Wie bij een uitwedstrijd van LMO ruim voor de aftrap de kleedkamer binnenloopt, heeft grote kans de 66-jarige Fred van Zeelst al aan het werk te zien. De kleding ligt klaar, de juiste maten zijn gekoppeld aan de rugnummers en alles staat gereed voor de spelers. Het is een van de taken die de gepensioneerde Rotterdammer met veel plezier voor zijn club uitvoert. Want LMO is al tientallen jaren zijn ‘cluppie’.
Van Zeelst woont op een steenworp afstand van het complex. Toch zette hij zijn eerste voetbalstappen bij Hillesluis. Op zijn zestiende stopte hij twee jaar met voetballen. „Waarom weet ik eigenlijk niet eens meer”, zegt hij lachend. Zijn vader zorgde ervoor dat LMO vervolgens in beeld kwam. “Mijn vader kwam hier altijd en ik ging een paar keer mee om op zondag naar het eerste te kijken. Toen besloot ik weer te gaan voetballen. Op mijn negentiende ben ik lid geworden.”
Even mocht Van Zeelst aan de selectie ruiken, maar een langdurige carrière in het eerste zat er niet in. “Ik was niet echt een trainingsbeest. Dan zak je natuurlijk snel af naar het derde.” Daar had hij geen problemen mee. In de lagere elftallen beleefde hij veel plezier en uiteindelijk voetbalde hij tot zijn 32ste.
Ook zijn familie raakte nauw betrokken bij LMO. Zijn vrouw, schoonmoeder en schoonvader deden vrijwilligerswerk achter de bar, in de keuken en op de toen nog aanwezige grasvelden. Van Zeelst hielp eveneens achter de bar. Later werd zijn aanwezigheid weer intensiever toen zijn kleinzoon op vijfjarige leeftijd ging voetballen. “Eigenlijk werd hij automatisch lid van LMO. Hij kon best lekker voetballen en was natuurlijk mijn lust en mijn leven. Ik werd trainer en ging naar alle wedstrijden kijken.” Zijn kleinzoon doorliep de volledige jeugdopleiding en haalde uiteindelijk de selectie. Sinds dit seizoen speelt hij bij SV Charlois. “Helaas zie ik hem daardoor minder vaak voetballen.”
Streepjes op de wasmachine
Van Zeelst is tegenwoordig verantwoordelijk voor de kleding van de selectie. Doordeweeks begint het werk al met het klaarleggen van de spullen voor het tweede elftal. Ook tijdens beide trainingsavonden van de selectie is hij aanwezig. “De spelers van het eerste hebben trainingskleding van LMO. Ze betalen een kleine bijdrage en ik zorg ervoor dat alles weer netjes klaarligt.” Dat betekent ook wassen. En juist daar lag aanvankelijk niet zijn grootste talent.
“Ik ben geen held met wasmachines. Ze hebben voor mij streepjes op het apparaat gezet, zodat ik precies weet wat ik moet doen. Mijn vrouw zegt weleens dat ik dan thuis ook de was kan doen, maar thuis hebben we zo’n digitaal ding”, lacht hij. “Bij LMO hebben we drie wasmachines en een droger. Dat is prima geregeld.” Bij uitwedstrijden vertrekt hij een half uur eerder dan de rest. „Ik meld me bij de tegenstander en zorg ervoor dat alle tenues netjes klaarliggen.” Daarna kan hij zich weer supporter voelen.
Sportief hoopt Van Zeelst dit seizoen op meer succes. Vorig jaar eindigde teleurstellend. VDL bleek in de vierde klasse net te sterk en in de nacompetitie werd LMO uitgeschakeld door OVV. Daar stond wel winst van de Rijnmond Cup tegenover, na een zege op Bolnes in de finale.
Weer groei
Ook buiten het veld heeft LMO stappen gezet. Van Zeelst heeft andere tijden meegemaakt. “Er is een periode geweest dat onze huidige voorzitter en zijn maat bij een uitwedstrijd de enige supporters van LMO waren.” Het nieuwe clubgebouw, dat ongeveer vier jaar geleden werd geopend, heeft volgens hem veel veranderd. Inmiddels groeit LMO weer en zijn er zelfs wachtlijsten. Uitbreiden is lastig, omdat er geen ruimte is voor een extra veld. Ook sportief ziet Van Zeelst vooruitgang. Zo speelt Onder 15-1 inmiddels divisievoetbal. “Dat is een enorme prestatie van dat team.”
Zelf geniet de 66-jarige Rotterdammer ondertussen van zijn pensioen. Nadat de chocoladefabriek van De Baronie, waar hij als teamleider werkte, kort voor zijn pensioen de deuren sloot, heeft hij tijd genoeg. Een aanzienlijk deel daarvan brengt hij graag bij LMO door. “De club staat er gezond voor en ik ben hier lekker vaak. LMO is gewoon een Rotterdamse club uit Zuid, zonder kapsones of racisme. Er loopt hier van alles door elkaar heen. Dat is LMO.”

