Drie seizoenen geleden gestopt bij het eerst elftal, maakte Simon Bremer in de nadagen van zijn voetballeven, de overstap naar het derde van WFB. En hoewel dat in het begin best even wennen was, heeft de voormalig aanvoerder en spits van het vlaggenschip zijn plekje inmiddels helemaal gevonden. “Het bevalt eigenlijk heel goed!”
Al mist de 37-jarige Bremer het voetballen bij een eerste elftal af en toe wel, is hij eerlijk. “Vooral alles eromheen. De sfeer, het ergens naartoe leven.” Toch geniet de inwoner van Schiedam de laatste seizoenen dus ook, als speler van het derde. Samen met onder meer Gijsbert van Estrik. “We zijn drie jaar geleden gezamenlijk gestopt bij het eerste van WFB, om in een lager team te gaan spelen. Maar onze groep bestaat uit nog meer oud-selectiespelers. Dat blijft hartstikke leuk, eerlijk is eerlijk.”
Weekendje weg
Al betekent dat niet, dat Bremer het nu iets rustiger aan doet. “Ik zal altijd dat fanatisme blijven houden. Heb nog steeds een hekel aan verliezen.” En dus is zijn instelling, eigenlijk nauwelijks iets veranderd, lacht Bremer. “Tuurlijk merk je wel verschil. Bij een eerste elftal moet je er altijd zijn, terwijl het nu iets minder erg is om een training of wedstrijd te missen. Dat zeg ik ook vaak tegen iedereen, alleen heb ik afgelopen seizoen alsnog bijna alles gespeeld, haha.” Een weekendje weg, bijvoorbeeld met zijn vrouw en dochtertje van drie, moet dan ook nog steeds vooraf gepland worden. “Die mogelijkheid is er natuurlijk gewoon en ik moet zeggen dat ik daar ook enorm van kan genieten met mijn gezin, maar ik betrap mezelf erop dat ik die toch om de wedstrijden heen probeer te plannen.”
Want hoewel het voetballen zelf misschien iets minder belangrijk geworden is, kan Bremer nog steeds niet zonder zijn club. “WFB is wat dat betreft echt meer dan voetbal. Daar ben ik wel achter.” Relativeren, wordt hij dan ook steeds beter in. “Tuurlijk was het een bewuste keuze om lager te gaan voetballen, maar in het begin vond ik het best een beetje moeilijk.” Gelukkig heeft hij met Leon Struijk als trainer, een oude bekende voor zijn neus staan. “Die heb ik ook altijd in de jeugd gehad en is eigenlijk vanaf de F’jes met mij meegegaan. Dus wat dat betreft is de cirkel wel rond. Daar heb ik een heel goede klik mee, dus het is extra leuk om het samen met hem te doen.” Want ondanks dat ze als oud-selectiespelers nog altijd bloedfanatiek zijn, probeert ook Bremer, toch vooral het plezier ervan in te zien. “Dat is anders dan ik gewend was. Nu gaat het nog meer om het samenzijn, en een biertje met elkaar doen.”
Over nagedacht
Maar soms ook gewoon om winnen. “In het eerste seizoen dat ik gestopt was, heb ik nog een paar keer meegedaan bij het eerste. Maakte ik zelfs nog de winnende tegen Simonshaven.” Afgelopen jaar, maakte hij zijn rentree niet, maar werd hij wel benaderd door een derdeklasser uit Rotterdam. “Dat was door een oude bekende. Het kriebelde wel heel even, en ik heb er serieus over nagedacht, alleen heb ik het uiteindelijk niet gedaan. Ik ben nu toch minder fit, en dan moet je jezelf weer optrainen. Toen was ik 36, wil je dat dan nog? Al vond ik het wel leuk dat ik gevraagd werd.” Niet gedaan, maakt Bremer nog altijd lekker zijn minuten op zaterdag bij het derde, en tijdens de twee doordeweekse trainingen. “Ik wil dit het liefste nog jaren blijven doen! Het spelletje is veel te leuk om te stoppen, dat merk ik aan alles. Dus zolang ik fit ben, blijf ik het doen.”
Nog altijd, als spits. “Lekker doelpunten maken. Dat blijft het mooiste wat er is.” Naast, over voetbal praten. Want ook dat, doen ze bij WFB. “We hebben sinds een tijdje de WFB Inside podcast, daar zit ik in als sidekick. Iedere maand nemen we een podcast op en bespreken we alle ins en outs van WFB. Over de verschillende elftallen, en natuurlijk het eerste. Zo blijf je toch bij en betrokken. Alleen dan achter de microfoon.” Maar ook de rest van het eiland, wordt besproken. “We maken ook een rondje over Flakkee, met alle wedstrijden. Vaak nodigen we een externe gast uit, iemand die hier op het eiland actief is. Een trainer of een speler.” Ook voor Bremer zelf, is het tijd om weer terug te verhuizen naar de omgeving waar hij vandaan komt. “We hebben een huis gekocht in Goedereede, daar gaan we in mei volgend jaar wonen. Het was tijd om lekker mede met die kleine naar huis te gaan!”