbal wordt gespeeld.
Het niveau in de vijfde klasse is echter allesbehalve voorspelbaar. “Elke wedstrijd is anders,” zegt Verweij. “De ene week speel je tegen een ploeg uit Utrecht en win je met 7-1, en de week erna verlies je van een team dat onderaan staat. Het niveauverschil is groot en daardoor blijft het onvoorspelbaar.” Voor de spelers betekent dat een uitdaging, maar vooral ook dat geen enkele wedstrijd hetzelfde voelt.
Toch wordt er niet altijd op professioneel niveau getraind. “We hebben de verplichting om minimaal één keer per week te trainen,” legt Verweij uit. “Maar we worden er niet voor betaald, dus school, werk en familie gaan bij de meesten altijd voor. Dat is ook gewoon realiteit op dit niveau.” Het voetballen bij SV Buren gaat dus net zo goed over vriendschap en ontspanning als over winnen en verliezen.
En dan is er natuurlijk de beroemde derde helft. Verweij kan zich één middag van dit seizoen bijzonder goed herinneren: “Dat moet toch de wedstrijd tegen Ophemert zijn geweest. Een ouderwetse Super Sunday, compleet met onze eigen zanger Jantje Bier en DJ Patmix. Dat blijft toch wel het type middag waarvoor je bij een club als Buren voetbalt.” De kantine bij SV Buren is minstens zo belangrijk als het veld: daar komen vrienden samen, wordt er gelachen en klinken de verhalen die een seizoen kleur geven.
Binnen het team vervult Verweij zelf vooral de rol van sfeermaker. “Een leider ben ik niet; die rol past me gewoon niet,” zegt hij. “Maar ik probeer de groep op te peppen en plezier te brengen, dat past beter bij mij.” Die balans tussen sportiviteit en gezelligheid lijkt typerend voor SV Buren.
Wat het seizoen betreft, zijn de ambities realistisch. “Het kampioenschap zit er helaas niet meer in,” zegt Verweij. “Maar we moeten wat mij betreft minimaal in het linke rijtje eindigen, en misschien wel richting een top-5.” Het doel is dus helder, zonder dat de druk het plezier overschaduwt.
Als voetballer omschrijft Verweij zichzelf als ‘lomp en chaotisch, maar wel met een goede trap’. Hij speelt het liefst als linksback, maar door de tactiek van het team staat hij dit seizoen vaak als linkshalf. Het is een bescheiden rol in een team waar iedereen op meerdere posities inzetbaar is en de sfeer belangrijker is dan individuele sterrenstatus.
SV Buren zelf ziet hij als een hechte gemeenschap. “Een vaste groep vrienden en familie die graag samenkomt om voetbal te kijken en iets te drinken. Het voelt als een gemeenschap waarin iedereen elkaar kent.” En dat is precies waarom het eerste elftal zo typerend is voor de club: een team dat maximaal inzet op het veld, maar ook maximaal geniet buiten het veld.
“Wij proberen er altijd het maximale uit te halen,” besluit Verweij. “Iedereen is welkom en wordt met open armen ontvangen. Dat is precies wat ons als SV Buren kenmerkt.” Wie een middag komt kijken, ziet een ploeg die speelt met plezier, inzet en een flinke dosis Buren-karakter. Een vriendenteam dat toevallig ook goed kan voetballen.
Klik op SV Buren voor de laatste artikelen over de club.
Klik op SV Buren voor meer informatie over de club.