Zijn eerste kennismaking met het eerste verliep niet geheel vlekkeloos, maar inmiddels is Mees Koevoets (21) niet meer weg te denken op het middenveld van SC Gastel. De Gastelaar ging ten tijde van zijn doorbraak door een moeilijke periode, waardoor voetbal soms even niet belangrijk voelde. „Dat heeft veel impact op me gehad.’’
Koevoets is een echte jongen van de club. Al sinds hij zich kan heugen loopt hij rond op Sportpark Blankershove. „Ik ben bij Gastel begonnen met voetballen bij de kabouters’’, vertelt hij. Zelfs toen zijn ouders uit elkaar gingen en hij bij zijn vader in Stampersgat ging wonen, bleef hij de club uit zijn geboortedorp trouw. „Elke keer als ik in de kantine kom bij De Schutters, proberen ze me over te halen’’, lacht Koevoets.
„Maar ik heb er nooit over nagedacht een uitstapje te maken’’, gaat hij verder. „Bij Gastel spelen we op een hoger niveau en ik zit hier helemaal op mijn plek. Ik speel hier met een aantal jongens van mijn lichting in het eerste, dat maakt het extra leuk voor mij.’’
Het moment van zijn doorbraak weet Koevoets dan ook nog maar al te goed. Op zijn achttiende klopte toenmalig trainer Kees van Rooij bij hem aan: hij mocht meetrainen bij het eerste. „Daar was ik natuurlijk erg blij mee’’, herinnert hij zich. „Maar ik ging toen, samen met ons gezin, door een lastige periode. De ene keer kwam ik wel opdagen, de andere keer niet. Daardoor was de band tussen mij en Kees niet zo goed.’’
Koevoets verloor op vijftienjarige leeftijd zijn oudere stiefbroer. Het had een behoorlijke impact op hem, dat zich jaren later – rond zijn doorbraak – nog steeds uitte. „Het voetballen kon me niet zoveel meer schelen. Ik ging bijvoorbeeld de avond voor de wedstrijd stappen en hield daarbij geen rekening met de dag erna. Dan versliep ik me weleens. Daarmee gooide ik een beetje mijn eigen ruiten in, maar het kwam wel ergens vandaan. Het was jeugdigheid in combinatie met rouwen.’’
„Maar de club is me wel altijd blijven steunen’’, gaat Koevoets verder. „Ik was bijvoorbeeld heel goed met Sebastian Frik van het bestuur. Hij is ook de vader van mijn beste vriend Xavi en was mijn baas toen ik bij de Jumbo werkte. Ik zat regelmatig bij hem aan de keukentafel. Hij heeft me geholpen waar het kon.’’
Het seizoen erna (2024/25) kon Koevoets met een schone lei beginnen. Gastel stelde een nieuwe trainer aan: Stijn Biemans. Met deze trainer kon de jonge middenvelder wel goed door een deur. „Daarnaast heb ik mijn jeugdige streken in het verleden achtergelaten. Ik stond niet direct vanaf het begin in de basis, maar ik vond op een gegeven moment mijn plek op het middenveld.’’
Dat was op de tienpositie. Niet zijn favoriete rol op het middenveld. „Het liefst sta ik op zes of acht, omdat ik het spel dan kan verdelen. Voor een tien mis ik een stukje scorend vermogen, alhoewel ik wel de drive heb voor het drukzetten.’’
Dit jaar ziet Koevoets ook een nieuwe rol in de groep voor zichzelf weggelegd. „Er zijn veel nieuwe en jonge jongens bijgekomen. Voor mij wordt het – na twee jaar – wat bekender allemaal, dus wil ik die jongens graag betrekken en binden.’’