Jan Geervliet steekt nog altijd de handen uit de mouwen bij Pernis

0
23
Jan Geervliet

Hij woont al jaren niet meer in Pernis, heeft geen familieleden die bij de club spelen en komt op zaterdag vooral voor de gezelligheid en een biertje. Toch is Jan Geervliet (66) nog altijd nauw betrokken bij VV Pernis. Als lid van de werkploeg stak hij deze zomer veel tijd in een flinke klus: de volledige renovatie van zes kleedkamers.

Aan de daadwerkelijke verbouwing ging een lange periode van voorbereiding vooraf. “Eerst is er een bouwcommissie opgetuigd met drie personen. Daarna hebben we een aantal vergaderingen gehad, soms met en soms zonder het bestuur. We hebben veel offertes binnengekregen. Alles bij elkaar zijn we ongeveer een jaar met de voorbereiding bezig geweest.”

Rond 20 juni kon het daadwerkelijke werk beginnen. Dat de kleedkamers aan een grondige opknapbeurt toe waren, was duidelijk. Het huidige VV Pernis speelt op het complex waar vroeger Excelsior Pernis was gevestigd. In maart 1978 brandden de kantines en kleedkamers van zowel DOTO als buurman Excelsior Pernis af. Daarna werd alles opnieuw opgebouwd. De kleedkamers 1 tot en met 6 dateren uit die periode.

“Sinds de nieuwbouw was er eigenlijk vrij weinig aan gedaan”, vertelt Geervliet. Inmiddels zijn de zes kleedkamers volledig gerenoveerd. Een van de verbeteringen zit in de vloeren. “Er zaten overal drempels. Dat is nu één groot geheel geworden. Voor de schoonmaakploeg is dat natuurlijk ook een stuk prettiger.”

Geervliet is iemand die graag iets voor de vereniging doet, maar omschrijft zijn band met Pernis tegelijkertijd op een nuchtere manier. Hij voetbalde er zijn hele leven en hield het in een vriendenelftal zelfs vol tot zijn 55e. Van oorsprong is hij een “Oranje”, zoals Excelsior Pernis werd genoemd.

Tegenwoordig woont Geervliet in Poortugaal. Op zaterdag is hij desondanks nog regelmatig op de club te vinden. Meestal verschijnt hij rond tien over vier. Niet per se om negentig minuten voetbal te bekijken, maar vooral voor de derde helft. Een biertje, wat gesprekken en gezelligheid horen daar voor hem bij. Soms loopt hij vanuit Poortugaal naar Pernis en spreekt hij met zijn vrouw af hoe laat ze hem weer komt ophalen.

Dat betekent niet dat Geervliet geen voetballiefhebber is. Integendeel. Hij bezocht door de jaren heen grote eindtoernooien van het Nederlands elftal en was afgelopen zomer nog op het WK in de Verenigde Staten. Ook daar draait het voor hem niet alleen om wat er op het veld gebeurt. “Ik ga voor de gezelligheid, de gesprekken en het pilsje. Amerika was heel mooi. Alles is daar heel groot, zoals het bij de Amerikanen hoort.”

Bij VV Pernis gebruikt hij zijn ervaring vooral achter de schermen. Zelf noemt hij zich niet bijzonder technisch. “Maar ik heb in mijn leven wel veel van dit soort zaken voorbij zien komen.” Over het eindresultaat van de kleedkamers is hij voorzichtig, al hoeft over de vooruitgang niet te worden gediscussieerd. “Als je weet hoe het er voorheen uitzag, dan is dit wel een kolossale verbetering. Dat staat als een paal boven water.”

Geervliet zou alleen graag zien dat meer mensen bereid zijn om iets voor hun vereniging te doen. Volgens hem wordt het steeds lastiger om vrijwilligers te vinden. “Dat mensen overdag niet kunnen, is logisch als je nog geen pensionado bent. Maar mensen stellen tegenwoordig ook andere prioriteiten.”

Daarmee raakt hij een probleem dat zeker niet alleen bij Pernis speelt. Juist daarom blijven mensen als Geervliet belangrijk. Zelf maakt hij daar weinig woorden aan vuil. Hij doet zijn werkzaamheden, drinkt op zaterdag zijn biertje en geniet van de gezelligheid. Precies op zijn eigen manier en als hij op zaterdag geluk heeft, komt zijn vrouw hem ophalen bij de voetbalclub.