MIDDELBURG – Omdat hij ooit onverwachts werd toegelaten op een studie in Rotterdam maakte hij als begin twintiger de overstap van Zeelandia Middelburg naar Jong Ambon. Tot vreugde van zijn vader. Het bleek een gouden keuze, want sindsdien is Leroy Telussa (34) niet meer weggegaan en is hij nu nog altijd de trotse aanvoerder van het eerste team.
“Ik wilde gaan studeren en had toen weinig vertrouwen dat ik zou worden toegelaten op de opleiding in Rotterdam. Ik beloofde mijn vader dat áls ik zou worden toegelaten ik zou gaan voetballen bij Jong Ambon. Dat wilde hij altijd al, maar ik zag geen reden om bij Zeelandia toen al weg te gaan. Uiteindelijk moest ik mijn belofte nakomen want ik werd toegelaten op de opleiding en van die stap heb ik nog altijd geen spijt.”
Telussa, een telg uit de familie wiens naam onlosmakelijk in vele lagen is verbonden met Jong Ambon, speelde zijn gehele jeugd bij Zeelandia, maar dus nimmer in het eerste team. Toen de JO29 uiteenviel omdat tal van teamgenoten overstapten naar JVOZ, kreeg hij aanbiedingen van Dauwendaele, MZVC en RCS. “Die werden het uiteindelijk geen van allen, want ik had mijn woord aan Jong Ambon gegeven. Al die jaren waren fantastisch en zeer speciaal. Trainen onder ome Paul en spelen met een hoop neefjes in het elftal. Dat zijn dingen die ik enorm koester als voetballer en als mens.”
Was hij in het verleden altijd aanvaller, inmiddels is hij één van de oudsten in de selectie wordt hij liefkozend soms pa of opa genoemd. Tijdens de wedstrijden jaagt hij niet meer op de doelpunten maar is hij als centrale verdediger juist degene die de boel neerzet en de spelers probeert te coachen. “Dat is een enorm mooie rol. De laatste seizoenen is het sportief helaas wat minder. Even hadden we het gevoel dat we de juiste lijn weer te pakken hadden, maar sinds begin dit seizoen draait het minder en lopen we eigenlijk al sinds de voorbereiding achter de feiten aan. Dat is zonde, want we hebben zeker de kwaliteiten om in deze klasse gewoon bovenin mee te doen vind ik.”
Stappen vooruit, stapje terug en hopelijk straks weer eentje vooruit maken. “Dat is wel waar ik naar streef met de ploeg. Bovendien blijft voetbal voor mij een geweldige uitlaatklep. Ook als het minder draait kan ik op het veld even helemaal de knop omzetten en mijn drukke baan vergeten. Dat vind ik heerlijk en is voor mij een belangrijke drijfveer dat ik nog altijd speel. Ik ben ook erg fanatiek en wil altijd streven naar beter en meer. Soms moet je dan even op de rem trappen of gas terugnemen. We hadden als doel om te gaan voor de nacompetitie, maar dat is er alleen tot op heden nog totaal niet uitgekomen. We hebben amper met dezelfde jongens kunnen spelen en er moeten zelfs geregeld jongens van het tweede mee. Dan is het lastig om constant te presteren als team. We doen ons best maar dat is in deze klasse te vaak niet goed genoeg gebleken tot nu toe.”
De club heeft hij inmiddels in zijn hart zitten en hij geniet van hoe het er bij Jong Ambon aan toegaat. “Het is meer dan een Molukse club, voor mij is het een club van verbinding met en tussen verschillende culturen. Een familievereniging waar een warm gevoel heerst richting alle leden, waar ze ook hun roots hebben. Dat vind ik mooi en daar ben ik trots op dat ik daar deelgenot van ben al vele jaren. Zo lang ik fysiek van waarde ben en ik het allemaal nog goed kan belopen zal ik me blijven inzetten. Hopelijk kunnen we dit seizoen sportief nog wat stapjes maken en anders moet het volgend jaar gebeuren.”
Klik op Jong Ambon voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Jong Ambon voor mee informatie over de club.