Voor spelers is het vanzelfsprekend dat er iemand langs de lijn staat te vlaggen, maar achter die rol schuilt vaak een verhaal van toewijding en clubtrouw. Bij BZC’14 is Joost van Rijnsbergen zo’n vaste waarde. Al veertien seizoenen staat hij als assistent-scheidsrechter langs de lijn, gedreven door betrokkenheid, teamgevoel en liefde voor het spel.
Joost van Rijnsbergen is 31 jaar en woont in Zuilichem. Hij begon zijn voetbalcarrière als jeugdspeler bij vv Zuilichem en speelde daar tot en met het tweede elftal. Een enkelblessure zette hem op zeventienjarige leeftijd enkele maanden aan de kant, maar betekende tegelijkertijd het begin van een andere rol binnen de club. “Om er op zaterdag toch bij te zijn, heb ik dat seizoen afgemaakt als grensrechter bij het tweede,” vertelt hij.
Dat bleef niet onopgemerkt. Later dat seizoen werd hij door de toenmalige trainer en aanvoerder gevraagd om assistent-scheidsrechter te worden bij het eerste elftal. “Ik heb daar wel even over nagedacht. Ik was jong en het voelde als een grote stap, maar uiteindelijk heb ik ja gezegd.”
Veertien seizoenen ervaring
Inmiddels staat Van Rijnsbergen al veertien seizoenen langs de lijn. Zeven jaar deed hij dat bij vv Zuilichem, waarna hij na de fusie met vv Brakel doorging bij BZC’14. “Het voelt bijzonder om zo lang bij één elftal betrokken te zijn,” zegt hij. “Je hoort er echt bij, ook al sta je niet op het veld.”
Voor Joost is dat teamgevoel precies wat het vlaggen zo leuk maakt. “Je bent onderdeel van het eerste elftal, maar dan in een andere rol. Dat samen ergens naartoe werken, dat mis je dan niet.”
Dikke huid en gladde rug
De rol van assistent-scheidsrechter kent ook een keerzijde. “Je moet een dikke huid hebben,” zegt Van Rijnsbergen eerlijk. “Uitschelden hoort er helaas bij.” Vooral opmerkingen van mensen die de regels niet kennen, kunnen frustrerend zijn. “Of ze weten niet wat je met de scheidsrechter hebt afgesproken, maar vinden wel dat ze alles beter weten.”
Toch laat hij zich zelden uit het veld slaan. “Je leert om rustig te blijven en je werk te doen.” Volgens Van Rijnsbergen is vlaggen vooral een ervaringsvak. “Je leert het door het vaak te doen.”
Ook actief als scheidsrechter
Naast zijn rol bij het eerste fluit Van Rijnsbergen ook jeugdwedstrijden bij de club, meestal twee keer per maand. Dat deed hij eerder al bij vv Zuilichem en later bij BZC’14. “Ik fluit wedstrijden van de O15 tot en met de O19, dat helpt ook enorm om de spelregels goed bij te houden,” vertelt hij.
Toch ligt zijn voorkeur bij het vlaggen. “Daar komt toch het teamgevoel het meest terug. Samen zijn, samen winnen en verliezen.”
Hoogte- en dieptepunten
Het absolute hoogtepunt in zijn veertien seizoenen was het kampioenschap in het seizoen 2023-2024, toen BZC’14 promoveerde van de vierde naar de derde klasse. “Dat springt er voor mij echt wel bovenuit,” zegt hij. “Tuurlijk waren er ook minder leuke momenten, zoals de degradaties en de momenten waarop het langs de lijn uit de hand liep.”
Toch blijft hij terugkomen. “Je leert ontzettend veel mensen kennen in de regio: spelers, trainers en scheidsrechters. Overal kom je bekenden tegen.”
Meer dan voetbal
Voor Joost van Rijnsbergen is BZC’14 meer dan alleen voetbal. “Het is een belangrijke sociale plek voor Brakel en Zuilichem. Vanuit de kleine dorpen komt hier alles samen.” Naast het voetbal werkt hij als administrateur bij een keukenshowroom, maar de supporters van BZC’14 hoeven voorlopig nog niet bang te zijn dat hij stopt als vlagger. “Zolang ik er plezier in heb, blijf ik dit met volle overtuiging doen.”
Klik op BZC’14 voor de laatste artikelen over de club.
Klik op BZC’14 voor meer informatie over de club.