Nadat erevoorzitter John Troost vanwege gezondheidsredenen moest aftreden, zaten ze bij De Jonge Spartaan een tijdje zonder voorzitter. En dus vroeg de club aan Rick Postema en Jan Peter Robijn, of ze konden helpen bij het oplossen van dat probleem. Niet heel eenvoudig, besloot laatstgenoemde in februari vorig jaar, uiteindelijk om het zelf te gaan doen. “Puur vanuit een stukje betrokkenheid.”
Want betrokken, dat is de inmiddels 52-jarige Robijn. Ondanks dat hij opgroeide bij Melissant. “Mijn kinderen voetballen er, ik speel zelf nog bij de veteranen en ik ben hier jeugdtrainer geweest.” En daarnaast, en misschien wel bovenal, is hij al een aantal jaar hoofdsponsor van de club. “Dat is op het moment dat je voorzitter wordt, natuurlijk niet ideaal. Gelukkig hebben we daar goede afspraken over gemaakt.”
Mooiste dag
En dus besloot Robijn in februari 2025, om de handschoen op te pakken. “Toen onze erevoorzitter John Troost vanwege gezondheidsredenen moest aftreden, vroeg de club aan Rick Postema en mij, of we konden helpen. Aangezien we in die periode toch een tijdje zonder voorzitter zaten.” Veel gesprekken gevoerd, bleek dat nog niet zo makkelijk, herinnert de inwoner van Sommelsdijk zich. “Dat zorgde voor een positief gevoel, veel mensen wilden helpen, maar niemand wilde echt voorzitter worden.” Robijn uiteindelijk dus wel. “Ik kom er graag, heb bestuurlijke ervaring en de club moest door. Daarom heb ik besloten om het toch te gaan doen.”
Puur vanuit een stukje betrokkenheid én verantwoordelijkheidsgevoel. “Er zijn heel veel goede vrijwilligers bij De Jonge Spartaan, maar dan heb je wel een goed bestuur nodig.” En een voorzitter die tijd heeft, lacht hij. “Ik was net bezig om te stoppen met andere bestuursfuncties op het eiland, en voetbal blijft wel echt mijn hobby en passie.” Iets waar Robijn nog iedere week, reikhalzend naar uitkijkt. “Zaterdag blijft voor mij de mooiste dag van de week. Als je de club dan kunt helpen, heb ik daar heel veel plezier in.”
Al doet hij dat het liefste, door op het veld te staan. “Zelf voetballen blijft natuurlijk het leukste, daarna komt training geven. Daar heb ik door het voorzitterschap een punt achter moeten zetten, dat mis ik wel. Nu ben ik samen met andere bestuursleden bezig om de club te runnen en te kijken naar de lange termijn. Dat is toch een andere invulling.” En stiekem iets minder leuk, als hij eerlijk is. “Maar ik heb er heel veel plezier in!”
Samenwerken
Waar houdt Robijn zich de laatste tijd vooral mee bezig als voorzitter? “Een jaar of veertien geleden is Goeree-Overflakkee herverdeeld en zijn er met alle voetbalverenigingen afspraken gemaakt, omtrent het onderhoud. Dat heeft een negatieve impact op ons, omdat daardoor de begroting omhoog moet, om het sluitend te houden.” Hoe ze dat doen? “Als voetbalclub heb je vier vormen van inkomsten: kantine, sponsoring, contributie en zelfredzaamheid. We zijn nu actief aan de slag met de sponsorcommissie en daar komen mooie dingen aan. De bedragen gaan omhoog, dus dat is positief!” Ook aan de contributie, is een klein beetje gesleuteld. “Die is iets omhooggegaan. Maar daar tegenover, organiseren we ook meer activiteiten. Die zorgen dan ook meteen weer voor meer inkomsten.”
Behalve dat, is Robijn als echte voetballiefhebber ook nauw betrokken bij de sportieve kant van de vereniging. “We hebben natuurlijk enorme stappen gezet met de selectie. En niet alleen op het veld. Ook qua staf en medische begeleiding.” Met de jeugd, nog altijd als basis. “Daarom vinden we het belangrijk om daarin te blijven investeren. Vandaar dat we met Taco Brouwer ook een nieuwe Hoofd Jeugdopleiding hebben aangesteld.” Ambities hebben ze in Middelharnis dan ook genoeg. “Ons doel is om een stabiele tweedeklasser te zijn. En daar heb je goede jeugd voor nodig.”
Niet voor niks, zijn ze bij De Jonge Spartaan dit seizoen dan ook begonnen met een O23-elftal. “Op die manier willen we graag de aansluiting richting het eerste elftal verbeteren. Daarom geeft onze hoofdtrainer, Ben Mierop, ook stageplekken aan jeugdspelers. Zodat ze alvast kunnen wennen aan het seniorenvoetbal.” Kortom, de toekomst ziet er positief uit. “Ik geloof heel erg in het samenwerken. Met de vrijwilligers, trainers, leiders. Dat maakt het voor mij heel leuk. Daarom zeggen we hier ook altijd: samen De Jonge Spartaan, samen hogerop.”
In het ideale plaatje, ziet Robijn zichzelf het voorzitterschap dan ook nog wel een tijdje blijven doen. “Na vier tot zes jaar, zou het goed zijn als iemand anders het weer op zou pakken. Een jonger iemand. Het is belangrijk om voldoende verfrissing te houden.” Maar voorlopig, is er nog genoeg te doen. “We zijn een gezonde vereniging, waar ook het damesvoetbal en niet te vergeten ons G-team heel belangrijk zijn. Dat willen we graag zo houden. Dus we vervelen ons niet!”