Tot aan de winterstop, leek er voor tweedeklasser JEKA dit seizoen eigenlijk geen vuiltje aan de lucht. Met een tweede plaats en zicht op koploper Zwaluw VFC, was er voor de ploeg uit Breda nog alles om voor te spelen. Maar na een mindere periode, is alles anders, vertelt Mehmet Sari. “We moeten nu toch vooral naar beneden kijken.”
Hoe anders was dat na de uitwedstrijd bij Groen Wit (0-3), het laatste duel voor de winterstop. “We stonden dik tweede, vlak achter de koploper”, memoreert Sari (22). Want, zo vertelt hij. “Aan het begin van het seizoen ging het echt top!” Tot het nieuwe jaar aanbrak. “De laatste wedstrijden hebben we onnodig puntenverlies geleden. Niet omdat de tegenstander beter was, maar omdat we zelf slordig waren.”
Niet blij mee
Toch is het dat niet alleen, is Sari eerlijk. “Als tegenstanders inzakken en veel de lange bal spelen, hebben we daar moeite mee. Dan worden de ruimtes kleiner én moeten we meer duels spelen. Terwijl we het juist moeten hebben van onze snelle aanvallers.” Onder de druk uit spelen en voetballend het verschil maken. “Daar zijn we beter in.” Inmiddels afgezakt naar een plek net boven de nacompetitie voor degradatie, probeert Sari de moed erin te houden. “Alles staat nog dicht op elkaar, dus er is nog genoeg om voor te spelen. Al moeten we ook naar beneden kijken.” Iets wat de inwoner van Breda het liefste, eigenlijk zo min mogelijk doet. “Ons doel is minimaal top vijf, en misschien nog een periode pakken. Daar gingen we aan het begin van het seizoen wel voor.” Er zit volgens hem dan ook maar één ding op: “We moeten gas geven!” Want als ze dat doen, is er veel mogelijk, weet Sari. “We zijn de eerste periode maar net misgelopen…” Zaak om daar kracht uit te putten, al zal dat niet makkelijk worden, beseft de aanvaller. Mede door het aangekondigde vertrek van trainer Maikel Nijst. “Dat kwam voor ons als spelers best wel als een shock, daar waren we niet blij mee. We wilden heel graag verder met hem, alleen wilde de club dat niet.” Heeft dat invloed gehad op de resultaten? “Daardoor zijn we misschien wel anders gaan voetballen en hadden jongens er minder zin in. We voelden ons als spelersgroep niet echt gehoord.”
Graag hogerop
Maar heel lang om daarbij stil te blijven staan, heeft Sari dus niet. In zijn geval als linksbuiten. “In de jeugd speelde ik vaak op tien, nu vind ik het leuker om aan de buitenkant te spelen.” En om een actie te maken. “De één op één opzoeken met mijn back en voor gevaar zorgen.” De rechtspoot omschrijft zichzelf dan ook als een creatieve speler. “Ik houd van dribbelen en speel altijd met mijn hart. Iedere training of wedstrijd probeer ik het maximale te geven.” Begonnen bij PCP, kwam hij via JEKA, op jonge leeftijd bij Baronie terecht. “Uiteindelijk heb ik in de C’tjes twee jaar bij Baronie gespeeld, daarna ben ik weer teruggegaan.” Naar JEKA dus. “Ik ben hier opgegroeid en ken alle jongens om me heen. Dat vind ik heel fijn. Vanaf de E1 zijn we eigenlijk samen omhooggegaan.” Iets wat Sari voor zichzelf, ook in de toekomst wil blijven doen. “Ik wil graag een zo’n hoog mogelijk niveau halen. Daarom ben ik veel bezig met mijn conditie, want dat is mijn grootste verbeterpunt.” Aan welk niveau zit hij zelf te denken? “De eerste klasse of hoger!” Bijvoorbeeld RBC. “Een paar jaar geleden zaten we nog bij elkaar in de competitie, toen vond ik het echt mooi om te zien hoe ze voetbalden.” Aan ambities, bij Sari dan ook geen gebrek. “Voor mij heeft hogerop gaan de prioriteit, daarna komt pas de gezelligheid.” Een mentaliteit die uitstekend past, bij zijn huidige trainer, vertelt de jongeling. “Maikel is een fijne gozer én een goede trainer. Hij ziet echt dingen waar je wat aan hebt en kan het goed overbrengen.” Mede door zijn leeftijd, denkt Sari. “Daardoor weet hij hoe we denken, ook in zijn passie en het alles geven.” De buitenspeler baalt dan ook nog altijd, van zijn vertrek. “Dat is gewoon heel jammer, ik kon het niet geloven toen ik het hoorde…”